กับดักพรหมจรรย์(พรานพิศวาส) ซีรีย์ชุดสุภาพบุรุษเลอร์วาร์ด

ตอนที่ 16 : บทที่ 5 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,234
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    12 ส.ค. 57

บทที่ 5 (3)

 

                        “อย่าอารมณ์เสียสิที่รัก เราจบปัญหาเรื่องลิซ่ากันได้แล้ว ตอนนี้เขามีความสุขกว่าใครที่ไหน เหลือแต่คุณนั่นแหละที่ต้องค้นหาความพึงพอใจของตัวเองให้พบ และจัดการกับอารมณ์ที่บูดของคุณเสีย”

 

                        “ความพอใจของฉันคือการไม่ได้ยินคุณเรียกว่าที่รักอีก”

 

                        เอมอรสวนใส่เสียงห้วน เมื่อเขาบังอาจมาเรียกเธอแบบนี้ซ้ำสอง ทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรกันสักนิด เห็นอีกฝ่ายขยับตัวอย่างเกียจคร้าน เพียงเพื่อจะหันมาจ้องเธอให้เต็มตา เมื่อเอมอรเยื้องย่างไปยังเตียงผ้าใบที่อยู่ไม่ไกลจากเขานัก

 

                        “แต่การเรียกผู้หญิงที่สวยถูกใจสักคนว่าที่รัก มันก็เป็นความพึงพอใจของผมนะ ที่ผมเรียกคุณแบบนั้นก็เพื่อจะได้มีความสุขตลอดทั้งวันไงครับที่รัก!

 

                        แมทธิวเอ่ยเสียงท้าทาย กวาดตาอ้อยอิ่งไปยังร่างบางที่เดินเข้ามาหาอย่างใจเย็น แล้วก็ทำหน้ายุ่งยากขัดใจกับชุดคลุมอาบน้ำที่หล่อนสวมทับปิดบังร่างสวยๆ

 

                        “หยุดมองฉันแบบนั้นซะทีเถอะ และนี่ก็เป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ฉันไร้ความพึงพอใจทุกครั้งที่อยู่กับผู้ชายชื่อแมทธิว เลอร์วาร์ด คุณมีความสุขท่ามกลางความอึดอัดของฉัน รู้ตัวบ้างไหม?”

 

                        “มองแบบไหนล่ะ มองเพราะเห็นว่าสวย มองด้วยใจที่ชื่นชม มันน่าอึดอัดตรงไหน?”

 

                        แมทธิวถามพร้อมตวัดสายตาจ้องไปยังริมฝีปากจิ้มลิ้มสีชมพูระเรื่อของอีกฝ่ายโลมเลียเปิดเผย เปล่งประกายปรารถนาฉายชัด เขาไม่เข้าใจผู้หญิงคนนี้เลย ไม่ชอบกันจริงๆ หรือเล่นตัวกันแน่ ตั้งแต่เกิดมาภายใต้รั้วของตระกูลเลอร์วาร์ด แมทธิวยังคิดไม่ออกเลยว่า มีผู้หญิงคนไหนบ้างไม่ชอบหรือไม่อยากได้เขาใส่ใจหล่อน

 

                        ในเมื่อเอมอรก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน จะแน่ใจได้อย่างไรว่าหล่อนแตกต่าง แม้ท่าทางภายนอกจะทำเหมือนรำคาญเขาเหลือเกิน แต่แมทธิวก็ยังจำสุภาษิตที่มาดามแพรไหม มารดาของเขาเคยสอนไว้ได้ ใจคนนั้นยากแท้หยั่งถึง และถ้าเขาอยากรู้จักหล่อนอย่างแท้จริง ก็ไม่มีหนทางใดเลย นอกจากการพาตัวเองเข้าไปใกล้ชิด

 

                        “ก็แบบนี้ไง แบบที่คุณมองฉันอยู่ มองทั้งตัวตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า มองเหมือนกำลังประเมินราคา จ้องเหมือนคนหื่นกาม เหมือนจะเปลื้องผ้า แล้วก็จับตานิ่งที่ปากของฉันนานเกินควร ทำเหมือนจะกระโจนเข้ามาจูบ”

 

