วิวาห์รักเจ้าพ่อแดนเถื่อน

ตอนที่ 26 : ตอนที่ 6.3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 855
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    9 เม.ย. 60

 

 

                        ตอนที่ 6.3

 

                        รรณรายมองสตรีรูปร่างอรชรสมส่วนที่อยู่ในชุดราตรีผ้าชีฟองเนื้อทรายสีน้ำตาลทองที่โชว์เนินอกให้เห็นรำไร วันนี้ญาดารัตน์สลัดภาพสตรีที่ดูกระฉับกระเฉง คล่องแคล่ว กลายเป็นสาวเซ็กซี่เย้ายวน พรรณรายขมวดคิ้วเข้าหากันเมื่ออีกฝ่ายมองผมตัวเองที่เธอม้วนตรงปลายให้เป็นลอนธรรมชาติผ่านทางกระจกเงาด้วยสายตาไม่ค่อยประทับใจเท่าไรนัก

 

                        “ฉันอยากเกล้าผมให้เป็นช่อดอกไม้ และเอาผ้าสีเดียวกันกับชุดมาแซมตกแต่งมัน แล้วก็ปล่อยให้ปอยผมร่วงลงมาเล็กน้อย มันจะได้ดูเป็นธรรมชาติ ไม่แน่นและดูเป็นทางการมากเกินไป เธอคิดว่าช่างทำผมของเราพอจะทำให้ฉันได้ไหมพันช์”

 

                        ญาดารัตน์เอ่ยแล้วส่งคลิปเกี่ยวกับการทำผมให้พรรณรายดู เห็นเด็กสาวมองเธอแปลกๆ สักพักก็ยิ้มเจื่อน หญิงสาวลอบกลอกตาไปมา เมื่อพรรณรายตอบกลับมาด้วยท่าทางเป็นทางการ และดูแก่เกินวัยที่สมควรจะร่าเริงสดใสของหล่อนนัก

 

                        “เอ่อ…แต่ดิฉันคิดว่า ถ้าคุณทำผมทรงนี้ มันจะทำให้ตัวคุณดูค่อนข้างโป๊เกินไปหน่อยนะคะ ถ้าต้องเอามารวมกับชุดที่คุณใส่อยู่ในตอนนี้ อย่างน้อยผมยาวก็จะช่วยปกปิด เอ่อ…เนินอกคุณได้บ้าง ฉันคิดว่าถ้าทำแบบที่คุณต้องการ มันจะดูล่อแหลมและเป็นจุดสนใจมากเกินไป คุณอเล็กซ์คงจะไม่ค่อย…”

 

                        “เธอจะบอกว่าอเล็กซ์ไม่ชอบอีกละสิท่า แต่ฉันกลับคิดว่าไม่นะ เพราะเขาคงจะชินกับการได้เห็นพวกผู้หญิงแต่งตัวเซ็กซี่และล่อแหลมมาพอสมควรเลยละ และเขาก็คงจะชอบมากๆ ด้วย ถ้าฉันแต่งอะไรที่มันแปลกตาบ้าง เอ…เธอมาคอยขัดคอฉันแบบนี้ บางทีมันก็ทำให้ฉันรู้สึกว่าเธอไม่ต้องการให้ฉันดูสวยขึ้นนะ”

 

                        ญาดารัตน์อดเปรยออกมาอย่างเขม่นไม่ได้ เมื่อความสงสัยว่าอีกฝ่ายนั้นแอบรักอเล็กซ์อยู่ลับๆ ยังไม่จางหายไป ทำให้อีกฝ่ายหน้าแดงก่ำ

 

                        “ดิฉันไม่ได้คิดอย่างนั้นแน่นอนค่ะ แต่ในฐานะที่คุณจะมาเป็นภรรยาของคุณอเล็กซ์ ดิฉันจึงคิดว่าคุณควรจะให้เกียรติเขา และไม่จำเป็นต้องเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ ของเขานักก็ได้ เขาต้องไม่ชอบชุดที่คุณใส่แน่ๆ ฉันกล้าพนันได้เลย คืนนี้เขาจะต้องหัวเสียกับการแต่งตัวของคุณ!”

