กับดักพรหมจรรย์(พรานพิศวาส) ซีรีย์ชุดสุภาพบุรุษเลอร์วาร์ด

ตอนที่ 5 : บทที่ 2 (1) พบกันใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,414
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    12 ส.ค. 57

กับดักพรหมจรรย์ นิยายวางแผงแล้วนะคะ
ติดตามเนื้อหาฉบับเต็มได้ในแบบของรูปเล่ม ราคาปก 289 บาท
สามารถหาซื้อได้ตามร้านหนังสือทั่วไป

หาหนังสือไม่พบแจ้งพนักงาน

 

หรือสั่งซื้อผ่านเว็บไซต์สำนักพิมพ์ได้ที่
http://www.lightoflovenovel.com/showbook.php?bid=70

+
+++++++++++++++++++

บทที่ 2 (1) พบกันใหม่

 

                        จ้าของมือบางที่ผลักประตูเข้าไปในห้องเช่าเก่าๆ ซึ่งตั้งอยู่ในย่านชุมชนแออัด ที่มีเหล่าอันธพาลเกเร พวกติดยา และผู้คนใช้แรงงานระดับรากหญ้าหาเช้ากินค่ำไปวันๆ ถึงกับผงะ เมื่อเปิดประตูเข้าไปแล้ว ได้กลิ่นบุหรี่ฉุนกึกคลุ้งห้องเช่าราคาแสนถูกไปหมด

 

                        “ยัยษา...”

 

                        เสียงครางแผ่วเบาหลุดออกมาจากปากงามได้รูป แล้วก็เปลี่ยนเป็นความตกใจ เมื่อก้าวแรกที่เปิดเข้าไปก็สะดุดกับขวดเบียร์และบุหรี่ที่วางอยู่พร้อมที่เขี่ย ซึ่งมีเถ้าผงกระจายอยู่รอบๆ เสียงประหลาดโหยหวนครวญครางแปลกๆ ที่ดังมาจากบนเตียงนั้น ทำให้หญิงสาวตัวแข็ง แล้วสายตาก็แปรเปลี่ยนเป็นเบิ่งกว้าง มือบางยกขึ้นอุดปากด้วยความตกใจ

 

                        “ษา...”

 

                        เรียกชื่อน้องสาวน้ำตาคลอ ถอยหลังหนีภาพอันน่ารังเกียจสะอิดสะเอียนตรงหน้าไปยังประตู น้องสาวที่เธอรักปานแก้วตาดวงใจกำลังอยู่ในสภาพเปล่าเปลือย ถูกจับพลิกคว่ำพลิกหงายโดยเด็กชายวัยรุ่นรูปร่างผอมเกร็ง ใบหน้ากลมอิ่มแหงนเริดหลับตาพริ้มบิดกายครวญคราง บางครั้งก็แอ่นสะโพกรับแรงโถมชนิดลืมตายจากเด็กหนุ่มผมยาวรุ่นราวคราวเดียวกัน เอมอรยืนขาสั่นอ้ำอึ้งเกรงว่าร่างกายของน้องจะฉีกขาดนัก

 

                        “อย่างนั้นแหละ เข้ามาอีก เข้ามาสิ”

 

                        เสียงเร่งรัดและขาขาวผ่องที่โอบกระหวัดคู่ขาวัยอ่อน ทำให้เอมอรหนังตาเป็นอัมพาต ริมฝีปากสั่นระริก ใจบอกให้เบือนหน้าหนีซะ แต่ก็เหมือนผีห่าซาตานตัวใดมากลั่นแกล้ง สาปเธอให้กลายเป็นหินยักษ์อ้าปากหวอจ้องอยู่อย่างนั้น

 

                        “ษา...”

