ฟิค B.A.P ( กูผิดหรือไง....ก็กูชอบมึง!! )

ตอนที่ 31 : แถมฮ่าๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 501
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 ก.พ. 56

SHOT Fic BAP

I’m 3P

ผมบังยงกุก เจ้าเดิมอีกแล้วครับพี่น้องวันนี้ผมเลิกเรียนเร็วเลยชวนเซโล่ไปกินข้าวกัน แต่ปัญหาคือไอ้เหยินที่เกาะเซโล่ยังกับเห็บนี่สิจะเอาออกไปยังไง

“เซโล่อ่า~ไปกินข้าวกันนะ”

“ได้สิแต่เอาฮิมซานไปด้วยนะ”เซโล่พูด

“ -  - เอามันไปเป็นก้างทำไม”

“อ่า~ก็จะเอาไปด้วยอ่ะ แล้วที่สำคัญฮิมซานไม่ได้เป็นปลานะ”

“ฟันมันไง”

“ไอ้เหี้ยนิ!ทำไมฟันกูมันหนักส่วนไหนของมึง เหงือกมึงอ่ะอย่าออกมาเยอะเดี๋ยวน้องโล่ตกใจ”ไอ้สาดดดเหยินมึงสมควรตายไอ้เชี่ย

“สัส!มึงอ่ะไม่ต้องไป ป่ะเซโล่ไปกันเถอะ”ผมพูดแล้วจึงเดินจูงเซโล่ออกไป

“ส้นตีนดิ!น้องโล่เค้าชวนกู ไปเหอะเซโล่ทิ้งไอ้เหงือกเยอะไว้นี่แหละ”

“ไอ้ฟาย!มึงมันเลว กูชวนเค้าก่อนนะเว้ย!แล้วก็ชวนเซโล่ไม่ใช่ชวนมึง  มึงมาจากไหนกลับหลุมไปไป๋!!ไอ้เหยิน”ผมพูดเสียงดังใส่ไอ้ฮิมซาน

“โอ๊ย!~จะเถียงกันทำไมเนี่ยก็ไปกันทั้งสองคนนั่นแหละ”เซโล่ตะโกนลั่น

“มึงไม่ต้องไป เพราะทั้งสองคนคือกูกับเซโล่ มึงไม่เกี่ยว”ผมพูด

“ไอ้ควายเหงือก!ไปเหอะน้องโล่”แล้วไอ้เหยินฮิมซานก็ฉุดน้องเซโล่ของผมไป มึงกลับมานี่เลยนะเว้ยไอ้เหยินอย่าให้กูกระโดดถีบฟันยุบนะมึง!!

“ไอ้สัส!รอกูด้วยแมร่ง!

“ได้ทั้งสองคนนั่นแหละรู้ตัวว่าเค้าน่ารัก”เซโล่พูดพร้อมกับยืนบิดไปบิดมาฉุดแมร่งเลยดีกว่าไหม

ผมกับเซโล่ทั้งสองคนกับอีกหนึ่งตัวเดินมาจนถึงร้านอาหารที่อยู่ล้อมรอบไปด้วยร้านถ่ายเอกสาร ถ้าผมเข้าผิดร้านคงกินกระดาษแทนข้าวแน่

“อย่าให้รู้นะว่ามึงเห็นกูเป็นตัวอะไร แมร่ง!จะเราะเหงือกยกแผงเลย”ไอ้ฮิมซาพูดมึงคิดในใจไม่เป็นรึไงสัส!

“กูพูดแบบไม่ต้องการคำตอบมึงจะรับก็รับไปดิ”

“ถึงร้านอาหารแล้วจะกินอะไรกันแล้วก็เลิกทะเลาะกันได้แล้ว!”เซโล่พูดแล้วจึงเดินเข้าร้านไปทิ้งให้ผมกับไอ้

ฮิมซานยืนแดกหัวกันเอง

“อืม~กินเซโล่ราดน้ำแดง ฮิมกกโล่ เอ๊ย!โล่อบวุ้นเส้น อยากกิ๊น อยากกิน”ไอ้ฮิมซานพูดมึงไปแดกแถวชายแดนนู้ไป๋!~

“พ่อมึงสิ!พูดมาแต่ล่ะอย่างไอ้ฟายยยกูไม่ให้มึงแดกหรอก!พ่อครัวครับมีหนูตะเภาเข้ามาในร้านจับมันผัดเผ็ดเลยครับ ^^โล่จ๋าบังอยากกินปูไต่ๆๆๆ”ผมพูดกับไอ้ฮิมซานแล้วจึงตะโกนบอกพ่อครัวเสียงดังก่อนจะหันกลับมากระแซะเซโล่ต่อ

