เทพบุตรซาตาน-นิยายลำดับ 2 ซีริส์ชุดหนึ่งนางกลางใจ

ตอนที่ 1 : บทนำ : เทพบุตรยอดนักรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 995
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    20 ก.ค. 58


ลงเนื้อหาให้อ่านกันเป็นตัวอย่างค่ะ สำหรับนักอ่านที่ไม่เคยอ่านเรื่องนี้นะคะ สำหรับนิยายเรื่องเทพบุตรซาตาน ราคาปก 
279 บาท มีจำหน่ายแล้วตามร้านหนังสือทั่วไปและเว็บไซต์สำนักพิมพ์ค่ะ
http://www.lightoflovenovel.com/showbook.php?bid=38

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เทพบุตรซาตาน

บทนำ-เทพบุตรยอดนักรัก

 

                        มือเรียวหนาได้รูปสวยประดับด้วยเส้นขนสีน้ำตาลอ่อนที่เรียงตัวกันอย่างเป็นระเบียบนั้นเอื้อมไปหยิบกางเกงยีนสีซีดขึ้นมาสะบัด 2-3 หน ก่อนจะจับมันยัดลงไปในขาเพรียวยาวแข็งแรง นัยน์ตาที่ล้อมรอบด้วยขนตาสีน้ำตาลยาวงอนดกหนาเจือแววหวานหรือจะเรียกว่าหยาดเยิ้มก็ไม่ผิดนัก มองไปยังของหวานเย้ายวนเบื้องหน้าด้วยสายตาของเสือกินอิ่ม!

 

                        แม้สาวสวยจะนอนระทวยยั่วเย้าแต่สิ่งที่ได้รับกลับไปคือ มุมปากอันแสนเซ็กซีร้ายกาจที่กระตุกยิ้มทายทักเพียงเบาๆ เท่านั้น เจ้าของดวงหน้าสวยเกินชายผิวสีมะกอกพันธุ์ดีเอื้อมไปหยิบนาฬิกาเรือนล้านมาสวม เท่านั้นเองสาวสวยที่จ้องเขาด้วยนัยน์ตาหิวโหยก็เป่าปากฟู่ ทิ้งกายลงบนเตียงอย่างคนหมดแรง ทำให้คนที่กำลังแต่งตัวอยู่กระตุกมุมปากยิ้มขบขัน

 

                        กัปตันกรุงหรือธนาธร ลาร์นาโด บุตรชายคนกลางของทายาทตระกูลดัง เข้าขั้นอภิมหาเศรษฐีระดับโลก ที่ควบคุมกิจการมากมายหลายประเภทอยู่ในมือ หลุบตาลงมองไปยังเตียงนอน ลอบถอนใจนิดๆ เมื่อสตรีผมบลอนด์เจ้าของเรือนร่างอวบอัดทอดสายตามองมาที่ตนอย่างวิงวอนแกมหิวกระหายหน่อยๆ

 

                        มือที่กำลังรูดซิปกางเกงชะงัก ดวงหน้าคมคายกระเดียดไปทางหวานไม่น้อย เนื่องจากเป็นเพียงคนเดียวในตระกูลลาร์นาโดที่มีใบหน้าละม้ายคล้ายไปทางคุณเพ็ญแขมารดาชาวไทย เริ่มระบายยิ้มร้ายกาจ ดวงตาเปี่ยมล้นไปด้วยไฟเสน่หาอีกครั้ง เมื่อนางแมวยั่วสวาทแลบลิ้นยั่วเย้า แสร้งขยับกายให้ผ้าห่มสีน้ำเงินเข้มเป็นมันลื่นร่วงหล่นลงไป จนเห็นยอดทรวงขาวผ่องอะร้าอร่าม ปลายเกสรงามสีทับทิมสด

 

                        “ให้มันได้อย่างนี้สิ แม่ภูเขาไฟของฉัน!

