เลขายอดรัก (ซีรีย์ชุดทะเลใจ)

ตอนที่ 8 : บทที่ 4 (1) เลขาผู้อาภัพกับเจ้านายโรคจิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 770
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    7 เม.ย. 58


หลังจากอัพบทที่ 
(2) ในวันพรุ่งนี้ แอดมินก็จะขอลาหยุดไปเที่ยววันสงกรานต์ก่อนนะจ๊ะ จะกลับมาลงเนื้อหาคุณเลขากับเจ้านายหนุ่มสุดหล่ออีกครั้งในวันที่ 17 หรือ 18 เมษายนจ้า

และสำหรับท่านใดที่ไม่อยากรอ เลขายอดรักก็มีวางจำหน่ายแล้วนะคะตามร้านหนังสือทั่วไป

ราคาปก 229 บาทจ้า

+++++++++++++++++++++++++++++++++++

บทที่ 4 เลขาผู้อาภัพ กับเจ้านายโรคจิต

                        นิดารีบเดินไปหลบอยู่ข้างหลังอลงกตทันที เมื่อเห็นบุรุษที่อยู่เบื้องหน้าเอาแต่จ้องตนซะเหลือเกิน ฉุนยิ่งนักกับเสียงของอลงกตที่แซวมาไม่ยอมเลิกรา

 

                        “ฉันว่าเธอเจอเนื้อคู่เข้าแล้วล่ะยัยคนใช้”

 

                        อลงกตเอียงหน้ามากระซิบ แล้วหันกลับไปมองบรรเจิดหัวหน้าฝ่ายบุคคลที่ชะเง้อคอมองปนิดาตาเยิ้มด้วยประกายตาขบขัน ปนิดาหน้าตูมเกาะแขนเขาแน่น ไม่ยอมให้อลงกตยัดเยียดตนให้คนโน้นคนนี้ง่ายๆ

 

                        “ฉันว่าหมอนี่รสนิยมเดียวกับเธอเลยนะยัยปอย!”

 

                        อลงกตกล่าวแล้วมองบรรเจิดที่หวีผมเรียบแปล้ สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวติดกระดุมจนถึงคอ เรียกว่าเรียบร้อยจนเกินงามในสายตาของเขา

 

                        “หวืวววว!

 

                        ปนิดาร้องออกมาเบาๆ แล้วสั่นศีรษะแรงๆ มองไปทางบรรเจิดขนลุกซู่

 

                        “ไม่นะคะเจ้านาย! ปอยว่าเขาดูเรียบร้อยจนเกินไป เจ้านายไม่ได้เป็นหมอดูสักหน่อย ถึงจะต้องมาดูดวงคนโน้นคนนี้”

 

                        “ถึงไม่ใช่หมอดู ฉันก็มองออกหรอกน่ายัยคนใช้ คนเรียบร้อยเหมือนกันน่ะ อยู่ด้วยกันแล้วชีวิตราบรื่นสงบดี เธอดูสิ เขาติดกระดุมจนถึงคอ เหมือนเธอเปี๊ยบเลย แบบนี้เขาเรียกว่าทัศนคติตรงกัน”

 

                        อลงกตยังแหย่ไม่เลิก เมื่อเห็นปนิดาชักเดือดร้อน ออกอาการกระวนกระวายยืนไม่ติด แต่ไม่นานก็ต้องอมยิ้มเมื่อเห็นเลขาฯ จอมเฉิ่มหันมาขว้างค้อนให้ ดวงหน้าเล็กเรียวที่มีแว่นหนาๆ มาบดบังใบหน้านั้นเริ่มหงิกตูม ออกอาการไม่อยากคุย ไม่อยากญาติดีกับเขาอีกต่อไปแล้ว

 

                        “จะทำอะไรน่ะเจ้านาย”

 

                        ปนิดาร้องเสียงตื่นๆ เมื่ออลงกตลากเธอออกมา เพื่อให้เผชิญหน้ากับบรรเจิดที่ทำท่าว่าจะหลงปนิดาหัวปักหัวปำตั้งแต่แรกพบกัน

 

                        “นี่เลขาฯ ของผมเองครับคุณบรรเจิด เธอยังโสดร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ ปนิดาเขาชอบผู้ชายเรียบร้อยหน่อย ยิ่งแบบคุณบรรเจิดนี่เข้าตาเขาเลยล่ะครับ”

 

                        อลงกตกล่าวพร้อมกับยิ้มกว้างจนตาหยี ส่วนปนิดานั้นอ้าปากหวออย่างทำอะไรไม่ถูก ไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำอะไรแบบนี้กับเธอ

