ธีวรา

ตอนที่ 6 : บทที่ 5 รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 402
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    20 พ.ย. 62

         บทที่ 5

           เมื่อ กชกร วีธรา และนภัทร มาถึงร้านอาหารที่จัดงานเลี้ยงรุ่นมหาวิทยาลัย กชกรก็มองหา ธีวรา

          “พี่แก้วอยู่ไหนเนี่ย ก้อยหาไม่เจอ พี่อาร์ตเห็นป่าว”

          “ไม่ต้องหาหรอก นู่น บนเวทีนู่น สงสัยจะได้ที่แล้วแหละ” นภัทรตอบพร้อมกับบุ้ยปากไปทางเวทีด้านหน้าร้าน คืนนี้พวกเขาเหมาร้านอาหารทั้งคืน เพื่อจัดงานี้โดยเฉพาะ เมื่อกชกร และ วีธรามองตามที่นภัทรบอก ก็เห็นหญิงสาวแต่งตัวด้วยชุดกางเกงยีนส์ เสื้อเชิ้ตเข้ารูป กำลังนั่งประจำเก้าอี้พร้อมกีตาร์

“ปล่อยให้ใจ เข้าข้างตัวเองทุกที

ว่าจะมี เธออยู่กับฉัน

แม้วันนี้ จะยังไม่มีวันนั้น

ก็จะฝัน จะเฝ้ารอ

เพราะคำว่ารัก จะมีให้เธอเท่านั้น

ในใจฉันไม่มีที่ว่างให้ใคร

อยากให้วันพรุ่งนี้ เธอรับรู้และเข้าใจ

ที่ว่ามีใคร ที่พร่ำเพ้อ

 

คืนที่ดาวเต็มฟ้า ฉันจินตนาการถึงหน้าเธอ

ละเมอไปไกล มองไม่เห็นเป็นดาว

จันทร์ที่ดูสดใสนั้นเป็นดั่งใจเธอหรือเปล่า

หากมันเป็นจริง จะเก็บเอาจันทร์ มาใส่ใจ

แม้ไม่รู้ ว่าเธอจะอยู่ไหน

ขอฝากใจ ไปถึงหน่อย

ใจดวงนี้ อาจยังมีค่าน้อย

แต่จะขอ เพียงรักเธอ

จา จัด จา จัด จา จ้า ดา...

คืนที่ดาวเต็มฟ้า ฉันจินตนาการถึงหน้าเธอ

ละเมอไปไกล มองไม่เห็นเป็นดาว

จันทร์ที่ดูสดใสนั้นเป็นดั่งใจเธอหรือเปล่า

หากมันเป็นจริง จะเก็บเอาจันทร์ ใน...

คืนที่ดาวเต็มฟ้า ฉันจินตนาการถึงหน้าเธอ

ละเมอไปไกล มองไม่เห็นเป็นดาว

จันทร์ที่ดูสดใสนั้นเป็นดั่งใจเธอหรือเปล่า”

หากมันเป็นจริง จะเก็บเอาจันทร์ ใน...

คืนที่ดาวเต็มฟ้า อ้า อา อา..

จะเก็บเอาจันทร์ มาใส่ใจ”*

 

* คืนที่ดาวเต็มฟ้า ศิลปิน ปราโมทย์ วิเลปะนะ

 

          เสียงปรบมือดังขึ้นหลังจากเพลงจบลง วีธราแปลกใจเล็กน้อยที่ธีวรา ร้องเพลงเพราะมาก ถึงขนาดสะกดสายตาเขาให้ละไปจากใบหน้าเธอไม่ได้

          “เอ้า ไอ้แก้ว รางวัล” เพื่อนชายในงาน ยกแก้วเครื่องดื่มสีอำพันส่งให้ธีวราบนเวที เธอยื่นมือมารับไปดื่ม พร้อมกับเดินลงมาหานภัทร

          “ทำไมมาช้าจังล่ะอาร์ต นี่ฉันรอแกจนรากจะงอกละเนี่ย”

