กับดักพรหมจรรย์(พรานพิศวาส) ซีรีย์ชุดสุภาพบุรุษเลอร์วาร์ด

ตอนที่ 4 : บทที่ 1 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,324
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    12 ส.ค. 57

บทที่ 1 (3)

                        ถบูกัตติ เวย์รอน สีน้ำเงินเข้มชะลอลงช้าๆ เมื่อขับมาถึงประตูอัลลอยด์สีทองสูงลิบ ประตูค่อยๆ เปิดออกโดยพนักงานรักษาความปลอดภัยท่าทางสุภาพรูปร่างแข็งแรง ซึ่งนั่งประจำอยู่ตรงป้อมยาม เจ้าของดวงตาเข้มเย็นชาเปล่งประกายไหวระริกทันที เมื่อเห็นสตรีที่ทำให้เขาใจจดจ่อ เฝ้าคิดถึงมาตลอดทั้งวัน รังสิมันกระตุกยิ้ม ใบหน้าอ่อนโยนลงผิดตา ต่างกันเป็นคนละคนกับยามอยู่ที่ทำงาน ซึ่งห้ำหั่นกับคนภายนอก ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะเขาตัดสินใจถูก ตัดสินใจเลือกน้ำรินมาเป็นขวัญชีวิตและเป็นคุณแม่ที่น่ารักของลูกๆ ตนเอง

 

                        “น้ำจ๋า คิดถึงน้ำที่สุดเลย”

 

                        เอ่ยทันทีที่ขายาวแข็งแรงก้าวลงจากรถ ถลาเข้าไปรวบร่างของภรรยาเข้าสู่อ้อมกอด จมูกโด่งระดมจูบ เพียรสูดกลิ่นหอมจากแก้มนุ่มที่คุ้นเคยและชอบเอามากๆ อย่างตั้งอกตั้งใจ

 

                        “เดี๋ยวก่อนสิคะลัคกี้ มาถึงก็จู่โจมกันเลย วันนี้เหนื่อยไหมคะ หิวไหม แล้วแมทธิวไม่มาด้วยหรือคะ?”

 

                        “ไม่ ไม่ และไม่ในทุกๆ อย่าง ไม่ในทุกๆ ทาง ไม่หิว ไม่เหนื่อย ไม่เพลีย แต่ว่าใจมันคิดถึงแต่น้ำแค่อย่างเดียวเท่านั้น แล้วก็คิดถึงน้ำมากที่สุดด้วย”

 

                        สามีปากหวานเริ่มพร่ำพลอด ตระกองกอดร่างน้อยของภรรยาไว้เต็มอก ทำให้คนที่อยู่ด้วยกันจนมีลูกแล้วถึงสามคนแก้มแดงปลั่ง หันซ้ายหันขวาเพราะกลัวว่าคุณสามีจะแสดงความรักประเจิดประเจ้อให้ลูกได้เห็น

 

                        “ไปหมดแล้ว พี่เลี้ยงพาเด็กๆ ของพวกเราไปเล่นที่สวนตั้งนานละ นี่แสดงว่าน้ำก็คิดถึงฉันเหมือนกันใช่ไหม ถึงมองแต่ฉัน ไม่เห็นว่าคนรอบข้างหายไปหมด”

 

                        รังสิมันเอ่ยอย่างปลื้มใจ ก้มลงจุ๊บแก้มแดงปลั่งของภรรยาอย่างอดใจไม่ไหว แล้วก็ฉวยโอกาสก้มลงไปหยอกเย้ากับริมฝีปากนุ่มนิ่มเสียเลย พอถอนริมฝีปากออกมาได้ก็ฉวยร่างนุ่มที่นัยน์ตาฉ่ำปรือมาแนบอก ให้คลายจากอาการคิดถึง สองสามีภรรยากอดกันเงียบๆ อยู่พักหนึ่ง เสียงหวานของน้ำรินก็ดังขึ้น

 

                        “คนอะไรไม่สนใจกันสักนิด น้ำถามยังไม่ตอบเลย ตกลงแมทธิวไม่มาด้วยหรือคะ?”

