Time เพราะเวลาเราไม่เคยเปลี่ยนแปลง...(YaOi)

ตอนที่ 15 : แขก...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 160
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 มี.ค. 55

 









นี่ก็ผ่านมา 1 สัปดาห์เต็มๆ ที่ร่างสูงกับร่างบางยังคงอยู่ในห้องหอไม่ออกไปไหน

 

 

ร่างบางขยับตาตื่นเมื่อได้รับแสงอาทิตย์ที่สามารถแทรกตัวผ่านก้อนเมฆก้อนหนามาตกกระทบที่เปลือกตาร่างบางได้ ร่างกายทั้งสองร่างก็มีเพียงผ้าห่มเท่านั้นที่ปกปิดร่างกาย

 

 

ร่างบางอ่อนแรงไปหมดเพราะทำแต่เรื่องนั้นจนไม่หยุดหย่อนได้รับเลือดครั้งล่าสุดก็คงจะเป็นเมื่อ 2 วันที่แล้วล่ะมั้ง

 

 

แต่ดูเหมือนร่างสูงจะเหน็ดเหนื่อยกว่าร่างบางเสียอีก ขนาดแสงที่เป็นศัตรูส่องออกมาเต็มที่ ยังไม่สามารถปลุกร่างสูงขึ้นมาได้เลย...

 

 

 

เวลาผ่านไปเท่าไหร่ก็ไม่รู้ ร่างบางเอาแต่จ้องใบหน้าหล่อเหลาของร่างสูงเลยซะร่างสูงหุบยิ้มไม่อยู่....

 

 

 

ตื่นแล้วนิ ร่างบางเกิดอาการอายที่ร่างสูงรู้ตัว เลือดก็เริ่มสูบฉีดไปที่ใบหน้าจึงรีบลุกขึ้นนั่งหันหน้าหนีร่างสูงทันที

 

 

เวลาคุณเขินเนี่ยน่ารักที่สุดเลย ร่างสูงลืมตาแล้วค่อยเอื้อมมือเข้าไปลูบๆ ที่บริเวณสะโพกร่างบาง ทำให้ใบหน้าหวานนั้นยิ่งขึ้นสีกว่าเดิม

 

หยุดนะเจ้าบ้า... ร่างบางหันไปตีมือที่เข้ามาหยอกล้อเล่น

 

จะอายทำไมกัน....ผมก็สัมผัสคุณมากกว่านี้นะ แค่นี้ทำเป็นอายไปได้ ร่างบางแทบจะกรีดร้องงงงงออกมา เล่นซะร่างบางเขิลจนทำอะไรไม่ถูกได้แต่หยิบหมอนขึ้นมาทุบเข้าที่ร่างสูงเต็มที่

 

 

โอ้ยเจ็บนะ.....มานี่เลยร่างสูงลุกขึ้นนั่งปัดหมอนที่ร่างบางฟาดมาออกไปทันทีพร้อมทั้งดึงร่างบางเข้ามากอด ใบหน้าร่างบางแนบเข้ากับอกแกร่งจนแทบจะเป็นอันหนึ่งอันเดียวซะแล้ว

 

 

ปล่อยนะเจ้าบ้า ร่างสูงยิ่งกอดร่างบางงแน่นขึ้น มือเล็กๆ ทุบลงที่แกแกร่งนั้นทันที แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้

 

คุณน่ารักขนาดนี้ใครจะปล่อยไปง่ายๆ ล่ะ ร่างบางหยุดนิ่งทันที เมื่อผละออกจากอกแกร่งแล้วแทนที่ด้วยแววตาที่ตั้งมั่นจากนัยน์ตาสีมณีแดง

 

 

บ้า... ร่างหลบสายตานั้นทันที โอ้ยตอนนี้หัวใจร่างบางมันเต้นจนไม่รู้จังหวะหมดแล้วนะ

 

 

 

 

 

 

นายท่านค่ะ ลาล่าเข้ามาปรากฏในห้องทันทีหน้าประตูห้อง เล่นเอาซะร่างบางหาผ้าห่มมาปกปิดแทบไม่ทัน