 

                        เสียงคำรามอย่างมันเขี้ยวดังขึ้นจากริมฝีปากหยักลึกแสนเซ็กซี ดวงตาที่มีเปลวเพลิงแห่งความปรารถนาเข้มข้นจ้องนิ่งไปยังคู่นอนคนโปรด กรุงค่อยๆ ก้าวไปที่เตียง จ้องสาวสวยที่นอนระทวยอยู่บนนั้นไม่ยอมให้คลาดสายตา และพอเจ้าของบ่ากว้าง อกหนั่นแน่นเดินไปถึงเท่านั้น แม่สาวนัยน์ตาแสนสวยก็ห่อปากร้องอู้ว์ใส่ ปรือตาเล็กตาน้อย เรียกความคึกคักให้คนจ้องน่าดูชม

 

                        ดวงตาคู่สวยของสาวเซ็กซีลีลาเร่าร้อนจ้องเขม็งไปที่สะโพกเพรียวซึ่งยังสวมกางเกงไม่เสร็จดีด้วยนัยน์ตามันแผล็บ ร่างอวบอิ่มเริ่มขยับกายยั่วเย้าเชิญชวนอีกหน ส่งผลให้คนที่ถูกเชิญ บุรุษผู้มีไฟรักอันมากมายมหาศาล ต้องฟาดฝ่ามืออันมากพิษสง มือที่เคยทำให้สาวเจ้าร้องไม่เป็นส่ำ ทั้งหยิกทั้งข่วน เรียกชื่อเขาไม่รู้กี่ครั้งกี่หน ลงไปที่สะโพกอวบงาม เพื่อลงโทษคู่นอนที่รู้อกรู้ใจกันดีซะเหลือเกิน

 

                        “หยุดเดี๋ยวนี้นะคอลลาเนีย อย่าทำหน้าเหมือนจะจับผมกินแบบนั้นเชียว คุณได้ผมไปแล้วนะยาหยี แล้วก็ได้ไปหลายครั้งซะด้วยสิ กินซุปวาฬผสมเนื้อปลาฉลามมาหรือยังไงจ๊ะแม่ยอดขมองอิ่ม! ถึงได้มีเรี่ยวแรงมากมายแบบนี้ ตื่นตัวอยู่ได้ทุกเวลา”

 

                        เจ้าของเรือนร่างสูงเอ่ยจบก็โน้มกายลงแตะปลายคางแม่สาวเลือดผสมอังกฤษ-ซิชิเลียนอย่างหยอกเย้า ก่อนจะประกบริมฝีปากจุมพิตดูดดื่ม เกี่ยวกระหวัดยั่วเย้ากับปลายลิ้นอ่อนนุ่มของนางแมวยั่วสวาท และแล้วศีรษะทุยได้รูปสวยที่ปกคลุมไปด้วยเรือนผมสีน้ำตาลเข้มของกัปตันเรือหนุ่มลูกผสมอิตาเลียน-ไทยก็ต้องผละออกจากแม่สาวเซ็กซีแทบไม่ทัน เมื่ออีกฝ่ายทำท่าจะเลยเถิด โดยการดึงเขาลงไปนอนบนเตียง คนที่ถูกผละหนีถึงกับหน้างอ แต่ไม่นานก็ทอดสายตามองเขาปรือปรอย ไม่ยอมยุติการเรียกร้องให้กัปตันเรือหนุ่มกลับไปเล่นรักกับหล่อนอีกหน กรุงจึงได้แต่หัวเราะหึๆ ส่ายศีรษะไปมา

 

                        “อะไรกันคอลลาเนีย ไม่เห็นจะต้องงอนกันขนาดนั้นเลย ใจคอคุณจะไม่ยอมปล่อยผมให้ออกเรือเลยใช่ไหมจ๊ะคนดี”

 

                        กรุงกล่าวน้ำเสียงเอาใจเล็กน้อย โยกปลายคางคู่นอนไปมาอย่างมันเขี้ยว หลิ่วตาล้อเลียนอย่างคนรู้ใจ เนื่องจากเขาและคอลลาเนียนั้นแลกเปลี่ยนประสบการณ์รักกันมานานแรมปี พูดง่ายๆ ว่าชีวิตของกรุงแม้จะลิ้มรสสตรีไปเรื่อย แต่เมื่อเรือเทียบท่าครั้งไหน หากเป็นท่าเรือที่ปาแลร์โม ในซิชิเลียแล้วละก็ เขาจะต้องเป็นของคอลลาเนีย แม่เล้าคนงามที่ไม่เคยนอนกับแขกคนไหนเลยเท่านั้น

 

                        คอลลาเนียไม่ใช่สตรีถือพรหมจรรย์ หล่อนไม่ใช่สาวบริสุทธิ์ หล่อนจะเลือกหลับนอนกับชายที่ตนพึงใจเท่านั้น และเขาก็เป็นหนึ่งในบุรุษที่หล่อนพึงใจ แล้วดูเหมือนว่าจะพึงใจมากๆ ด้วย

