กับดักพรหมจรรย์(พรานพิศวาส) ซีรีย์ชุดสุภาพบุรุษเลอร์วาร์ด

ตอนที่ 18 : บทที่ 6 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,435
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    12 ส.ค. 57

เหมือนจะมีหลายท่านหมั่นไส้อีตาพระเอกเป็นเพื่อนกันอะ555 ย้ำกันอีกครั้งนะคะ ว่านิยายเรื่องนี้อัพเหมือนจบแต่ไม่จบค่ะ ติดตามอ่านเนื้อหาฉบับเต็มได้ในแบบของรูปเล่มค่ะ หาซื้อได้แล้ววันนี้ที่ร้านหนังสือทั่วไปค่ะ ราคาปก 289 บาทจ้า

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

บทที่ (2)

                        ร่างที่ยืนอยู่หน้าห้องอาหารกึ่งผับชะงัก เมื่อมองเห็นร่างสูงนั่งเด่นอยู่ในนั้น ดวงตาสองคู่สบกันนิ่ง พักหนึ่งหญิงสาวก็เมินหน้าหนี ร่างบางเตรียมจะหมุนออกห่างห้องอาหารหรูในเรือ พอดีกับพนักงานมาดักหน้าเอาไว้ก่อน

 

                        “เชิญคุณผู้หญิงเข้าไปข้างในก่อนได้เลยค่ะ โต๊ะตรงมุมสุดนั้นกำลังว่างอยู่พอดี”

 

                        เสียงเรียกเป็นภาษาอังกฤษ ทำให้หญิงสาวต้องหันกลับ แล้วสายตาก็ไปสะดุดกับร่างของปาหนันที่เดินตรงไปนั่งเก้าอี้ยาวตัวเดียวกับเขา พออีกฝ่ายนั่งเรียบร้อยแล้วก็เงยหน้าขึ้น พอเหลือบมาเห็นเอมอรเท่านั้น ปาหนันก็ชักสีหน้าส่งสายตาไม่เป็นมิตรให้ทันที

 

                        “ฉัน...”

 

                        “เชิญเลยค่ะคุณผู้หญิง ทางนี้เลย”

 

                        พนักงานบอกอย่างกระตือรื้อร้น เต็มใจต้อนรับ แถมขยับกายเพื่อเดินนำเอมอรไปที่โต๊ะ ทำให้เอมอรที่กำลังคิดหาทางปฏิเสธอยู่ต้องเดินตามไปโดยอัตโนมัติ และพอถึงเก้าอี้ที่เขานั่งอยู่ก็ต้องหยุด เมื่อมีเสียงดังลอยมา

 

                        “หวังว่าพรุ่งนี้เช้าเธอคงไม่ทำให้เสียงานอีกนะ”

 

                        เสียงท้วงของสุภาพสตรีที่นั่งข้างคนทำหน้ามึนเฉยเมยเหมือนไม่รู้จักมักคุ้นกับเธอสักนิดเลยนั้น ทำให้เอมอรต้องหันกลับไปมอง แล้วก็พบสายดูถูก หญิงสาวถอนใจ นับหนึ่งถึงสิบในใจอย่างช้าๆ ตอบกลับเสียงเบาแต่หนักแน่น

 

                        “คุณปาหนันคะ ถ้าคุณตรวจสอบสักนิด คุณก็จะรู้ว่าเหตุการณ์เมื่อเช้านี้มันไม่ใช่ความผิดของฉันเลย ภาพบันทึกเหตุการณ์ตอนถ่ายทำ มันก็ฟ้องอยู่แล้วนี่คะ ว่าคุณตกจากรองเท้าส้นสูงของตัวเอง ทำไมถึงไม่จบ และพยายามยัดเยียดให้เป็นความผิดของฉันอยู่ตลอดเวลาล่ะคะ”

 

                        เอ่ยชัดถ้อยชัดคำ แถมยังยิ้มละมุนส่งให้ฝ่ายตรงข้ามอีก เป็นเหตุให้คนถูกท้วงหน้าแดงก่ำ ทำตาเขียวใส่เธอ ไม่นานใบหน้าสวยเก๋ของอีกฝ่ายก็เชิดขึ้น

 

                        “ถึงฉันจะรองเท้าพลิก แต่เธอก็ทำให้มันเสียงานด้วยการเอาพิงค์เลดี้สาดลงมาบนหัวฉัน เธอทำฉันเนื้อตัวเลอะเทอะเปียกปอนไปหมด จนไม่สามารถถ่ายทำโฆษณาอีกต่อไปได้”

 

