กับดักพรหมจรรย์(พรานพิศวาส) ซีรีย์ชุดสุภาพบุรุษเลอร์วาร์ด

ตอนที่ 13 : บทที่ 4 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,212
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    12 ส.ค. 57

บทที่ 4 (3)

                        “ไม่เอาๆ ลบออกแล้วแต่งไหมเดี๋ยวนี้ เอาปากสีเดียวกับเอมอรนั่น แล้วมาทาบรัชออนที่กรามของหนันทำไม ไม่เอาๆ นี่แต่งหน้าเป็นหรือเปล่า?”

 

                        “เป็นสิฮ้าน้องปาหนัน พี่ทำงานในวงการนี้มานานแล้ว เคยแต่งหน้าให้ทั้งนางเอกและนางแบบระดับแนวหน้ามาก็เยอะแยะ อย่างน้องปาหนันนี่สีผิวเข้มกว่าน้องอร เชื่อพี่สิฮ้า ว่าใช้สีนี้น่ะเหมาะแล้ว พอเข้ากล้องก็สวยเด่นหาใครมาเทียบเทียมไม่ได้ หน้าของน้องปาหนันทำแบบน้องอรไม่ได้หรอกค่ะ น้องปาหนันมีกรามยื่นออกมานิดๆ เซ็กซี่แบบพวกฝรั่งซุปเปอร์สตาร์ฮอลีวูดไงคะ ถึงต้องทำแบบนี้”

 

                        วาจาปะเหลาะหยอดคำชมนิดๆ ของช่างแต่งหน้าสาวประเภทสอง ทำให้ปาหนันยิ้มกว้างแล้วก็จ้องเอมอรอย่างเยาะหยัน

 

                        “โซนหน้าของหนันไปทางอินเตอร์ใช่ไหมคะพี่เงาะ มิน่าล่ะ เมื่อวันก่อนคุณแมทธิวถึงลากหนันไปรู้จักกับคนนั้นคนนี้หลายชาติหลายภาษาเยอะแยะไปหมด เพราะหน้าหนันมันอินเตอร์ ควงแล้วไม่อายใครนี่เอง”

 

                        “ก็แน่สิฮ้า น้องหนันสวย น้องหนันเป็นสาวอินเตอร์ หาใครมาเทียบเทียมไม่ได้ มามะคนดี มาให้พี่แต่งหน้าต่อนะคะสุดสวย”

 

                        จบเสียงของช่างแต่งหน้า ปาหนันก็ยิ้มอารมณ์ดีไม่แว้ดไม่บ่นอีกเลย

 

                        “บ้ายอ!” ปรียานุชแอบเบ้ปาก แล้วก็หันมากระซิบกระซาบกับเอมอร

 

                        “อินเตอร์ตายล่ะ หน้าบานเป็นกระทะเหล็กแบบนั้น เพียงแค่ลักษณะตรงคอนเซ็ปต์งานหรอกนะ นางก็เลยถูกเลือกตัว เมื่อกี้น่ะพี่เห็นช่างแต่งหน้าแอบทำหน้าเซ็งให้ยัยน้องหนันหน้าอินเตอร์เนชันแนลตั้งหลายหน ตอนที่ยัยนี่เผลอน่ะ นี่แค่โฆษณาชิ้นแรกนะ นางยังเรื่องมากได้ขนาดนี้ แล้วถ้าชิ้นต่อๆ ไปล่ะ จะเชิด หยิ่ง ชูคอ ทำว่าฉันคือคนสำคัญที่สุดขนาดไหน”

 

                        ปรียานุชหรี่เสียงนินทา แถมยังค้อนปะหลับปะเหลือกให้อีกฝ่ายที่เชิดสวยทำตัวเด่นไม่แคร์ใคร

 

                        “แหม! พี่นุชก็อย่าจงชังคุณหนันเขานักเลย ก็เขาเป็นนางเอกนี่คะ ที่จุกจิกจู้จี้อย่างนี้ก็คงกลัวจะไม่สวย โฆษณาชิ้นนี้มันออกอากาศไปทั่วโลก ยิ่งเป็นงานชิ้นแรกของเขาด้วย เรื่องกังวลตื่นเต้นต้องมีบ้างเป็นธรรมดา เดี๋ยวเรื่องต่อๆ ไป เขาก็คงปรับตัวได้เอง”