 

 

มีอะไรรึ ร่างสูงถามทั้งๆ ที่ตอนนี้มีแค่เศษผ้าจากร่างบางบางส่วนเท่านั้นที่ปกปิดแค่ตรงนั้น แล้วยังจะมีสีหน้าที่แบบว่า......ไม่รู้จักคำว่าอายเลยซักนิด

 

 

มีคนสำคัญมาขอพบนายหญิงคะ

 

มันสำคัญมากขนาดที่ว่า...ให้ลาล้ามาขัดเวลาฮันนีมูนเลยเหรอ ร่างสูงว่าอย่างเบื่อหน่าย

 

เขาบอกว่าให้นำนี่มาให้นายหญิงคะ....ลาล้านำบางอย่างออกมาจากด้านหลัง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ร่างบางเบิกตากว้างทันทีเมื่อเห็นสิ่งนั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โดจิน NC 20 ที่ยังไม่ได้ส่งพิมพ์ฉบับสำเนา    โดย   เรเรริน

 

 

 

 

นักเขียนคนนี้ร่างบางรู้จักดี

 

 

 

เรื่องนี้เท่านั้นแหล่ะที่มาหาฉันได้ทุกเมื่อ ร่างบางสีหน้านิ่งเคลื่อนไหวเพียงชั่วพริบตาไปหยิบ โดจินจากมือลาล้าทันที แล้วเข้าไปอ่านอยู่ในห้องน้ำ

 

 

 

เล่นเอาซะอึ่ง.....

 

 

 

ไปบอกเขาว่าอีก 20 นาที เราจะลงไป ร่างสูงบอกลาล้าแล้วก็เดินไปที่ห้องน้ำทันที

 

 

 

ร่างบางที่อยู่ห้องน้ำกำลังอ่านโดจินที่อ่างอาบน้ำสุดหรู อ่านไปก็หน้าแดงไป พร้อมๆ กับสิ่งหนึ่งที่ตื่นขึ้น

 

 

แหม.....อยากละสิ ร่างสูงว่าพลางลงอ่างอาบน้ำไปนั่งข้างๆ ร่างบางที่ตอนนี้เพิ่งจะอ่านโดจินจบ

 

 

ร่างบางวางโดจินลงข้างๆ อ่าง ดึงร่างสูงเข้ามาจุมพิตทันที เล่นซะร่างสูงตกใจไม่นึกเลยว่าร่างบางจะรุกเร็วขนาดนี้ มือหนาเลื่อนไปกอดร่างบางทันที

 

 

 

และแล้วบทเพลงที่เร้าร้อนก็บรรเลงอีกครั้ง 



******************************************

เนื่องจากว่าดองมาหลายวันนัก Me ก็เลยวาดรูป ชุดแต่งงานมาให้เชยชมเน้อ

 
จะสังเกตได้เลย เรนเรย์มีตาสีแดงแล้วในตอนนี้ เพราะว่า่กลายเป็นแวมไพร์ไปซะแล้วดวงตาสวยๆ สีน้ำทะเลก็เลยหายไป แต่สีแดงมันก็สวยไปอีกแบบหนึ่งว่าไหม


ส่วนเอรอน Me เพิ่งจะมานั่งคิด 



เอ.........ตรูคิดไปเลยว่าเอรอนมีผมสีอะไร คิดไปคิดมาก็เลยมาตกที่สีดำเนี่ยแหล่ะ มันดูลึกลับดี


และเนื่องจากปัญหาที่ยังแก้ไม่หาย  



คือ Me วาดชุดเจ้าบ่าวไม่ออก + วาดแล้วมันไม่สวยก็เลยจบลงตรงที่ชุดเจ้าสาวบังจนเกือบหมดเลยนี่แหล่ะ หวังว่า Reader คงเข้าใจ Me เน้อ



***********************************************
 

65 ความคิดเห็น

  1. #61 toy6342 (@toy6342) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 19:20
    สนุกมาก
    #61
    0
  2. วันที่ 13 มีนาคม 2555 / 18:08
    555+ \ ^o^ /
    #40
    0