วิวาห์รักเจ้าพ่อแดนเถื่อน

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 4.3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 985
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    28 มี.ค. 60

ตอนที่ 4.3

 

                        “ฉันเอาชุดนี้แหละ”

 

                        ญาดารัตน์ยืนยันเจตนา ทำให้พรรณรายเงียบงันไป สักพักหญิงสาวก็เค้นยิ้มแล้วหันไปพยักพเยิดบอกให้ทีมงานตัดเสื้อลงบัญชีชุดนี้เข้าไปด้วย แล้วก็หันมามองญาดารัตน์ที่หมุนตัวแย้มยิ้มอยู่หน้ากระจกด้วยใบหน้าชื่นมื่น

 

                        ‘เฮ้อ! เราจะค้านอะไรได้ในเมื่อนายหญิงเขาต้องการแบบนั้น

 

                        แม้ที่ผ่านมาพรรณรายจะเห็นว่าคุณอเล็กซ์ควงสาวเซ็กซี่มาตลอด แต่เธอก็ไม่แน่ใจสำหรับรายนี้เลย มันมีอะไรบางอย่างที่บอกกับเธอว่าคุณอเล็กซ์ไม่ต้องการให้หล่อนเหมือนใคร!

 

                        “ฉันเตือนคุณแล้วนะคะ”

 

                        พรรณรายเอ่ยแค่นั้นก็หลบตา เมื่ออีกฝ่ายจ้องมาด้วยสายตาจับพิรุธ เธอไม่อยากให้อีกฝ่ายมองว่าตนริษยา ใช่! เธอรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ไว้ใจ เพราะเชื่อว่าเธอแอบชอบคุณอเล็กซ์อยู่ ซึ่งเธอเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า ความรู้สึกที่มีต่อคุณอเล็กซ์มันคืออะไร เธอจึงไม่สามารถยอมรับ หรือจู่โจมอย่างรุกคืบอะไรได้เลย เมื่อคำตอบในใจมันไม่ชัดเจนมากพอ แม้ว่าตัวเธอเองจะเคยฝันอยากจะเป็นเจ้าสาวของเขาอยู่หลายหน แต่นั่นมันมาจากความรู้สึกอยากดูแลเขาจริงๆ พรรณรายเห็นคุณอเล็กซ์คือผู้มีพระคุณ คุณอเล็กซ์อบอุ่นและเป็นผู้ใหญ่สำหรับเธอ แต่อีกใจเธอก็สงสารเขาเช่นกัน คุณอเล็กซ์เหมือนคนที่มีปัญหา เขาพยายามไขว่คว้าหาความรักอยู่ใช่ไหม จึงได้มีผู้หญิงมากมายเข้ามาอยู่ในชีวิตจนเต็มไปหมด

 

                        คุณอเล็กซ์คงตามหารักแท้ไม่เจอ และพรรณรายเองก็คิดว่าเธอสามารถให้ความรักและความอุ่นใจแก่เขาได้ เธอจึงอยากเป็นเจ้าสาวของเขา ซึ่งคุณอเล็กซ์นั้นไม่เคยรู้มาก่อนเลย มันเป็นความคิดแบบลับๆ แล้ววันหนึ่งญาดารัตน์ก็พยายามเปิดโปงมันออกมา เธอรู้สึกตกใจมาก แต่ก็ไม่ได้ตกใจเกินไปกว่าที่เห็นญาดารัตน์ไม่เต็มใจจะเป็นภรรยาของคุณอเล็กซ์ ทั้งๆ ที่เขาเลือกเธอ นี่ญาดารัตน์ไม่รู้ตัวหรือว่าตัวเองเป็นผู้หญิงที่โชคดีมากขนาดไหน หล่อนถึงชอบเป็นขบถอยู่ร่ำไป แล้วนี่หล่อนจะทำอะไรอีกล่ะ คิดทำตัวเลียนแบบนางบำเรอของคุณอเล็กซ์ ประหลาดจริง! ถ้าหล่อนไม่มีความแตกต่างให้คุณอเล็กซ์เห็น เขาจะเลือกหล่อนมาเป็นภรรยาทำไมกัน พรรณรายไม่เข้าใจ และจะเกลียดญาดารัตน์ก็ตรงนี้แหละ ตรงที่หล่อนไม่คิดจะทำให้คุณอเล็กซ์พบกับความสงบสุข อย่างที่พรรณรายปรารถนาจะทำให้เขามาตลอดเลย!