 

                        “จ้า แม่คนเข้าอกเข้าใจคนอื่นเสมอ ตลอดแหละเราน่ะ มามะมาแต่งหน้ากันต่อเถอะ”

 

                        ปรียานุชบอกพร้อมจับปลายคางของเอมอรให้หันมาที่ตน จ้องหน้าเล็งๆ กันสักพักก็เอ่ยเสียงขำๆ

 

                        “ที่จริงจะไม่แต่งก็ได้นะ บทอรน่ะไม่ได้โชว์ใบหน้าสักนิด โชว์แค่ผม มือ กับขาแบบที่มิสเตอร์เลอร์วาร์ดบอกจริงๆ

 

                        ประโยคที่ปรียานุชเอ่ยออกมา ทำให้เอมอรอดคิดไปถึงใครอีกคนไม่ได้ คนที่เดินสวนทางกับเธอเมื่อเช้าตอนออกจากห้อง ดูทีแล้วแมทธิวคงหัวเสียกับเรื่องเมื่อคืนนี้มาก เขาไม่แลเธอแม้แต่หางตา ก็ดี อยากมาอวดเบ่งวางอำนาจบาตรใหญ่กับเธอก่อนทำไม คนทำไม่ดี คิดไม่ดี ไม่มีความจำเป็นที่เอมอรจะต้องสนต้องแคร์เลย

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

                        “ชีวิตหรูหราบนเรือลำใหญ่จะไม่ใช่ความฝันของคุณอีกต่อไป เพียงแค่คุณมีบัตรใบนี้ ทุกที่บนเรือสำราญของเลอร์วาร์ดก็จะเป็นดังสวรรค์สำหรับคุณ

 

                        ปาหนันนางเอกโฆษณาคนสวยเอ่ยเสียงเซ็กซี่ ตวัดสายตาไปทางกล้องอย่างเย้ายวน กระตุกมุมปากพราวเสน่ห์บางเบา ค่อยๆ เยื้องย่างมายังโต๊ะที่เอมอรนั่งอยู่ เมื่อคิวของตัวเองใกล้เข้ามา เอมอรจึงยื่นมือไปยังพิงค์เลดี้ที่บรรจุอยู่ในแก้วทรงสูงเสียบร่มขนาดจิ๋วสีฟ้าอ่อนขึ้นมาถือไว้ตามบทของตน แต่แล้วแก้วหูก็ลั่นเปรี๊ยะ เมื่อได้ยินเสียงวี้ดลั่น ตามด้วยปาหนันนางเอกโฆษณาที่ล้มหน้าคะมำลงบนโต๊ะ

 

                        ด้วยความตกใจพิงค์เลดี้แสนสวยในมือเอมอรจึงหกรดปาหนันจนเปียกปอนไปหมด และอีกครั้งที่หญิงสาวได้ยินเสียงร้องวี้ด ใบหน้านวลของเอมอรชาไปทั้งแถบ กว่าจะรู้ว่าอะไรเป็นอะไรฝ่ามือของปาหนันก็ประเคนใส่เธอสี่ทีติดๆ กัน

 

                        “ยัยบ้า! ทำไมนั่งไขว่ห้างขายาวโด่เด่แบบนี้ แล้วยังเครื่องดื่มที่รดใส่หัวฉันอีก เธอจงใจจะแกล้งฉันใช่ไหมเอมอร เธอเห็นว่างานมันผ่านฉลุย ฉันเล่นได้เนี้ยบไม่มีที่ติ เธอเลยแกล้งฉัน!