 

                        ครางเสียงเจ็บปวดราวกับโดนพญาอินทรีตนใดเอาปีกยักษ์มาฟาดกายา น้ำตาเจิ่งนองกับภาพตรงหน้า

 

                        “ฉันรักเธอที่สุด ฉันรักเธอคนเดียว”

 

                        เสียงครางพร้อมร่างอวบอิ่มที่รัดร่างผอมเกร็งมากขึ้น แถมยังแอ่นอกที่ใหญ่โตมโหฬารตามกรรมพันธุ์ให้อีกฝ่ายเฟ้นฟอนบี้ขย้ำ ร่างอวบเต็มมือวี้ดสุดเสียงดิ้นพราดเมื่อคู่นอนวัยเดียวกันก้มลงกัดมาที่ยอดอกแล้วดูดดุนละเลงลิ้นดุเดือด เบื้องล่างก็ถาโถมไม่มียั้ง

 

                        “พ...พะ....พอแล้ว จะฆ่ากันให้ตายเลยหรือ”

 

                        “ไหนบอกชอบไง” คนพูดแสยะยิ้ม แววตาหื่นกระหาย เร่งจังหวะและรุกเร้าไม่มีหยุด ไม่ได้สนใจสักนิดว่าขณะนี้ทั้งคู่ไม่ได้อยู่กันลำพังเสียแล้ว

 

                        “ถ้าไม่ชอบงั้นฉันหยุด” คนพูดทำท่าจะผละออก เท่านั้นเองร่างอวบของอลิษาก็ผวากอดทั้งตัว ใช้ขาอวบขาวเกี่ยวสะโพกผอมเกร็งแนบแน่น

 

                        “ได้โปรด ฉันชอบมาก อย่าไปนะ”

 

                        “นังร่าน”

 

                        เอมอรตาเบิ่งกว้าง โกรธขึ้นมาทันที เมื่อคู่นอนของน้องสาวด่าน้องตนราวกับอีกฝ่ายเป็นโสเภณีชั้นต่ำ แถมยังผลักร่างอลิษาไกลห่างราวกับอีกฝ่ายเป็นเศษขยะ เป็นเหตุให้อลิษาต้องดิ้นรนป่ายมือเปะปะไขว่คว้า ใบหน้าขาวผ่องบิดเบ้เจ็บปวด

 

                        “อย่าไปไหนนะ ฉันยัง......”

 

                        อลิษาเอ่ยได้เท่านั้นก็หลับตาพริ้มสูดปาก เมื่ออีกฝ่ายจับตนนอนคว่ำหน้า ยกสะโพกอวบขึ้น แล้วเคลื่อนกายเข้าหา ถึงตอนนี้เอมอรเห็นหน้าน้องสาวชัดเจน อลิษาหลับตาพริ้ม ใบหน้าบิดเบ้หวามไหวรัญจวน ขณะที่เด็กหนุ่มผู้นั้นก็สนใจแต่จะหากำไรจากร่างอิ่มงามของสาววัยรุ่น เอมอรจ้องไปที่น้องสาวนิ่งราวกับถูกสาป ถึงคราวนี้ก็ผีห่าซาตานอีกที่ดลใจให้น้องสาวที่กำลังหลงไฟสวาทสุดขีดนั้นลืมตาขึ้นช้าๆ สองพี่น้องประสานสายตากันเนิ่นนาน เอมอรยกมืออุดปากร้องไห้โฮ ขณะที่น้องสาวเธอเบิ่งตากว้างเหมือนคนเห็นผี ร่างของคนที่คลานตามกันมาเกร็งเครียด ต่อมาก็บังเกิดเสียงกรีดร้องลั่น

 

                        “วี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด”

 

                        สาวน้อยร้องออกมาราวคนเสียสติ มือขาวอวบดันคู่ขาหนี เสือกกายออกจากคู่สวาทอย่างว่องไว สองคนรีบคว้าผ้าห่มมาคลุมกายกันแทบไม่ทัน อลิษาตาแดงก่ำ มองเอมอรตัวสั่นงันงก

 

                        “ไหนพี่อรบอกว่าจะกลับตีหนึ่งไง”

 