 

                        “น่านะยาหยี ผมขอไปทำงานเดี๋ยวเดียว รับรองว่าถ้ากลับมาถึงท่าเรือปาแลร์โมเมื่อไร จะชดเชยให้จนคุณลุกไม่ขึ้นเชียวล่ะ นะครับคนดี มันก็แค่การจากลาเพื่อจะกลับมาพบกันอีกครั้งเท่านั้น ทำเหมือนคนยังไม่ชินไปได้”

 

                        ธนาธร ลาร์นาโดเอ่ยพร้อมส่งสายตาเจ้าชู้ไปยังแม่สาวผมบลอนด์ที่เขามักเรียกหาหล่อนเสมอและทันทีที่เรือจอดเทียบท่า เหตุผลง่ายๆ ของความจำเป็นต้องพบกันคือ หล่อนเสนอและสนองได้ถึงใจ

 

                        “แหมกัปตันขา ก็คอลลาเนียอยากไปกับคุณนี่คะ ฝรั่งเศสก็แค่นี้เอง คอลลาเนียยังไม่อิ่ม ยังไม่พอ แล้วก็ยังหิวคุณมากๆ ด้วย”

 

                        คนพูดทำเสียงงอนๆ ค้อนขวับๆ ดวงตาสีเขียวราวเม็ดมรกตชั้นดีค่อยๆ กวาดไปตามร่างเพรียวงามอุดมไปด้วยมัดกล้ามของชายที่ตนเพิ่งได้เขาไปหยกๆ คอลลาเนียไม่เคยติดใจหรือหลงใหลผู้ชายคนไหนเท่ากัปตันหนุ่มหน้าหวานแต่ร้อนแรงดุดันคนนี้มาก่อน

 

                        คอลลาเนียเปิดบาร์เหล้าขนาดย่อมอยู่ริมท่าเรือ ในมือของหล่อนมีหญิงบริการมากมาย แต่คอลลาเนียไม่เคยนอนกับลูกค้าคนไหนทั้งสิ้น จะเว้นไว้ก็แต่กัปตันเรือลาร์นาโด หนุ่มลูกครึ่งไทย-อิตาเลียน ทายาทอภิมหาเศรษฐีใหญ่ที่รวยไม่รู้เรื่อง บุรุษเรือนร่างสมบูรณ์ที่เธอถูกใจแต่แรกพบ

 

                        ส่วนรายอื่นๆ นั้นก็จะต้องไม่ใช่ลูกค้า คู่นอนส่วนใหญ่ของคอลลาเนียจะต้องเป็นผู้ชายหล่อ รวย หน้าตาดีสะอาดสะอ้าน และถูกอกถูกใจกันเป็นพิเศษเท่านั้น นั่นก็เพราะหล่อนเป็นแม่เล้า ไม่ใช่โสเภณีที่ขายเรือนร่างแลกเงิน สาวแรงสูงจ้องคู่นอนของตนอย่างเว้าวอน สักพักก็หัวเราะออกมาเบาๆ ทำให้เจ้าของคิ้วเข้มต้องขมวดคิ้วอย่างงงๆ ต่อมาก็ทำเสียงฮึ่มๆ ใส่แม่คู่ขาสุดสวย

 

                        “คนใจร้าย ทิ้งกันได้ลงคอ”

 

                        ต่อว่าเป็นภาษาท้องถิ่นด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ พลิกกายเย้ายวนไม่สนว่ามันจะโป๊จะเปลือยไปถึงไหน สาวงามแสร้งสะดุ้ง สูดปากน้อยๆ แต่แววตาชอบใจนัก ยามที่มือหนาๆ ของกัปตันหนุ่มรูปงามหยิกลงมาที่สะโพกนุ่มนิ่มของตนอย่างหยอกเอิน ก่อนจะฟาดป้าบลงมาเป็นการสำทับอีกหน

 

                        “หัวเราะทำไมจ๊ะคนสวย ผมมีอะไรตลกนักหนา ต้องตอบให้ถูกใจนะ ไม่อย่างงั้นละก็ ผมจะจับคุณโยนลงทะเล ปล่อยให้ฉลามยักษ์มันจับกินซะให้เข็ดเชียว”

 

