Time เพราะเวลาเราไม่เคยเปลี่ยนแปลง...(YaOi)

ตอนที่ 17 : สนทนา 1 ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 144
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 มี.ค. 55

 











หลังจากที่เซซี่ออกไปได้ไม่นาน แฮเรียสก็เดินไปหยิบผมและนมปลอมของเซซี่ที่ทำตกไว้ขึ้นมาสูดดมอย่างโหยหวนใบหน้านั้นก็ดูเป็นสุขอย่างที่ไม่เคยเห็นมา อย่างกับว่าหลงใหลในเจ้าของของผมและนมปลอมพวกนี้อย่างถอนตัวไม่ขึ้น




ร่างบางและร่างสูงรู้สึกถึงความรู้สึกที่เอ่อล้นออกมาจากตัวแฮเรียส




"ดูจากเปอร์เซ็นความสำเร็จแล้วล่ะก็นะ......น่าจะเป็น 70 % ที่จะสำเร็จล่ะมั้ง เพราะว่าเซซี่เป็นเจ้าพ่อในเรื่องแบบนี้ซะ้ด้วยสิ" ร่างบางวิจารณ์ออกมา


"ส่วนอีก 30% ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับความสามารถว่าพี่จะมีน้ำยาขนาดไหน" ร่างสูงเองก็เริ่มวิจารณ์ออกมาอย่างผู้รู้


ไอ้ส่วนนี้สิ เริ่มทำให้แฮเรียสนึกอย่างกวนประสานซะแล้วสิ







"แหม......ทำเป็นวิจารณ์คนอื่นไปได้.....ทีเราสองคนล่ะ.........มีโอกาสเทียบเท่ากับ 0% ไม่ใช่เหรอ..........เห็นปั่มปั้มๆกันอย่างไม่อายฟ้าอายดินเลยนี่........" แฮเรียสดัดเสียงใสๆ แกล้วให้ทั้งร่างสูงและร่างบางหน้าแดงพร้อมๆกัน


 


"อย่าได้เอาเรื่องจริงมาพูดเล่นได้ไหม/ครับพี่"ร่างบางและร่างสูงพูดขึ้นพร้อมกัน




"แล้วก็นะ.....เอรอนเองก็มาปรึกษาพี่ไม่เว้นแต่ละวันเลยนิ...." แฮเรียสพูดเป็นนัยให้ร่างสูงเริ่มหน้าแดงมากยิ่งขึ้นจนดูน่ารักขึ้นในทันตา ร่างบางมองไปที่ร่างสูงอย่างสงสัย





"ปรึกษา......เรื่อง...." ร่างบางชี้ไปที่ตัวเอง    





ร่างสูงพยักหน้านิดๆ แทนที่ว่าจะแกล้งให้แฮเรียสกลับกลายเป็นว่าถูกแกล้งซะเองแบบนี้ร่างสูงไมเคยทันแฮเรียสซักทีเลย ร่างสูงวิตกอยู่ในใจ เพราะว่าร่างสูงนั้นตกหลุมรักร่างบางอย่างถอนตัวไม่ขึ้นตั้งแต่แรกเห็นเลยที่เดียว ไม่ใช่ตอนที่เจอร่างบางที่งานเลี้ยงเต้นรำ แต่เป็นตอนที่ร่างบางเกิดมาดูโลกเลยที่เดียว 







เพราะหลงรักมากอย่างยาวนานถึง 17 ปี มันอัดอั้นมาอย่างยาวนานเมื่อร่างบางมาอยู่ตรงหน้าความรู้สึกมันก็ระเบิดออกมาอย่างบ้าคลั่งมารู้ตัวอีกที่ร่างบางก็กำลังจะแหลกสลายคามือตนเองปากนั้นพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา แต่ในใจกลับทุกข์ทรมานเพราะคำพูดของตนเองมากว่าร่างบางหลายเท่านั้น