                        เอมอรตวาดไปอย่างเหลืออด เมื่อเขาตีหน้าซื่อใส่ทั้งที่สายตายังไม่หยุดโลมเลีย แล้วก็ชะงักหน้าจืด กลืนทุกอย่างลงไปในลำคอ เมื่อคนที่จ้องตรงมาที่หญิงสาวประกายตาวับวาวเหมือนจะโกรธ แต่ก็เพียงแวบเดียวเท่านั้น บ่ากว้างก็ยกขึ้น กระตุกยิ้มกระชากใจ จนคนที่กำลังไม่พึงพอใจเอามากๆ เข่าอ่อนยวบกะทันหัน ผู้ชายหน้าหวานคนนี้มีรอยยิ้มที่ละลายความโกรธได้อย่างเฉียบพลัน รวดเร็วจนเธอตั้งรับไม่ทัน เอมอรเอียงคอมองสายตาระแวดระวังกับรอยยิ้มแปลกๆ เหี้ยมๆ แฝงความอาฆาตของเขา

 

                        “หื่นกามหรือครับที่รัก!” แมทธิวค่อยๆ หรี่ตาลง ทำหน้าครุ่นคิดแล้วก็ส่ายศีรษะช้าๆ

 

                        “คำๆ นี้น่าจะใช้กับพวกนักข่มขืนมากกว่า ผมเรียกการมองคุณอย่างชื่นชมเปิดเผยว่า ความซื่อสัตย์ต่อตัวเอง ผมกำลังนึกอยากได้ อยากครอบครองคุณตามภาษาผู้ชายมีเลือดเนื้อ และเพียงแค่คุณตกลงเท่านั้น รับรองว่าผมทำแน่! และไม่เกี่ยงสถานที่ด้วย” แมทธิวเอ่ย กดมุมปากยิ้ม เลิกคิ้วหนาเข้มส่งให้คนที่เม้มริมฝีปากหน้าแดง

 

                        “ส่วนตัวคุณเองน่ะ ถ้าจะพูดตรงๆ ผมมองว่าคุณมีความต้องการเอนเอียงมาทางผมค่อนข้างมากอยู่นะ และถ้าผมใช้ความพยายามอีกนิด เราคงไม่แคล้วกัน แต่จะเป็นคืนนี้หรือพรุ่งนี้ ขึ้นอยู่กับการประวิงเวลาของคุณแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น ว่าจะยื้อมันไปอีกนานแค่ไหน”

 

                        แมทธิวโพล่งออกไปแล้วจ้องอีกฝ่ายอย่างประเมิน เห็นเจ้าของร่างบางค่อยๆ หน้าแดงก่ำ ริมฝีปากสั่นระริกคล้ายโกรธจนพูดไม่ออก

 

                        ‘หล่อนโกรธจริงไหมนะ หรือเป็นแค่บทบาทของผู้หญิง?

 

                        “บ้า บ้า บ้าที่สุด คุณมันพวกเข้าข้างตัวเองจนน่าเกลียด ฉันไม่ได้เอนเอียงหรือต้องการอะไรจากคุณทั้งนั้น แล้วที่ฉันยอมตามใจคุณจนมายืนที่สระนี้ ก็เพราะว่าคุณมันเจ้าเล่ห์ บีบบังคับจะเอาแต่ใจให้ได้ต่างหากเล่า”

 

                        “จริงหรือ?”

 

                        สิ้นเสียงนั้นร่างบางก็ถอยกรูดไปชิดรั้วไม้ยาว ดวงตาคู่สวยไหวระริกหวาดหวั่น เมื่อร่างสูงลุกขึ้น ย่างสามขุมเข้ามาหา พอร่างที่สมบูรณ์แบบอย่างนักรบโบราณก้าวมาชิดเท่านั้น คนที่ไม่ปลื้มอะไรสักอย่างที่ข้องเกี่ยวกับเขาก็ขาสั่นน้อยๆ

 

                        “คุณจะทำอะไรน่ะ”

 

                        “เมื่อถึงเวลาจวนตัว คนเรามักหลอกความรู้สึกของตัวเองไม่ได้หรอก จริงไหม? ผมอยากเข้าใจอย่างชัดเจน ว่าไอ้ที่ปากสวยๆ ของคุณพูดออกมาเมื่อครู่นี้น่ะ มันจริงไหม”

 

                        จบเสียงเข้มหนักแน่นนั้น เอมอรก็ร้องโอ๊ะ! เมื่อเขาประชิดตัวเธอได้ ก็คว้าเอวตนไปกอด

 

                        “คุณพูดอะไร ชัดเจนอะไร ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ” เอ่ยพร้อมดิ้นหนี มือบางพยายามดันอกหนาเขาออกห่าง

 

                        “แค่จูบเดียวเท่านั้นเอมอร ถ้าคุณไม่ยินยอมพร้อมใจ รังเกียจกันจริงๆ อย่างปากพูด รับรองผมจะไม่ตอแยให้หงุดหงิดอีกเลย คุณกล้าพอให้ผมได้พิสูจน์ไหมล่ะครับที่รัก!