“เหี้ย!กูออกจะหล่อไม่เห็นเหมือนหนูตะเภาเลยสัส!มึงออกไปไกลๆน้องโล่กูเลย!!”ไอ้ฮิมซานพูด

“เซโล่อ้าม~กินนี่นะ”ผมพูดพลางหยิบขนมปังป้อนเซโล่

“อืม”เซโล่อ้าปากเล็กๆนั่นงับขนมปังจากมือผมที่จริงผมน่าจะใช้ปากป้อนจะดีกว่านะให้ไอ้ฮิมซานโวยวายเล่น

“ม้ายยยย!!โล่อย่ากิน กินนี้ดีกว่าน้ำส้มหว๊านหวานเหมือนเซโล่^^อร่อยไหม”ฮิมซานถาม

“อร่อย”

“น่ารักอ่ะ^^”ไอ้ฮิมซานพูดพลางยักคิ้วใส่ผมเดี๋ยวตบคิ้วหลุดไอ้เหยินออกไปเลยเว้ย!

“ไอ้เหยิน!โล่กินเนื้อนี่ดินุ๊มนุ่ม”ผมพูดแล้วจึงหั่นเนื้อสเต็กในจานป้อนเซโล่

“ไอ้เหงือกล้ำหน้า โล่กินหมูน้ำแดงนี่ดิอร่อยมากๆ”ไอ้เหยินฮิมซานพูดพลางตักหมูน้ำแดงป้อนเซโล่ ไอ้สัสเดี๋ยวเซโล่ก็ติดคอตายกันพอดีเห็นไหมว่าเค้ายังเคี้ยวของกูไม่หมดเลยไอ้ฟายยยย

“ป้อนทีล่ะคนจะได้ไหมจะอ้วกแตกอยู่แล้ว!”เซโล่พูดถ้าจะจริงนะพูดทีไอ้ที่เคี้ยวอยู่ในปากกระเด็นออกมาเต็มเลยความผิดมึงไอ้เหยิน

“ความผิดมึงไอ้เหยิน!!!~

“ความผิดมึงนั่นแหละถ้ากูป้อนก่อนโล่ก็จะไม่เป็นอย่างงี้ฮิมขอโทษ ไปห้องน้ำไหมพี่พาไป”ฮิมซานว่า

“ก็ทั้งสองคนนั่นแหละ ห้องน้ำอ่ะไปเองได้ไม่ต้องยุ่งงอนแล้ว!”เซโล่พูดแล้วจึงลุกเดินเข้าห้องน้ำที่อยู่หลังร้านไปเพรามึงไอ้เหยินน้องโล่ถึงงอนกูด้วยกูจะฆ่ามึงงงงงง!!

“น้องโล่T^T

“เพราะมึงไอ้เหยินน้องโล่เลยเคืองกูด้วย”ผมพูดเสียงดังใส่ไอ้ฮิมซานก่อนจะคว้าน่องไก้ในจานยัดปากมันแรงๆกระแทกฟันด้วยมั่ง

“ง่ำๆๆเพราะมึงเหมือนกันไอ้บัง!”ไอ้ฮิมซานพูดก่อนจะเอาหมูน้ำแดงยัดปากผมกลับกูว่ากูเข้าใจความรู้สึกเซโล่แล้วแหละนะ

“ขอบใจสัส!ไอ้เห็นแก่กิ๊นนนนนมึงอ่ะตายซะ!”เอาน้ำส้มกรอกปาก

“ไม่เป็นไรแค่กๆๆไอ้สัส!ปากกูไม่ได้กว้างเท่าปากมึงนะเว้ย!”ไอ้ฮิมซานพูดก่อนจะหยิบแก้วน้ำส้มสาดใส่ปากผมชักจะทนไม่ไหวแล้วนะอะไรที่อยู่บนต๊ะถูกนำมาใช้เป็นอาวุธหมด โต๊ะที่อยู่ใกล้ๆก็พากันถอยออกไปเห็นหน้าเจ้าของร้านยืนมองตาล่ะห้อยที่เห็นผมกำลังจะทำลายร้าน

“ -  - ไปห้องน้ำกลับมาแล้วยังไม่เลิกทะเลาะกันอีกเรอะ!!งอนโป้งแล้ว”เซโล่พูดแล้วจึงเดินออกจากร้านไป

