หวานใจจอมสลัดเถื่อน

ตอนที่ 16 : โฉมงามจอมวายร้าย 5-3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 570
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    4 พ.ค. 59

ขณะที่แองเจลากำลังเผลอยิ้มอย่างสะใจ และเบลซกำลังมองเธออย่างหวาดระแวงนั้น เสียงประตูก็ดังขึ้น ทำให้สองคนต้องหันไปมองผู้บุกรุกอย่างพร้อมเพรียง

นายหล่อมากเลยอาบู” แองเจลาเอ่ยแล้วยกนิ้วขึ้นชมทันทีที่เห็นอาบูตัดสินใจทำตามความต้องการของเธอด้วยการอาบน้ำเสียให้เรียบร้อย แถมยังเอาเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดยัดเข้าไปในกางเกงยีนส์อีกด้วย เท่านั้นยังไม่พอ ผมที่ยาวรุงรังเป็นสังกะตังของอีกฝ่ายก็ถูกมัดรวบเอาไปไว้ข้างหลังอย่างเป็นระเบียบ

"อาบู นี่แกอาบน้ำเป็นตั้งแต่เมื่อไรกัน เข้ามาสิ มัวแต่ยืนยิ้มอยู่ได้ เอาอาหารมาวางบนโต๊ะนี่ เสร็จแล้วก็ไปตามแม่บ้านที่บ้านของนายใหญ่มาคนหนึ่ง วันนี้เราจะให้หล่อนมาสอนนางทาสแสนสวยของฉัน ว่าการทำตัวให้เป็นประโยชน์นั้นต้องทำกันอย่างไรบ้าง

คำว่านางทาสทำให้แองเจลาคอแข็งมองอีกฝ่ายอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ แล้วก็มองเขาด้วยความแค้นใจกว่าเดิมเป็นร้อยเท่า เมื่อจู่ๆ เบลซก็กระดิกนิ้วเรียกเธอ

"อะไรของแกอีกล่ะ เอ๊ย...นายท่าน"

ตวาดออกไปนัยน์ตาวับวาว แล้วก็ค่อยๆ ปรับให้อ่อนแสงลงเมื่ออีกฝ่ายมองมาดวงตาวาวโรจน์ หลังจากหญิงสาวดันเผลอไปเรียกมันอย่างไม่ให้เกียรติอีกแล้ว

"ฉันว่าเธอจะเก่งกล้ามากเกินไปแล้วนะ มันไม่ฉลาดเลยนางทาสคนสวย ที่จะทำตัวกระด้างกระเดื่องและอวดดีกับคนที่ยิงคู่หมั้นของเธอจนนอนจมกองเลือดไปต่อหน้าต่อตาแบบนั้น"

เสียงเข้มนั้นทำให้แองเจลานึกขึ้นได้ว่าเบลซโหดเหี้ยมมากขนาดไหน แล้วพอเขาใช้สายตาบังคับให้เธอเคลื่อนกายไปนั่งข้างๆ แองเจลาจึงเดินไปอย่างไม่เกี่ยงงอน แต่พอนั่งลงได้ก็ต้องตกใจ เมื่อปลายคางถูกยึดให้หันไปมองหน้าโจรโฉดจอมเผด็จการ แล้วแองเจลาก็ต้องตัวแข็งทื่อ ร้องเสียงอู้อี้ พยายามดันร่างหนาออกห่าง เมื่อเขาเคลื่อนใบหน้าเข้ามาชิด แล้วจูบเธออย่างรวดเร็ว เขาจูบและจูบโดยไม่สนใจการหยิกและข่วนของแองเจลา แถมยังแทรกเรียวลิ้นเข้ามาเกี่ยวกระหวัดพันตูดูดดุนลิ้นของเธออย่างจริงจังมาก