                        ขู่ว่าจะจับโยนลงทะเล แต่แววตาของคนพูดนั้นเจ้าชู้ยักษ์ เปล่งประกายปรารถนามากขึ้นทุกที ทำให้ร่างอวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือยิ่งได้ใจ สาวทรงสะบึมโถมกายที่เปลือยเปล่าเข้าหา ใช้ร่างนุ่มนิ่มของตนเสียดสียั่วเย้า ริมฝีปากที่เคลือบลิปสติกสีแดงสดกระซิบชิดหูเสียงแหบพร่า

 

                        “คำว่าตลกและกำลังมีอารมณ์มันต่างกันนะคะคุณกัปตันจอมโหด คุณเล่นมายืนเปลือยอกล่ำๆ ล่อตาล่อใจคนที่ยังหิวโซแบบคอลลาเนียอย่างนี้ โธ่ที่รักขา คุณน่ะใจร้ายที่สุด! คอลลาเนียอยากเอามีดมากรีดหัวใจของคุณดูนัก ผู้ชายอะไร”

 

                        คอลลาเนียเสียงสูงตัดพ้อ แล้วค้อนให้ธนาธร ใช้นิ้วเรียวยาวที่เคลือบน้ำยาทาเล็บสีแดงสดไล้ไปตามริมฝีปากหยักลึกเซ็กซีช้าๆ

 

                        “ฮึ! พอได้สมใจแล้วก็บังคับให้คอลลาเนียลงจากเรือ คอลลาเนียเป็นคนนะคะ คอลลาเนียไม่ใช่สิ่งของ มาหาก็มาด้วยใจ พอจะไปก็ไล่กันง่ายๆ แบบนี้เลยหรือ คอลลาเนียเสียใจ ใจก็เสียไปหมดแล้ว กัปตันของคอลลาเนียใจร้ายที่สุด ปลอบใจคนขวัญบินหน่อยสิคะมารีโต”

 

                        สาวสวยชม้ายชายตาออดอ้อน พอเห็นเขายิ้มกรุ้มกริ่ม ก็ยิ่งกระแซะเอนกายฉอเลาะ ใบหน้างามพริ้มของสาวเลือดผสมแหงนขึ้นสบตาหวานล้ำคมกล้า เผยอปากน้อยๆ เชิญชวน

 

                        “นะคะยอดรัก ให้คอลลาเนียไปฝรั่งเศสกับคุณเถอะนะคะ อย่างน้อยถ้ากัปตันมีคอลลาเนียไปด้วย การเดินเรือไปส่งสินค้าเที่ยวนี้ก็ไม่เหงา กลับมาถึงท่าเรือซิชิเลียเมื่อไร คุณจะได้ไม่ต้องกระโจนเข้าใส่คอลลาเนียราวกับหมาป่าหิวโซ เหมือนทุกๆ ครั้งที่ผ่านมาไงคะ ให้คอลลาเนียไปด้วยเถอะค่ะยอดรัก”

 

                        คอลลาเนียกล่าวพร้อมส่งสายตาเว้าวอนไปยังร่างสูง ริมฝีปากนุ่มชำนาญการจูบไปที่สันกรามและลำคอแข็งแรงอย่างมีเชิง ส่วนมือก็ลูบไล้แผงอกแกร่งที่มีไรขนอ่อนๆ ไปเรื่อย นางแมวยั่วสวาทยั่วยวนสุดฤทธิ์ หวังจะได้เดินทางไปกับเขาด้วย แต่ไม่นานคนสวยก็หน้าง้ำ เมื่อมือหนาตะครุบมือตนแน่น

 

                        ดวงตาคมติดจะหวานเป็นเอกลักษณ์ของธนาธรเริ่มเปล่งประกายจริงจังแกมหงุดหงิด แสงไฟที่กำลังแลบแปลบปลาบอยู่กลางนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มคู่นั้น ทำให้คอลลาเนียหน้าม่อยลง รู้แล้วว่าไม่สำเร็จอย่างแน่นอน สาวทรงเสน่ห์ผละออกจากเขาอย่างอ้อยอิ่ง ก้มลงถอนใจเฮือก

 

                        “ผมว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะคอลลาเนีย จะไม่มีผู้หญิงคนไหนอยู่บนเรือของผมในช่วงเวลาไปส่งสินค้าทั้งสิ้น แต่งตัวซะเถอะ ถ้ายังอยากให้ผมกลับมาแล้วเรียกหาคุณอีกครั้ง อย่าดื้อ อย่ารั้น อย่าเป็นคนพูดยาก แล้วทุกอย่างจะเหมือนเดิม”

 