“โล่ของบังรอด้วย”

“น้องโล่ฮิมขอโทษ”

“ไม่ต้องเลยไอ้เหยิน เซโล่เราไปที่อื่นกันดีกว่าพี่ครับเงินเก็บที่ไอ้เหยินนะครับ”ผมพูดก่อนจะชี้ไปที่ฮิมซานที่ยืน

เอ๋ออยู่

“ไอ้...OKกูจ่ายเองเพราะตังค์มึงไม่ใช่ตังค์กู ควายหยิบกระเป๋ามายังไม่รู้อีกเพราะกูรู้ว่ามึงต้องเล่นแบบนี้ทั้งหมดเท่าไหร่ครับ”ฮิมซานพูดพลางเอากระเป๋าของผมที่แอบหยิบขึ้นมาควักเงินจ่าย

“5,600วอนค่ะ ค่าเสียหายด้วย120,000วอนค่ะ”พนักงานสาวพูดเค้าจะแดกหัวมึงอยู่แล้วทำร้านเค้าพังนิ

“นี่ครับ500,000วอน ที่เหลือทิปครับก๊ากกกกสะใจ”ไอ้ฮิมซานที่แกล้งผมได้หัวเราะอย่างสะใจ มึงหล่อมากว่ะไอ้เหยินอย่าให้ถึงตากูมั่งนะจะเล่นหมดบัญชีเลย

“แมร่ง!กระเป๋าตังค์กูไปไหนว่ะ แต่ไม่เป็นไรกูมีกระเป๋าไอ้ฮิมซานโล่อยากกินอะไรบอกมาวันนี้บังตังค์เยอะ”ผมพูดพลางหยิบตังค์ในกระเป๋าไอ้ฮิมออกมาโชว์เซโล่

“อะไรก็กินได้ทั้งนั้นแหละ นายก็กินได้”เซโล่พูดทำเอาผมตาลุกวาว

“*o*จริงดิ งั้นเข้าโรงแรมกัน บังจะให้โล่กิน”

“เฮ้ย!มึงจะไปไหนอ่ะ -  - ?”ไอ้ฮิมซานพูดพลางวิ่งสุดชีวิตจะไปแข่งโอลิมปิคหรือไงไอ้เหยิน

“โล่อยากกินกู กูก็เลยจะไปให้โล่กิน”ผมพูดพลางยักคิ้วใส่ไอ้ฮิมซานที่หอบแฮ่กๆจนฟันเหยิน(เหน็บแหนมกันเข้าไป)

“บ้านมึงเถอะ!มึงกินได้ไงน้องโล่หนูอายุยังไม่บรรลุเลนะกูไม่ยอม!

“แล้วถ้าฉันบอกว่าจะกินนายด้วยล่ะ ฉันยังไม่บรรลุอีกป่ะ”เซโล่ถาม

“ฮ่ะ*o*น้องโล่ถ้าให้พี่กิน น้องโคตรบรรลุเลยอ่ะไปกัน”ฮิมซานพูดไอ้สัส!มึงไม่ค่อยอยากจะแดกน้องเค้าเลยนะเว้ยเดี๋ยวเสยฟันยุบมาว่ากู

“ไอ้ฮิมหน้าม้อ!มึงแมร่งหล่อว่ะสัส!อัปรีจริงๆเลยมึงแล้วเสือกมาว่ากู”

“มึงว่าตัวเองเหรอไอ้บัง โล่กลับบ้านเถอะไม่ต้องไปไหนทั้งนั้นกลับบ้านอย่างเดียว”

“แล้วแต่สิ จะเป็นบ้าอยู่แล้วเนี่ย”เซโล่พูด

“บ้านโล่นะไม่ใช่บ้านมึง เดี๋ยวบังไปส่งโล่เป็นเพื่อนถ้าปล่อยไปกับไอ้เหยินล่ะก็พาราไดร์แน่”

“เรื่องของมึงดิกูก็ไม่ไว้ใจมึงเหมือนกัน”ไอ้ฮิมซานพูด ผมเดินจูงเซโล่ไปอย่างเงียบๆปล่อยให้ไอ้เหยินยืนพูดอยู่คนเดียว

“มึงเข้าใจ...เหี้ยไปไม่บอกกูสัส!ปล่อยให้กูบ่นอยู่คนเดียวคนหล่อล่ะเพลีย”ไอ้ฮิมซานพูดแล้วจึงวิ่งตามผมไปตลอดทางกลับบ้านผมต้องทะเลาะกับไอ้เหยินเพื่อทำลายความเงียบในซอยหมาเห่าตลอดทางอ่ะคิดว่าเสียงดังขนาดไหนล่ะ