โอ๊ย...แองเจลาไม่อยากคิดเลยว่าเธอจะต้องมาเสียจูบให้กับโจรเถื่อนและกักขฬะหนแล้วหนเล่าแบบนี้ ขณะที่กำลังคิดสาปแช่งเขาและทุกคนที่มีส่วนร่วมให้เธอมาพบชะตากรรมแบบนี้อยู่ก็ต้องสะดุ้งตกใจ เมื่ออกอวบถูกมือหนาเคลื่อนเข้ามาหาแล้วบีบขยำอย่างไม่เบามือนัก ส่วนใบหน้าก็ถูกเขาจูบไซ้ไปทั่ว ความโกรธที่โดนกระทำจาบจ้วงหยาบคายทำให้ร้อนไปจนถึงใบหู หญิงสาวกรีดร้องออกมาแล้วกางกรงเล็บข่วนไปที่แผ่นหลังเขา แล้วก็ต้องสบถออกมาอย่างมีโมโหมากกว่าเดิม เมื่อเล็บสวยๆ ของเธอดันหัก ขณะที่แผ่นหลังแข็งแรงภายใต้เสื้อเชิ้ตเนื้อหนาของเบลซยังอยู่ในสภาพดี

แล้วแองเจลาก็ขนลุกซู่ เมื่อเบลซใช้ใบหน้าที่รกไปด้วยหนวดเคราซุกไซ้มาที่ลำคอ หญิงสาวเจ็บจี๊ดๆ เมื่ออีกฝ่ายเล่นพิเรนทร์ด้วยการดูดดุนที่บริเวณนั้น ก่อนจะฝากฝังรอยคิสมาร์คไว้สองสามจุดแล้วผละออกห่าง เล่นเอาหญิงสาวนั่งตกตะลึงตัวแข็งเป็นหินกับการจู่โจมในครั้งนี้ แต่ด้วยความกลัวว่าอีกฝ่ายจะรู้ว่าเธอมีความรู้สึกวาบหวิวแอบแฝงตีคู่มากับความเกลียดชัง จึงเม้มปากแน่นและเชิดหน้าขึ้นอย่างไม่แยแส

"แล้วยังไงอีกล่ะ แก...เอ๊ย...นายท่านคงไม่เรียกฉันเข้ามาใกล้ๆ เพื่อที่จะมอบรอยจูบบ้าๆ นี่ให้เพียงอย่างเดียวหรอกนะ" แองเจลาเอ่ยอย่างเจ็บใจเมื่อรู้อย่างแน่ชัดโดยไม่ต้องส่องกระจกดูเลยว่า บัดนี้ที่ลำคอของเธอได้บังเกิดรอยเล็กๆ จากการดูดดุนของเขาอยู่สองสามจุด

"ฉลาดดีนี่ แม่สมบัติตัวน้อยๆ ของฉัน หั่นไก่ตรงหน้าเธอ แล้วเอามาป้อนให้ฉันเดี๋ยวนี้ เธอต้องคอยดูแลจนกว่าฉันจะกินอิ่มพอเสร็จแล้วถึงจะกินต่อได้

แล้วทำไมฉันจะต้องทำถึงขนาดนั้นด้วยล่ะ ให้ตายสิขนาดคนรับใช้ที่บ้านของฉันยังไม่เคยทำอะไรบ้าๆ บอๆ แบบนี้เลย

 “เธอไม่มีสิทธิ์มาถาม หรือทักท้วงในความต้องการของฉัน รีบทำซะ และพอฉันอิ่มแล้ว เธอถึงจะยกไปกินในครัวได้ ฟังให้ดีนะนางทาสคนสวย เธอไม่ได้อยู่ในฐานะอะไรเป็นพิเศษ เพราะฉะนั้นเธอจะต้องทำงานบ้านและอาหารให้ฉันกิน แต่ถ้าอยากจะอยู่ให้มันสุขสบายมากไปกว่านี้ ก็ต้องทำตัวให้อ่อนหวานน่ารัก รวมถึงจะต้องแสดงถึงความเต็มอกเต็มใจที่จะเป็นสมบัติส่วนตัวของฉันด้วย ไม่ใช่ทำตัวเป็นผู้หญิงไร้ประโยชน์อย่างที่เธอกำลังเป็นอยู่ในตอนนี้!"