 

                        พรรณรายเอ่ยแล้วหลุบตาลง แอบแย้มยิ้มอย่างพอใจนิดๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายโกรธ ดวงตาเริ่มฉายแววดื้อดึงและมุ่งมั่นที่จะเอาชนะให้ได้ เธอจำเป็นต้องจี้ใจดำญาดารัตน์และงัดข้อกันนิดๆ หน่อยๆ เพื่อให้หล่อนโกรธและเผยธาตุแท้ออกมา งานแบบนี้คืองานพบปะนักธุรกิจ ไม่มีผู้หญิงดีๆ คนไหนต้องการทำตัวเป็นจุดเด่นหรอก ถ้าจะทำตัวแบบนั้นได้ก็เป็นพวกเมียเก็บที่กำลังถูกเท หรือหญิงงามเมืองที่หลงเข้าไปในงานเท่านั้น ทีนี้ละคุณอเล็กซ์จะได้รู้เสียทีว่า ว่าที่เจ้าสาวของเขาน่ะไม่เหมาะสมมากขนาดไหน

 

                        เขาควรได้ผู้หญิงที่พร้อมจะรักเขามากกว่านี้ สิ่งที่เธอกำลังสร้างความปั่นป่วนอยู่นี่อาจดูเหมือนนางร้าย แต่เธอคิดว่ามันถูกแล้วที่คุณอเล็กซ์จะคิดทบทวนเรื่องผู้หญิงคนนี้ใหม่ หล่อนดูไม่แคร์เขาสักเท่าไรเลยนี่ แถมไม่กี่วันก่อนหล่อนยังคิดจะโยนคุณอเล็กซ์ให้เธอง่ายๆ ด้วย นี่ยังไม่นับที่หล่อนชอบทำเป็นรังเกียจไม่ยอมนอนร่วมห้องกับคุณอเล็กซ์ โดยการหนีออกมานอนห้องคนอื่นหน้าตาเฉย คนที่รักกันเขาทำแบบนี้เหรอ พรรณรายไม่เข้าใจ ทำไมญาดารัตน์จึงไม่ยอมลงให้คุณอเล็กซ์ และทำตัวอ่อนหวานให้เขาได้ชื่นใจบ้าง

 

                        พรรณรายมั่นใจว่าเธอทำถูก เธอไม่อยากเห็นคุณอเล็กซ์ไร้ความสุข กับคนที่เพิ่งเจอและการตัดสินใจที่จะสร้างครอบครัวรวดเร็วเกินไป โดยตัวพรรณรายเองก็ไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายหนึ่งนั้นกำลังดิ้นรนและพยายามจะเป็นภรรยาที่สร้างความสำราญใจให้กับอเล็กซ์มากขนาดไหน แม้ท่าทางภายนอกจะปฏิเสธ แต่ภายในนั้นญาดารัตน์กลับพร้อมที่จะทำทุกอย่างให้เขาพอใจเต็มร้อย และถ้าพรรณรายล่วงรู้ว่าภายในใจญาดารัตน์ซ่อนอะไรไว้ หล่อนคงจะมอบความบริสุทธิ์ใจให้กับญาดารัตน์มากกว่านี้ แต่เพราะไม่รู้ เมื่ออีกฝ่ายเอ่ยขึ้นมาใหม่ด้วยเสียงอันดื้อรั้นและจะเอาให้ได้ดังใจ หญิงสาวจึงเลิกคัดค้านแล้วปล่อยให้อีกฝ่ายทำตามอำเภอใจเสีย

 

                        “บอกช่างให้ทำผมตามที่ฉันต้องการเดี๋ยวนี้เลย”

 

                        “งั้นก็…ตามใจคุณค่ะ แต่ดิฉันรับรองได้เลยว่าวันนี้คุณอเล็กซ์จะต้องช็อกตาตั้งไปกับการแต่งตัวราวนางเปลือยของคุณอย่างแน่นอน”

 

                        “ก็ดีกว่านางชีแบบเธอ เพราะแต่งตัวเป็นเด็กดักแด้และสีพาสเทลแบบนี้ตลอดไง ก็เลยทำได้แต่ไต่อยู่ตามพวงมะม่วง วนๆ เวียนๆ อยู่เป็นแรมปีก็ยังไม่ได้กิน!”