                        “อันนั้นมันเหตุสุดวิสัยนี่คะ ฉันไม่คิดว่าคุณจะล้มเลยไม่ได้ตั้งตัว อีกอย่างที่แก้วมันหก เพราะคุณล้มมาโดนมือฉัน ฉันแน่ใจว่าอย่างนั้นนะคะ เราไปดูเทปบันทึกภาพด้วยกันอีกครั้งก็ได้ คุณจะได้เลิกสงสัยในตัวฉันเสียที”

 

                        เอมอรชี้แจงอย่างใจเย็นพร้อมส่งยิ้มนุ่มให้อีกฝ่าย ทำให้นางเอกที่กำลังพาลใส่ตัวประกอบหน้าแดงก่ำ ส่งสายตาจะกินเลือดกินเนื้อใส่เธอ

 

                        “เหมือนคุณจะไม่มีอะไรคุยกับฉันแล้ว งั้นขอตัวก่อนนะคะ”

 

                        “นั่งกับเราก็ได้”

 

                        เสียงห้าวที่ดังขึ้นทำให้หญิงสาวชะงัก เห็นอีกฝ่ายตีหน้านิ่งไม่ได้มีท่าทีกระตือรือร้น ทำเหมือนชวนเธอตามมารยาทมากกว่า จึงส่ายศีรษะ อ้าปากจะปฏิเสธ เพราะปาหนันกำลังทำหน้ายักษ์ใส่เธอมากขึ้นทุกที

 

                        “นาเดียเลื่อนโต๊ะให้แขกสิ คุณผู้หญิงเขาจะร่วมโต๊ะกับผม”

 

                        “ฉัน...”

 

                        “เชิญคุณผู้หญิงที่เก้าอี้ตัวนี้เลยค่ะ”

 

                        จบกัน! หญิงสาวยังไม่ทันได้อ้าปาก พนักงานของเขาที่ชื่อนาเดียก็จัดแจงหาที่นั่งให้เธอเรียบร้อย หญิงสาวหันไปจ้องแมทธิวอย่างไม่ชอบใจ แล้วก็เสียเวลาเปล่า เมื่อเขาเอียงหน้าไปหาปาหนัน ฟังอีกฝ่ายพูดอะไรสักอย่าง เธอมองมือของนางเอกจอมเหวี่ยงที่ยื่นไปวางบนอกกำยำของเขาด้วยความรู้สึกยากบรรยาย แล้วก็ถอนใจ เธอไม่อยากนั่งตรงข้ามกับเขาเลย ที่สำคัญเธอไม่อยากอยู่ตรงนี้ด้วย

 

                        เอมอรปั้นหน้าไม่ถูก ยอมรับว่าตนเสแสร้งไม่เก่งแบบเขา ยามอยู่ที่ห้องสวีตนั้นแมทธิวมักเข้ามาพัวพัน ทำเหมือนคุ้นเคยกันมาก แต่พออยู่ต่อหน้าสาธารณชน เขาก็เป็นอีกอย่าง และที่สำคัญเป็นผู้ชายที่กำลังให้ความสนใจปาหนันออกหน้าออกตาด้วย คิดเท่านั้นก็สะดุ้งเมื่อมีขาแข็งแรงมาเกี่ยวขาตนเบาๆ หญิงสาวรีบหันไปมอง ก็พบว่าเขากำลังพูดคุยยิ้มหัวอยู่กับปาหนัน แต่ขาของเขา...

 

                        คนบ้า! ขาของเขามันกำลังลวนลามเธอ

 

                        เอมอรหน้าแดงก่ำกับการทักทายลับๆ แบบสนิทชิดเชื้อที่ใต้โต๊ะ ขาเรียวงามพยายามเตะเขา แต่กลับถูกเกี่ยวพันหยอกล้อมากยิ่งขึ้น

 

                        “นี่คุณ!” ร้องออกมาอย่างเหลืออด แล้วก็หน้าแตกยับเมื่อเขายังนิ่งเฉย หันไปคุยกะหนุงกะหนิงกับปาหนัน มีแต่พนักงานของเขานี่แหละที่เดือดร้อน รีบถามกลับมาเป็นภาษาอังกฤษ

 

                        “เอ่อ...คุณจะออเดอร์อาหารหรือเปล่าคะ ดิฉันเป็นคนฟิลิปปินส์น่ะค่ะ ฟังภาษาไทยไม่ค่อยออก”

 

                        “อ๋อ ค่ะใช่”

 

                        หญิงสาวเออออห่อหมกไปอย่างหอบๆ เขายังไม่หยุดวุ่นวายกับขาของเธอ บ้าจริงๆ เธออยากทำอะไรสักอย่างให้ปาหนันมุดหัวไปที่ใต้โต๊ะ แล้วเห็นว่าเทพบุตรสุดหล่อของอีกฝ่ายน่ะ แท้จริงเป็นคนยังไง หญิงสาวสั่งออเดอร์ไปแล้วก็นั่งเงียบ ทำตัวเหมือนอยู่นอกจักรวาล ทั้งที่มันไม่ง่ายเลย เมื่อแมทธิวยังไม่ยอมหยุดระรานเธอทางใต้โต๊ะ

