กับดักพรหมจรรย์(พรานพิศวาส) ซีรีย์ชุดสุภาพบุรุษเลอร์วาร์ด

ตอนที่ 6 : บทที่ 2 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,306
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    12 ส.ค. 57

บทที่ 2 (2) 

                        “พี่อรน่ะหัวโบราณที่สุดเลยรู้ตัวบ้างไหม บางทีษาก็เครียดนะ ที่พี่อรทำตัวเหมือนเป็นแม่มากกว่าเป็นพี่สาวแบบนี้”

 

                        “ษา...พี่รักและหวังดีกับษานะ อะไรที่เป็นอนาคตษาพี่สละได้ทุกอย่าง ลำบากแค่ไหนพี่ก็ยอม”

 

                        บอกไปเสียงเจ็บปวด เห็นน้องสาวผงะเม้มปากแน่น ไม่นานก็เชิดหน้าขึ้นใหม่

 

                        “พี่อรเคยพูดคุยสบายๆ กับน้องบ้างไหม พี่อรชอบทำตัวเป็นนางหงส์ เป็นแม่ครูแก่ๆ ที่เคร่งครัดจนษาอึดอัดรำคาญใจ”

 

                        เสียงอึดอัดและแววตาโกรธเกรี้ยวนั้นทำให้เอมอรต้องถอนใจ

 

                        “แล้วพี่จะปรับปรุงตัว....” บอกน้องไปเบาๆ ประดุจเสียงกระซิบของสายลม ได้ยินเสียงอลิษาถอนใจ

 

                        “พี่อรไม่ต้องห่วงหรอกษาน่า ษารู้ว่าได้สัญญาอะไรกับพี่อรเอาไว้ ยังไงษาจะไม่ยอมแอบไปทำแท้งให้เป็นข่าวอีกแน่ หนนี้ษากินยาคุมนะคะ เฮ้อ! เหลวไหลชะมัด ทำไมพี่อรจะต้องมองการแสดงความรักของผู้หญิงกับผู้ชายเป็นเรื่องน่ารังเกียจด้วย ทั้งที่มันเป็นเรื่องธรรมดาแท้ๆ หรือว่าพี่อรมีปมด้อย อายุตั้ง 24 แล้ว แต่ยังไม่มีใครอยากได้พี่อรสักคน”

 

                        “ษา!

 

                        เอมอรเรียกน้องแค่นั้นก็กะพริบตาถี่ๆ มองเพดานอย่างปวดใจ ไม่นานร่างอวบอิ่มนุ่มนิ่มก็เคลื่อนมาหา โอบกอดร่างโปร่งระหงอย่างงอนง้อ เขย่งปลายเท้าขึ้นหอมแก้มเป็นเชิงขออภัย

 

                        “ษารักพี่อรนะคะ เรามีกันอยู่แค่สองคนเท่านั้น บางครั้งษาก็ต้องพูดอะไรที่มันรุนแรง เพราะษาอึดอัดเหลือเกิน ษาต้องการความเห็นใจจากพี่อรบ้างค่ะ”

 

                        “พี่เข้าใจจ้ะ”

 

                        บอกน้องเบาๆ หน้าหงอยไม่รู้ตัว เห็นหน้ากลมอิ่มขาวนวลฉีกยิ้มส่งมาให้

 

                        “ษาขอโทษนะคะ หากพูดแรงไปจนทำให้พี่อรเสียความรู้สึก พี่อรไปกินมาม่าที่ษาต้มไว้ให้เถอะค่ะ พี่อรทำงานดึกทุกวัน จนผอมลงไปตั้งเยอะแน่ะรู้ตัวบ้างไหม ษาไม่ได้ตั้งใจจะว่าพี่อรเป็นสาวทึนทึกเต่าล้านปีแม่ชีหลงวัดซะหน่อย ษาก็แค่อยากชี้ให้เห็นว่า โลกเราสมัยนี้มันไปถึงไหนกันแล้ว บางทีเด็ก 13 อ่อนกว่าษาอีก เขายังแต่งงานมีลูกเป็นโขยงแน่ะ พี่อรอย่าคิดว่ามันเป็นเรื่องคอขาดบาดตายสิคะ”

 

                        อลิษาเอ่ยเสียงสดใส มืออวบอิ่มลากเอมอรไปที่โต๊ะญี่ปุ่นขนาดเล็ก เอมอรถอนใจ พยายามลืมภาพอันสะเทือนใจฝังมันลงไปให้ลึกสุด แล้วเอ่ยกับน้องสาวด้วยเสียงปกติที่สุด

 

