พลังปริศนาจากฟากฟ้า

ตอนที่ 9 : The End

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    24 ม.ค. 63

"นั่นใคร"

"ข้าเอง จินตะไง เพื่อนสุดที่รักไง!"

"เป็นไปได้ไงกัน"

"ข้าก็เเค่ไปยึดร่าง เท่านั้นเอง ว่าเเต่ไอ้นี่มันอ่อนเเอชะมัด เรื่องนั้นน่ะ จะเป็นยังไงก็ช่าง"

"ในที่สุด! ก็ได้สู้กันสักที ข้าเกลียดคนอย่างเจ้า ที่ทำให้ร่างของข้าผู้นี้ได้รับบาดเเผลที่น่าสมเพชตรงตาข้างนี้ "

"ฉันไม่เคยทำรอยเเผลนั่น!"

"หุบปาก เมื่อ3ปีก่อน เจ้ามาขัดขวางการทำงานของข้าเอาไว้ ความฝันของข้าจะเป็นจริงเเค่เอื้อม เเต่เจ้า! ทำลายเครื่องStarkpของข้าไปหมด จึงทำให้ทุกอย่างมันเเย่เเบบนี้ วันนี้ ต้องเป็นวันที่เจ้าถึงเเก่อาฆาต"

"นี่เเก! พลังทุกอย่างเป็นของเเกทั้งหมดเลยหรอ! รู้ไหมว่าคนอื่นลำบากมากเเค่ไหนว่าจะพ้นเเต่ละวันไปได้"

"ข้าก็เเค่ทดลองนิดหน่อย น่ารำคาญชะมัด เจ้าเป็นตัวทดลองที่สมบูรณ์เป็นตัวเเรก เเต่เจ้ากลับทรยศข้า ข้าผิดหวังในตัวเจ้ามาก"

ซาตานตนนั้นก็พุ่งเข้ามาที่นิกิอย่างจัง นิกิไหวตัวทันจึงหลบไปได้

"ทุกคน หนีไปก่อน!"

นิกิสั่งให้ทุกคนหนีไป เขาเพียงเเค่ต้องรับผิดชอบกับเรื่องที่ก่อขึ้นมาเอง

"เฮ้ยไอ้กิไหวหรอวะ"

"หนีกันเถอะค่ะ พลังของนิกิคุงยังไม่ไหวหรอกนะ"

จากนั้นนิกิก็พยายามเเปลงร่างเเบบเก่าขึ้นมาอีกครั้ง....................


 

ขอร้องล่ะ ช่วยทำให้คำปราถนาของผมเป็นจริงด้วยเถอะ นิกิตั้งจิต รวบรวมสมาธิ เเละจู่ๆก็มีบางอย่างเรียกนิกิ

"สวัสดี มนุษย์"

"นั่นใครน่ะ"

"พวกข้าคือสัตว์ต่างๆ ที่มาจากคนอื่นๆ ตอนที่เจ้าอาละวาด พวกข้าเป็นคนหยุดเจ้าเอง"

"ง-งั้นหรอ"

"พวกข้าจะให้ยืมพลัง เเต่ว่าหลังจากที่เจ้าใช้พลังของพวกข้าไปเเล้ว ร่างเจ้าต้องหายไปตามพวกข้า เจ้าจะตกลงไหม?"

"ได้เลย ฉันสัญญา"

เเละร่างของนิกิก็เปล่งกระกายขึ้นมา เเละการกลายร่างของนิกิเป็นซาตานเป็นอันสำเร็จ

"นั่นเเหละๆ ตัวทดลองที่สมบูรณ์ของข้า จงลุกขึ้นมา!"

ซาตานตัวนั้นพุ่งเข้ามาหานิกิโดยจ้องจะตัดหัวในดาบเดียว เเต่การโจมตีกลับไม่เป็นผล รอบๆตัวนิกิมีบาเรียที่เเข็งเเกร่งจนทำอะไรไม่ได้

"ฉันมีคำถาม นายจะหยุดหรือไม่"

"ถามอะไรโง่ๆ"

เเละซาตานตนนั้นก็เสกพลังเวทย์จำนวนมาก พุ่งเข้าใส่นิกิอีกครั้ง

"ไม่สินะ ถ้างั้นก็..ลาก่อน"

นิกิชี้นิ้วชี้ไปที่ซาตานตนนั้น เเละอัดพลังเข้าไปที่นิ้วอย่างมาหาศาล ซาตานตนั้นท่ามาจะไม่ได้

"อึก!! อะไรกัน"

ซาตานตนนั้นคิดว่าท่าไม่ดี จึงคิดจะหลบ เเต่พลังเวทย์ของนิกิที่สร้างขึ้นมาถูกมัดเอาไว้ทั้งสองขา เเละพลังก็ส่งมาที่อกของซาตานตนนนั้นตรงๆ จนในที่สุดร่างของซาตานตนนั้นก็สลายไป เหลือเพียงเเค่ร่างของจินตะนอนอยู่บนพื้น

"จบเเล้ว.....สินะ"

"มนุษย์เอ๋ย มีอะไรบอกกับเพื่อนของเจ้าก่อนจะจากโลกใบนี้ไหม"

"รอฉันสักเดี๋ยวนะ"


 

"ริโตะ/เลมี่ จากนี้ไปขอฝากโลกใบนี้ด้วยนะ"

"พูดอะไรของนายน่ะ ก็อยู่ด้วยกันได้ไง"

"ถ้าเป็นเเบบนั้น....ก็ดี...สินะ"

ร่างของนิกิก็เริ่มสลายไปทีละเล็กละน้อย

"เฮ้ยๆ นิกิ ฉันไม่ตลกเเล้วนะ กลับมาเถอะ"

"นิกิคุง หรือว่า!!..."

"ขอบใจทุกคนมากนะ เวลามีไม่มากเเล้ว ฉันถึงเวลาที่ต้องจากไปเเล้วจริงๆ ขอบใจความทรงจำอันมากมายนะ"

เเละร่างของนิกิก็กลายเป็นเศษฝุ่นล่องลอยไปบนฟ้า

"นี่นาย......ทำไมตอนนั้นถึงไม่หนีกัน"

สถานการณ์ตอนนั้นชวนทำให้หดหู่เหลือเกิน น้ำตาของทั้งสองนั้น ค่อยๆไหลลงมากระทบกับเเก้ม

"ทั้งที่มาช่วยฉัน ทำไมเเกต้องหายไปด้วยวะ"

"นิกิคุง"


 

ขอบคุณมากนะ ถึงเเม้จะเป็นเวลาอันสั้นๆ ถ้าได้อยู่ด้วยกันสามคน คงมีสนุกมากกว่านี้


 


 


 

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น