ธีวรา

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 รีอัป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 541
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    20 ม.ค. 63

 

บทที่ 1

 

“ฮัลโหล ว่าไงยะ คุณพระเอกคิวทอง มีอะไรให้เพื่อนรับใช้” ธีวรากรอกเสียงใสเข้าไปในโทรศัพท์

“ไม่กล้าใช้เพื่อนหรอกค้าบ ฉันแค่จะโทรมาถามว่าแกป่วยหายดีหรือยัง?”

“หายดีแล้วแก แหม..กว่าจะโทรมาถามได้ปาไปเป็นอาทิตย์ ถ้าตายนี่ต้องทำบุญเจ็ดวันแล้วนะยะ แน่ใจว่าโทรมามีธุระแค่นี้”

“เบื่อคนรู้ทันจริง ฉันมีงานให้แกทำ” นภัทรรีบแจ้งข่าวให้เพื่อนสาวรู้ วีธราทำงานตัวเป็นเกลียว หัวเป็นน็อต เธอเป็นเสาหลักของบ้าน แม่เธอป่วยออดแอดๆ เนื่องจากทำงานหนักมาตั้งแต่ยังสาว แม่เลี้ยงเธอมาคนเดียว พ่อเธอเสียตั้งแต่เธออายุได้ 6 เดือน แม่ไม่ได้แต่งงานใหม่ ทำสวนหาเงินเลี้ยงเธอจนสำเร็จปริญญาตรีเกษตรศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยของรัฐภาคเหนือ เขาและเธอรู้จักกันตั้งแต่สมัยเรียนปริญญาตรี ธีวราเป็นบัดดี้คอยดูแลนภัทรตั้งแต่เป็นเฟรชชี่จนกระทั่งเรียนจบมาแปดปีแล้ว เธอกลับมาทำไร่นาสวนผสม สานต่อกิจการของแม่ และรับงานจัดสวนเป็นรายได้เสริม ซึ่งทำไปทำมากลายเป็นรายได้หลักของบ้านไปแล้ว ส่วนนภัทรอาศัยว่าเคยรับงานเป็นนักแสดงตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย จนกระทั่งเรียนจบมาโด่งดังจากบทเกษตรตำบลสุดหล่อในละครถนัดแนวเกษตร จึงยึดอาชีพนักแสดงเป็นอาชีพหลักมาถึงตอนนี้ และถึงแม้อายุจะล่วงเลยเลขสามมาแล้วแต่ก็ยังหาพระเอกคนไหนมาเทียบความดังของเขาไม่ได้

“งานอะไรแก”

“แกจำคุณวีธราได้มั้ย ที่เจอกันในงานเลี้ยงวันเกิดฉันน่ะ”

“จำได้สิ คนที่มากับคุณดาราสวยๆ คู่จิ้นแกใช่มั้ย”

“คนนั้นแหละ เขาติดต่อฉันมาว่าอยากจัดสวนในโรงแรมใหม่ ฉันเลยรีบแนะนำแก เขานัดให้ไปคุยที่โรงแรมวันนี้เย็นๆ แกว่างมั้ย”

“ว่างสิ โคตรว่างเลยแหละ เพื่องานเพื่อเงิน ฉันว่างเสมอ”

“เออ ฉันก็คิดว่าแกว่าง แกไปพบเขาที่โรงแรมสี่โมงเย็นนะ”

“ขอบใจมากนะอาร์ต” เธอพูดด้วยความซาบซึ้งใจ

“เอาน่า ไม่ต้องมาซึ้ง แกเป็นเพื่อนรักฉันนะ อย่าลืมไปให้ตรงเวลาด้วยนะแก ขอให้ได้งานนะแก สู้ๆ”

ธีวรา มาถึงโรงแรมก่อนเวลานัดเล็กน้อย ด้วยความที่รีบมาจากสวน เธอจึงแต่งตัวแบบง่ายๆ เสื้อเชิ้ตพอดีตัว กับกางเกงผ้าเข้ารูป หน้าตาผัดด้วยแป้งเด็ก เติมลิปสติคสีใสระหว่างติดไฟแดง แวะเข้าห้องน้ำเอาน้ำลูบผมไม่ให้ฟู มัดผมเป็นหางม้า ตั้งแต่ก้าวเข้ามาในโรงแรม ความโออ่าของโรงแรมทำให้เธอตื่นตาตื่นใจ มองเพลินประหนึ่งบ้านนอกเข้ากรุง

“สวัสดีค่ะ ดิฉัน ธีวรา มาพบคุณวีธรา นัดไว้ค่ะ”

“เชิญค่ะ ท่านประธาน ให้ขึ้นไปพบที่ชั้นยี่สิบสี่ได้เลยค่ะ ท่านรออยู่” ประชาสัมพันธ์สาวกล่าวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

“ขอบคุณค่ะ”

ธีวรา ขึ้นลิฟต์โดยสารไปพบท่านประธานตามที่ประชาสัมพันธ์สาวบอก ระหว่างนั้นเธอก็ตรวจดูความเรียบร้อยของเสื้อผ้า หน้าผม ตบๆ ลูบๆ ผมให้เข้าทรง เมื่อไปถึงก็มีเลขานุการหนุ่มหน้าห้องลุกขึ้นต้อนรับ

“คุณธีวรานะครับ เชิญในห้องเลยครับ”

เธอกล่าวขอบคุณเบาๆ พร้อมกับเดินตามเลขานุการหนุ่มเข้าไปในห้อง

“ท่านประธานครับ คุณธีวรา มาแล้วครับ”