 

                        ถามสามีถึงญาติผู้น้องของเขา เห็นคนตรงหน้าคิ้วยุ่งๆ สักพักก็ส่งยิ้มพร้อมส่ายหน้าให้เธอ

 

                        “เห็นว่ารีบกลับน่ะ”

 

                        “เอ๊ะ! ทำหน้าแปลกๆ งานไม่ค่อยราบรื่นเหรอคะ”

 

                        น้ำรินถามสามีตาโต ผละหนีไม่ทันเมื่อเจ้าของใบหน้าคมเข้มโน้มหน้าลงมา กดจุมพิตปลายจมูกโด่งเล็กของตนด้วยท่าทางมันเขี้ยว

 

                        “เรียบร้อยแล้ว ได้นางแบบโฆษณาตามสเปก แต่แปลกอยู่อย่างนะ แมทธิวเลือกผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาร่วมงานด้วย แบบไร้เหตุผลไปนิดหน่อย”

 

                        “ยังไงคะ?” น้ำรินสงสัย ทำหน้างงตามสามีไปด้วย เลยถูกจุ๊บแก้มตามมาอีกหนึ่งหน ร่างสูงโอบเอวภรรยาพาเข้าไปข้างในบ้านพร้อมกัน

 

                        “ผู้หญิงคนนั้นดูเหมือนจะเป็นเจ้าแม่แห่งความผิดพลาด เห็นสองคนนี้แล้ว ทำให้ผมนึกถึงตัวเองกับน้ำในอดีต อะไรๆ มันก็ไม่ค่อยจะลงตัวเท่าไร”

 

                        รังสิมันอธิบาย ไม่ลืมทอดสายตาหวานฉ่ำให้ภรรยา ทำให้คนถูกมองหน้าแดงไปตามระเบียบ

 

                        “บ้าไหมล่ะ แมทธิวบอกกับทุกคนว่าเหตุผลที่เลือกหล่อนก็เพราะผู้หญิงคนนั้น ผม มือ และขาสวย”

 

                        “แต่คุณเป็นคนทำงานโฆษณาชิ้นนี้ไม่ใช่หรือคะ ทำไมถึงได้ยอมล่ะ โธ่! แมทธิวเขาทำแต่กาสิโน โรงแรมหรูๆ แหล่งบันเทิงเริงรมย์ จะมารู้เรื่องงานแบบนี้ที่ไหนกัน”

 

                        ภรรยาสาวบ่นจบก็เห็นสามียิ้มกริ่ม ก่อนขยิบตาส่งมาให้วับวาว

 

                        “ก็เพราะผมอยากรู้น่ะสิ ว่าตอนต่อไปจะเป็นเช่นไร แมทธิวไม่เคยก้าวก่ายงานผมมาก่อน แรกๆ น่ะเขาบอกว่าจะมาดูการคัดเลือกอย่างเงียบๆ แล้วจู่ๆ ก็กระโดดลงมาเล่นเอง ผมก็เลยอยากรู้ว่าต่อไปจะเป็นเช่นไร”

 

                        “เอ่อ...หวังว่าครั้งนี้มาดามแพรไหมคงจะได้ลูกสะใภ้สมใจนะคะ”

 

                        “ยังหรอก คงยังไม่ถึงเวลาที่แมทธิวจะจริงจังกับใครขนาดนั้น เคยถามเขาหลายครั้งแล้ว เขาชอบอยู่แบบนี้”

 

                        รังสิมันเอ่ยได้เท่านั้นก็ถูกภรรยาตะครุบต้นแขน ดวงตากลมโตแหงนจ้องจริงจัง

 

                        “ยังไม่ถึงเวลาที่จะจริงจังหรือคะ งั้นถามหน่อย ตอนที่คุณเจอน้ำครั้งแรก มันเป็นเวลาที่คุณต้องการจริงจังเรื่องการมีครอบครัวหรือยังคะ?”