                        เอมอรอึกอักไม่ตอบคำถาม แรงพะอืดพะอมตีตื้น รีบถลาไปยังห้องน้ำทันที พอไปถึงได้ก็โก่งคออาเจียนออกมา แว่วๆ เสียงน้องตะโกนด่าทอคู่ขา สักพักก็มีเสียงโครมจากประตูหน้าห้องดังสนั่นหวั่นไหว เอมอรขาสั่นระริก พิงพนังห้องน้ำอย่างอ่อนแรง น้ำตาเม็ดโตค่อยๆ รินไหลออกจากนัยน์ตาคู่สวย ดวงหน้างามแหงนขึ้นมองเพดานที่มีดวงไฟเก่าๆ สีหมองหม่นประดับ ตอนนี้เธอไม่เห็นมันเลย เธอไม่เห็นอะไรทั้งนั้น นอกจากภาพการระเริงรักของน้องสาววัยอ่อนเมื่อครู่นี้ แล้วหญิงสาวก็วี้ดลั่น ฟุบกายลงสะอื้นฮักๆ อยู่ตรงนั้น

 

                        ทำไมน้องน้อยที่เธอทะนุถนอมฟูมฟักมาอย่างดีถึงเป็นคนแบบนี้ได้ ครั้งนี้อลิษาทำเธอเจ็บช้ำน้ำใจนัก น้องไม่เคยทำแบบนี้ ไม่เคยพาผู้ชายที่คบหามาที่ห้อง หรือทำอะไรให้เห็นคาตาแบบนี้ ทั้งสองมีอะไรกันบนเตียงที่เอมอรใช้นอนกับน้องทุกค่ำคืน ทำไมน้องเหลวไหล อลิษาไม่รู้หรือไงว่าเธอเหนื่อยขนาดไหน ที่ต้องผลักดันน้องไปอยู่สูง ไปยังจุดที่น้องฝันใฝ่ น้องเธอมีใจทะเยอทะยานซึ่งเธอมองว่ามันก็ดี แต่เหตุใดจึงไร้ความพยายามที่จะผลักดันหัวใจที่ทะเยอทะยานของตนให้ก้าวไปถึงจุดที่ฝันใฝ่หนอ แล้วเธอจะต้องแบกต้องอุ้มอลิษาไปนานสักเท่าไร น้องถึงจะรักดี!

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

                        ร่างบางที่อยู่ในชุดซีดเก่ามอซอเดินซังกะตายหน้าซีดเผือด ขาไม่มั่นคงเล็กน้อยราวกับกระดูกไร้การประสานจากเส้นเอ็น เอมอรก้าวออกมาจากห้องน้ำด้วยหัวใจที่ด้านชา บัดนี้ห้องเช่าโทรมๆ โล่งเตียนสะอาดสะอ้านขึ้นมาแล้ว ควันบุหรี่ที่โขมงโฉงเฉงหายไป เหล้าเบียร์ถูกเก็บเรียบ นับเป็นรอบปีแรกของวันเลยก็ว่าได้ ที่อลิษายอมทำความสะอาดห้องด้วยตัวเอง

 

                        “พี่อรกลับมาเหนื่อยๆ คงหิวมาก ษาต้มมาม่าไว้ให้พี่อรด้วยค่ะ”

 

                        น้องสาวเอ่ยเสียงเครือ มองเธอตาแดงๆ เอมอรยกมือขึ้นอุดปากสกัดเสียงสะอื้นที่ตีตื้นขึ้นมาอีกครั้ง เหลือบไปบนที่นอนก็โล่งใจ เมื่อผ้าปูถูกเปลี่ยนใหม่หมด ไร้ร่องรอยและกลิ่นคาวคลุ้งของเซ็กส์อันสะท้านสะเทือนหัวใจเมื่อก่อนหน้านี้ แต่ถึงยังไงก็เถอะ ภาพระเริงรักอันดุเดือดนั้นก็ยังไม่จางหายไปง่ายๆ ยามเธอจ้องน้องสาวครั้งใด ใจก็ไพล่ไปคิดถึงภาพเด็กหนุ่มร่างผอมกะหร่องที่เคลื่อนไหวอยู่ด้านหลังของอลิษาทุกครั้ง

 