ภาพประธานหนุ่มที่ยืนล้วงกระเป๋ากางเกง มองไปนอกหน้าต่างหันหน้ามามองแขก ช่างเหมือนภาพในละครหลังข่าวที่เพื่อนหนุ่มเธอแสดง หนุ่มหล่อมีแสงแดดสาดส่องใบหน้าในเสื้อผ้าภูมิฐาน ขนาดเธอมีภูมิคุ้มกันคนหล่อมาเต็มพิกัดถึงกับใจแกว่งเล็กน้อย ธีวรา สะบัดหน้าไปมาเบาๆ เพื่อเรียกสติกลับมา

“สวัสดีค่ะ คุณวีธรา”

“สวัสดีครับ คุณแก้ว เชิญนั่งก่อนครับ พอดีผมไม่มีเบอร์ติดต่อคุณ เลยติดต่อผ่านคุณอาร์ตไป”

“ค่ะ พอดีวันนั้นฉันมึนๆ ไม่ค่อยสบายเลยรีบกลับก่อน ต้องขอโทษด้วยนะคะ”

“ผมอยากจะปรับภูมิทัศน์โรงแรมครับ ต้องการสวนสวยๆ ที่เหมาะสำหรับแขกที่มาพักโรงแรมนั่งพักผ่อนชมวิวแม่น้ำตอนเย็นๆ คุณคิดว่าพอจะทำได้มั้ย” ประธานหนุ่มเอ่ยขึ้น พร้อมกับจ้องมองใบหน้าหญิงสาว เธอคนที่ไม่มีอะไรโดดเด่น แต่ทำไมถึงได้มองแล้วดูเพลินตา ใบหน้าเกลี้ยงเกลา สีปากแดงเรื่อๆ เคลือบด้วยลิปสติกบางๆ

“คุณวีธราต้องการสวนแบบไหนคะ เดี๋ยวฉันจะได้ร่างแบบมาให้พิจารณา”

“เรียกผมว่า ‘วี’ เฉยๆ ก็ได้ครับ คุณเรียกชื่อผมยาวๆ เหมือนคุณเรียกชื่อตัวเองเลย วีธรา ธีวรา ใกล้เคียงกันมากเลย”

“ได้ค่ะ คุณวี ฉันก็กลัวว่าจะเรียกคุณผิดเป็นชื่อตัวเองเหมือนกัน” หญิงสาวยิ้มพร้อมกับหัวเราะเบาๆ โดยที่ไม่รู้ตัวว่าเสียงหัวเราะของเธอทำเอาประธานหนุ่มถึงกับอึ้ง ประกอบกับใบหน้าที่แย้มยิ้มตอนที่เธอหัวเราะออกมา

“คุณวีคะ คือว่าฉันอยากขออนุญาต ดูพื้นที่จริง ไม่ทราบว่าจะได้มั้ยคะ”

ประธานหนุ่มรู้สึกตัว จึงกระแอมขึ้นมา

“ได้ครับ แต่ตอนนี้แดดยังแรงอยู่ คุณจะไปดูพื้นที่จริงเลยมั้ย หรือว่าจะรอให้เย็นกว่านี้”

“ไปตอนนี้เลยค่ะ พอดีว่าถ้าเย็นไปกว่านี้กลัวว่าจะไม่ทัน คือวันนี้แม่ฉันท่านรอทานข้าวเย็นด้วยน่ะค่ะ ไม่ได้ทานข้าวด้วยกันหลายวันแล้วค่ะ”

“งั้นลงไปด้วยกันตอนนี้เลยครับ ผมว่าง” ประธานหนุ่มลุกขึ้นยืนพร้อมกับผายมือเชิญ ธีวราจึงเดินนำและชะลอเดินเยื้องๆ ไปกับชายหนุ่ม เธอรู้สึกขำในใจ ชายหนุ่มหน้าตาดี แต่งตัวเนี้ยบ เรียบกริบ เดินไปพร้อมกับหญิงสาวเหลือน้อย ที่หน้าตาธรรมดา แถมแต่งตัวได้ยอดแย่ ใครเห็นคงจะแอบหัวเราะในใจกัน

“จริงสิ ผมขอเบอร์โทรคุณด้วยนะ จะได้ติดต่อคุณโดยตรง ไม่ต้องผ่านคุณอาร์ต”

“ได้ค่ะ”

สองหนุ่มสาวเดินคุยไปจนถึงบริเวณสวน ธีวรา หันไปขออนุญาตถ่ายรูปและร่างแบบคร่าวๆ พร้อมกับวัดพื้นที่โดยมีเลขานุการหนุ่มของวีธราช่วย จนกระทั่งเสร็จเรียบร้อย ใบหน้าใสมีเหงื่อไหลท่วมเนื่องจากอากาศยังร้อนอยู่ วีธรา หันไปสั่งการลูกน้อง ผ่านไปสักพักก็ได้ผ้าเย็นมา เขาส่งให้หญิงสาวเพื่อเช็ดใบหน้า

“ขอบคุณค่ะ ตอนนี้ฉันวัดพื้นที่ ถ่ายรูปเรียบร้อยแล้ว ขอตัวกลับก่อนนะคะ แล้วจะส่งแบบพร้อมรายการมาให้นะคะ”

“ครับ” ประธานเอ่ยออกมา เขาอดมองใบหน้าเนียนที่ปราศจากเครื่องสำอางอย่างละเอียดไม่ได้ เธอคงไม่รู้ตัวว่าหน้าตาเธอน่ามองแค่ไหน ถึงแม้จะไม่มีการปรุงแต่ง แต่การพูดการออกท่าทาง ดูน่ามองไปหมด

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น

  1. #10 Maukcamas (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 09:26

    ก็น่าจะสับสนชื่อจริงแหละ
    #10
    0
  2. #2 18233001 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 19:53
    "รักแรกพบ"
    #2
    0