                        ธนาธร ลาร์นาโดเอ่ยเท่านั้นก็คว้าเสื้อเชิ้ตสีขาวขึ้นมาสะบัดแรงๆ สวมมันเข้าไปอย่างลวกๆ จากนั้นก็เดินออกไปจากห้องทันที คติประจำใจของเขาคือ อย่าใจอ่อนหรือรับข้อต่อรองใดๆ จากสตรีที่ตนไม่คิดจะแต่งงานด้วยทั้งสิ้น จากประสบการณ์ที่ผ่านมานั้น ทำให้กรุงได้เรียนรู้ว่า พวกผู้หญิงไม่เคยหยุดไม่เคยพอเลยสักหน หากว่าพวกหล่อนได้ในสิ่งที่หวังเอาไว้เมื่อไรละก็ ย่อมหมายความว่าจะต้องมีข้อสองและข้อสามตามมาอย่างแน่นอน!

 

                       

 

                       

 

                        “ฮึ! อย่าเผลอแล้วกัน คอลลาเนียจะปล่อยให้ท้อง แล้วถ้ามีลาร์นาโดน้อยๆ อยู่ในท้องคอลลาเนีย คราวนี้ล่ะเรามาดูกันสิว่าคุณยังจะกล้าเดินหนีคอลลาเนียแบบนี้อีกไหม!

 

                        “คงยากหน่อยนะซินญอรีนาเพราะกัปตันของผมยังไม่เคยพลาดท่าเสียทีให้ใครเลยสักหน อย่างน้อยไอ้กล่องป้องกันตัวที่ตั้งอยู่บนหัวเตียงตอนนี้น่ะ ก็ยืนยันได้ดีเชียวล่ะ ว่าในวันนี้นางสาวคอลลาเนียแม่เล้าคนดังจะไม่มีทางตั้งท้องอย่างแน่นอน ลงจากเรือลำนี้ไปซะ พวกเราไม่อยากให้อุปสรรคเล็กๆ น้อยๆ อย่างนี้มาทำให้การเดินเรือของเราจะต้องช้าลง!

 

                        “ลามปาม! ไอ้ขี้ข้า!

 

                        คอลลาเนียเอ่ยเป็นภาษาอังกฤษ หลังจากนั้นก็ผรุสวาทด่ากราดคนที่บังอาจมาดักคอตนด้วยภาษาซิชิเลียนเป็นชุดๆ สาวสวยสะบัดผ้าห่มทิ้ง จนมันลงไปกองกับพื้น จากนั้นก็ลุกขึ้นสวมเสื้อผ้าอย่างกระแทกกระทั้น ไม่สนใจสายตาของกะลาสีเฒ่าที่ผันตัวมาเป็นคนรับใช้ส่วนตัวของกัปตันลาร์นาโดเลย อยากไม่ยอมออกไปเอง หล่อนก็จะใส่เสื้อผ้าโชว์มันตรงนี้แหละ ฝ่ายกะลาสีเฒ่าร่างยักษ์ก็ทำเพียงยักไหล่ จากนั้นก็จัดโน่นจัดนี่ไปเรื่อยเปื่อย คอลลาเนียถึงกับกระทืบเท้าเร่าๆ ออกอาการกระฟัดกระเฟียดโมโหที่อีกฝ่ายไม่ตื่นตะลึงไปกับเรือนร่างอันอวบอิ่มของตน

 

                        “ทำไมแกถึงไม่ตกทะเลตาย หรือโดนพายุร้ายซัดหายไปนะมาเอสโต้ มาอยู่ให้รกหูรกตา ขัดขวางความสุขของฉันทำไม!

 

                        คอลลาเนียเอ่ยพร้อมกระแทกกระทั้นใส่ ดวงตาสีเขียวมรกตจ้องกะลาสีเฒ่าลุกเรืองรอง หล่อนเกลียดๆๆๆ เกลียดเจ้ากะลาสีเฒ่านามว่ามาเอสโต้เป็นที่สุด มาเอสโต้มักก้าวเข้ามาพร้อมกับถ้อยคำบาดใจ อีกทั้งยังฉลาดรู้ทันคอลลาเนียไปเสียทุกอย่างด้วย

 

                        “หุบปากของแกซะนังแม่เล้า และถ้าแกยังไม่เงียบ ฉันจะฆ่าแก!