 

                        เสียงวี้ดลั่นอีกครั้งพร้อมฝ่ามือที่ตั้งท่าจะประเคนลงมาอีกหน ทำให้เอมอรซึ่งยังงงอยู่ตัวสั่น แต่ก่อนที่มันจะปะทะใบหน้าเธอ ร่างใหญ่ของใครบางคนก็มาดักเอาไว้ เจ้าของฝ่ามือเบิ่งตากว้าง เมื่อหนึ่งในบอดี้การ์ดของแมทธิวคว้ามือแล้วบีบแน่น ก่อนจะค่อยๆ คลายลงเมื่ออีกฝ่ายได้สติ ปาหนันมองทุกคนที่ล้อมวงรอบตน จากนั้นก็ปล่อยโฮลั่น ถลาเข้าไปซบอกแมทธิวทันที

 

                        “ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไรคุณปาหนัน เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยมาซ่อมฉากนี้ใหม่ก็ได้”

 

                        ร่างสูงหันหลังปลอบปาหนันเสียงอ่อนโยน ทำเหมือนไม่มีเอมอรอยู่ตรงนั้น หญิงสาวค่อยๆ ถอยหลังออกมาช้าๆ ยกมือขึ้นลูบแก้มตัวเองเบาๆ

 

                        เจ็บ! แต่ไม่รู้ว่ามันเจ็บตรงไหน เธอเป็นผู้ถูกกระทำแท้ๆ แต่เขากลับทำเหมือนเธอเป็นคนผิด ช่างเหมือนกับปาหนันเหลือเกิน พอเกิดอุบัติเหตุขึ้น ก็กระโจนเข้าทุบตีเธอ ชนิดที่แม้แต่บิดามารดายังไม่เคยทำ

 

                        “เป็นไงบ้างอร ดูสิแดงไปหมดเลย ถ่ายรูปเอาไว้เป็นหลักฐานก็ดีนะ พอถึงฝั่งจะได้แจ้งความ”

 

                        ปรียานุชเอ่ยเสียงไม่ชอบใจ จับเนื้อจับตัวเอมอรอย่างเป็นห่วง ทำให้ทุกคนในกองหันมาสนใจ

 

                        “แจ้งสิ ฉันจะได้แจ้งกลับว่ามันจงใจฆ่าฉัน” ปาหนันวี้ดขึ้นมาอย่างลืมตัว “จะไปสนใจมันทำไมนักหนาน่ะ ก็เห็นๆ กันอยู่ว่ามันแกล้งหนัน มันขัดขาหนัน แล้วยังเทพิงค์เลดี้ใส่หัวหนันอีก ลองทำกันได้แบบนี้แล้ว จะมีอะไรมากไปกว่าอิจฉาล่ะ อิจฉาที่ตัวเองไม่ได้เป็นนางเอก!

 

                        ปาหนันเงยหน้าจากอกแมทธิว ตะโกนใส่ทุกคน หัวยุ่งเหยิง นัยน์ตาแดงก่ำ อีกครั้งที่เอมอรอดมองไปยังเจ้าของบ่ากว้างที่ยังคงโอบประคองปาหนันอยู่ไม่ได้ เขาจะเชื่อใคร เธอหรือปาหนัน แล้วคำตอบก็ไม่ได้ซับซ้อนอะไร ก็คงเป็นปาหนันนั่นแหละ เพราะเขาไม่เคยหันมามองหรือใส่ใจเธอเลย เมื่อได้คำตอบให้กับใจตัวเองแล้ว จึงหันไปบีบมือปรียานุชที่ยืนเดือดปุดๆ เบาๆ

 

                        “พี่นุชคะ อรไม่เป็นอะไร เรื่องแค่นี้ไกลหัวใจ อย่าให้ถึงกับต้องแจ้งความกันเลย”

 

                        “ปล่อยพี่จ้ะอร คนบางคนยิ่งเรายอม ก็ยิ่งได้ใจ เดี๋ยวจะหาว่าเรากลัว”

 

                        ปรียานุชเสียงเข้ม หันไปจ้องปาหนันตาเขียว ทำให้อีกฝ่ายชักหวั่น รีบเขยิบกายเบียดชิดแมทธิว

 