 

                        เสียงตอกกลับมาอย่างฉุนโกรธและปักเข้ากลางใจอย่างแรงนั้นทำให้พรรณรายอึ้ง ทั้งๆ ที่เป็นฝ่ายยั่วและเปิดเกมสงครามประสาทก่อนแท้ๆ หญิงสาวก็ยังซวนเซไม่เป็นท่า พรรณรายมองตามสายตาของคนที่ตัวเล็กกว่าและดูหน้าเด็กกว่าทั้งๆ ที่อีกฝ่ายอายุมากกว่าอย่างงงงัน แล้วพยายามเค้นยิ้มออกมาอย่างยากเย็น โชคดีแค่ไหนแล้วที่ทั้งสองคนตอบโต้กันเป็นภาษาไทย คนอื่นๆ ที่อยู่ในห้องนั้นเลยไม่รู้อะไร

 

                        “ช่วยทำผมให้มาดามของคุณอเล็กซ์ตามแบบในคลิปด้วย เสร็จแล้วก็พาลงไปขึ้นรถได้เลย”

 

                        พรรณรายเอ่ยแล้วหมุนกายหนี ญาดารัตน์จึงได้แต่ยืนหน้าคว่ำ ในยามนี้เธอคิดถึงเกรซ อยากได้คำปรึกษา ว่ามีวิธีไหนบ้างที่พอจะทำให้ผู้ชายผูกพันรักจนหนีไปไหนไม่รอด แต่ก็อีกนั่นแหละ ดุ๊กและอเล็กซ์ไม่เหมือนกันสักนิดเดียว ดุ๊กเป็นคนรักเมีย ใจเดียว และเกรซเป็นรักแรกของเขา ส่วนอเล็กซ์นั้น ทั้งเจ้าชู้ ขี้อ่อย และปากหวาน ชอบทำให้เธอใจสั่นอยู่เสมอแค่เพียงเขามองมา และถ้าเธอหันไประบายกับอาเดน เขาก็คงจะบอกให้เธอไปจากอเล็กซ์เสีย ในขณะที่เธอกำลังปรารถนาสถานะภรรยาที่มั่นคง และไม่ต้องการเผชิญกับการปันใจของสามี ทั้งที่มันเป็นไปได้น้อยมาก ถ้าต้องแต่งงานกับอเล็กซ์ ซึ่งถูกห้อมล้อมด้วยนางบำเรอสวยสดปานนางฟ้านางสวรรค์อย่างนั้น

 

                        …………………..

 

                        ถคันยาวจอดหน้าโรงแรมหรู ญาดารัตน์ใจเต้นแรง เมื่อมองไปยังทางเข้าก็เห็นอเล็กซ์ก้าวออกมา และจ้องมาที่เธอเขม็ง คืนนี้เขาทำให้เธอหายใจติดขัดด้วยการแต่งกายที่ไม่คุ้นตาสักเท่าไรนัก จากคาวบอยหนุ่มที่ดูแข็งแรงกระฉับกระเฉง แปรเปลี่ยนมาแต่งชุดสูทเนี้ยบหรูดูสุขุมเป็นทางการน่าเกรงขามยิ่งนัก คิ้วได้รูปสวยขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เมื่อเห็นบรรดาผู้ติดตามของเขาเริ่มเดินประกบ พวกชายร่างใหญ่โตที่เธอให้นิยามไม่ค่อยถูกเท่าใดนัก ว่าพวกเขามีหน้าที่อะไรกันแน่ เพราะบางครั้งคนพวกนี้ก็ทำตัวเหมือนบอดี้การ์ด และก็มีบางคนในนั้นอีกเช่นกันที่ทำตัวเป็นหมอคอยบริการทีมของตัวเอง เมื่อพวกเขาได้รับบาดเจ็บ แต่สุดท้ายแล้วก็พากันไปเป็นโจรสลัดและปล้นเรือตามคำบัญชาของเจ้านาย เหมือนเมื่อครั้งที่เขาบุกขึ้นเรือของแทมเบอร์ เพื่อช่วงชิงตัวเกรซมาให้กับดุ๊กเพื่อนสนิทของเขาเอง

 