คำว่าไร้ประโยชน์ทำให้แองเจลาหน้าแดงก่ำ เธอเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าการเป็นผู้หญิงที่ทำอะไรไม่เป็นสักอย่างเลยมันไร้คุณค่า เพราะที่ผ่านมาการเลี้ยงดูจากบิดาจอมทรยศนั้น มันฝังหัวเธอไปแล้วว่า ถึงแม้แองเจลาจะทำอะไรไม่เป็นสักอย่างเดียว เธอก็ยังมีค่าและน่ารักน่าเอ็นดูในสายตาของเขาเสมอ และก็สำหรับผู้ชายทุกคนที่ต้องการและปรารถนาจะได้เธอไปเป็นเจ้าสาวด้วย

แองเจลามองโจรสลัดจอมโฉด และมองไก่อบตัวใหญ่เขม็ง หญิงสาวขมวดคิ้วยุ่ง เธอเคยกินแต่ไก่เป็นชิ้นๆ และหั่นกินทีละน้อย จึงไม่เข้าใจจริงๆ ว่า ทำไมคนที่นี่ต้องกินไก่เป็นตัวๆ แบบนี้ด้วย บางทีเธออาจต้องยอมหัดทำงานบ้าน และทำให้มากๆ เพื่อที่ตัวจะได้เหม็นๆ และอยู่ในสภาพทรุดโทรมสุดขีด เจ้าโจรสลัดนี่จะได้มองหน้าแล้วหมดอารมณ์ หรือไม่ก็ทำมันจนหมดสิ้นเรี่ยวแรง พอถึงเวลานอนก็สลบเป็นตาย เวลาเบลซทำอะไรกับเธอ แองเจลาจะได้ไม่รับรู้ถึงความสัมพันธ์ใดๆ ทั้งสิ้น คิดได้เท่านั้นก็จับมีดและส้อมขึ้นมาหั่น แล้วป้อนให้เบลซ

"ทำดีๆ หน่อยสิ ฉันกินอาหารทางปากไม่ใช่ที่ตา"

เสียงดุและแววตาเอาเรื่องนั้นทำให้คนที่ใช้ส้อมจิ้มอาหารและส่งป้อนให้จนจะทิ่มตาเขาต้องรีบลดมือลงแล้วจ่อไปที่ปากแทน แองเจลาหน้างอง้ำ รู้สึกรำคาญ เมื่อเห็นเบลซเคี้ยวไก่จากการปรนนิบัติของเธอด้วยสีหน้าสำเริงสำราญใจ หญิงสาวหั่นๆ ป้อนๆ และเเช่งชักหักกระดูกเขาในใจไปพร้อมๆ กัน 

โจรบ้าขอให้ท้องแตกตาย ข้อหากินจุซะเหลือเกิน

แองเจลาเมื่อยมือจะแย่แล้ว หิวก็หิว แต่ก็ยังกินไม่ได้ เพราะว่าต้องรอให้เขาอิ่มก่อน

แองเจลาคิดในใจอย่างโกรธแค้น ต่อมาก็ชะงัก เมื่อถูกอีกฝ่ายคว้ามือเอาไว้ พอเงยหน้าขึ้นไปประสานสายตากับเบลซก็ใจกระตุก เมื่อจู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีไฟฟ้าช็อร์ตขึ้นมากะทันหัน

โอ๊ะ...มันเป็นไปไม่ได้ ที่จู่ๆ เราจะมาสปาร์กและมีปฏิกิริยาหวิวๆ ไหวๆ หัวใจเต้นรัวเร็วกับโจรแสนโฉดผู้นี้ 