 

                        “ถ้าคุณเลือกเรียบร้อยแล้ว งั้นฉันจัดการต่อเลยนะคะ”

 

                        พรรณรายเอ่ย เธอไม่ไว้ใจให้ญาดารัตน์เลือกเสื้อผ้าอีกแล้ว เพราะเจ้าหล่อนนั้นเลือกแต่ชุดโป๊ๆ มาหมดเลย เธอสั่งเสื้อยืดกางเกงยีนส์จากร้านตามที่คุณอเล็กซ์กำชับ ท่ามกลางเสียงคัดค้านไม่พอใจของญาดารัตน์ แต่เธอก็ไม่คิดจะสนใจ จากนั้นก็สั่งอย่างอื่นต่อไปเรื่อยๆ กระทั่งเสียงญาดารัตน์เอ่ยขึ้นมาอย่างงอนๆ

 

                        “แล้วจะเรียกฉันมาดูทำไม ฟังนะว่าฉันจะไม่ใส่อะไรที่ฉันไม่ได้เลือกเอง”

 

                        ญาดารัตน์เอ่ยแล้วลุกเดินหนี เธอก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงไม่พอใจ กลัวว่าเสื้อผ้าจะไม่ดึงดูดพอ อาจเป็นเพราะการได้เห็นนางบำเรอของเขาเมื่อวันก่อนนั้น มันทำให้หญิงสาวคิดไปว่าตัวเองเป็นดาวอับแสง เป็นนังบ้านนอกมอซอ เลยกลายเป็นว่าตอนนี้เธอไม่ค่อยมั่นใจในสไตล์ง่ายๆ ของตัวเอง ทั้งที่แต่ก่อนญาดารัตน์ไม่ได้ใส่ใจในการแต่งตัวของตนเลย เพราะฉะนั้นชุดแบบนั้นคงให้ความมั่นใจกับเธอขึ้นมาบ้างว่าหญิงสาวยังพอที่จะเทียบกับบรรดานางบำเรอเหล่านั้นได้

 

                        ก็แล้วทำไมเราจะต้องหงุดหงิด และต้องการเป็นที่ดึงดูดใจของเขามากขนาดนี้ด้วย ในเมื่อเราถูกลักพาตัวมา ถูกหลอกล่อให้แต่งงานด้วยไม่ใช่หรือ

 

                        ญาดารัตน์พึมพำในใจด้วยหน้าแดงๆ แล้วก็บอกว่ามันเป็นสิ่งที่เธอควรทำ เพราะว่าเธอจะเป็นภรรยาเขา เมื่อเป็นอะไรแล้วควรทำให้ดีที่สุด โดยพยายามกลบความรู้สึกที่ว่า เขาทำให้หัวใจเธอถูกช็อร์ตตั้งแต่แรกที่สบตาและเขาทำให้ใจเธอสั่น จนกลัวว่ามันจะดังออกมาให้อับอายเมื่อเขาเข้าชิดใกล้ และเขาทำให้เธอแอบจินตนาการว่าได้เคลียคลอแลกจูบกันเพียงแค่เขากระตุกยิ้มมีเลศนัยส่งมาให้ และความลับสุดยอดอีกอย่างก็คือ อเล็กซ์ทำให้ในหัวเธอมีภาพงานวิวาห์ร่วมกัน เมื่อเขาแอบกระซิบในเชิงหมายมั่นว่าจะขย้ำเธอในเย็นวันหนึ่ง ก่อนที่เขาจะทำการฉุดเธอมาอยู่ที่นี่ในเวลาต่อมาอีกไม่นาน

 

                        ‘เราไม่ได้คิดอะไรเลยเถิดเสียหน่อย ก็อาเดนบอกว่าเขาเป็นคนเจ้าชู้ หัวใจของเรายังแข็งแรงดีอยู่ แล้วที่เรากลัวว่าจะสวยสู้พวกนางบำเรอของเขาไม่ได้ ก็เพราะว่าเราไม่อยากเสียหน้าในฐานะว่าที่ภรรยาตบภรรยาแต่งต่างหากเล่า เฮ้อ! หวังว่าอาเดนคงไม่ว่าอะไรที่เรายอมเขาง่ายๆ นะ ก็เราถูกฉุดมา ทางเลือกมีที่ไหนกัน จะปฏิเสธอะไรก็ไม่ได้เลยเนี่ย

 

                        ขณะที่ญาดารัตน์พยายามหาเหตุผลดีๆ ให้ตัวเอง เธอไม่รู้เลยว่าอาเดนที่เธอคิดถึงอยู่นั้นกำลังหัวเสียหน้าตาแดงก่ำจนจะกระโดดเข้าฟัดอเล็กซ์อยู่แล้ว และถ้าอเล็กซ์ไม่ใช่เพื่อนรักละก็ เขาคงได้เอาปืนมายิงอเล็กซ์ให้ตายคาอาคารซ้อมยิงปืนภายในอาณาเขตของปราสาทหลังงามกลางเกาะแดร์เดฟเวิลไปนานแล้ว

 

                        …….

 

                        “ฉันไม่คิดมาก่อนเลยว่านายจะทำแบบนี้ นายไม่ควรฉวยโอกาสกับคนเคว้งคว้างไร้ที่ไปอย่างนั้นนะอเล็กซ์ ญาญ่าเผชิญความทุกข์ใจมามากพอแล้ว และหล่อนไม่สมควรจะได้รับมันเพราะนายอีก!