                        ภาพสีหน้ารัญจวนของน้องสาวและกายอวบที่ขยับโยกตามคู่นอนรุ่นราวคราวเดียวกันยังตามมาหลอกหลอน แม้ว่ายามนี้อีกฝ่ายจะสบตาตนด้วยแววตาใสซื่อสักเพียงไหนก็ตาม แต่มันก็ไม่อาจลบเลือนภาพนั้นไปได้ อลิษามีชั้นเชิงด้านกามารมณ์ดุเดือดเลือดพล่าน เหมือนกับโสเภณีที่พันตูอยู่กับอาชีพบำเรอชายมาแสนนาน เรื่องแบบนี้ไม่ควรเกิดขึ้นกับน้องสาววัยอ่อนของเธอ เอมอรยังคงจ้องอลิษาตาค้างยืนตรงแน่ว ไม่กล้าแม้แต่จะกระดิกเท้าออกไปไหน กระทั่งเสียงวี้ดอย่างเหลืออดของอลิษาดังขึ้น

 

                        “พี่อรอย่ามาจ้องษาแบบนี้นะ ทำเหมือนน้องตัวเองเป็นอีตัว เป็นเศษขยะ”

 

                        อลิษาโอดครวญกระทืบเท้าเร่าๆ ขณะที่เอมอรกะพริบตาปริบๆ จมูกโด่งเล็กพยายามสูดอากาศเข้าไป เมื่อเห็นน้องสาวทำท่าทุกข์ทรมาน จ้องเธอนัยน์ตาวาววับน้ำตาเอ่อ ราวกับเอมอรเอาเถาวัลย์ไปฟาด ทั้งที่จริงๆ แล้วเอมอรกลับรู้สึกว่า ตัวเองคือผู้ถูกกระทำซะมากกว่า น้องสัญญาว่าจะไม่เหลวไหล แต่ก็ยังทำให้เห็นจะๆ ตา

 

                        “หนูขอโทษที่พาทิมเข้ามาในนี้ เขาบอกหนูว่าขอแค่มาเห็นหน้า แล้วก็จะรีบกลับ เขาคิดถึงหนู และหนูก็ไม่ได้ตั้งใจด้วย ไม่คิดว่าเรื่องมันจะลงเอยแบบนี้” อลิษาบอกพี่สาวเสียงรัวเร็ว จ้องอีกฝ่ายตาเป๋ง เห็นอีกฝ่ายยังตาค้างอ้าปากหวอ อาการไม่หายช็อก เลยพูดต่อ “แต่มันก็ไม่เป็นอะไรนี่นา พี่อรก็รู้ว่าหนูไม่ใช่สาวบริสุทธิ์ จะมีอะไรกับพวกผู้ชายหรือไม่มี ทุกอย่างมันก็เหมือนเดิมอยู่ดี”

 

                        คำพูดพร้อมใบหน้ากลมอิ่มที่เชิดขึ้นนั้น ทำให้คนอ้าปากหวอต้องหุบฉับ เอมอรค่อยๆ หรี่ตามองน้องน้อย ปลายลิ้นขมปร่าหัวใจขมขื่น

 

                        “แต่ษาสัญญากับพี่แล้ว ว่าจะไม่ให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก ษาสัญญาว่าจะเริ่มต้นชีวิตใหม่”

 

                        เอ่ยเสียงเรียบ พยายามทิ้งน้ำเสียงให้นุ่มนวลที่สุด แม้หัวใจจะแหลกเหลวไม่มีชิ้นดี แล้วก็ผงะเมื่อน้องสาวหน้าหงิกงอ จ้องมาที่เธออย่างสมเพชเบ้ปากน้อยๆ ราวกับเอมอรเป็นสัตว์โลกล้านปี

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

จบตอน

 

 

                       

 

                       

 

                                                

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

674 ความคิดเห็น

  1. #533 peipei (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 18:26
    พี่ควรจะเด็ดขาดนะ อย่าตามใจน้องมากไปกว่านี้เลย



    อรน่าสงสาร T_T
    #533
    0
  2. #462 น้อยหน่า (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 08:41
    สนุกค่า รออ่านนะคะ อัพไวๆๆๆๆๆนะ
    #462
    0
  3. #64 tiffany (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2554 / 16:38
    มาอัพไวๆนะคะ แล้วจะเป็นเล่มเมื่อไหร่คะ จะได้เก็บไว้ในครอบครองค่ะ มี 3 เล่มแล้วค่ะ
    #64
    0