                        “พี่ได้งานโฆษณาชิ้นนั้นแล้ว ถึงจะไม่ได้เป็นตัวเอก แต่งานชิ้นนี้ก็สามารถช่วยให้ษาได้เรียนในมหาวิทยาลัยอินเตอร์ที่มีแต่พวกผู้ดีมีชาติตระกูลได้ ษาจ๋า อย่าลืมสิว่าต่อไปษาจะไปได้ดี ไปอยู่ในสังคมชั้นสูง ทิมเป็นแค่เด็กหนุ่มไม่เรียนหนังสือ แถมยังกินเหล้าเมายา ถ้าษาเข้าเรียนมหาวิทยาลัยนั้น ษาไม่อายคนหรือ เวลาไปไหนมาไหนกับทิม”

 

                        เอมอรพยายามจี้ต่อมทะเยอทะยานและใฝ่สูงของน้องให้มันทำงานบ้าง เห็นน้องสาววัยอ่อนเบ้หน้า

 

                        “เราก็แค่คบกันชั่วคราวเท่านั้นนี่คะพี่อร ทำไงได้ก็น้องสาวพี่อรคนนี้มันเหงาเหลือเกิน เฮ้อ! วันๆ พี่อรก็ทำแต่งานๆ ไม่ค่อยจะมีเวลาให้น้องสาวคนนี้เลย ษาไม่รู้จะหันหน้าไปหาใคร มีแต่ทิมเท่านั้นแหละที่ว่างพอจะคบหาให้คลายเหงาได้บ้าง”

 

                        เสียงพ้อแกมตำหนินั้นทำให้เอมอรอ่อนลง เจ็บปวดที่ไม่มีเวลาให้น้องสาวเลย มือบางลูบแผ่นหลังและผมที่สากมือ เพราะการดัดและโกรกสีครั้งแล้วครั้งเล่าของอีกฝ่าย

 

                        “พี่ขอโทษที่ไม่มีเวลาให้ษา ถึงพี่จะบกพร่องแต่พี่ก็สัญญานะว่าจะส่งษาเรียนในที่ดีๆ จนจบอย่างที่เราใฝ่ฝันกันให้ได้ ว่าแต่ษาเถอะถ้ายังคบกับทิมอยู่แบบนี้ ษาก็จะเสียโอกาสได้เจอกับคนดีๆ นะ ใครจะไปรู้ล่ะจ๊ะ ษาอาจไปเจอคนที่ใช่ในมหาวิทยาลัยใหม่ของษาก็ได้จริงไหมเอ่ย”

 

                        เปรยพร้อมจ้องหน้าน้องสาวจริงจัง เห็นดวงหน้ากลมอวบอิ่มแย้มยิ้มเต็มที่

 

                        “เฮ้อ! ษาเลิกกับเขาก็ได้ค่ะ ความจริงษาก็ไม่ได้จริงจังอะไร ทิมคบผู้หญิงทีตั้งหลายคนแน่ะ พี่อรคะ ต่อไปษาจะตั้งใจเรียน เป็นน้องที่ดีของพี่อรค่ะ”

 

                        คำสัญญาที่เหมือนกันทุกๆ ครั้ง ทำให้เอมอรหวั่นใจ แต่ก็ฝืนยิ้มให้น้องสาวที่นัยน์ตาเป็นประกายเพราะกำลังได้ในสิ่งที่หวัง

 

                        “เฮ้อ! ว่าแต่ไปเรียนมหาวิทยาลัยมีชื่อแบบนั้น ถ้าไม่มีรถคงอายเขาแย่”

 

                        เสียงเปรยของน้องทำให้เอมอรชะงัก ถ้อยคำที่จะปฏิเสธถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอ เมื่อได้ประสานสายตาที่บูชาและเปี่ยมไปด้วยความหวังของน้องสาวร่วมอุทร

 

                        “พี่จะพยายามจ้ะ”

 

                        ว้าว! ษารักพี่อรที่สุดในโลกเลย พี่อรน่ะเปรียบเหมือนแม่พระของษาจริงๆ

 

                        “พี่ทำเพื่อษาได้ทุกอย่าง ถ้าษาจะปรับปรุงตัวเอง และไม่ทำอะไรแบบวันนี้อีก”

 

                        “ษาสัญญาค่ะ” อลิษาเอ่ยพร้อมหอมแก้มพี่สาวอย่างประจบ “ษาตั้งใจจริงๆ นะคะว่าจะทำให้พี่อรภูมิใจ จะกลับตัวกลับใจเป็นนางชี ไม่ทำอะไรที่พี่อรไม่ชอบอีกเลย”

 