“ไม่มีใครอยู่บ้านเหรอ พ่อแม่ไปไหนล่ะ อยู่คนเดียวได้เปล่า มีใครทำอาหารเย็นให้กินไหม แล้วให้ฉันอยู่เป็นเพื่อนเปล่า”ผมถาม

“มึงถามน้องโล่ขนาดนั้นเขาจะตอบได้ไหมห๊ะ ไอ้ควายเหงือก”ไอ้ฮิมซานด่า

“มึงเหนื่อยไหนด่ากูเนี่ยไอ้เหยิน”

“สัส!

“ -  - เดี๋ยวมานะมีขนมอยู่ในครัวนะ”เซโล่พูดแล้วก็เดินขึ้นชั้นบนไปคิดว่าคงไปอาบน้ำนะ

“ขนมอยู่ในครัว อืม.....ไม่แดกดีกว่าหรือจะกินดี ไอ้เหยินในครัวมีถังขยะอ่ะมึงไปค้นแดกเอาเองนะ”ผมพูดพลางเหลือบมองไอ้ฮิมซาน

“พ่อออออมึงอ่ะ มึงแดกเองสิกูจะแดกน้องโล่”ไอ้ฮิมซานพูดก่อนจะวิ่งอ้าวขึ้นชั้นบนไป

“บึ้มบ้านแมร่งเลย ไอ้เหี้ย!มึงลงมาเลยนะเว้ย!”ผมพูดพลางวิ่งตามขึ้นไปอย่าให้จับได้เชี่ยวพ่อจะถลกหนังทาเกลือซะเลย

“เฮ้ย!ขึ้นมาทำไมกันเดี๋ยวก็ลงไปแล้ว”เซโล่พูดอย่างตกใจ

“อืม..คือ...เห็นว่านานนึกว่าเป็นอะไร แมร่งไอ้บังขึ้นมาเร็วนะมึง”ไอ้ฮิมซานพูดกูรู้นะว่ามึงขึ้นมาทำไมจะกดเซโล่รึไงไอ้ส้นตีนเผือก

“นายทำธุระให้เรียบร้อยก่อนเถอะ พวกฉันจะรอข้างล่าง ส่วนมึงมานี่ไอ้เหยิน”ผมพูดก่อนจะลากไอ้ฮิมซานออกมาจากห้องเซโล่

“ม้ายยยยปล่อยกู!”ไอ้ฮิมซานโวยวายพลางเกาะเสาบ้านหนึบมึงเป็นปลิงรึไงสัส!

“เดี๋ยวเสาก็ท้องกันพอดีมึง ไป๋!ลงข้างล่างต้นเสาท้องแล้วมั่ง”

“กูไม่ใช่มึงสัส!มองหน้าหมาก็ท้องแล้ว สัสปล่อยกูเดินเอง -  - เดี๋ยวเผลอก่อนเถอะไอ้บัง”

“รอก่อนนะขออาบน้ำก่อน”เซโล่ที่เอาหน้าออกมาจากห้องพูด

“อ๊ายยยน้องโล่อาบน้ำพี่ขออาบด้วยรู้สึกร้อนพอดี”ไอ้ฮิมซานพูด

“ไอ้ห่าจะลากไส้ มึงนี่เผลอเป็นไม่ได้เลยนะมึง สาดดดด!”ผมพูดพลางดึงไอ้ฮิมซานไว้

“ไอ้บังงงง!ไอ้ปากจะลากพื้น อดเลยกูเกลียดมึงงง!!

“สัส!หุบปากเดี๋ยวปล้ำแมร่งเลย”ผมพูดแค่นั้นแหละหุบฟันเหยินๆของมันทันที

OxO

“ใครก็ได้หยิบผ้าขนหนูที่ราวให้หน่อย”เซโล่ตะโกนออกมาจากห้อง สัสไอ้เหยินมึงจะทำตัวเร็วกว่าแสงไปไหนสัส!ยังไม่ทันพูดอะไรมันก็วิ่งหยิบผ้าขนหนูไปแล้ว

“อ่ะโล่ แขนขาวมากอยากรู้จังว่าส่วนอื่นจะขาวไหม”ไอ้ฮิมพูดพร้อมทำท่าจะผลักประตูเข้าไป

โครม!!!