 

                        “อุ๊ยตาย! เอมอร ฉันต้องขอโทษด้วยนะจ๊ะที่ลืมเธอสนิท ก็แหม! คุณแมทธิวน่ะสิ คิดจะทำภาคสองของโฆษณาชิ้นนี้ แล้วก็อยากได้นางเอกคนเดิมซะด้วยสิ คราวนี้จะเน้นไปที่ห้องสวีตของเรือ ถ้าฉันรับงานนี้ก็จะได้บัตรกำนัลพักห้องสวีตของที่นี่ฟรีถึงเจ็ดวันเจ็ดคืนเชียวนะ”

 

                        เสียงอวดอย่างดีอกดีใจ และมองเอมอรอย่างคนที่เหนือกว่านั้น ทำให้หญิงสาวยิ้มบางๆ

 

                        “ยินดีด้วยค่ะ”

 

                        กล่าวเท่านั้นก็ถลึงตาใส่แมทธิวอย่างอดไม่ไหว เมื่อเธอชักขากลับ เขาก็เอาขาตัวเองเกี่ยวขาเธอแล้วดึงไปทางฝั่งเขาอีก

 

                        “ขอบใจจ้ะ แต่สำหรับเธอ ฉันคงต้องบอกว่าจบงานนี้แล้วก็คงจบกัน เพราะคุณแมทธิวเขาบอกว่า งานหน้าน่ะมีฉันแค่คนเดียว เอาแต่พระเอกและนางเอกเท่านั้น ใช้นักแสดงแค่สองคน เสียใจด้วยนะจ๊ะที่ไม่ได้งานดีๆ แล้วหลังจากงานนี้เธอจะไปทำอะไรต่อล่ะจ๊ะ”

 

                        ปาหนันเอ่ยแล้วทำตาปริบๆ บ้องแบ๊วใส่เอมอร หญิงสาวถอนใจเบื่อหน่ายกับการเสแสร้งและการหาช่องทางจะเกทับเธอ

 

                        “ยังไม่รู้เลยค่ะ ต้องกลับไปดูก่อนว่ามีอะไรให้ทำบ้าง”

 

                        “ยังไม่รู้เหรอจ๊ะ ต๊ายตายรู้สักหน่อยก็ดีนะ คนเรามันจะต้องมีการวางแผนชีวิตกันบ้าง ตัวฉันเองน่ะ กลับไปก็จะมีงานโฆษณาอีกสามชิ้น”

 

                        “ยินดีด้วยค่ะ คุณปาหนันเก่งแต่อรไม่เก่ง เลยไม่อยู่ในสายตาของผู้จัดเท่าไร”

 

                        “ต๊ายตาย! คุณแมทธิวดูเอมอรพูดสิคะ น่าสงสารจัง”

 

                        ปาหนันหันไปหาแมทธิว แหงนหน้ามองเขาตาฉ่ำเยิ้ม ขณะที่แมทธิวหันมามองเธอด้วยใบหน้านิ่งมาก แล้วก็ก้มลงไปมองปาหนันใหม่ เมื่อเสียงอีกฝ่ายดังขึ้น

 

                        “คุณแมทธิวก็ช่วยเอมอรสักหน่อยสิคะ บอกคุณรังสิมันพี่ชายของคุณให้ช่วยหางานให้เอมอรบ้าง พวกตัวประกอบตกงานดูตลกออก ยิ่งลงโฆษณาเรื่องสองเรื่องแล้วไม่มีคนจ้างยิ่งน่าอาย นะคะช่วยเธอหน่อย”

 

                        เสียงออดอ้อนแต่แววตาดูถูกทุกประโยคนั้น ทำให้หญิงสาวหมดความอดทน ไม่รู้ว่าจะอยู่ตรงนี้ทำไมอีก

 

                        “เออ...ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ รู้สึกว่าลมกำลังจะขึ้น คงกินอาหารที่สั่งไปไม่ลง!