 

                        เสียงลอดไรฟันของมาเอสโต้ บวกกับหน้าตาดุดันและรอยบากที่มุมหน้าผากด้านขวาจรดแก้มซีกซ้ายนั้น ทำให้คอลลาเนียขนลุกซู่ แสงแปลบปลาบในดวงตาของมาเอสโต้ประดุจไฟจากขุมนรก เขาเป็นกะลาสีเฒ่ามีที่มาที่ไปไม่ชัดเจนนัก วันทั้งวันไม่ยอมพูดจากับใครทั้งสิ้น มาเอสโต้จะเปิดปากพูดก็ต่อเมื่อเป็นเรื่องเกี่ยวกับกัปตันลาร์นาโดเท่านั้น

 

                        ดูเหมือนว่ามาเอสโต้จะเห็นทุกอย่างที่เกี่ยวกับกัปตันลาร์นาโดสำคัญยิ่งกว่าชีวิตของตัวเองซะอีก แต่ตอนนี้อะไรมันก็ไม่สำคัญเท่าคำว่า ‘ฆ่า ของเขานั้น ฟังดูก็รู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้ขู่กัน และหากคอลลาเนียเปล่งเสียงออกมาอีกครั้ง หล่อนเองนั่นแหละอาจมีสิทธิ์ตายได้ คิดได้ดังนั้นแม่เล้าจอมแสบก็รีบหลบสายตาของปีศาจร้ายทันที จากนั้นก็พาร่างอันอะร้าอร่ามสุดสะบึมสวิงกิ้งเดินออกจากเรือกัปตันลาร์นาโดไปในทันที

 

                       

 

                       

 

                        ร่างสูงที่ยืนอยู่บริเวณหัวเรือลดกล้องส่องทางไกลลงช้าๆ ดวงตาที่เคยคมหวานเป็นนิจเริ่มเปล่งประกายกร้าว เสียงห้าวร้องออกมาเบาๆ อย่างหงุดหงิดใจ เมื่อทราบว่าตนไม่ได้อยู่ลำพังเสียแล้ว

 

                        “มีอะไร! ฉันสั่งพวกข้างล่างไว้แล้วไม่ใช่หรือ ว่าอย่าขึ้นมารบกวน”

 

                        ถามลูกเรือเสียงห้วน คิ้วเข้มขมวดมุ่นเมื่อได้ยินเสียงผู้หญิงร้องโอดโอย กรามแกร่งขบเข้าหากันดังกรอด ดวงตาคมที่ฉายแววหวานเกือบทุกยามไม่ว่าจะอยู่ในอารมณ์ใด เริ่มส่องประกายเคืองขุ่น

 

                        โธ่ ไม่ต้องทารุณโหดร้ายกับพวกเราขนาดนั้นก็ได้ จับแขนเบาๆ หน่อยสิ”

 

                        “ใช่ ในเรือมีแต่ผู้ชาย อย่างน้อยถ้าให้เราไปด้วยจะได้ไม่เหงา โดยเฉพาะกัปตันลาร์นาโดด้วยแล้ว พวกเราทุกคนเต็มใจบริการสุดๆ

 

                        โอ้ววว์ แน่นอน ทั้งหล่อทั้งล่ำ ไม่คิดเงินก็ยังไหว

 

                        เสียงสาวทรงโต 4 นางแย่งกันพูด พอแม่สาวผมแดงสะบัดกายหลุดจากกะลาสีเรือคนหนึ่งได้ ก็เดินตรงมาหาธนาธรทันที มือขาวนวลที่ตกแต่งด้วยสีทาเล็บอย่างดีค่อยๆ ดึงสายคล้องไหล่ของตัวเองออก เผยให้เห็นทรวงอกมโหฬาร เป็นผลให้บรรดาลูกเรือที่จับสิ่งแปลกปลอมประเภทสองเท้าอยู่ในมือถึงสามชีวิต ตาถลนออกมานอกเบ้า แย่งกันกลืนน้ำลายเอื๊อกๆ

 

                        “กัปตันครับ ไหนๆ พวกหล่อนก็ขึ้นมาแล้ว ให้ติดเรือไปด้วยกันเถอะครับ”

 

                        โอ้ว์! พูดถูกใจที่สุดเลย พ่อรูปหล่อคนนี้

 