“ปิดให้แน่นถ้าออกไม่ได้เดี๋ยวพังเข้าไปเอง”ผมพูดหลังจากที่ถีบไอ้ฮิมซานกระเด็นไป

“ไอ้เวร ไอ้สัส!ถีบมาได้ ถ้าหน้ากูแหกมึงพากูไปยันฮีด้วย!!”ไอ้ฮิมซานพูด

“ไปเองดิ”

“มึงไอ้ควายเหงือก ไอ้พ่อแม่ให้เหงือกมาเยอะ กูเกลียดมึง!!!!”เอ้อ!~แล้วใครใช้ให้มึงชอบกูล่ะไอ้เหยิน

“ขอบคุณที่ชม”

“ไอ้ควาย ไอ้เหี้ย ไอ้สัส!เป็นไงเพลงที่กูร้องให้มึงฟังเพราะไหมสัส!”มีการชมตัวเองเนอะไอ้เหยิน

“กูขี้เกลียดทะเลาะกับมึงว่ะ รอเซโล่ดีกว่า”ผมพูดก่อนจะล้มตัวลงนอนบนโซฟา

“ขอโทษที่ให้รอ”เซโล่พูดพร้อมกับเดินออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูพันครึ่งตัว แบบนี้มันยั่วกันชัดๆอ๊ากกกกกกูตาย

“โอ้!O.,Oกูตายอย่างสงบโอ้Paradisr”ไอ้ฮิมซานว่า

“เรียกมูลนิธิให้กูด้วย”ผมที่นอนจมกองเลือดพูด

“เป็นไรกันเหรอหรือพวกนายต่อยกัน!”เซโล่พูดอย่างตกใจ

“อืม...เออ..คือ..”<<ไอ้เหยิน

“ไปใส่เสื้อผ้าซะเซโล่”ผมพูดประสงค์ดีนะเนี่ยไม่งั้นจับกดโชว์ไอ้เหยินไปแล้ว

“ไอ้บังช่วยกูด้วย กูลุกไม่ไหว”

“งั้นมึงก็ตายซะเถอะ”กระทืบซ้ำ

“ไอ้เหี้ยแมร่ง!มึงไอ้คนไม่มีน้ำใจ”ไอ้ฮิมว่าแล้วก็เดินไปหยิบขนมกินมันล้มตัวลงนอนบนโซฟาที่ผมพึ่งลุกไปแย่งที่กูสัส!

“หนังเหี้ยอะไรว่ะ แมร่ง!ปิดเดี๋ยวของขึ้น”มันบ่นมึงเปิดดูเองก็อย่าบ่น

“พ่อกับแม่มึงฟิลเจอร์ริ่งกันไง”

“ไอ้บัง....ช่วย....”มึงอย่ามาทำหน้าคุณแม่ขอร้องใส่กูเดี๋ยวถีบกระเด็นออกนอกโลกไปดวงอาทิตย์ซะนิกูล่ะอยากเราะฟันมึงออกมาขัดเล็บตีนซะจริงๆ

“เปรตไงกูไม่ชอบมึงไม่ต้องมาให้กูช่วย”

“แสรดดดดพร่องงงมึงที่กูให้ช่วยหมายถึงให้ปิดทีวี แมร่งฟิลเจอร์ริ่งกับมึงกูกลับน้องโล่ยังดีซะกว่า”ไอ้ฮิมว่า

“คุยเรื่องไรกันเหรอ แล้วฮิมดูหนังอะไรอ่ะ”เซโล่พูดพร้อมกับกระโดดขึ้นมาบนโซฟาโว้ว!ไปเอาหูกระต่ายมาจากไหนเนี่ยน่าร๊ากกกฉุดจริงๆ แต่เอ๊ะ!ไอ้ฮิมผมรีบปิดโทรทัศน์ก่อนจะกระโดดขึ้นบนโซฟาเพื่อคั่นกลางระหว่างเซโล่กับไอ้เหยิน

“สัสมึงมาคั่นกลางกูทำไมไอ้ปากลากพื้น!”ไอ้ฮิมซานพูดก่อนจะลุกย้ายจากอีกฝั่งไปข้างเซโล่ที่ว่าง

“ง่ายๆได้ถึงตัวน้องโล่ของฮิม”

“ -   - “

โครม!!!!