 

                        “จะบ้าเหรอ นี่คุณยังไม่หยุดเรียกฉันว่าที่รักอีกหรือไง”

 

                        เอมอรตะโกน ริมฝีปากสั่นระริก พยายามเบี่ยงหน้าหนีห่างร่างที่ทำให้ขั้วหัวใจแทบหลุดออกมาจากอกให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ขณะที่อีกฝ่ายค่อยๆ โน้มหน้าลงมาหา หญิงสาวสะดุ้งหลับตาปี๋ เมื่อมืออีกข้างตะปบลงมาที่ขาอ่อน ยกมันขึ้นช้าๆ จนแขนเรียวงามต้องรีบตวัดโอบรัดรอบคอเขาด้วยความตกใจ มุมปากสีแดงสดเป็นธรรมชาติของแมทธิวกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ เมื่อใบหน้าของสองคนกลับมาแนบชิดสนิทกันอีกครั้ง

 

                        “ป...ปะ...เป็นใคร อยู่ๆ ก็จะมาจูบกันง่ายๆ คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ”

 

                        “ชู่ว์ จูบเดียวเท่านั้นคนดี ถ้ารังเกียจกันแน่ รับรองไอ้หื่นกามคนนี้จะไม่รังควานคนสวยอีกเลย เห็นไหมว่าคุ้มกับการเสี่ยงจะตาย”

 

                        “คุณเคยบอกว่าจะไม่บังคับใจขืนใจ หากฉันพูดว่าไม่!

 

                        “ลองให้ทำดูก่อน ถ้ารู้สึกว่าโดนบังคับขืนใจก็พูดว่าไม่มาได้เลย”

 

                        แมทธิวเอ่ยเท่านั้นก็โน้มหน้าไปหา แล้วก็ต้องผละห่าง เมื่อคนที่ไม่ให้ความร่วมมือใดๆ เลยตัวอ่อนเป็นขี้ผึ้งลนไฟ คิ้วเข้มย่นเข้าหากันอย่างงงๆ เขย่าร่างบางเบาๆ เมื่ออีกฝ่ายทำทีเป็นคออ่อน ล้มพับหลับตาพริ้มคาวงแขน

 

                        “ที่รักครับ อย่าเกเรสิ ไม่ตลกนะครับ มุกแบบนี้ไม่มีสาวที่ไหนเขาทำตอนกำลังจะจูบกับแมทธิว เลอร์วาร์ดเลยสักคน เด็กดื้อ ลืมตาขึ้นสิ แล้วมาพิสูจน์กัน”

 

                        เอ่ยพร้อมเขย่าร่างบางอีกที เห็นอีกฝ่ายยังคงเล่นมุกเป็นลม เลยประกบปากจูบเสียเลย แล้วก็ผละออกเมื่อส่วนลึกมันตะโกนบอกเขาว่า หล่อนเป็นลมจริงๆ

 

                        “บ้าเอ๊ย! แม่คุณ แม่ทูนหัว นี่เธอหลุดออกมาจากสำนักนางชีวัดไหนกันแน่ฮึ แค่จะโดนจูบนิดๆ หน่อยๆ ก็ดันเป็นลมไปเสียได้”

 

                        เอ่ยเท่านั้นเจ้าพ่อตาหวานที่โดนประณามว่าหื่นกามก็ก้มลงช้อนร่างบางขึ้นพาไปพยาบาลทันที แต่เขาต้องปฐมพยาบาลหล่อนคนเดียวเท่านั้น ไม่มีวันเสียล่ะ ที่จะให้ใครรู้ว่าคนอย่างแมทธิว เลอร์วาร์ดไล่ปล้ำจูบสาวจนเจ้าหล่อนช็อก ตกใจเป็นลมคาอ้อมแขนของตน

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

                        ลิ่นสมุนไพรอ่อนๆ และค่อยๆ ฉุนมากขึ้นทุกที ทำให้เจ้าของจมูกโด่งเล็กๆ ทำเสียงฟิดฟัด ใบหน้านวลสะบัดหนีเจ้าวัตถุเย็นชื้นที่จี้อยู่ตรงปลายจมูก ต่อมาก็มีผ้าอุ่นซับที่ใบหน้า แต่คนทำคงมือหนักไปหน่อย หญิงสาวเลยสะดุ้ง รีบผลักมือนั้นออก แล้วก็ผละหนี เอียงคอกะพริบตาปริบๆ เมื่อใบหน้าขาวคมของแมทธิวลอยเด่นอยู่ใกล้ๆ

 

                        “คนฉวยโอกาส บ้าที่สุด ขนาดฉันเป็นลมไม่รู้สึกตัวคุณก็ยัง...”