          เธอหันมาเห็นวีธรา และกชกรที่ยื่นหน้ามาพอดี

          “คุณวี สวัสดีค่ะ ไงก้อย มาด้วยกันได้ไง ไหนว่าจะมาคนเดียว”

          “ก้อยไปงานเลี้ยงกองถ่าย เลยมากับพี่อาร์ต แล้วก็ชวนพี่วีมาด้วยน่ะค่ะ พี่แก้วร้องเพลงเพราะเหมือนเดิมเลยอ่ะ เคลิ้มเลย” กชกรพูดพร้อมกับยกมือทั้งสองข้างมาแนบใบหน้า

          “เว่อร์แล้วก้อย เว่อร์ๆ” นภัทรขัดคอ

          “พี่อาร์ตเป็นไรมากป่าวเนี่ย คืนนี้ขัดคอน้องตลอด ไม่เอาละก้อยไปสวัสดีพี่ๆ คนอื่นดีกว่า อยู่กับพี่อาร์ตอารมณ์เสีย ฝากดูแลพี่วีด้วยนะคะ” พูดแล้วกชกรก็เดินไปทักทายคนอื่นๆ ที่มาร่วมงาน

          “คุณแก้ว ร้องเพลงเพราะมากเลยครับ”

          “แก้ว มันเป็นนักร้องประจำค่ายอาสาพัฒนาตั้งแต่สมัยเรียนแล้วครับ คุณวีน่าจะไม่รู้ว่าเพลงประกอบละครเรื่องที่ผมกำลังถ่าย แก้วก็แต่งเนื้อแล้วก็ร้องด้วย ตั้งหลายเรื่องเลยนะครับ เพลงประกอบละครเนี่ย ฮิตทุกเพลงเลยครับ” นภัทรพูดชมเพื่อนสาว

          “เว่อร์ไปป่ะแก ไม่มีไรทำหรือไง ถึงมาอวยกันเอง”

          “เอ้า พูดความจริงก็ไม่ชอบ แกนี่”

          “เชิญคุณวีนั่งก่อนดีกว่าค่ะ” ธีวราเดินนำไปที่โต๊ะนั่ง พร้อมกับแนะวีธราให้รู้จักกับเพื่อนๆ ในฐานะนายจ้างที่จ้างให้เธอจัดสวนโรงแรมเขา

          “คุณวีธราได้มือโปรแล้วครับ แก้วเขาจัดสวนได้สวยมาก ตรงตามที่ลูกค้าต้องการเลยครับ เนี่ยผมแนะนำงานให้ ลูกค้าชมกันทุกคน” เพื่อนๆ พากันการันตีผลงานธีวรา

          เมื่อนั่งโต๊ะแล้ว เพื่อนๆ แต่ละคนก็แย่งกันสัมภาษณ์ นภัทร บรรดาสาวๆ รุมถ่ายรูปเพื่อจะเอาไปอวดในโซเชียล ธีวรามองความวุ่นวายนั้นด้วยรอยยิ้ม แล้วหันมาคุยกับวีธรา

          “ไม่คิดว่าจะเจอคุณวีที่นี่ค่ะ”

          “ผมมาตรวจงานโรงแรมสาขาหัวหินน่ะครับ ถือโอกาสมาพักผ่อนด้วย พอดีน้องก้อยชวนมางานนี้ด้วยเลยตามน้องมา”

          “ออ ค่ะ” หญิงสาวตอบไปสั้นๆ พร้อมกับยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นจิบ เธอแดงเรื่อๆ นัยน์ตาเริ่มหวานเยิ้ม

          “ผมก็พึ่งรู้ว่าน้องก้อยจบจากสถาบันเดียวกับคุณแก้ว คุณอาร์ต” ชายหนุ่มชวนคุย

“ค่ะ ฉันกับก้อยสนิทกัน พอดีไปออกค่ายอาสาด้วยกันบ่อย ไม่คิดว่าก้อยจะรู้จักคุณด้วย”

“ก้อยเป็นลูกสาวเพื่อนแม่ผมน่ะครับ”

