วิวาห์รักเจ้าพ่อแดนเถื่อน

ตอนที่ 23 : ตอนที่ 5.4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 873
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    2 เม.ย. 60

ตอนที่ 5.4

 

                        “ช่วยทำตัวดีๆ หน่อยอาเดน อย่าได้พูดจาสร้างความร้าวฉานให้มันมากนัก!”

 

                        จบเสียงคำรามแบบคลั่งๆ ของอเล็กซ์ และเสียงไชโยของบรรดาน้องสาวเขา ยกเว้นแต่อลิซที่เบิกตากว้างปากคอสั่น ญาดารัตน์ก็กระทืบเท้าเร่าๆ และไล่ทุบไปตามบ่าไหล่ที่แน่นปึ้กของอเล็กซ์อย่างโมโห ดวงตาสวยคมประหลาดนั้นแดงระเรื่อ เมื่อเห็นอาเดนที่เธอรักเสมือนพี่ชายโดนเขาคว่ำลงไปต่อหน้าต่อตา

 

                        “อเล็กซ์คนบ้า คุณทำแบบนี้ได้ยังไง ถ้าคุณไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นแบบนั้นจริงๆ ก็ไม่เห็นจำเป็นจะต้องโมโหขนาดนี้เลย ที่คุณทำร้ายเขาแบบนี้ ก็เพราะรู้สึกว่าทุกถ้อยทุกคำมันจี้ใจดำอยู่ใช่ไหม”

 

                        “เปล่าเลยยาหยี”

 

                        อเล็กซ์ประท้วง คว้ากำปั้นน้อยๆ ที่กำลังไล่ทุบตีเขาอยู่ขึ้นมาจูบแรงๆ ต่อหน้าทุกคน ดวงตาสีสนิมที่จ้องมาอย่างร้อนแรงนั้นทำให้ญาดารัตน์ยืนอึกอักแผลงฤทธิ์ไม่ออก

 

                        “คุณทำร้ายคนที่รักฉันอย่างบริสุทธิ์ใจนะ…”

 

                        ญาดารัตน์ตัดพ้อเขา รู้สึกได้ถึงมือหนาที่กระชับมาอย่างปลอบใจ เท่านี้เธอก็อึ้งไปไหนต่อไม่เป็น ริมฝีปากคู่สวยปิดสนิทเข้าหากัน

 

                        “ฉันไม่ได้คิดจะทำร้าย หรือมีเรื่องกับไอ้พี่ชายนอกไส้ของเธอเลยนะยาหยี ไอ้ที่ฉันทำมันก็แค่จะให้เขาสงบและพูดจาให้น้อยลงเท่านั้นเอง เรื่องของเราก็คือเรื่องของเรา ใครจะมารู้ดีไปกว่าเราได้ล่ะ เพราะอย่างนี้ฉันจึงไม่ค่อยสบอารมณ์นักที่อาเดนพยายามทำให้เธอไขว้เขว ฉันจะไม่ยอมให้อะไรมาทำให้เธอเปลี่ยนใจได้อีก เพราะว่าตอนนี้ฉันได้แจ้งข่าวเรื่องการแต่งงานของเราไปทั่วทั้งเกาะแล้ว ดังนั้นฉันจะไม่ยอมเป็นเจ้าบ่าวที่ถูกทิ้งเพราะปากพล่อยๆ ของอาเดนอย่างแน่นอน!”

 

                        อเล็กซ์เอ่ยและจับญาดารัตน์ที่จะเข้าไปหาอาเดนไว้กับตัว แล้วปล่อยให้อลิซเข้าไปดูแลเพื่อนรักของตัวเองแทน

 

                        “ดุ๊กรู้เห็นเป็นใจกับเรื่องนี้หรือเปล่าวะ”

 

                        “ก็แค่ครึ่งหนึ่ง”

 

                        “ทำไมพวกนายทำอะไรถึงไม่ยอมบอกฉันเลย!”

 

                        “ดุ๊กบอกให้ฉันพาหล่อนไปให้ห่างจากเกรซ โดยให้เอาหล่อนมาเป็นพี่เลี้ยงของอลิซ แต่นายดูอลิซน้องสาวฉันสิ เขาอยู่ในวัยที่ไม่จำเป็นต้องมีพี่เลี้ยงเลย ฉันจึงฉวยโอกาสเปลี่ยนแปลงแผนนิดหน่อย พอดีว่าเตียงนอนที่บ้านของฉันมันกำลังเย็นเฉียบ ฉันเลยคิดว่าญาญ่าคงพอจะช่วยได้”

 

                        อเล็กซ์เอ่ยแล้วทำหน้ากวนอารมณ์ใส่อาเดน มันเลยทำให้คนที่เริ่มจะหายมึนหมัดออกอาการฉุน

 

                        “โอ๊ะ พับผ่าสิโว้ย เจ็บฉิบเป๋งเลย”

 