                        “ไม่แจ้งความก็ได้ค่ะ แต่น้องหนันคะ ถึงน้องหนันจะเป็นนางเอก มันก็ไม่ได้หมายความว่านางเอกถูกต้องเสมอไปนะคะ เมื่อครู่นี้พี่ดูภาพจากหน้าจอย้อนหลังแล้ว น้องหนันส้นรองเท้าพลิก แล้วก็ล้มคะมำใส่น้องอรเอง ส่วนน้องอรน่ะ เขาไม่ทันได้ตั้งตัว พอน้องหนันล้มใส่ เครื่องดื่มมันก็เลยหกใส่หัวน้องหนัน ความจริงน่าจะเป็นน้องอรมากกว่านะคะ ที่สมควรโวยวาย เป็นน้ำหูน้ำตา เพราะเขาโดนตบฟรี เอาไงคะ จะตะโกนว่าพี่พูดไม่จริงก็ได้ เราจะได้เอาหลักฐานมายันกัน เพราะถ้าพี่ไม่มั่นใจ พี่คงไม่กล้าพูดถึงเรื่องแจ้งความหรอกค่ะ ในบทก็ไม่มีคิวตบนี่คะ แบบนี้จะอ้างว่าผิดคิวก็ไม่ได้ด้วยสิ”

 

                        “ถ้าน้องหนันไม่สบายใจ จะดูหลักฐานก็ได้นะ”

 

                        เสียงผู้ช่วยผู้กำกับเอ่ยสำทับ พร้อมกับเปิดจอทีวีให้ดู ทำให้ปาหนันที่หน้าซีดเผือดอยู่แล้ว ยิ่งหน้าจืดมากขึ้น เมื่อนักข่าวสายบันเทิงที่มากับกองด้วย ทั้งถ่ายภาพและจดบันทึกกันวุ่นวาย

 

                        “เอาเถอะครับ ผมว่าวันนี้พอแค่นี้ก่อน เชิญทุกคนแยกย้ายไปพักผ่อนกันได้ พรุ่งนี้ค่อยมาถ่ายฉากที่เหลือต่อ ไปเปลี่ยนชุดเถอะครับปาหนัน อย่าอารมณ์เสียเลย”

 

                        เสียงที่ใจดีเหมือนปาหนันไม่ได้ทำอะไรผิด และกิริยาโอบประคองสาวเจ้าอย่างนุ่มนวล โดยไม่เห็นหัวเอมอรแม้แต่นิดนั้น ทำให้หญิงสาวรู้สึกตื้อๆ หลุบตาลงเมื่อมือของปรียานุชตบมาเบาๆ

 

                        “เจ็บไหมอร เดี๋ยวหายาฆ่าเชื้อมาทาสักหน่อยนะ ไม่งั้นเชื้อบ้าของยัยนั่นจะเป็นอันตรายกับเราได้”

 

                        “ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่นุช แค่นี้ไกลหัวใจ อรขอตัวก่อนนะคะ”

 

                        กล่าวจบก็เดินจากไปเงียบๆ โดยมีสายตาหลายคู่มองตาม

 

                        “ยี้! ยัยปาหนัน ยัยนางเอกนรกแตก เงาะว่านะฮ้า ที่มันพลุ่งพล่านเป็นชะนีถูกน้ำร้อนลวกแบบนี้ เพราะมันหงุดหงิดที่คุณแมทธิวยังไม่ตกถึงท้องแหงๆ เมื่อคืนนี้มันลงทุนอ่อยเขาแทบตาย สุดท้ายก็กินแห้วกระป๋อง เงาะเห็นมันไปนั่งดื่มเหงาหงอยอยู่คนเดียว ก็แหงล่ะ แม่คุณปรี๊ดเก่ง แถมเอาแต่ใจสุดๆ ขนาดนี้ ใครเขาอยากจะคบหาสมาคมกับหล่อนกัน”

 

                        ช่างแต่งหน้าประจำกองถ่ายที่รู้ฤทธิ์ของนางเอกสาวดีเอ่ยพร้อมค้อนปะหลับปะเหลือก ปรียานุชเลยหันไปกระซิบกระซาบ

 

                        “น้องหนันของพี่เงาะกลายเป็นชะนีถูกน้ำร้อนลวกไปแล้วเหรอคะ ครู่ก่อนยังได้ยินอยู่ว่าหน้าตาอินเตอร์”