 

                        “เจ้านาย!” ปนิดาเรียกเสียงตกใจ สักพักก็ค่อยๆ เอียงหน้าไปกระซิบชิดหู

 

                        “อย่าเล่นอย่างนี้สิคะ ปอยไม่อยากมีปัญหาภายหลังนะ”

 

                        ปนิดาบอกเขาพร้อมชำเลืองไปทางบรรเจิดที่มองเธอตาเคลิ้มฝันมากขึ้น หญิงสาวลอบถอนใจแล้วเอียงหน้าไปกระซิบกับอลงกตใหม่

 

                        “ปอยกลัวเขานะคะ ดูเขาจริงจังมุ่งมั่นยังไงพิกล”

 

                        พอปนิดากล่าวเท่านั้น อลงกตก็ปล่อยคิกออกมาทันใด แล้วหันไปมองบรรเจิดบ้าง

 

                        “คุณปอยเขาบอกว่า คุณดูเรียบร้อยและสุภาพดี”

 

                        ปนิดามองอลงกตตาโตแล้วร้องปรามเขาอีกครั้ง

 

                        “เจ้านาย!”

 

                        เอ่ยได้เท่านั้นปนิดาก็ปิดปากฉับ เมื่อเสียงบรรเจิดดังขึ้นอย่างมีไมตรี

 

                        “ถ้าคุณปอยไม่รังเกียจ ผมขออาสาพาคุณปอยเดินดูรอบๆ โรงแรมเองนะครับ จะได้คุ้นเคยกับสถานที่เอาไว้”

 

                        พอบรรเจิดกล่าวจบ ปนิดาก็หันไปทางอลงกตเพื่อขอความช่วยเหลือ เห็นเขายิ้มกว้างแล้วหันไปพยักพเยิดให้บรรเจิด

 

                        “พาไปได้เลยครับคุณบรรเจิด เวลาผมใช้ให้เขาไปไหนจะได้ไปถูก พาไปนานๆ เลยนะครับ วันนี้ทั้งวันผมไม่ยุ่งเท่าไร ไม่มีความจำเป็นจะต้องไหว้วานเขาให้ช่วยอะไรหรอกครับ”

 

                        “คุณกต!” ปนิดาแทบจะคั่งแค้น แต่ไม่สามารถทำอะไรได้

 

                        “ไปครับคุณปอย! เดี๋ยวผมพาไปดูให้ทั่วเลยครับ แล้วจากนั้นผมขออนุญาตเลี้ยงข้าวคุณเลยนะครับ เพราะเราสองคนเดินดูโรงแรมกันได้ไม่เท่าไร ก็ถึงเวลาพักเที่ยงพอดี”

 

                        “ทานข้าวด้วยกันเหรอคะ” ปนิดาร้องใส่บรรเจิดอย่างตกใจ

 

                        “ก็ใช่น่ะสิครับ! จะเที่ยงอยู่แล้วก็ต้องทานข้าวด้วยกันสิครับ หรือว่าคุณปอยกำลังลดน้ำหนักครับ ผมว่าอย่างคุณปอยนี่หุ่นดีแล้วนะครับ ผู้หญิงเดี๋ยวนี้ผอมมากไปก็ใช่ว่าจะดี รูปร่างแบบที่คุณปอยเป็นอยู่ตอนนี้ ผมชอบมากครับ”

 

                        พอได้ยินคำว่า ชอบ ของบรรเจิดเท่านั้น ปนิดาก็ชักหนาวๆ ร้อนๆ หญิงสาวหน้าตูมหันไปมองอลงกตด้วยสายตาขุ่นเขียว เขาจงใจแกล้งเธอดูสิ! ยังมาทำยักคิ้วหลิ่วตาล้อเลียนเธออีก ปนิดาเลยทำจมูกยื่นใส่เขา แล้วเดินออกจากห้องไป เจ้านายของเธอเป็นผู้ชายที่ใจร้ายที่สุดในโลกเลย

 

                        คอยดูน่ะ เธอสวยขึ้นมาวันไหน อย่ามาง้อก็แล้วกัน ถ้าสวยขึ้นมาได้จริงๆ ละก็ ถึงวันนั้นเธอจะเชิดใส่ ฮึตอนนี้ถีบกันได้ก็ถีบกันไปก่อนเถอะนายอลงกต เจ้านายจอมซ่า แถมยังเพี้ยนมากๆ ด้วย

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++

จบตอน

                       

 

                                                

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

27 ความคิดเห็น