[FIC] K-O High school

ตอนที่ 23 : TAKAI Part 02 : ความหลัง (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 ก.ย. 59

TAKAI PART 02 
“รักมากหรือรักไม่เป็นกันแน่?” 
ประโยคนั้นทำให้ฉันชะงักทันที ความทรงจำมากมายในสมัยที่ฉันเริ่มชอบนายย์ใหม่ๆหลั่งไหลออกมากยิ่งกว่าท่อประปาแตก 

เมื่อ6เดือนก่อน 
ฉันเดินเข้ามาในห้องเรียนเหมือนทุกๆเช้า แต่จนกระทั่งสายตาของฉันหันไปเห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่โดดเดี่ยวจากคนรอบข้าง หรือว่าจะเป็นเด็กใหม่ที่พวกนั้นพูดถึงกันในแชทกลุ่มเมื่อคืนนี้กันน่ะ 
เพื่อนๆในห้องทุกคนหันไปมองเขาเป็นตาเดียว แล้วเอาแต่ซุบซิบกันในกลุ่มตัวเองโดยที่ไม่มีใครตัดสินใจเข้าไปทักทายหรือทำความรู้จักเลย ฉันเดินเข้าไปหาเขาก่อนจะเอามือเท้าสะเอวแล้วขมวดคิ้ว 
“นี่นาย เป็นเด็กใหม่งั้นเหรอ” 
เขามองหน้าฉันด้วยใบหน้าที่นิ่งและไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ 
“คุณหนูทาคาอิครับ อย่าไปยุ่งกับหมอนั่นเลย ตอนเช้ามันพึ่งจะทำอาจาร์ยประจำชั้นของห้องข้างๆหัวแตกไปคนหนึ่ง” 
ว่าไงนะ.. คนอย่างหมอนี่น่ะเหรอจะทำเรื่องแบบนั้น พึ่งเข้ามาวันแรกก็เล่นถึงอาจาร์ยเลยงั้นเหรอเนี่ย... 
“แหม เจ๋งดีนะนาย สนใจมาเป็นทาสฉันมั้ยล่ะ” 
เขาก้มหน้าลงก่อนจะหยิบหนังสือบางอย่างในกระเป๋าขึ้นมาอ่านอย่างเงียบๆ โดยที่ไม่ได้สนใจฉัน คุณหนูทาคาอิคนนี้เลยแม้แต่นิดเดียว จนฉันชักจะเริ่มหมดความอดทน ไม่เคยมีใครกล้าทำกริยาถ่อยๆแบบนี้กับฉัน แม้ว่านั่นจะเป็นพ่อและแม่ของฉันก็ตามที 
“ถ้าเกิดว่ายอมมาเป็นทาสของฉันล่ะก็จะได้ไม่มีใครกล้าว่าหรือดูถูกนายยังไงล่ะ” 
ฉันยังคงยื่นข้อเสนอให้เขาแบบไม่ยอมแพ้ แต่เขาก็ยังไม่เงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือเล่มนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว 
พรึ่บ! 
ฉันตัดสินใจดึงหนังสือเล่มนั้นออกมาจากโต๊ะของเขาก่อนจะโยนมันทิ้งลงพื้นอย่างแรงจนคนในห้องหันหน้ามามองที่เราสองคนเป็นตาเดียวกัน ตามมาด้วยเสียงซุบซิบนินทาที่ได้ยินไม่ค่อยจะชัดนัก 
“ตั้งแต่เกิดมาไม่มีใครเคยเมินฉัน นายรู้มั้ยว่าฉันเป็นใคร!! ฉันคือคุณหนูทาคาอิ ลูกของเศรษฐีระดับต้นๆของโลกเลยนะ!!!” 
เขาเงยหน้าขึ้นมามองหน้าฉันครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นแล้วช้อนสายตาขึ้นมา ในสายตานั้นแฝงไปด้วยอะไรบางอย่างที่ยากจะรู้ 
“ถอยไป” 
“หา?” 
“เกะกะ” 
“นายคิดว่านายเป็นใครกันถึงกล้ามาพูดแบบนี้กับฉัน หา!!!” 
“ถ้าตัวเธอเองยังไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร แล้วใครจะไปรู้ได้ล่ะ ยัยโง่” 
เขาพูดแบบนั้นกับฉันด้วยท่าทีที่เงียบสงบ และยังคงไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆบนใบหน้า ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้ฉันยืนหน้าชาอยู่ตรงนั้นพร้อมกับเสียงซุบซิบนินทาของคนในห้องหลายสี่สิบคน 
หลังจากวันนั้นฉันก็พยายามทำลายชีวิตเขา ทำลายทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับเขา ไม่ว่าจะเป็นครอบครัว คนรอบตัว หรือแม้กระทั่งยัยนี่ คนที่หมอนั่นยอมรับและพร้อมจะช่วยเหลือตลอดไม่ว่าจะเรื่องอะไร คนที่หมอนั่นยอมทุ่มเททั้งกายและใจเพื่อที่จะให้ยัยนั่นปลอดภัย คนที่ยอมแลกด้วยอะไรก็ตามเพื่อคนที่ตัวเองรัก.. จนฉันแอบรู้สึกอิจฉา และอยากจะทำลาย บางทีฉันอาจจะไม่ได้รักหมอนั่นจริงๆก็ได้ แต่ฉันแค่อยากจะเอาชนะ และลบล้างความอับอายในอดีตทิ้งไป ก็แค่นั้น... 
-----------
“ไม่ว่าฉันจะรักเขาแบบไหนมันก็เรื่องของฉัน อย่ามาแส่!!!” 
“พอได้แล้วทาคาอิ” 
เสียงที่คุ้นเคยดังมาจากทางด้านหลัง ฉันหันไปก็พบกับนายย์ พร้อมกับผู้หญิงผมสีม่วงอีกคนหนึ่ง 
“นาย..มาที่นี่ได้ยังไง” 
“ฉันจะมายังไงก็เรื่องของฉัน เธอควรจะหยุดทุกอย่างไว้แต่นี้นะทาคาอิ ถ้าเธอยังไม่อยากจะตกนรกทั้งเป็นไปทั้งชีวิต” 
“คิดว่าฉันกลัวหรือไง แล้วนี่อย่าบอกนะว่าเรื่องกระสุนปืนกับน้ำกรดที่ถูกเปลี่ยนนั่นเป็นฝีมือของนาย!!” 
“ไม่ใช่ของนายย์คนเดียว ของฉันด้วยต่างหากล่ะ” 
เสียงยัยผู้หญิงผมสีม่วงนั่นดังขึ้นมา ก่อนจะเดินเข้ามายืนข้างๆนายย์ ยัยนี่ถ้าจำไม่ผิดอยู่ห้องเดียวกับเพลงรึเปล่านะ คิดว่ามากันสองคนจะทำอะไรฉันได้รึไงกัน 
“อ..ออม ถ้าเธอมาที่นี่เธออาจจะโดนลูกหลงไปด้วยนะ!!!” เสียงยัยเพลงดังขึ้นมา จนฉันแทบจะอ้วกกับมิตรภาพพวกนั้น 
“ว่าไงล่ะ จะเอายังไงกันจะยอมพลีชีพตัวเองเพื่อช่วยยัยนี่ หรือว่าจะยอมให้ยัยนี่ตายเพื่อปกป้องตัวเอง?” 
“จะไม่มีใครในที่นี้ตายกันทั้งนั้น!!!” 
“พ..พี่ป๊อป” 
END PART 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น