                        “การรักนวลสงวนตัวคือเสน่ห์ของผู้หญิงนะษา ถึงเราจะเสียไปแล้ว แต่การยอมมีอะไรกับผู้ชายง่ายๆ คบไปเรื่อยเปื่อยไม่จริงจังกับใครแบบนี้ ก็ทำให้คนดีๆ ไม่คิดจะเอาเราไปเชิดชู และเลือกเป็นแม่ของลูกได้เหมือนกัน ษายังเด็ก กลับตัวกลับใจตอนนี้ก็ยังไม่สายนะ เชื่อพี่สักครั้งเถอะ”

 

                        “รับทราบและปฏิบัติตามค่ะ”

 

                        อลิษาตอบรับเสียงสดใสไร้ทุกข์ร้อน มีแต่เอมอรเท่านั้นที่หัวใจหวั่นไหว นั่นก็เพราะอลิษาเคยให้สัญญาเรื่องพฤติกรรมใจง่ายของตัวเองเกือบร้อยหน แต่ก็ไม่เคยทำได้สักครั้ง เมื่อเป็นแบบนี้แล้วจะให้เธอโล่งใจได้ยังไง หญิงสาวเดินตามแรงจูงของน้องสาวเพื่อไปกินมาม่าต้มแบบง่ายๆ ที่อลิษาทำไว้ให้ แม้หัวใจจะหนักอึ้งแต่ก็ต้องฝืนกินเอาใจน้องที่นั่งยิ้มสดใสให้ตลอดเวลา

 

                        อลิษาไม่เคยทุกข์ จะเสียใจก็แค่ประเดี๋ยวประด๋าว เพราะส่วนใหญ่นั้นทุกข์ของน้องสาวผู้อ่อนวัย เอมอรจะเป็นผู้รับแทนเสมอ อลิษาไม่ใช่เด็กขี้อิจฉาเกลียดชังพี่สาว ตรงกันข้ามอลิษารักและเทิดทูนเอมอรมาก เพราะเธอคือที่พึ่งในทุกยามของน้อง หากจะผิดก็ผิดที่เอมอร ผิดที่หญิงสาวเลี้ยงเด็กวัยรุ่นไม่เป็น อย่างที่ปรียานุชได้เปรยไว้นั่นแหละ

 

                        “พี่อรคงเหนื่อยมาก ถ้าพี่นุชยอมหางานให้ษาเพื่อแบ่งเบาภาระพี่อรบ้างก็คงดีสินะ ฮึ! พี่นุชน่ะมันผู้ใหญ่ลำเอียงชัดๆ ชอบมองษาในแง่ลบ มีงานดีๆ ก็ไม่เอามาให้ ภาระเลยตกอยู่ที่พี่อรคนเดียว”

 

                        น้องสาวเอ่ยเสียงฉิวตาวาววับ หน้าขาวนวลแดงก่ำเพราะความเคืองขุ่น เอมอรได้แต่ฝืนยิ้มด้วยความลำบากใจเหลือแสน ก่อนพึมพำออกไปเบาๆ

 

                        “ไม่เป็นไรจ้ะ พี่ทำได้ ขอแค่ษาตั้งใจเป็นเด็กดีอย่างที่สัญญาไว้ก็พอ”

 

                        กล่าวจบก็เห็นน้องสาวยิ้มจนตาหยี พยักหน้าส่งสัญญิงสัญญาทางสายตาให้อีกหน เอมอรลอบถอนใจ จะว่าปรียานุชตั้งแง่กับอลิษาก็ไม่ถูกนัก ปรียานุชเคยหางานดีๆ รายได้งามๆ ให้อลิษาสองถึงสามหนแล้ว แต่ปรากฏว่าน้องตัวดีของเธอขาดวินัย นัดเช้าไปบ่าย นัดบ่ายไปเย็น ทำให้ปรียานุชถูกต่อว่าเสียๆ หายๆ งานก็หดลงเพราะขาดความน่าเชื่อถือ นับจากนั้นมาปรียานุชก็เข็ด ไม่แยแสหรือคิดจะหางานให้อลิษาอีกเลย เอมอรเงยหน้าจากชามมาม่าแล้วจ้องน้องสาวสายตาวิงวอน

 

                        “แค่ตั้งใจเรียนเท่านั้นอลิษา แค่ตั้งใจเรียนอย่างเดียว พี่ยอมเหนื่อยยากทุกๆ ทางเพื่อษาได้จริงๆ

 

                        “เพราะพี่อรแสนดีอย่างนี้ไงคะ ษาถึงรักพี่อรมากกว่าใคร”

 

                        รักแต่ไม่มากพอที่จะทำให้พี่สบายใจได้เลยใช่ไหมอลิษา...