 

                        เอมอรเอ่ยเท่านั้นก็หยุด รีบเอามือแตะสำรวจปากเหมือนกับจะเช็กดูว่ามีส่วนไหนบุบสลายหรือไม่

 

                        “ผมยังไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น คุณเป็นลม ผมก็เลยปฐมพยาบาล”

 

                        แมทธิวเอ่ยจบ ก็ส่งสายตาเหมือนจะค้อนให้คนที่นั่งหน้าแดงก่ำอยู่เบื้องหน้า โน้มกายลงไปหยิบลูกมะพร้าวอ่อน คุกเข่าลงเบื้องหน้าคนที่นั่งหน้าง้ำ แววตางุนงงสับสนลำพัง

 

                        “ดื่มน้ำมะพร้าวเย็นๆ สักหน่อยสิ จะได้สดชื่น ผมให้เวลาคุณอีกแค่สองนาทีเท่านั้น คุณต้องลงไปว่ายน้ำให้ดู ครูฝึกคนนี้จะได้รู้ว่าสิ่งที่สอนไปน่ะเสียเวลาฟรีไหม”

 

                        “นี่ดิฉันจะต้องลงไปว่ายน้ำอีกหรือคะ?”

 

                        เอมอรละจากการดูดน้ำมะพร้าวรสหอมหวาน จ้องเขาด้วยสายตาประท้วง แต่เจ้าพ่อตาหวานกลับพยักหน้า

 

                        “ใช่! อย่างน้อยถ้าคุณลงไปจากเรือลำนี้ มันก็จะได้อะไรติดตัวไปบ้าง”

 

                        “แต่ฉันไม่อยากหัด เมื่อครู่คุณทำให้ฉันไม่อยากอยู่ใกล้กับคุณอีกต่อไปแล้ว”

 

                        “ถ้าคุณเป็นเด็กดี ผมจะไม่โมโห แล้วก็จะไม่ทำแบบนั้นอีก ลองว่ายดูสักชั่วโมงครึ่งชั่วโมงก่อนจะเป็นไรไป”

 

                        คำพูดนั้นทำให้เอมอรถอนใจ หญิงสาวค่อยๆ วางมะพร้าวแสนหวานลง บ่นออกไปหน้างอง้ำ

 

                        “ทำไมคุณไม่ไปทำงาน ขยายกิจการไม่รู้กี่หมื่นกี่แสนล้านดอลลาร์ของคุณนะ ฉันจะได้ไปนอนอาบแดดให้สบาย”

 

                        “ผมสั่งงานไว้เรียบร้อยแล้ว ทุกอย่างมันก็เดินไปตามระบบของมัน บ่ายนี้ก็เลยฟรีสำหรับคุณคนเดียว!

 

                        แมทธิวเอ่ยเสียงเรื่อยเฉื่อย ไม่สะทกสะท้านที่ถูกไล่ทางอ้อม ร่างสูงเอามือกอดอกมองคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ผ้าใบอึดใจหนึ่ง พอเห็นหล่อนทำตาเขียวใส่ก็เอ่ยเสียงเข้ม

 

                        “หายมึนงงก็ดีแล้ว ลุกขึ้นถอดชุด แล้วลงไปว่ายน้ำให้ดูเดี๋ยวนี้!

 

                        “ฉันไม่...”

 

                        เอ่ยเท่านั้นก็ชะงักเมื่อเห็นสายตาคุกคามข่มขู่ หนำซ้ำดวงตาหวานคมยังหลุบลงจ้องริมฝีปากเธออย่างอ้อยอิ่ง สัญญาณทางใจมันส่งมาว่า ถ้าต่อต้านเขาอีกจะไม่ดีแน่ จึงรีบลุกขึ้น ปลดเสื้อคลุมออกอย่างว่าง่าย ความไม่มั่นใจเกิดขึ้นทันที เมื่อทรวงอกที่เธอไม่ค่อยชอบนักโดดเด่นอย่างกับลูกแตงโม หญิงสาวรีบห่อตัวไหล่งุ้ม หากก็ต้องสะดุ้งเมื่อเสียงห้าวดังขึ้น

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

จบตอน

      

กับดักพรหมจรรย์ นิยายวางแผงแล้วนะคะ
ติดตามเนื้อหาฉบับเต็มได้ในแบบของรูปเล่ม ราคาปก 289 บาท
สามารถหาซื้อได้ตามร้านหนังสือทั่วไป

หาหนังสือไม่พบแจ้งพนักงาน

หรือสั่งซื้อผ่านเว็บไซต์สำนักพิมพ์ได้ที่
http://www.lightoflovenovel.com/showbook.php?bid=70

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

674 ความคิดเห็น