พลังปริศนาจากฟากฟ้า

ตอนที่ 3 : ย้อนความ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    28 มิ.ย. 62

ผมฝึกพลังทั้งสามจนสำเร็จในเวลาหลายเดือน มันทำให้ผมได้รู้ว่ามันไม่ได้มีเเค่ปล่อยพลังอย่างเดียว พลังนี่สามารถโทรจิตกับผู้ที่มีพลังเหมือนกันได้ อีกทั้งสามารถรับรู้สัญชาตญาณผู้ที่มีพลังได้ 
"เอาล่ะ เจ้าเข้าใจพลังทั้งสามอย่างนี้เเล้วใช่มั้ย"
พลังสามอย่างนี้คือ พลังของอินทรีย์คือการสังเกตการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายเเละเดาการเคลื่อนไหวในอนาคตได้ พลังของจิ้งจอกคือการเพิ่มพละกำลังขีดสุดเเละการคัดลอกพลังของอีกฝ่ายมาใช้ได้ระยะหนึ่งพลังของสิงโตคือการปล่อยพลังมวลมหาสารอีกทั้งกลายสภาพเป็นวัตถุต่างที่นึกไว้ได้อีกด้วย (รู้สึกขี้โกงยังไงไม่รู้เเฮะ)
"เจ้าไม่สามารถไปได้ด้วยคนเดียวได้ เจ้าต้องหาพรรคพวกเอาไว้ด้วย เจ้ายังอ่อนประสบการณ์มากเกินไป"
"นั่นสินะ งั้นฉันไปตามหาเลยดีกว่า"
เมื่อผมกำลังกลับบ้าน จินตะก็มาคุยกับผมอีกตามเคย ผมไม่ได้รังเกียจอะไรเลยสักนิดหรอกนะ 
"ฉันไปหาข้อมูลเกี่ยวกับพลังของดาวตกนั่นเเล้วนะ"
"เหรออ เป็นยังไงบ้างล่ะ"
"เมื่อ3ปีก่อนนั้น ผู้ที่มีพลังออกมาต่อต้านกับองค์กร เพราะว่าพวกเขาอ้างว่าตนไม่ผิดถึงเเม้จะมีพลังเเต่ก็ไม่เคยก้าวเกี่ยวเเม้เเต่น้อย เเต่พวกองค์กรนั้นก็ยังไม่ได้รับการเชื่อใจ จึงเกิดศึกสงครามขึ้น ทำให้เมืองต่างๆวอดวาย ผู้คนต่างอพยพกัน เหลือเพียงเเต่ซากปรักหักพัง ผู้ที่มีพลังวิเศษต่างก็ถูกจับตัวไว้มากมาย บางคนก็ล้มตายจากศึกปะทะที่องค์กรส่งมา"
ผมคับเเค้นใจอยู่นิดๆ ทำไมกันนะ ผู้ที่มีพลังมันน่ารังเกียจขนาดนั้นเลยหรอ เเละผมก็เเยกทางกับจินโตะ 
จากนั้นผมก็ตามหาพรรคพวกที่อยู่ในเมือง เเละเเล้วผมก็ได้ยินเสียงเเว่วๆมาจากตรอกซอยหนึ่ง คนหนึ่งร้องไห้จะเป็นจะตาย ส่วนอีกคนกลับทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เเละผมก็วิ่งเข้าไปในที่นั้น ก็เจอคนหนึ่ง ที่มีพลังเเต่...กำลังทำร้ายสามัญชน
"ปล่อยผมไปเถอะครับ ได้โปรด"
"กินร่างของเเกสักหน่อยเถอะน้าาาา จะอร่อยเเค่ไหนกันเชียวว"
"เห้ย เเกน่ะ ปล่อยคนนั้นเดี๋ยวนี้"
"อารายของเเกว้าาา"
ผมคิดว่าถ้าคุยไปอย่างนี้คงไม่กลับใจอยู่ดี จึงตัดสินใจใช้พลังของตัวเองดู ผมเสกดาบสีดำออกมาเเละฟันร่างผู้มีพลังคนนั้นเต็มๆ ทำให้ร่างกายปผู้นั้นเเยกออกเป็นสองส่วน มีเลือดออกมาค่อนข้างมาก ผู้นั้นทำท่าจะไม่ดีจึงปล่อยสามัญชนนั้นไป เขาก็นิ่งอยู่สักพัก จากนั้นเนื้อของเขาก็กลับมาสมานอีกครั้ง 
"นี่เเก..คิดจะหยามฉันหรอ"
"อึก!"
ผมนิ่งไปสักพัก เเละผู้นั้นก็เข้ามาจู่โจมผมกลับคืนมาโดยการเเปลงสภาพมือเป็นสิ่งที่เเหลมคม เเต่ก็ไม่โดนสักครั้ง เพราะผมมีพลังเเห่งการสังเกตอยู่
"หน็อย คิดจะหลบไปถึงไหนกันเชียว"
ผมจึงตั้งจิตสร้างพลังเวทย์มวลดำออกมา เเละโดนเข้าไปเต็มๆ เปลี่ยนพลังเวทย์ให้กลายเป็นพิษเมื่่อสัมผัสถึงตัวผู้นั้น ทำให้ทรมานอย่างสาหัส ผมจึงคลายพิษออก เเละถามอะไรสักหน่อย
"นายชื่ออะไร"
"ทำไมต้องบอกคนอย่างนาย"