 

                        เปล่าหรอก เอมอรไม่ได้พูดมันออกไป แค่คิดน้อยใจลำพังคนเดียวเท่านั้น เพราะหากพูดไปแล้ว มันอาจไปสะกิดปมด้อยให้กับชีวิตที่ล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่าของน้องสาวผู้อ่อนเยาว์ของเธอก็เป็นได้

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

                        ร่างกลมกลึงขาวผ่องปานไข่ปอกที่ซ่อนกายอยู่ภายใต้เสื้อยืดสีฟ้าอ่อนและเอี๊ยมยีนแบบสบายๆ ถอนใจออกมาอย่างโล่งอก เมื่อรถคันเก่งของปรียานุชมาถึงที่หมายเสียที พอลงจากรถได้ก็ลอบผ่อนลมหายใจเบาๆ เมื่อคนที่เธอภาวนาขออย่าให้ได้เจอะเจอกันอีกนั้นไม่ปรากฏกายให้เห็นแม้แต่เงา

 

                        โธ่! ก็จะให้เอมอรมองหน้าเขาเต็มตาได้อย่างไรเล่า ในเมื่อคำชวนบ้าๆ นั่นยังวนเวียนอยู่ในหัวไม่หายเลย เขาชวนเธอให้ไปกับเขาในวันนั้น เพื่อเป็นคุณตัวประดับเตียงเพียงชั่วคืน ก่อนที่จะลุกขึ้นมาทำงานโฆษณาชิ้นสำคัญให้กับเขา แมทธิว เลอร์วาร์ดเป็นแบบนี้เสมอหรือ ชวนผู้หญิงที่เพิ่งพบกันไปนอนด้วย เหมือนกับจะพาไปยิงนกตกปลาไม่มีผิด

 

                        “ยัยอร นี่ยัยอร มัวแต่เหม่ออะไรอยู่ นึกถึงวีรกรรมของน้องสาวตัวแสบของอรอีกล่ะสิท่า โน่น! คุณแมทธิวเขาเดินมานั่นแล้ว” ปรียานุชกระตุกมือเอมอร พร้อมทำปากบุ้ยใบ้ เท่านั้นเองผู้อ่อนวัยกว่าก็สะดุ้ง

 

                        “ฮึ! แม่ปาหนันนี่มันแสบซ่าไม่หยอกเลยนะ เกาะหนึบหนับยังกับเป็นร่างทรงของชะนีหม้าย แหมๆ ทำเป็นเชิดหน้าชูคอราวยีราฟไปเถอะ ประเดี๋ยวได้คอหักตาย คงฝันละเมออยู่ล่ะสิท่า ว่าตัวเองจะได้เป็นมาดามเลอร์วาร์ด” ปรียานุชเอ่ยเสียงขึ้นจมูก เนื่องจากเขม่นนางเอกสาวเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว

 

                        “อีโธ่เอ๊ย! พอจบงานนี้ ไม่แคล้วได้ตกสวรรค์ ขนาดพวกนางเอกระดับแนวหน้า ดาราอินเตอร์ ฮอลีวงฮอลีวูดที่สวยกว่านี้เป็นร้อยพันเท่า พ่อเจ้าประคุณยังไม่เคยจริงจังกับบรรดานางเหล่านั้นเลย”

 

                        ชื่อแมทธิวที่เอ่ยออกมานั้น ทำให้เอมอรตัวเกร็ง ดวงหน้าเล็กเรียวหันไปมองเขาโดยอัตโนมัติ อึกอักอ้ำอึ้งเมื่อประสานสายตากับดวงตาคมออกแววหวาน เปลือกตาหนาดูหนักปรือคู่นั้น หน้านวลแดงก่ำเมื่อคิดถึงปฏิกิริยาก่อนจากกันครั้งสุดท้าย เห็นคิ้วเข้มเลิกสูงทักทาย สายตายียวนมีนัยความลับความหลังคู่นั้นจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของเอมอรนิ่ง อย่างไม่คิดจะเกรงใจสาวสวยที่เดินควงกันออกมาเลย ความเงียบชวนอึดอัดบังเกิดขึ้นท่ามกลางหัวใจที่มีพิรุธหนัก กระทั่งสตรีแสนเซ็กซี่ที่อยู่ข้างกายเขาเริ่มขยับตัวเรียกร้องความสนใจจากทุกๆ คน

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

จบตอน

 

กับดักพรหมจรรย์ นิยายวางแผงแล้วนะคะ
ติดตามเนื้อหาฉบับเต็มได้ในแบบของรูปเล่ม ราคาปก 289 บาท
สามารถหาซื้อได้ตามร้านหนังสือทั่วไป

หาหนังสือไม่พบแจ้งพนักงาน

หรือสั่งซื้อผ่านเว็บไซต์สำนักพิมพ์ได้ที่
http://www.lightoflovenovel.com/showbook.php?bid=70

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

674 ความคิดเห็น