          “ฉันร่างแบบสวนโรงแรมคุณเสร็จแล้วค่ะ ว่าจะโทรไปนัดคุณ ไม่ทราบว่าสะดวกวันไหนคะ จะได้เอาไปเสนอค่ะ”

          “มะรืนก็ได้ครับ ผมจะได้บอกเลขาไว้”

          “ค่ะ” เธอรับคำ พร้อมกับยกเครื่องดื่มขึ้นจิบเรื่อยๆ

          “เฮ้ย ไอ้แก้ว มาร้องเพลงมา ฉันอยากฟังแกร้องเพลงจะแย่ละ เบื่อเสียงนักร้องผู้ชายแล้ว่ะ อย่าให้เสียชื่ออดีตนักร้องค่ายนะเว้ย” เสียงเพื่อนเรียกเธอ

          “ค่ายอะไรวะแก” เพื่อนอีกคนถามขึ้นมา

          “ค่ายอาสาพัฒนา”

          “ฮ่าๆๆ” เพื่อนๆ พากันส่งเสียงหัวเราะเสียงดัง

          “แก้วขอตัวก่อนนะคะคุณวี” เธอหันไปบอกวีธรา ด้วยความที่เริ่มมึนแล้วจึงลืมตัวแทนตัวเองด้วยชื่อเธอไป

          “ครับ”

          หลังจากนั้นทั้งคืน ธีวราไม่ได้ลงจากเวทีอีกเลย หลังจากร้องเพลงไปซักพัก เริ่มเมากันได้ที่ ก็เปลี่ยนเป็นเพลงเร็วขึ้น แต่ละคนก็ลุกมาเต้นกันจนแทบจะลืมอายุ เมื่อนภัทรหันไปเห็นก็สายเสียแล้ว ธีวราเพื่อนรักร้องเพลงส่งสายตาหวานเยิ้มมาให้

          “ยัยแก้ว ใครบอกให้แกดื่มไปเยอะวะ งี้ฉันก็อดเมาดิ เวรกรรมอะไรวะ ฉันต้องมาคอยดูแลแกตั้งแต่เรียนยันตอนนี้เนี่ย” นภัทรบ่นเพื่อนสาว

          “ก้อยก็มัวแต่คุยกับพี่ๆ ไม่ได้คุยกับพี่แก้วเลยอ่ะ เห็นอีกทีก็ไปซะแล้ว เมาแล้วพี่เรา” กชกรบ่นรุ่นพี่สาว

          “รู้ว่าเมาง่ายยังจะดื่มเยอะอีก น่าเบิ้ดกะโหลกจริง”

          “ไหนๆๆ ครายมาว ม่ายมี้” ธีวราตอบกลับมาพร้อมกับโบกไม้โบกมือ

          “คืนนี้พี่แก้วพักไหนคะพี่อาร์ต”

          “พักใกล้ๆ นี่แหละ แต่คืนนี้คงต้องลากมันไปพักกะพี่ด้วย ก้อยก็รู้ว่ามันเมาทีไรชอบเลื้อยทุกที” นภัทรตอบพร้อมกับบ่นเบาๆ “ดูซิคืนนี้คงต้องอยู่ดูแลมันอีกละ เอาไงดีล่ะเนี่ย พรุ่งนี้มีถ่ายละครเช้าด้วย”

“เอางี้ คืนนี้ให้พี่แก้วไปพักกับก้อยดีกว่าค่ะ ก้อยจะได้คอยดูแลพี่แก้วเอง พี่อาร์ตอย่าลืมนะว่าตัวเองน่ะเป็นพระเอกดัง ใครมาเห็นเข้าพี่กับพี่แก้วอยู่ด้วยกันจะแย่”

“เออ ใช่ ลืมไป เอาตามนั้น งั้นพี่ฝากแก้วด้วยแล้วกัน”

“งั้นเรากลับกันเถอะค่ะ พี่อาร์ตจะได้พักผ่อนด้วย นอนดึกไม่ดี หน้าโทรม หมดลุค ป๋าดัน หมด” กชกรเอ่ยแซวนภัทร แล้วก็ชวนกันกลับโรงแรมที่พัก 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น