Time เพราะเวลาเราไม่เคยเปลี่ยนแปลง...(YaOi)

ตอนที่ 5 : พบเจอ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 465
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 ต.ค. 54








"ชิ รู้ตัวจนได้" ร่างนั้นบ่นอุบอิบ ขณะที่กำลังถอยออกจากร่างบาง�


"ท่านพี่ก็รู้นิ ว่าเขาคือคนของผม" เอรอนกล่าวเสียงเรียบแต่นัยตากลับตรงกันข้ามกับน้ำเสียงมองไปยังร่างนั้น



"ใช่ ถูกของแก ฉันไม่ควรไปยุ่งกับของแก" แล้วชายคนนั้นก็หายตัวไปในความมืดทันที



เอรอนดึงแขนร่างบาง พาไปที่ห้องนั้นอีกครั้ง เดินด้วยความเร็วจนร่างบางสะดุกขาตัวเอง



"มานี่" เอรอนรวบร่างบาง อุ้มในท่าเจ้าหญิงอย่างง่ายๆ








เมื่อมาถึงที่ห้อง เอรอนเหวี่ยงร่างบางลงบนเตียงโดยไม่สนว่าร่างบางจะจุกแค่ไหน


"อุก" ร่างบางกัดฟันเต็มที่สกัดความเจ็บปวดไว้


"ทำไมไม่ขัดขืน"


"....." ไร้เสียงตอบรับจากร่างบาง


"ทำไมไม่ตอบ" �เอรอนเริ่มหมดความอดทน



"....." �แต่ก็ยังไร้เสียงตอบรับเหมือนเดิม�


ความอดทนของเอรอนหมดลงในทันใด กดใหล่ร่างบางลงบนเตียงทันที


ร่างบางหลับตายอมรับความเจ็บปวดที่กำลังจะตามมา


"ขอร้องล่ะ ตอบทีเถอะ" เอรอนพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนไปจากเดิม ทำให้ร่างบางหันมาสบตาร่างสูง



"ฉันไม่มีอะไรต้องเสียแล้วนิ" เสียงตอบรับของร่างบาง ดูประชดเต็มที่



"...." คำตอบนั้นทำให้เอรอนสะอึกในทันที



"จะแกหรือชายคนนั้น สำหรับฉันมันก็เหมือนๆ กันนั้นแหล่ะ......" ทันทีที่ร่างบางพูดจบ ริมฝีปากอิ่มเอิบก็ถูกบดขยี้ด้วยริมฝีปากบางได้รูปทันที


"นายสำคัญสำหรับฉัน......ฉันไม่ให้นายกับใครหรอก" ร่างบางไม่ขัดขืนอะไร ทำไปมันก็ไม่มีประโยชน์อะไร


"เพราะฉะนั้นได้โปรดอย่าให้ใครมาแตะต้องนายเลย" คำขอร้องด้วย้ำเสียงอ่อนระทวยทำให้บ่อน้ำตาของร่างบางเริ่มทำงานอีกจนได้


ทำไม.....บางครั้ง....ดี....บางครั้ง....รุนแรง ร่างบางได้แต่สงสัยในสิ่งที่เอรอนทำต่อตน





"ทำไม.....นายต้องทำแบบนี้กับฉัน" คำถามที่เก็บมานอนได้ถูกปลดปล่อยออกมา
ทำให้เอรอนเข้ากอดร่างบางอีกครั้ง น้ำเสียงอ่อนระทวยกรพซิบเบาๆ ที่หูร่างบาง















"เพราะนายคือเนื้อคู่ของฉัน..........ฉันดีใจมากเลยนะที่ได้เจอกับนายน่ะ"�











หัวใจที่เหี่ยวแห้งกลับเต้นดังโครมครามอีกครั้ง ใบหน้าเริ่มขึ้นสีทันที มันเป็นครั้งแรกที่ร่างบางรู้สึกอย่า่งนี้กับเอรอน



มันเป็นความรู้สึกแปลกๆ ทั้งๆ ที่ควรจะโกรธ เกลียด แต่ตอนนี้กลับไม่ใช่�


มันเป็นความรู้สึก � �






ให้อภัย









ทั้งๆ ที่โดนกระทำอะไรต่อมิอะไรตั้งมากมาย


"สัญญากับฉันนะ....ว่าจะไม่ให้ใครมาแตะต้องนาย" น้ำเสียงออดอ้อนกระซิบที่หูร่างบาง


"อืม" ปากมันไปของมันเอง�


"ขอบคุณ"�




"แต่ตอบคำถามฉันหน่อยสิ" เอรอนลุกขึ้นจากร่างบางเลื่อนไปนั่งบนขอบเตียง


"ว่ามาสิ" สีหน้าเอรอนจริงจังขึ้น


"ทำไมนายถึงคิดว่าฉันคือเนื้อคู่ของนาย" ร่างบางก็ลุกขึ้นนั่งเช่นกัน


"เมื่อตอนที่ฉันเกิดมา มีคำทำนายไว้ ว่าจะได้เจอเนื้อคู่ที่งานเต้นรำ"


"แล้วทำไมถึงคิดว่าฉันคือเนื้อคู่ของนายล่ะ ทั้งๆ ที่ในงานนั้นออกจะมีคนตั้งมากมาย"

"ตอนที่ฉันเจอนาย นายมีกลิ่นหอมมากที่สุด จนถึงตอนนี้ก็มีกลิ่นหอม" ร่างบางขมวดคิ้ว พลางสูดดมกลิ่นตัวเอง



อูแหวะ หอมยังไง ไม่ได้อาบน้ำมาตั้ง 2 วัน เหม็นจะตาย


จมูกดีรึเปล่าเนี่ย


"มันไม่ใช่กลิ่นแบบนั้น แต่เป็นอีกกลิ่นหนึ่ง พอนายเป็นแบบฉันนายก็รู้เอง"


"เป็นแบบนายยังไง" ร่างบางขมวดคิ้ม + เอียงคอสงสัย


เอรอนหายใจลึกๆ แล้วค่อยจับมือร่างบาง


"!!!!!!!!" ร่างบางชักมือกลับทันทีด้วยความตกใจ �ไม่จริงน่า �





ทำไมมือถึงเย็นขนาดนั้น � เหมือนกับว่ามันไม่ใช่มือคนยังไงยังงั้นแหล่ะ!


***************************************


มาอัพต่อล่ะเน้อ



พอดีตอนนี้ยังไม่ค่อยมีเวลา วาดรูป พระ-นาง ลงบทความเลยเน้อ



ยังไงถ้า Me ทำเสร็จแล้ว จะรีบเอามาลงเลยเน้อ



ช่วยมาเม้นให้กำลังใจด้วยเน้อ


***************************************

65 ความคิดเห็น

  1. #51 toy6342 (@toy6342) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 14:35
    สนุกมาก
    #51
    0
  2. #25 ป้าปุ๊ (@jthida) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2554 / 13:26
    ยังไงกันเนี้ย
    #25
    0
  3. #16 nabya (@nabya) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2554 / 23:35
     ใช่ๆๆๆอยากรู้
     
    #16
    0
  4. #10 gemello (@ryokoakok) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 21:37
    มันตายแล้วหรอ
    #10
    0
  5. #4 น้องเมย์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2554 / 13:17
    หนูจะรออ่านตอนที่หกค่ะ อยากรู้จังว่าเป็นอะไรหรือใครกันแน่ตอนนี้อ่าน บทที่1-5แล้วค่ะ
    #4
    0