มันจะต้องไม่ใช่แบบนั้นอย่างแน่นอน ผู้ชายที่ไร้ซึ่งคุณสมบัติ ทรัพย์สมบัติ รูปสมบัติ และถึงแม้เบลซจะมีเค้าโครงหน้าตาที่ดี ดูเหมือนว่าจะหล่อมากก็ตาม แต่ที่เธอเห็นอยู่ในตอนนี้ ด้วยสภาพหนวดเคราที่รกครึ้มเต็มใบหน้า มองอย่างไรมันก็น่าเกลียดสิ้นดี เพราะฉะนั้นอาการวูบไหวใจเต้นรัวที่เกิดขึ้นในขณะนี้  มันจะต้องเกิดขึ้นเพราะความโกรธและโมโหจัดนั่นเอง เมื่อบอกตัวเองว่าอย่างนั้น แองเจลาก็สบายใจ จึงมีแรงประสานสายตากับเบลซต่อ

"ช้าๆ หน่อยสิ เวลาป้อนน่ะหัดมองหน้าฉันด้วย สาวๆ ที่ฉันรู้จักไม่เห็นมีใครทำแบบเธอเลยสักคน บางคนน่ารักน่าเอ็นดูถึงขนาดป้อนฉันด้วยริมฝีปากของเจ้าหล่อนเชียวนะ"

ถ้าฉันไม่ค่อยได้เรื่องเท่าไรนักก็ไม่ต้องมาใช้ฉันสิเชิญเลย เชิญไปใช้สาวๆ ของแกเลย เอ๊ย...ของนายท่านสิ" แองเจลาเอ่ยเสียงกระแทก พยายามปลดมือออกจากมือหนา ซึ่งเขาก็ยอมปล่อยอย่างง่ายดาย 

"ฉันอิ่มแล้ว” เสียงห้าวดังขึ้นอย่างหงุดหงิด อาหารที่เหลือน่ะ เชิญเธอเอาไปกินต่อได้เลย พออิ่มแล้วก็เชิญไปหัดทำงานบ้านกับแม่บ้านที่อาบูไปพาตัวมาซะ

ค่ะ นายท่าน” แองเจลารับคำอย่างเนือยๆ มือบางดึงจานไก่อบมาไว้ตรงหน้า แต่ขณะที่กำลังจะยกมันเข้าไปกินในห้องครัว เสียงห้าวก็ดังขึ้นมาอีก

เออ...ก่อนนอนคืนนี้อย่าลืมอาบน้ำให้สะอาดด้วยล่ะ เพราะฉันไม่ชอบนอนกอดหมอนข้างเหม็นๆ

ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะไม่บังอาจเข้าไปใช้ห้องนอนของนายท่านอีกแล้ว

เสียใจด้วย เพราะฉันก็ตัดสินใจแล้วเหมือนกันว่าเราจะนอนห้องเดียวกัน แล้วก็ไม่ต้องดื้อรั้นอวดดี เพราะว่าวันนี้ฉันจะให้คนมาทำล็อกประตูให้หมดทุกห้อง เพราะฉะนั้นจึงมีห้องที่เธอสามารถเข้าไปนอนได้เพียงห้องเดียวเท่านั้น นั่นก็คือห้องนอนของฉันเอง!

คำพูดนั้นทำให้แองเจลาอ้าปากค้าง และพอเขาเดินจากไปเท่านั้น หญิงสาวก็ร้องกรี๊ดออกมาอย่างขัดใจ จากนั้นก็ฉีกน่องไก่ที่เป็นของเหลือจากเขามากัดกิน โดยไม่สนใจที่จะใช้มีดหั่นแบบผู้ดี หรือยกเอาไปกินในครัวตามคำสั่ง มันก็ต้องแบบนี้ละ อยู่กับโจรก็ต้องทำตัวถ่อยไร้การศึกษาและขาดการอบรมเยี่ยงโจร

ฉันอยากจะฆ่าแกให้ตายเสียจริง เจ้าสกังค์แมนเบลซ

แองเจลาเอ่ยด้วยความคับแค้นใจ หน้าสวยชนิดหนึ่งไม่มีสองแดงก่ำไปด้วยความโกรธ

++++++++++++++++++++++++++++

จบตอน

  เกิดเป็นพระเอกต้องอดทน แรดวิ่งชนต้องไม่ตาย ฮ่าๆๆๆ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

4 ความคิดเห็น