ผมเองตีนพาดตัวเซโล่ไปฝั่งที่ไอ้ฮิมนั่งอยู่ก่อนจะถีบมันลงไปสมน้ำหน้าไอ้เหยินอย่ามาแต๊ะอั๊งเซโล่ของกู

“อะไรว่ะ แม่ง!มึงทำร้ายกูตลอดอ่ะ น้องโล่ไอ้บังมันทำร้ายพี่T^T

“ -  - นี่ทั้งสองคนเลิกทะเลาะกันได้แล้ว น่ารำคาญ”

“ก็ไอ้บังมันชอบทำตัวเหมือนเป็นเจ้าของน้องโล่นิ พี่ไม่ชอบ แล้วเมื่อกี้กูยังไม่ลืมนะ”ไอ้ฮิมพูดก่อนจะลุกขึ้นใช้ตีบพาดเซโล่มาถีบผมมั่ง

“สัส!แมร่ง!ไอ้เหี้ยฮิมซานมึงไปตายเลยสัส!โล่ที่บังทำไปเพราะบังรักโล่นะ”

“มึงอย่ามาหวานตัดหน้ากู ที่พี่ทำไปเพราะพี่ต้องการดูแลโล่ไปตลอดชีวิตนะ”เน่ายิ่งกว่าอ้วกหมาอีกมึงไอ้ไส้เดือนในน้ำเน่า

“โอ๊ย!คนน่ารักปวดหัว”เซโล่พูดพลางเอามือกุมขมับกดเลยดีกว่าม๊ะ

“น้องโล่ของกูมึงได้ยินไหมมมม!

“ไม่เป็นไรแค่บังรักโล่เยอะกว่าไอ้ฮิมซานก็พอ^^

“อืมงั้นน้องโล่ก็แค่ตัวติดกับพี่ส่วนความรักนั้นน้องโล่ให้ไอ้บังก็ได้พี่ไม่โกรธเดี๋ยวพี่ให้น้องโล่แทน”ไอ้ฮิมซานเน่าใส่น้องโล่เฮ้ย!อยู่ไกลๆเลยเซโล่ติดกลิ่นเน่าจากมึงแล้ว

“กูพระเอกป่ะล่ะไอ้เหงือก”

“กูรักโล่มากว่ามึงหลายเท่าโว้ย!

“แต่ฉันรักทุกคนเท่ากันแหละ”พูดจบเซโล่ก็ลุกขึ้นมาหอมแก้มผมกับไอ้ฮิมคนล่ะทีกดเลยแล้วกัน

“ไม่กูรักมากกว่า”ไอ้ฮิมซานพูดเดี๋ยวยันทะลุกำแพงเลยมึง มาบอกว่ารักเซโล่มากกว่ากูมึงเอาอะไรมาตัดสินว่ะไอ้บรรพบุรุษเครื่องมือมีคม

“กูรักมากกว่าไอ้เหยินกูรักมากกว่า!!!!!!!!!!!!!!”นั่นแหละครับรู้สึกสงสารเซโล่ไม่น้อยที่มีคนมารังคานถึงสองตัวถ้าจะให้ผมเลิกคงไม่ได้หรอกถ้าฆ่าไอ้ฮิมซานได้นั่นแหละผมกับเซโล่ก็จะใช้ชีวิตอย่างสงบสุข

พื้นที่เหลือกูให้มึงไอ้ฮิมซาน

“ไอ้สัส!บังเดี๋ยวมึงจะโดนมิใช่น้อยเรื่องพื้นที่กูทนได้ที่มึงแดกหมดแล้วเหลือให้ดูเท่าขี้ตีน แต่เรื่องที่มึงจะอยู่กับน้องโล่กูอย่างสงบสุขนั่นไม่ได้ถ้ามีมึงก็ต้องมีกูเพราะกูจะขัดขวางมึงกูต่างหากที่จะใช้ชีวิตอยู่กับน้องโล่อย่างสงบสุขส่วนมึงก็ทนทุกข์อยู่ในทุ่งนาไป๋!!!

“พื้นที่มึงหมดแล้วไอ้เหยินไปไกลๆๆ”

“ไอ้สาดดดดมึงแดกพื้นที่อันน้อยนิดของกูอีก ถ้ามึงไม่แดกกูยังได้อีกตั้งบรรทัดสัส!

                “เฮ้ย!พอ!!~”เซโล่

จบเหอะ

THE END

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

949 ความคิดเห็น

  1. #906 fuw (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 20 เมษายน 2556 / 04:19
    รู้สึกโล่ชมตัวเองมากไปปะ =_=;
    #906
    0
  2. #880 poongkung (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2556 / 17:45
    ไมคู่นี้มันวุ่นวายจัง555
    บังโล่ฮิม
    น่าร้ากกดี
    #880
    0