 

                        อาเดนเอ่ยแล้วเดินพล่านด้วยใบหน้าแดงก่ำ เขาได้รับรายงานว่าญาดารัตน์หายไป และมีผ้าพันคอสีแดงทิ้งไว้บนเตียงหล่อน พอเห็นผ้าก็รู้ทันทีว่าคืออะไร เขาพยายามควบคุมตัวเองให้อดทนกับเพื่อนรักเพื่อนตาย สุดท้ายก็ถอนใจแล้วจ้องหน้าอเล็กซ์ที่มีสีหน้าใจเย็นจนเกินเหตุอย่างเหลืออด

 

                        “หลายคืนแล้วที่นายลักพาตัวญาญ่ามาเพื่อให้เตียงของตัวเองได้อุ่น ฉันเลยคิดว่ามันเพียงพอแล้วนะอเล็กซ์ ถ้าฉันจะขอตัวญาญ่ากลับคืนไป” อาเดนบอกเสียงหนัก แล้วก็ถอนใจเมื่ออเล็กซ์ยังยืนเฉย

 

                        “ญาญ่าอยู่กับฉันและสร้างความผูกพันให้มากจนเกินกว่าที่ฉันจะให้หล่อนมาชอกช้ำตรอมตรมกับคนเจ้าชู้แบบนายได้ เขาเป็นเหมือนคนในครอบครัวฉันไปแล้ว ฉันเคยช่วยให้เขาหลุดพ้นจากการโดนจับไปขายมาครั้งหนึ่ง และครั้งนี้ฉันก็จะช่วยญาญ่าไม่ให้ตกเป็นเครื่องบำเรอความใคร่ของใครเหมือนกัน!

 

                        “งั้นเรื่องนี้คงอีกยาว ฉันว่านายใจเย็นแล้วนั่งคุยกับฉันก่อนดีไหม”

 

                        อเล็กซ์ชักชวนและจ้องหน้าอาเดนอย่างหมายมาด แต่ด้วยความเป็นเพื่อนกันมานานเขาเลยไม่ไว้ใจ

 

                        “นั่งลงก่อนน่า นายยืนคุยกับฉันเพื่อจะทวงผู้หญิงที่ตกเป็นของฉันคืนกลับไปไม่ได้ง่ายๆ หรอก นายก็รู้ว่าฉันต้องการการโน้มน้าวใจมากกว่านี้ และนายก็เป็นคนมีวาทศิลป์ดีมากไม่ใช่หรือ นั่งลงอาเดน ถ้าอยากจะต่อรองเรื่องญาญ่า นายต้องนั่งลง!

 

                        เสียงเน้นตอนท้ายทำให้อาเดนถอนใจแล้วสบถออกมา แต่ก็ยอมนั่งลง เขามองสายตาคมกริบที่เต็มไปด้วยเลศนัยและประกายของชัยชนะก่อนที่มันจะเหล่มองไปทางประตู แล้วพอมองตามไปอาเดนก็เห็นชายกระโปรงสีขาวพลิ้วไหวอยู่ตรงนั้น

 

                        “เข้ามาสิอลิซ เพื่อนพี่กำลังคอแห้งอยู่พอดี”

 

                        แค่ชื่อยังไม่ทำให้อาเดนลืมทุกอย่างไปหมด เท่ากับสาวงามชวนตะลึงผมบลอนด์ยาวหุ่นบาร์บี้ที่ปรากฏตรงหน้า อาเดนตาค้างกลืนน้ำลายแล้วกลืนน้ำลายอีกให้กับทุกย่างก้าวที่หล่อนเคลื่อนตัวเข้ามาหา และพอหล่อนรินชากุหลาบที่แม่บ้านถือมาให้เสร็จ เขาก็รู้สึกเหมือนโลกหมุนคว้างเมื่อเจ้าหล่อนช้อนตาสีฟ้างามๆ ขึ้นมาสบตาเขาแล้วส่งยิ้มให้อย่างอ่อนหวาน

 

                        “สวัสดีครับนางฟ้า เอ๊ย! น้องอลิซ สวยกว่าในรูปมากเลย เอ๊ย! ไม่ใช่ชากุหลาบหอมมากครับ”

 

                        อาเดนเอ่ยแล้วก็หน้าแดง ไม่คิดว่าเพียงแค่เห็นนางในฝันมาปรากฏกายตรงหน้า จะทำให้ประสิทธิภาพในการประมวลคำพูดลดน้อยลง แล้วเขาก็ลอบถอนใจอีกครั้ง เมื่อสตรีตรงหน้ายิ้มส่งมาให้อย่างนุ่มเย็น มิได้มีแววตาล้อเลียนให้เขาต้องอับอายกับการพูดผิดพูดถูกนั้นเลย

 

++++++++++++++++++++++++++++++++

จบตอน

                       

 

                                                

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น