                        อาเดนเอ่ยแล้วสะบัดหน้าไปมาเพื่อขับไล่ความมึนงง เขาอ้าปากขยับไปมาเพื่อเช็กให้แน่ใจว่าขากรรไกรยังอยู่ดีอีกรอบหนึ่ง ก่อนที่จะแหงนหน้ามองเพื่อนหนุ่มด้วยสีหน้าติดจะงอนๆ

 

                        “แล้วนี่นายเริ่มคิดถึงเรื่องแต่งงานตั้งแต่เมื่อไร”

 

                        คำถามของอาเดนทำให้อเล็กซ์อึ้งไป เขาปรายตาลงไปมองญาดารัตน์แว่บหนึ่งก่อนจะหันไปตอบคำถามของเพื่อนรัก

 

                        “เมื่อมีผู้หญิงในอดีตคนหนึ่งมากุเรื่องว่าท้อง เพราะอยากจะเป็นเมียของฉัน ฉันก็เลยคิดว่าถ้าตำแหน่งนี้มันไม่ว่างอีกต่อไปแล้ว ชีวิตของฉันก็คงสบายไร้กังวลว่าจะถูกใครตามรังควานหรือคิดจะจับฉันแต่งงานด้วยวิธีโง่ๆ แบบนั้นอีก ฉันก็เลยมีความคิดแล่นปราดขึ้นมาว่า สมควรแก่เวลาที่จะกำจัดความโสดของตัวเองลงได้แล้ว และญาญ่าก็ดูเหมือนว่าจะเป็นคนที่เหมาะสมที่สุดในช่วงเวลานี้ ฉันจึงยินดีอย่างยิ่งที่จะมีหล่อนมาเป็นภรรยา เพราะนอกจากเขาแล้วฉันก็มองไม่เห็นใคร”

 

                        คำพูดที่เหมือนเธอเป็นขอนไม้เพียงท่อนเดียวที่ลอยอยู่กลางทะเล หากไม่รีบยึดเอาไว้ก็ตายเพียงสถานเดียวนั้น ทำให้ญาดารัตน์รู้สึกด้อยค่าสิ้นดี หญิงสาวรีบปลดลำแขนของเขาออกไป แล้วเอ่ยด้วยเสียงห้วนแววตาเย็นชา

 

                        “ฉันรู้แล้วว่าคุณจะแต่งงานเพราะความสะดวกและตัดรำคาญ แต่ไม่เห็นจำเป็นต้องบอกทุกคนโดยละเอียดขนาดนั้นเลยก็ได้จริงไหม หรือว่าคุณมีความสุขที่ได้ทำให้ใครต่อใครรับรู้ว่าฉันเป็นลูกไก่ในกำมือ เป็นสิ่งของที่คุณจะทำอะไรกับมันก็ได้ ก็เอาเถอะ ตามสบาย ฉันหลงกลพลาดท่าเสียทีให้กับคุณไปแล้วนี่ จะทำยังไงก็ตามแต่ใจคุณเถอะ วันนี้ฉันยังพอทนไหว!”

 

                        ญาญ่าเอ่ยเท่านั้นก็เดินหนี ไม่สนใจเสียงเรียกของอเล็กซ์อีกเลย ทำให้เขาต้องหันมาถลึงตาใส่อาเดนอย่างเอาเรื่อง ที่ไอ้เพื่อนรักเพื่อนตัวดีทำแผนกระชับพื้นที่หัวใจโดยละม่อมพังพินาศหมด ทั้งๆ ที่มันกำลังจะดีอยู่แล้วเชียว

 

                        “นายกำลังจะทำให้สิ่งที่ฉันเฝ้าพยายามอยู่ยากเย็นยิ่งขึ้นไปอีกนะอาเดน ฉันกำลังพยายามจีบหล่อนอยู่นะไอ้บัดซบ! แล้วการจีบผู้หญิงคนหนึ่งให้รักและไว้วางใจ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนการกล่อมพวกหล่อนให้กระโดดขึ้นเตียงเลย ฉันใช้เวลาแทบทั้งวันหมดไปกับการคิดแผนปลูกต้นไม้เพื่อร่วมกิจกรรมดีๆ กับหล่อน แล้วนายก็มาทำให้มันพังลงจนยับเยิน โคตรเสือกบรรลัยเลย ไอ้เพื่อนเวรเอ๊ย!”

