หวานใจจอมสลัดเถื่อน

ตอนที่ 17 : คุณหนูก้นครัว 6-1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 595
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    5 พ.ค. 59


 หวานใจจอมสลัดเถื่อน

ซีรีส์ชุดหวานใจจอมเถื่อน ลำดับที่ 5

ราคาปก 319 บาท

มีวางจำหน่ายตามร้านหนังสือทั่วไป เช่นร้านนายอินทร์ , ร้านซีเอ็ด , ร้านB2S เป็นต้น

และเว็บไซต์สำนักพิมพ์

ช่องทางการสั่งซื้อผ่านสำนักพิมพ์
1.เว็บไซต์สำนักพิมพ์
http://www.lightoflovenovel.com/showbook.php?bid=1764

2.facebook สำนักพิมพ์
https://www.facebook.com/lightoflovebooks?fref=tl_fr_box
3.fanpage สำนักพิมพ์
https://www.facebook.com/lightoflovebooksfanpage

4.อีเมลสำนักพิมพ์

lightoflove2009@hotmail.com

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

"ไม่ใช่ เธอต้องบิดผ้าให้น้ำมันออกหมดก่อนสิ ไอ้ที่เธอถูโต๊ะแล้วไม่หายเป็นลายสักทีน่ะ ก็เพราะว่าเธอบิดผ้าไม่แห้งพอ"

"โอ๊ยนี่เบลซสั่งคนให้มากลั่นแกล้งฉันหรือเปล่านะ กับอีแค่โต๊ะตัวเล็กๆ ให้ถูแล้วถูอีกอยู่นั่นแหละ ฉันจะทนไม่ไหวอยู่แล้วนะ ถูมาเป็นสิบรอบแล้ว ก็พูดอยู่นั่นแหละว่ามันยังไม่สะอาด ไม่เอาแล้ว พอกันที ฉันทำได้ดีที่สุดเท่านี้แหละ"

แองเจลาเอ่ยแล้วยกมือเท้าสะเอวมองคนตรงหน้าอย่างเอาเรื่อง เห็นสตรีรุ่นน้องกว่าอาบูเล็กน้อยมองมาอย่างไม่ชอบใจ ขณะที่อาบูร้องอ่าๆ ห้ามปราม แล้วกระโดดเข้ามาขวางการวิวาทเล็กๆ นี้

อ่าๆ ๆ

อาบูส่งเสียงใส่แองเจลาแล้วทำไม้ทำมือขอผ้าเช็ดโต๊ะจากหญิงสาว แองเจลาจึงยัดใส่ไปให้ด้วยใบหน้าบูดบึ้ง พอรับผ้าจากเธอไปแล้วอาบูจึงยิ้มร่า จากนั้นก็ทำไม้ทำมือส่งสัญญาณให้หญิงสาวไปนั่งรอที่โต๊ะเฉยๆ แองเจลาเลยยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดีขึ้น แต่ขณะที่กำลังจะเดินไปพักก็ต้องหน้าบูดบึ้งอีกหน เมื่อเอ็มมาสาวใช้ที่ถูกส่งตัวมาสอนงานให้กับเธอกรีดร้องออกมาอย่างโมโห แล้วตวาดใส่อาบูเสียงดังลั่น

 "แกจะทำงานแทนมันไม่ได้นะอาบู หากนายรองรู้เข้าจะต้องโกรธแกมากๆ คำสั่งของเจ้านายก็คือให้แม่คนนี้หัดทำงานบ้านให้ได้เร็วๆ และฉันก็ไม่ได้เสียสละตัวเองเพื่อมาดูแกทำงานด้วย วางผ้าลงเดี๋ยวนี้ไม่อย่างนั้นฉันจะฟ้องนายรองว่าแกเห็นคนอื่นดีกว่าเขา แล้วทีนี้แหละเขาจะต้องโกรธแกมากๆ ที่บังอาจขัดคำสั่งของเจ้านายตัวเอง!

คำพูดของเอ็มมาที่ถูกสั่งให้มาสอนงานแองเจลาทำให้อาบูลังเล สุดท้ายก็ยอมวางผ้าเช็ดโต๊ะลง แล้วเดินคอตกไปยืนสำรวมอยู่ห่างๆ ทำให้แองเจลาถึงกับอ้าปากค้างและกระทืบเท้าอย่างขัดใจ

"ทำอย่างนี้ได้ยังไงกันอาบู ก็รู้ๆ อยู่ว่าฉันยังทำงานไม่เป็น ฉันต้องการความช่วยเหลือจากอาบูนะ ทำไมอาบูถึงได้เป็นคนใจร้ายอย่างนี้ล่ะ โอ๊ย...พระเจ้านี่มันอะไรกัน ลูกทำผิดอะไรไป พระองค์ถึงได้นำพาให้ลูกต้องมาเจอกับเรื่องราวที่แสนจะเลวร้ายถึงขนาดนี้"