 

                        ถามพร้อมจ้องตาปริบๆ เห็นสามีค่อยๆ โน้มหน้าลงมาหา จากนั้นก็จุ๊บริมฝีปากเบาๆ

 

                        “ช่วงนั้นยังไม่เคยคิดอยากมีเมียเป็นตัวเป็นตนแม้ขณะจิตเดียว แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ากับน้ำทำไมถึงยอมหมดทั้งตัวและหัวใจ แล้วก็จะยอมอยู่แต่กับน้ำคนเดียวไปตลอดด้วย สามีคนนี้ขอสัญญา”

 

                        “เห็นไหมล่ะคะ ความรักมักมาในเวลาที่เราไม่ทันตั้งตัว มันก็ไม่ผิดนี่คะ ที่น้ำจะเชียร์ให้แมทธิวแต่งงาน”

 

                        “น้ำต้องแพ้แน่ แมทธิวยังไม่สละโสดง่ายๆ หรอก”

 

                        “คุณนั่นแหละปรามาสเรื่องหัวใจ”

 

                        “ก็ได้จ้ะ น้ำถูกเสมอ ว่าแต่ผมยอมให้น้ำขนาดนี้แล้ว จะได้อะไรเป็นรางวัลเอ่ย”

 

                        ยังไม่สิ้นเสียงอ่อนหวานของสามีดี ภรรยาสาวก็เขย่งปลายเท้าขึ้นจุมพิตบางเบาที่ริมฝีปาก แต่พอจะถอยออกมาเท่านั้น มือหนาก็ตวัดเอวไปชิด อีกมือหนึ่งเคลื่อนมาตรึงศีรษะเธอไว้ จากนั้นก็มอบจุมพิตอ่อนหวานให้ ก่อนที่จะปล่อยภรรยาคนงามที่แก้มแดงปลั่งเป็นอิสระ พร้อมส่งยิ้มตาหวานเชื่อมให้

 

                        “สำหรับคุณสามีมากคุณภาพและดีเด่นสุดยอดแบบนี้ ที่จริงมันต้องได้รางวัลมากกว่าจูบนะยอดรัก”

 

                        เอ่ยจบก็ยิ้มเอ็นดูเมื่อภรรยาทำตาโต มองมาอย่างงงๆ

 

                        “น้ำทำอะไรก็ไม่ถูกใจลัคกี้สักอย่าง”

 

                        เสียงงอนนิดๆ นั้น ทำให้รังสิมันหัวเราะหึๆ โน้มกายลงกระซิบชิดหูเบาๆ เพียงไม่นานก็ถูกกำปั้นเล็กๆ รัวใส่

 

                        “คนบ้า! มันเกี่ยวอะไรกับสถานที่ล่ะคะ ลูกแฝดไม่ใช่ทำกันง่ายๆ ซะหน่อย จะให้น้ำมีอะไรกับคุณที่ออฟฟิศแบบครั้งก่อนๆ น่ะหรือ ไม่เอาหรอก คุณน่ะชอบล่อลวงน้ำ และน้ำก็อายมากๆ ด้วย ตอนที่เลขาฯ หนุ่มใหญ่ของคุณเข้ามาคุยงานด้วยหลังจากที่เรา เอ่อ...

 

                        “หลังจากที่เรารักกันจ้ะทูนหัว พูดออกมาได้เลยไม่ต้องอาย ในเมื่อลัคกี้รักน้ำสุดหัวใจขนาดนี้”

 

                        เอ่ยเท่านั้นก็ตาวาววับเมื่อภรรยาหน้าแดงก่ำ หันซ้ายหันขวาไม่เห็นใครเลยช้อนคางบอบบางขึ้นมาจุมพิตลิ้มรสริมฝีปากหวานๆ ลิ้นนุ่มๆ ให้เต็มกำลังแห่งความคิดถึงอีกครา จากนั้นจึงค่อยๆ ปล่อยร่างบอบบางออกอย่างเสียดาย แต่เอาเถอะ ไว้หลังสองทุ่มเมื่อไร เขาจัดการหล่อนแน่ ก็หล่อนออกจะเนื้อหวานนุ่ม รักกี่หนชิมสักกี่ครั้งก็ไม่เบื่อเลย คิดแล้วก็เกี่ยวก้อยภรรยาสุดที่รักเข้าบ้านไปอย่างอารมณ์ดี

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

จบตอน

 

กับดักพรหมจรรย์ นิยายวางแผงแล้วนะคะ
ติดตามเนื้อหาฉบับเต็มได้ในแบบของรูปเล่ม ราคาปก 289 บาท
สามารถหาซื้อได้ตามร้านหนังสือทั่วไป

หาหนังสือไม่พบแจ้งพนักงาน

หรือสั่งซื้อผ่านเว็บไซต์สำนักพิมพ์ได้ที่
http://www.lightoflovenovel.com/showbook.php?bid=70

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

674 ความคิดเห็น