 

                        อเล็กซ์เอ่ยแล้วกระแทกหน้าอาเดนอีกหมัด ทำให้อีกฝ่ายล้มทั้งยืนอีกรอบ ก่อนที่เขาจะตามญาดารัตน์ไปชั้นบน โดยไม่ลืมสั่งให้ทุกคนกินอาหารกันก่อนได้เลย ขณะที่อาเดนพอเริ่มจะหายมึนหมัดแล้วก็ค่อยๆ ขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างสงสัย จีบผู้หญิงงั้นหรือ คิดแล้วก็ค่อยๆ เบิกตากว้าง อเล็กซ์จะจีบญาญ่า งั้นก็แปลว่าเขาต้องจริงจังมากเลย เพราะโดยปกติหากได้ตัวผู้หญิงมาครอบครองแล้วแบบนี้ มันก็ไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะต้องคอยตามจีบกันให้ยุ่งยากอีกต่อไป

 

                        ที่สำคัญอีกอย่างก็คือ แม้อเล็กซ์จะเจ้าชู้หญิงเยอะ แต่เขาก็ไม่เคยจีบใครสักคนมาก่อน เอาจริงๆแล้วคนอย่างอเล็กซ์นั้นแค่ขยิบตา ผู้หญิงก็ถลามาให้เลือกเต็มอ้อมกอดแล้ว คิดเท่านั้นอาเดนก็เริ่มยิ้มออก เมื่อพบว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงอีก ตลอดเวลาที่ญาดารัตน์ถูกลักพาตัวมา เขากังวลมากเกินไป แล้วที่การันตีความจริงจังของอเล็กซ์ได้อีกอย่างคือ คนอย่างอเล็กซ์นั้นจะไม่มาชกต่อยกับเพื่อนให้เสียเวลา ถ้าเขาไม่ต้องการผู้หญิงคนนั้นอย่างแท้จริง อเล็กซ์ต้องการญาดารัตน์อย่างมาก ก็เลยลงทุนสู้เพื่อให้ได้หล่อนไว้ คิดแล้วหันไปมองเจ้าของมือบางที่ยื่นลงมาช่วย พอเห็นดวงตาคู่สีฟ้ากระจ่างใสเท่านั้น ความเจ็บปวดก็หายไปเป็นปลิดทิ้ง

 

                        “ช่วยยืนยันกับพี่ทีสิอลิซ ว่าเขาจริงจังกับญาญ่ามากแค่ไหน”

 

                        “มากที่สุด พวกเรามองตาเขาก็รู้แล้ว อเล็กซ์ตกหลุมรักญาญ่า และอย่างเต็มตัวด้วย พี่อาเดนสมควรแล้วที่โดนแบบนี้!”

 

                        “ใช่ ฉันว่านะ ยังน้อยไปด้วยซ้ำ เชอะ! ยุ่งไม่เข้าเรื่อง”

 

                        จากนั้นบรรดาน้องสาวของอเล็กซ์ก็เริ่มวิจารณ์อาเดนด้วยใบหน้าขุ่นขึ้ง แล้วทยอยกันเดินไปนั่งหน้าบูดบึ้งที่โต๊ะอาหาร ทำให้เขาต้องมองอลิซที่ยืนเงียบแล้วยิ้มเจื่อน แม่น้องสาวแสนสวยของอเล็กซ์ยิ้มบางๆ ให้เขาแล้วส่งมือมาช่วยฉุดให้เขายืนขึ้นอีกครั้งหนึ่ง

 

                        “มีอลิซคนเดียวที่ไม่งอนและต่อว่าพี่”

 

                        อาเดนเอ่ย ฉวยโอกาสคว้าเอวบางของอลิซทรงตัวยืน เขาพยายามส่งสายตาชื่นชมให้อีกฝ่าย เห็นน้องสาวของอเล็กซ์หน้าแดงๆ ก็สมควรแล้วน้องสาวมันต้องแลกด้วยน้องสาว เขาคิดแล้วฉวยโอกาสสูดดมกลิ่นกายหอมๆ ของอีกฝ่ายเข้าไปจนเต็มปอด โดยระหว่างนั้นก็คอยระมัดระวังไม่ให้อลิซรู้ตัว แล้วมองว่าเขาเป็นคนลามก

 

                        “เจ็บ! เจ็บมากเลย กรามหักหรือเปล่าก็ไม่รู้ นี่พี่ตาลายไปหมดเลยนะ อลิซคงไม่ถือสาถ้าหากว่าพี่จะขอกอดเพื่อช่วยพยุงตัวสักหน่อยนะครับ”

 

                        คิดแล้วกอดน้องสาวเพื่อนด้วยหน้าตาเหมือนคนใกล้ตาย ไม่สนใจสายตาที่มองเขม็งของเหล่าบอดี้การ์ดในบ้าน แต่พอเห็นบิดาของอเล็กซ์ที่ยืนสังเกตการณ์เฝ้ามองเด็กๆ ทะเลาะกันอยู่นานเริ่มกระแอม และส่งสัญญาณให้เหล่าบอดี้การ์ดอัดเขาได้ อาเดนก็รีบปล่อยอลิซทันที แต่ก็มิวายมองน้องสาวเพื่อนด้วยสายตาขอความเห็นใจและเว้าวอน

+++++++++++++++++++++++++

จบตอน

                       

 

                                                

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #9 plum123 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 07:56
    อาเดนมันร้าย555
    #9
    0