ตอนนี้ร่างบางก็กำลังยิ้มให้ร่างสูงอย่างเขิลอายอยู่ตรงหน้าหลบสายตาร่างสูง















































ในคฤหาสน์หนึ่งที่อยู่ห่างจากคฤหาสน์ตระกูลบาร์เบิร์กประมาณ 10 กิโลเมตรรอบๆ คฤหาสน์เป็นสวนไม้หนาวหลากชนิดปลูกเป็นเขาวงกชสวยงามร่างหนึ่งกำลังเดินชมดอกทิวลิปสีขาวบริสุทธิ์ขึ้นมาเชยชมในชุดคลุมสีขาวดูแล้วกลมกลืนกับหิมะที่กำลังโปรยลงมาจากฟ้าข้างในเป็นชุดวันพีชยาวดูเรียบง่ายสีเขียวอ่อนๆ



ผมสั้นสีเหลืองอร่ามตาดูเข้ากับนัยตาสีฟ้าอ่อนๆ 



"โดจินเร่ืองนี้เอาเป็นยังไงดีนะ........ทิวลิป.......ตัวเอกที่เปรียบเสมอดอกไม้ที่บริสุทธิ์สูงส่ง....." ร่างนั้นแสดงความคิดเห็นกับตัวเอง

 

แต่ก็ต้องตกใจเมื่อมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง

"คุณหนูเซซี่...เจ้าแม่โดจินที่ค่าโดจินแพงที่สุดเท่าที่เคยมีมา...." ร่างนั้นยกยอเซซี่


"แฮเรียส  บาร์เบิร์ก......." เซซี่หันไปหาแฮเรียสด้วยสีหน้าหงุดหงิด


"ทำไมคุณหนูต้องโกรธด้วยละครับ" แอเรียสยิ้มหวานให้เซซี่


"ที่นี่เป็นที่ส่วนบุคคลแล้วเป็นเขตที่แม้แต่คนใช้ที่ไม่ได้รับอนุญาติห้ามเข้าเชียวนะ"


"ผมมาเสนอทางเลือกเพื่อสนองตัณหาบรรณการแด่คุุณหนู" เซซี่เลิกคิ้วสูงขึ้น


"บอกมาสิ"


"ตอนนีุ้คุณหนูยังไม่มีสิทธิ์ครับ....มีเพียงทางเดียวเพื่อที่จะได้สิทธิ์"


"แล้วมันคืออะไรล่ะ"


"การมาเป็นศรีภรรยาของผมไงครับ" คำตอบของแฮเรียสทำให้เซซี่หลุดหัวเราะออกมา


"จะบ้าเหรอ.....ถึงฉันจะเป็นแต่งโดจินวาย...ชื่นชอบวาย...แต่ฉันไม่วาย" สายตาของเซซี่กลับมาจริงจังอีกครั้ง


"ยอมรับเถอะ......นายหนีไม่พ้นพี่น้องตระกูลนี้หรอก.........................................................................กัดแล้วไม่ปล่อย" ร่างบางพูดพลางเดินออกมาจากพุ่มไม้ด้านข้างๆเซซี่


"เรนเรย์ก็มาด้ยเหรอ" ร่างบางส่งสายตาไปให้เซซี่เป็นเชิงให้ยอม แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่ง่ายๆ ซะด้วยสิ เซซี่ตอบกลับไปด้วยสายตาแข็งกร่าว


*****************************************


โฮกกกกกกกกกกกกก ในที่สุด Me ก็สามารถมานั่งอัพได้ หลังจากที่ต้องตระเวนไปเรียนพิเศษกลับมาก็มานั่งทำการบ้านที่ครูที่สอนพิเศษให้จนหัวหมุน



เกือบลืมมาอัพให้   


******************************************

65 ความคิดเห็น

  1. #63 toy6342 (@toy6342) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 16:22
    สนุกมาก
    #63
    0
  2. #44 gegina and geginy (@gegina) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มีนาคม 2555 / 22:57
    ตอนนี้พิเศษหน่อยเน้อ พอดีมีอารมณ์อยากวาดรูกมั๊กมากกกกกก็เลยวาดมาประกอบแบบนี้ล่ะเน้อ 

    #44
    0