 

                        เอ่ยเท่านั้นก็ลุกขึ้น เห็นปาหนันกระตุกมุมปากเยาะ มองเธออย่างเย้ยๆ เอมอรจึงเปลี่ยนมาเป็นท่องสูตรคูณในใจแล้วก็จากไปเงียบๆ ไม่มีโอกาสเห็นแม้สายตาทึ่งจัดของแมทธิว

 

                        แมทธิวนั้นพอรู้จากประวัตินักแสดงมาบ้างว่าต้นกำเนิดของเอมอรไม่ได้ดีเด่นอะไร แต่หล่อนนิ่งสงบ ตอบโต้อย่างมีเหตุผล ดูเป็นผู้ดีทุกกระเบียดนิ้ว จะหลุดเกรี้ยวกราดอารมณ์เสียบ้างก็ยามอยู่กับเขาคนเดียว นิสัยแบบนี้เหมือนช้องนาง เลอร์วาร์ด ผู้มีศักดิ์เป็นป้าสะใภ้เขา แต่มันดูเด็ดเดี่ยวและแข็งแกร่งกว่าเท่านั้นเอง ดูเหมือนอีกฝ่ายจะเป็นผู้หญิงที่เอาข้อดีของผู้หญิงทุกคนในเลอร์วาร์ดมารวมอยู่ที่หล่อนเพียงคนเดียว

 

                        “แมทธิวขา กำลังคิดอะไรอยู่คะ”

 

                        เสียงทักนั้นทำให้แมทธิวต้องละสายตาจากร่างบางที่ห่างออกไปทุกที หันไปก็เห็นปาหนันมองมาอย่างระแวง

 

                        “เมื่อตกลงเรื่องงานโฆษณาชิ้นต่อไปของเราเรียบร้อยแล้ว ผมขอตัวไปทำงานก่อนนะครับคนดี”

 

                        แมทธิวเอ่ยพร้อมยกมือบางของปาหนันขึ้นจุมพิตอย่างเอาใจ แต่ภายในนั้นกลับร้อนรนจะไปกวนใจใครบางคนมากกว่า เขารีบเดินออกจากร้านโดยไม่ปล่อยให้สินค้าหรือจุดขายของเขาได้ทักท้วงอะไรสักคำ เรื่องที่จะให้คนอื่นมารู้ว่าเขากำลังสนใจและอยากได้เอมอรจนกายจะระเบิดน่ะหรือ ไม่มีวันเสียล่ะ แมทธิวไม่ต้องการให้พวกนักข่าวมาขุดคุ้ยอะไรที่เป็นความสุขส่วนตัวของเขา

 

                        “ทำไมคุณแมทธิวต้องมองตามหลังยายเอมอรบ้านั่นตาปรอยแบบนั้นด้วยนะ เอ๊ะ! หรือว่าเราคิดไปเอง ก็เห็นๆ อยู่ว่าคุณแมทธิวสนใจเรามากขนาดไหน”

 

                        ปาหนันบ่นเบาๆ มองตามหลังเจ้าของเรือกาสิโนลำหรูไปอย่างงงๆ ถ้าอะไรมันชัดเจนกว่านี้ อย่างเช่น การได้จูบได้กอดกัน เธอจะไม่รอช้าที่จะแจ้งนักข่าวให้รับทราบ และข่าวที่เธอเป็นแฟนคนใหม่ของแมทธิว เลอร์วาร์ดก็จะทำให้เธอดังเป็นพลุแตก มีคนสนใจอยากเห็นหน้าและเชิญให้ไปออกงานอีเวนต์มากมาย

 

                        ปาหนันคิดอย่างกระหยิ่ม ตักอาหารรับประทานอย่างอารมณ์ดี ในหัวก็คิดแต่ภาพตัวเองเดินควงกับแมทธิวไปออกงานเลิศหรู เขาตามใจเธอด้วยการให้สิทธิพิเศษมากมายบนเรือลำนี้ อีกไม่นานหรอก แมทธิวจะต้องพยายามทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอและเขากระชับแนบแน่นกว่านี้อย่างแน่นอน

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

                       

จบตอน

    

กับดักพรหมจรรย์ นิยายวางแผงแล้วนะคะ
ติดตามเนื้อหาฉบับเต็มได้ในแบบของรูปเล่ม ราคาปก 289 บาท
สามารถหาซื้อได้ตามร้านหนังสือทั่วไป

หาหนังสือไม่พบแจ้งพนักงาน

หรือสั่งซื้อผ่านเว็บไซต์สำนักพิมพ์ได้ที่
http://www.lightoflovenovel.com/showbook.php?bid=70

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

674 ความคิดเห็น

  1. #551 สาวน้อยผู้ร่าเริง (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2557 / 20:37
    น่าจะทำให้ปาหนันหน้าแตกมั้งน่ะค่ะคุณเอมอรจะได้รู้สึก (และก็สะใจเบาๆค่ะ)
    #551
    0
  2. #514 Iread (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2556 / 19:41
    รออ่านค่ะ
    #514
    0
  3. #256 สมพิศ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2554 / 10:36
    สนุกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆค่า นางเอกเรางานเข้าแน่ 555555
    #256
    0