                        ญาดารัตน์หรี่ตามองบรรดาผู้ติดตามของเขาที่ตอนนี้โกนหนวดเครารวบผมไปไว้ด้านหลังด้วยริบบิ้นสีแดงเก๋ แถมใส่สูทหรูหราไม่ผิดเพี้ยนไปจากผู้เป็นนาย และพอเธอก้าวลงจากรถเท่านั้นก็ใจพองโต เมื่อเห็นอเล็กซ์ยืนตกตะลึงมองเธอด้วยประกายตาปรารถนาร้อนแรง หญิงสาวรู้สึกเป็นปลื้มที่เธอคิดไม่ผิดและตัดสินใจดันทุรังใส่ชุดนี้มา แต่ไม่นานก็ต้องยืนตัวเกร็งเมื่อเห็นเขาสบถอะไรบางอย่างยาวเหยียด แล้วประกายตาก็เปลี่ยนเป็นลุกวาวดุจเปลวไฟ มันกลายเป็นความโกรธ ใบหน้าเขาบึ้งจัดคล้ายอยากจะหักคอเธอให้ตายคามือ ร่างสูงเดินดุ่มๆ มาหาเธออย่างเร่งรีบ แม้อยากจะกลับใจและมุดเข้าไปซ่อนตัวในรถมากขนาดไหน แต่ญาดารัตน์ก็ทำไม่ได้ เพราะรถดันเคลื่อนหนีไปเสียแล้ว หญิงสาวจึงได้แต่ยืนรอนิ่งๆ และพยายามฝืนยิ้มกระทั่งเขามาถึงตัว พอใกล้รัศมีเธอ อเล็กซ์ก็ดึงมือบางแล้วลากออกไปจากตรงนั้นทันที แต่มันก็ไม่ทันบรรดานักข่าวท้องถิ่นที่วิ่งกรูกันเข้ามาหาพวกเธอด้วยความไวปานพายุ

 

                        “ท่านคะ”

 

                        “ผมกำลังมีปัญหาบางอย่างที่ต้องรีบแก้ไขอย่างเร่งด่วน ยังไงรบกวนสัมภาษณ์นักธุรกิจท่านอื่นก่อนนะครับ ตรงนั้นไงมิสเตอร์ดีมิทรี นักธุรกิจชาวรัสเซียที่หาตัวยากที่สุด เขาลงมาจากรถแล้ว พวกคุณต้องรีบไปตามล่าเขากันแล้วละ มิฉะนั้นเขาอาจจะหายตัวไปในเร็วๆ นี้”

 

                        อเล็กซ์เอ่ยแล้วกอดญาดารัตน์ไว้แน่น เหมือนเขาจะพยายามใช้ร่างใหญ่โตบดบังร่างบอบบางอรชรให้มากที่สุด แล้วชี้นิ้วบุ้ยใบ้ไปทางผู้มาใหม่ ทำให้นักข่าวลังเล แต่พอถูกบอดี้การ์ดล้อมปราการหนักเข้า ก็เลยเปลี่ยนเป้าหมายโดยด่วน เพราะนักธุรกิจที่อเล็กซ์ชี้เป้าไปนั้นขึ้นชื่อว่าหาข่าวของเขาได้ยากและลำบากมากเลยทีเดียว

 

                        “ทำไมเราไม่เข้าทางประตูหน้าล่ะคะ”

 

                        “เราจะไม่เข้าไปในงานจนกว่าจะหาชุดที่มันเรียบร้อยกว่านี้มาใส่ให้เธอได้ แม่กระรอกน้อยจอมป่วนของฉัน”

 

                        คำพูดปั้นปึ่งนั้นทำให้ญาดารัตน์พยายามสะบัดมือออกจากเขา แล้วมองใบหน้าคมที่เคร่งขรึม

 

                        “อะไรนะคะ แล้วทำไมต้องเรียกฉันแบบนั้นด้วยล่ะ มันฟังดูเหมือนฉันเป็นตัวปัญหานะคะ ทั้งๆ ที่มันเป็นไปไม่ได้เลย ผู้หญิงตัวนิดๆ อย่างฉันไม่สามารถก่อความวุ่นวายให้ใครได้”

 

                        ญาดารัตน์เอ่ยแล้วหน้างอง้ำ เพราะนอกจากเธอจะไม่หลุดจากมือหนาปานคีมเหล็กของเขาแล้ว ยังถูกอเล็กซ์ดึงเข้าไปหาแล้วกอดเอวเธอแน่นด้วย

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++

จบตอน

                       

 

                                                

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #13 แอล (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 21:23
    นางโตมาจากอะไร ดูนางไม่เข้าใจสถานการณ์ว่าสามีำปงานเลี้ยงร่วมพูดคุยกับนักธุรกิจที่โรงแรม คือไม่ใช่งานกินเลี้ยงปาร์ตี้ไง ดูเหมือนนางไม่ให้เกียรติสามีเลย คิดอ่านอ่อนเพียงเพราะไม่อยากเดินตามคำแนะนำศตรูหัวใจ
    #13
    0