 

                        โอ๊ย! คุณน้องขา พี่ก็แกล้งยอมันไปอย่างนั้นแหละ มันจะได้ยอมให้ความร่วมมือยังไงล่ะคะ หน้าบานเป็นกระทะผัดไทแบบนั้น มันก็ต้องแต่งหน้าลบเหลี่ยมสถานเดียวแหละ เฮ้อ! พูดก็พูดเถอะ สงสารน้องอรนะฮะ อยู่ๆ ก็ถูกชะนีอารมณ์เปลี่ยวตบฟรี สวยศัลยกรรมหมดทั้งหน้าแบบนั้นไม่รู้ว่ามีอะไรดีนักหนา คุณแมทธิวถึงพะนออยู่ได้ ถ้าพี่ไม่ใช่สตรีข้ามเพศนะฮะ ขอจีบน้องอรดีกว่า ทั้งน่ารัก ทั้งว่าง่าย ไม่แอ๊บแบ๊วอย่างนางชะนีปาหนันด้วย”

 

                        “แต่น้องชายเจ้านายของพี่เงาะตาไม่ถึงน่ะสิคะ สองตาเลยไม่แลยัยอรของนุชสักนิดเดียว”

 

                        “เออจริงสิ” ชายใจหญิงร้องออกมาอย่างเสียดาย สักพักก็ยิ้มกว้างนัยน์ตาสุขสันต์ปนโล่งใจ

 

                        “แหม แต่จะว่าไปก็ดีแล้วนะฮะ ที่เขาไม่สนใจเด็กของน้องนุช น้องอรน่ะดูยังไงก็เป็นเด็กดี ซื่อๆ เรียบร้อย คุณแมทธิวน่ะเจ้าชู้ ไม่จริงจังกับผู้หญิงหรอกฮะ คนดีๆ แบบนั้นไม่สมควรตกเป็นของเล่นของใครหรอกฮะ”

 

                        ช่างแต่งหน้าประจำกองถ่ายเอ่ยจบก็เดินไปสมทบกับทีมงาน ปรียานุชมองไปยังจุดที่เอมอรหายไป แล้วก็ถอนใจ

 

                        “ยัยอรเอ๊ย! ชีวิตเรามันเป็นอะไรนะ ไปไหนก็เจอแต่พวกงี่เง่าไร้เหตุผลอยู่เรื่อย”

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

จบตอน

 

กับดักพรหมจรรย์ นิยายวางแผงแล้วนะคะ
ติดตามเนื้อหาฉบับเต็มได้ในแบบของรูปเล่ม ราคาปก 289 บาท
สามารถหาซื้อได้ตามร้านหนังสือทั่วไป

หาหนังสือไม่พบแจ้งพนักงาน

หรือสั่งซื้อผ่านเว็บไซต์สำนักพิมพ์ได้ที่
http://www.lightoflovenovel.com/showbook.php?bid=70

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

674 ความคิดเห็น

  1. #672 fahrugnam (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 10:47
    นังบ้าตั้ง 4 ทีแนะไร้ท์ต้องจัดให้น้องอรเอาคืนด้วยนะ
    #672
    0
  2. #543 marqu-iz (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2557 / 23:29
    อยากกระโดดเข้าไปช่วยพี่นุชว่ายัยปาหนันจริงๆเลย
    รออ่านอยู่นะคะไรท์เตอร์ เป็นกำลังใจให้ค่ะ :)
    #543
    0
  3. #481 cutecutecutell (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2556 / 13:23
    รอค่ะๆๆๆ
    #481
    0
  4. #480 Iread (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2556 / 11:55
    รออ่านนะคะ
    #480
    0
  5. #226 miki777j (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2554 / 10:35
    รออ่านต่อนะคะ สนุกจังเรื่องนี้  จะดูว่าเอมอรจะรักษาพรหมจารีได้นานแค่ไหน
    #226
    0
  6. #225 สมพิศ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2554 / 10:25
     แมทธิวจะสอนอะไรน้อ รออ่านนะคะ555555
    #225
    0