                        หนึ่งสาวงามในบรรดาไก่ที่หลุดจากฟาร์มเอ่ยขึ้น รีบตรงเข้าไปจูบปากกะลาสีใจกล้าทันที ทำให้คนที่ถูกจูบยิ้มแฉ่ง กรุงยืนเฉย มองดูบรรดาไก่หลงหว่านเสน่ห์ใส่ลูกเรือของตนนิ่ง ก่อนสายตาจะมาหยุดตรงแม่สาวผมแดงเพลิง สวยที่สุด เร้าใจที่สุด รวมถึงลีลายั่วยวนสุดเดชกว่าใคร

 

                        “ให้เราติดเรือไปด้วยนะคะ ให้มาลีตาทำให้เตียงของกัปตันได้อบอุ่น ค่าตอบแทนไม่เกี่ยง ขอแค่น้ำหอมจากฝรั่งเศสสักขวดสองขวดก็พอ”

 

                        แม่ไก่หลงที่ลักลอบปีนขึ้นมาบนเรือเอ่ยขึ้น พร้อมกระแซะกายเข้าหา มือบางสอดเข้าไปในเสื้อเชิ้ต ลูบไล้แผงอกหนั่นแน่น ส่งประกายเชิญชวนทางสายตา กรุงรีบตะครุบมือบางไว้ จรดจุมพิตลงไปเบาๆ ที่ใจกลางฝ่ามือ เท่านั้นเองสาวเจ้าก็เปิดยิ้มกว้าง ประกายตาสีฟ้าใสเปล่งประกายแห่งความหวัง

 

                        “อยากไปฝรั่งเศสกับฉันจริงๆ หรือจ๊ะเบลลา?”

 

                        ถามพร้อมจ้องไก่หลงเล้านัยน์ตาเจ้าชู้ แม่ไก่หลงริมท่าเรือรีบโอบกอดรอบเอวเขา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นจีบปากจีบคอพูด กายอวบอิ่มนั้นก็พยายามเสียดสีถูไถเขาเหลือเกิน

 

                        “ที่จริงมาลีตาก็พูดไปอย่างนั้นเองค่ะ ฝรั่งเศสหรือจะน่าสนใจเท่าเตียงอุ่นๆ ของกัปตันลาร์นาโดล่ะคะ มาลีตาน่ะจ้องจะหม่ำกัปตันมานานแล้ว เสียแต่ว่านังแม่เล้าคอลลาเนียมันหวงก้างซะเหลือเกิน”

 

                        สาวสวยกล่าวจบก็ยื่นหน้าเข้าไปจูบแผงอกกว้างที่ประดับด้วยมัดกล้ามงามตาและเส้นขนสีน้ำตาลจาง ยิ่งเสียดสียิ่งกระชับชิด โสเภณีแสนสวยก็ยิ่งอยากได้กัปตันหนุ่มเนื้อหอมมากขึ้น

 

                        ดวงตาคู่สวยของสาวผมแดงเบิกกว้าง ฉายแววหิวกระหายเด่นชัด เมื่อร่างสูงของกัปตันเรือรูปงามย่อตัวลงช้อนเข่าของตนขึ้นอย่างทะนุถนอม กิริยาอ่อนโยนชวนหลงใหล

 

                        “โอ้ว์ ว้าววววววว ได้โปรดอย่าช้าค่ะกัปตัน มาลีตาพร้อมที่จะไปกับคุณทุกที่แล้ว เริ่มได้เลยค่ะกัปตันที่รัก”

 

                        มาลีตากล่าวด้วยใบหน้าระรื่น รีบสอดแขนอันขาวผ่องไปที่ลำคอแข็งแรงของกัปตันหนุ่ม จากนั้นก็ยื่นหน้าไล่จุมพิตดะไปหมด กระทั่งใบหน้าหล่อเหลาสวยเกินชายเลอะไปด้วยลิปสติกสีแดงเกือบทั้งหน้า นั่นแหละเจ้าหล่อนจึงจะพอใจ ยอมหยุดนิ่ง ซุกศีรษะลงไปที่แผงอกกว้าง หลับตาเคลิ้มฝัน

 

                        “ว่ายน้ำเป็นหรือเปล่ามาลีตาคนสวย?”

 

                        “เก่งยิ่งกว่าปลาฉลามซะอีกนะคะกัปตัน”

 

                        “งั้นก็ดี!

 

                        กรุงเอ่ยเท่านั้นก็โยนร่างของไก่หลงฟาร์มตัวแรกลงทะเลไปทันที คนถูกโยนถึงกับร้องวี้ดลั่น ไม่นานก็ลอยคอขึ้นมาหัวหูเปียกลู่ ปากก็ด่าโขมงโฉงเฉงเป็นภาษาซิชิเลียน

 

                        “มาลีตา ถ้าเธอยังไม่ยอมหุบปาก ฉันจะให้เธอว่ายน้ำกลับเข้าฝั่งเองนะ จะเอาอย่างนั้นไหมมาลีตา แม่โสเภณีไม่ได้รับเชิญ!