จบเสียงแองเจลา อาบูก็ทำเสียงอ้อๆ แอ้ๆ ขออภัย เอ็มมาเลยถลึงตาเสียงแข็งใส่

"ออกไปให้พ้นหน้าฉันเลยนะอาบู ฉันทนกับเเกมามากพอแล้ว แกคอยแต่ตามประคบประหงมแม่คนนี้ราวกับว่าหล่อนคือนายหญิงรองของพวกเรา พอกันที เลิกคิดอะไรไม่เข้าท่าแบบนั้นได้แล้ว เจ้านายของเราไม่ได้เอาหล่อนมาทำเมียแบบออกหน้าออกตาหรอกนะ” เอ็มมาเอ่ยแล้วชี้นิ้วใส่แองเจลาที่ยืนกัดฟันกรอดหน้าตาแดงก่ำ หล่อนเป็นแค่สิ่งของที่ได้มาจากการปล้นเพียงเท่านั้นซึ่งแน่นอนว่านายรองอาจจะนอนกับหล่อนบ้าง แต่สถานะของหล่อนก็คือคนรับใช้ เหมือนกับพวกเรานี่แหละ มองความจริงเสียบ้างสิ ถ้าหากหล่อนจะมาเป็นนายหญิงรองจริงๆ ละก็ เจ้านายของเราจะให้หล่อนหัดทำงานบ้านทำไมกัน

เสียงของเอ็มมาที่ใส่กลับมาเป็นชุดทำให้อาบูหันไปทำไม้ทำมือเถียง และยิ่งอาบูส่งสัญญาณมือมากเท่าไรเอ็มมาก็ยิ่งหน้าแดงก่ำ และเกรี้ยวกราดมากกว่าเดิม

"ออกไปเดี๋ยวนี้นะเจ้าโง่แกกำลังเข้าใจผิดไปใหญ่แล้ว หล่อนไม่ได้พิเศษไปกว่าผู้หญิงคนไหนของเจ้านายเราหรอก เขาบอกกับฉันเองว่าหล่อนเป็นทาส นายรองไม่ใช่คนที่จะรักใครง่ายๆ เพราะสำหรับเขาแล้วผู้หญิงก็เหมือนๆ กันหมด แกลองดูแม่นี่ให้ดีๆ นะ

เอ็มมาเอ่ยแล้วชี้นิ้วไปยังแองเจลาอีกครั้ง ทำให้ถูกสาวสวยที่ถูกกล่าวถึงถลึงตาใส่

หล่อนสวยมากก็จริงอยู่ แต่นิสัยหล่อนไม่เอาไหนเลย ทั้งดื้อด้าน ก้าวร้าว แล้วก็ขี้โวยวาย ไม่มีความอดทนคอยแต่จะพึ่งพาแกอยู่ตลอดเวลา หล่อนไม่ใช่ผู้หญิงที่จะชนะใจนายรองได้หรอกนะ เบลซชอบคนอ่อนโยนเหมือนแม่ของตัวเอง ส่วนแม่คนนี้น่ะมันกระทิงเปลี่ยว เจ้าอารมณ์ จอมเหวี่ยงวีน ให้ตายสิอาบูถึงยังไงเบลซก็ไม่มีทางปักใจในตัวหล่อนแน่ ผู้หญิงคนนี้เป็นได้อย่างมากก็แค่ทาสบำบัดอารมณ์ คนอย่างเขาผ่านผู้หญิงมาเยอะ แค่ความสวยของแม่คนนี้อย่างเดียวไม่ทำให้เจ้านายของเราหยุดตัวเองลง แล้วควบขี่หล่อนอยู่แค่คนเดียวหรอกนะ!"

จบคำเอ็มมา อาบูก็ทำไม้ทำมือจะเถียงอีก เอ็มมาเลยชี้มือไปที่ประตู แล้วตวาดเสียงแหลมสูงใส่

"ออกไปไปยืนเฝ้าอยู่ที่หน้าประตูโน่น แล้วถ้าแกยังทำท่าจะเสนอตัวเข้ามารับใช้หล่อนอีกครั้งละก็ ฉันจะบอกเจ้านายรองให้หมดเลยว่า แกคอยแต่จะขัดขวางการสอนงานของฉัน!"