ผมทำท่าจะอัดพิษใส่เข้าตัวผู้นั้นอีกครั้ง
"ฉ-ฉันยอมเเล้วๆ ฉันชื่อว่า ทีส"
"โหวว สุดยอดไปเลยน้าา ว่าเเต่ ก่อนหน้านี้ทำไมนายถึงรังเเกคนอ่อนเเอล่ะ"
"เพราะว่า.....เมื่อได้กินเนื้อคนเข้าไป พลังจะเพิ่มขึ้นน่ะสิ"
"............"
ผมโทรจิตหาสัตว์สามตนนั้นทันที
"พวกคุณ ได้ยินรึเปล่า"
"ถูกต้องตามที่เจ้านั่นบอก ถ้าข้าได้เลือดเนื้อมนุษย์ พลังจะสูงขึ้นไปอีก"
"นั่นก็เเสดงว่า ฉันต้องกินเนื้อมนุษย์น่ะสิ"
"เจ้าต้องทำใจกับสิ่งนี้ไว้ด้วยนะ บางทีก็ต้องจำเป็น เเละหลังจากที่เจ้ากินเนื้อมนุษย์เข้าไปเเล้ว เจ้าจะกระหายเลือดมนุษย์มากกว่าอาหารปกติที่เคยกินไป นี่เเหละคือสิ่งที่น่ากลัวผู้ที่มีพลัง"
"เฮ้ออ จริงหรอเนี่ย"
ผมกลับมาคุยกับทีสอีกครั้ง 
"นี่ทีส นายจะไปที่ศูนย์กักเก็บผู้ที่มีพลังกับฉันไหม"
"น-น-น-นี่นาย ไม่รู้เรื่องอะไรเลยหรอ??"
"....."
"หลังจากที่ศึกสงครามจบลง ฉันต้องหลบซ่อนเเละหาที่อยู่ตามลำพัง เเล้วฉันก็ไปเห็นกับผู้ที่มีพลังคนหนึ่ง กำลังโดนทดลองอยู่บนเขา ฉันจึงเเอบไปดูเข้า ผู้นั้นโดนผูกโดยโซ่ตรวนที่คาดว่าทำให้พลังอ่อนเเอ เเละรุมทำร้ายจนเสียชีวิต จากนั้นพลังของผู้นั้นก็ลอยขึ้นมาเเละถูกเก็บไว้โดนนักวิทยาศาสตร์คนหนึ่ง ฉันจึงรีบหนีอย่างสุดชีวิตเเละก็รอดมาได้"
"............."
ผมนิ่งเงียบไปสักพัก 
"ขอบใจสำหรับข้อมูล"
ผมหันหลังให้กับทีสเพราะจะไปตามหาคนอื่นๆอีก
"ด-เดี๋ยวก่อน"
"หืมม?"
"นาย รู้จักมิสเตอร์ควิสมั้ย"
"ไม่น่ะ"
"ระวังคนนั้นไว้ให้ดีล่ะ คนๆนั้นอันตรายมาก มีพลังที่เหนือกว่าทุกคน ชอบทำร้ายพวกเดียวกันเเละที่สำคัญ ฆ่าชีวิตทุกคนอย่างไร้ปราณี"
"....ขอบใจ"
เมื่อผมเจรจากับทีสสำเร็จ ก็ออกมาจากที่ๆนั้น ผมเงยหน้าบนฟ้า กลับเป็นกลางคืนซะเเล้ว
"เฮ้อ.."
ผมถอนหายใจเบาๆ มีเรื่องต่างๆมากมายมาป่นปี้ชีวิตของผมเเบบเละเทะสุดๆ
"นี่ฉันจะเป็นยังไงต่อล่ะเนี่ย"
ไหนๆก็ออกจากบ้านมาเเล้ว ขอไปร้านคาเฟ่สักหน่อยละกันนะ....
"กริ๊งงง"
เสียงกริ่งตอนเปิดประตู
"ยินดีต้อนรับค่าาาาาาา"
บรรยากาศในร้านนี้ ดูเเปลกๆ... ผมคือลูกค้าคนเดียวในเวลานี้ ผมได้กลิ่นผู้ที่มีพลังอยู่จำนวนมากอบอวลอยู่ในร้านนี้ เเสดงว่าพนักงานใครสักคนต้องมีผู้มีพลัง..  
"รับอะไรดีคะ"
"...................."
"....ผมขอถามอะไรสักหน่อยได้ไหมครับ"
"คะ?"
"คุณเป็นผู้มีพลังหรอครับ"
"..............."
บรรยากาศเปลี่ยนอีกครั้งหนึ่ง พนักงานนิ่งเงียบราวกลับว่าร้านนี้มีผมคนเดียวจริงๆ
เเล้วจู่ๆก็มีเสียงปรบมือดังขึ้นมาเรื่อยจากในร้าน
"เก่งมากๆหนุ่มน้อย"
"ผ-ผู้จัดการ!"
"เอาหน่าๆ ให้เขาพูดอะไรหน่อยเถอะ"
"..................."
ผมรู้สึกอึดอัดมาก ต่างจากทีส
หนุ่มน้อย...ใจเย็นๆนะ พวกเราไม่ทำอะไรหรอก งั้นฉันขอเเนะนำตัวก่อนนะ ฉันชื่อว่าเวลอส เป็นผู้จัดการร้านเเห่งนี้
พวกเราทุกคนเป็นผู้ที่มีพลังทั้งหมดนั่นเเหละ
"ว่าเเล้วเชียว.."
เอาล่ะ หนุ่มน้อยชื่อว่าอะไรล่ะ
"ซากิ นิกิครับ"
"นิกิคุง......!!!!!!"
"เอ๋.......???"
ทุกคนต่างตกใจในชื่อของผมมาก เกิดอะไรขึ้นล่ะเนี่ย..

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น