 

                        กรุงตะโกนโต้ตอบเป็นภาษาซิชิเลียนน้ำเสียงเนิบนาบ เขาไม่ค่อยสันทัดภาษานี้เท่าใดนัก แต่ก็ได้ผลอีกฝ่ายรีบปิดปากเงียบกริบ ชายหนุ่มส่ายศีรษะไปมาอย่างระอา หันกลับไปทางบรรดาลูกเรือของตนที่กำลังรุมทึ้งปล้ำถอดเสื้อผ้าของโสเภณีอีกสามคนอยู่ เห็นแล้วเหมือนนกแร้งลงของเน่าไม่มีผิด

 

                        “จับพวกหล่อนไปล้างสมองในน้ำทะเลซะ จะได้รู้ว่าถึงตัวเองจะโชกโชนขนาดไหน ก็รับมือกับลูกเรือหลายร้อยคนไม่ไหวหรอก เสร็จแล้วก็เอาเรือลำเล็กไปส่งพวกหล่อนที่ฝั่ง อย่าโยกโย้โอ้เอ้ รีบจัดการทุกอย่างให้เสร็จภายในสิบนาทีเดี๋ยวนี้!

 

                        “ครับกัปตัน”

 

                        กรุงพยักหน้าเท่านั้นก็เดินจากไป ทิ้งข้างหลังเอาไว้ให้เกิดสงครามย่อยๆ เมื่อบรรดาสาวๆ เริ่มโวยวาย ตามมาด้วยเสียงวี้ดว้ายแล้วก็เสียงตูม!

 

                        ไม่นานเสียงเครื่องยนต์จากเรือลำเล็กก็ดังขึ้น เพื่อพาโสเภณีแสนสวยทั้งสี่นางกลับฝั่งไป

 

                        ผู้หญิง! หากลุกออกมาจากเตียงเมื่อไรทุกอย่างเป็นได้พัง! เขาชอบและชื่นชมกับเรือนร่างสวยๆ ของสาวๆ เสมอ แต่ไม่ชอบเวลาที่พวกหล่อนพูด ออกความคิดเห็น หรือเข้ามายุ่มย่ามเสนอหน้าเวลาที่เขาทำงาน เขากัปตันธนาธร ลาร์นาโดจะแต่งงานกับท้องทะเล และจะครองตัวเป็นโสดไปจนตลอดชีพ อย่างไรก็ดี กรุงยังไม่มีคิดที่จะหยุดพาสาวๆ ขึ้นมาอยู่บนเตียงนอนอันอุ่นๆ ของเขาอย่างแน่นอน

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

จบตอน

หมายเหตุ :

            วาฬ เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง ออกลูกเป็นตัว มีขนาดตัวที่ใหญ่มหึมา คนมักจะนิยมเรียกว่าปลาวาฬ แต่จริงๆ แล้วเป็นการเรียกที่ผิด เนื่องจากวาฬไม่ใช่สัตว์ประเภทปลา แม้จะอาศัยอยู่ในน้ำก็ตาม เพราะวาฬจะหายใจด้วยปอด ด้วยเหตุนี้วาฬจึงต้องขึ้นมาเหนือทะเลอยู่ตลอด

            ปาแลร์โมเป็นเมืองหลวงของซิชิลี (อิตาลีส่วนใหญ่เรียกซิชิเลีย) แคว้นปกครองตัวเองทางตอนใต้ของอิตาลี แคว้นที่หลายคนสันนิษฐานว่าเป็นจุดเริ่มต้นของคำว่ามาเฟีย

            Marito อ่านว่ามารีโต เป็นภาษาอิตาเลียน แปลว่าสามี

Signorina อ่านว่าซินญอรีนา เป็นภาษาอิตาเลียน หมายถึง หญิงสาวหรือนางสาว

Bella อ่านว่าเบลลา เป็นภาษาอิตาเลียน แปลว่าสวย (ใช้สำหรับผู้หญิงหรือสิ่งของที่เป็นเพศหญิง ทั่วไปใช้ bello ความหมายเดียวกับ beautiful)

 

                       

 

                        

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

34 ความคิดเห็น