สิ้นคำนั้นอาบูก็ทำหน้าจ๋อย หันมาทำตาละห้อยให้แองเจลาอย่างขออภัย ที่ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรเธอได้ ขณะที่หญิงสาวหน้างอง้ำทอดถอนใจอย่างพยายามจะเข้าใจ แองเจลามองอาบูที่เดินคอตกจากไปด้วยใจที่หดหู่และเวทนาพิกล

ไม่ยุติธรรมเลยทำไมอาบูจะต้องโดนตำหนิ ทั้งๆ ที่เขาเป็นคนดีมีน้ำใจมากมายขนาดนี้

แองเจลาปรี๊ดแตกทันทีเมื่ออาบูเดินจากไป แล้วก็ร้องโฮะขึ้นมาอย่างตกใจ เมื่อตระหนักได้ว่าเธอมีปฏิกิริยาเศร้าเสียใจให้กับอาบู ซึ่งจัดได้ว่าเป็นเรื่องชวนประหลาดใจมาก เพราะตั้งแต่เกิดมาแองเจลาไม่ใช่คนที่จะเห็นอกเห็นใจใครง่ายๆ สาเหตุที่มันเป็นอย่างนั้นก็เพราะว่าเธอมักจะเห็นแก่ตัวเองอยู่ฝ่ายเดียวเสมอ แต่ว่าเวลานี้เธอกำลังเห็นใจอาบูที่ถูกเอ็ด ซึ่งนั่นอาจเป็นเพราะว่าเธอสัมผัสได้ถึงความจริงใจของเขา และรู้สึกว่ามีเพียงอาบูเท่านั้นที่เป็นเพื่อนของเธอบนเกาะนี้ เพื่อนที่แองเจลาไม่เคยมีในโลกมาก่อนเลย

ตั้งแต่เล็กจนโตแองเจลารับรู้เพียงอย่างเดียวว่าบิดาคือคนที่รักเธอมากที่สุด ซึ่งตอนนี้เธอก็ตระหนักดีแล้วว่ามันไม่ใช่เมื่อเขาได้ทำการทรยศเธอ ด้วยการส่งมอบตัวเธอให้กับบาสเตียน และเพราะการเสือกไสไล่ส่งเธอออกมาจากชีวิตของเขาไม่ใช่หรือ ที่ทำให้แองเจลาต้องเผชิญชะตากรรมที่เลวร้ายถึงขนาดนี้ เธอต้องตกเป็นนางทาสของโจรสลัดที่เห็นเธอเป็นเพียงแค่สิ่งของที่ได้มาจากการปล้นฆ่าเท่านั้น เมื่อนึกถึงบิดาแองเจลาก็ยิ่งโกรธ จึงหันไปมองเอ็มมาด้วยนัยน์ตาดุดัน และตะคอกใส่อีกฝ่ายน้ำเสียงแข็งกร้าวไม่รู้ตัว

"เอาเลย จะให้ฉันทำอะไรก็บอกมาเลย แต่ทีหลังอย่ามาไล่อาบูเหมือนว่าเขาเป็นสัตว์ให้ฉันเห็นอีก อาบูเป็นคนของฉันและถึงแม้ว่าเขาจะเป็นใบ้ แต่เขาก็เป็นคนเหมือนๆ กันกับพวกเรา เพราะฉะนั้นอย่ามาพูดจาไม่ดีหรือยืนชี้หน้ากดขี่ข่มเหงเขาอีก ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่ทน!"

แองเจลาเอ่ยเสียงลอดไรฟัน แววตาเหี้ยมเกรียม ทำให้เอ็มมาอึ้ง แต่ก็ไม่กล้าตอบโต้อะไรรุนแรงนัก เพราะกิตติศัพท์ของแองเจลาเมื่อตอนที่เหยียบย่างเกาะนี้ในวันแรกนั้นเป็นที่โจษขานกันไปจนทั่วทีเดียว 

"ฉันแค่ตั้งใจจะมาสอนเธอ ไม่ได้อคติคิดร้ายอะไร การทำอะไรที่มีประโยชน์สักอย่างตลอดเวลาที่อยู่บนเกาะแห่งนี้ได้จะทำให้เจ้านายเมตตาเธอขึ้นมาบ้าง ส่วนเรื่องอาบูนั้น เขาเข้าใจดี เพราะพวกเราทำแบบนี้กับเขามานานแล้ว

หึฉันไม่ขอยอมรับการปฏิบัติต่ออาบูจากทุกคนบนเกาะนี้หรอกนะ แล้วก็จะไม่มีวันชินไปกับมันด้วย” แองเจลายืนยันเสียงแข็ง แล้วจ้องตาเอ็มมานิ่งเหมือนบังคับให้สัญญาว่าจะไม่ทำตัวข่มอาบูอีก ทำให้อีกฝ่ายต้องพยักหน้าอย่างจำใจ 

มาสิ เรามาเริ่มกันใหม่ ฉันจะพยายามอดทน และเป็นลูกศิษย์ที่ดีของเอ็มมาก็แล้วกัน

/////////////////////////////////

หรือว่าแองเจลาจะรู้ตัวแล้ว ว่ามีสถานะเป็นทาสของเบลซ ?

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

4 ความคิดเห็น