เพลิงตะวัน #2Jae ft. Got7

ตอนที่ 6 : EP. 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 80
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    10 มิ.ย. 62



#เพลิงตะวัน

EP. 5



#2Jae

Ft. #Got7

*
*
*
*



... ชิวๆ ...




ณ สนามบินสุวรรณภูมิ กรุงเทพมหานคร 

วันที่ 5 มิถุนายน 2562


มีร่างชายหนุ่มหน้าหวานเพิ่งเดินออกจากเกรทได้ไม่ทันไรก็รีบมุ่งตรงสู่บ้านอันเป็นที่รัก เพื่อที่จะไปเซอร์ไพรส์ครอบครัวตน พร้อมกับอ้อมกอดของพี่ชายที่ชื่อ ภูผา และพี่สะใภ้อย่างนายแพทย์ จินณภัทร


"ฮู้ว!!!! ถึงซะที เมืองไทยที่รัก ^_^ "

เด็กหนุ่มยิ้มดีใจที่ตนได้กลับมาเมืองไทยหลังจากเรียนจบ ตนกลับมาก่อนเวลาที่นัดกับพี่ชายไว้ มีเพียงแต่เพื่อนสนิทเท่านั่นที่รู้ว่าตนนั้นกลับเมืองไทยวันนี้



( แบมแบม กันต์พิมุก ภูวกุล สัญชาติไทยแท้ๆ และเป็นนายแบบ แถมยังเป็นเพื่อนสนิทของซุปตาร์ดังทั่วเอเชีย อย่าง หมอก ) 


"ฮัลโล!! คุณมึงอยู่ไหนครับลงเครื่องแล้วนิ"

เพื่อนสนิทหมอกโทรศัพท์เอ่ยถาม


"เอ่อ!! กูหลบนักข่าวอยู่ มึงอยู่ไหนวะ? กูอยู่ประ.....อ๊ะ!!!!"


"ฮัลโล หมอก ไอ้หมอกอยู่ไหน?? เกิดอะไรขึ้น????"

เพื่อนที่อยู่ปลายสายตกใจกระวนกระวายที่อยู่ๆเพื่อนตนก็สายถูกตัด


แต่อยู่ๆก็มีชายชุดดำสองสามคน มารุมจับตัวของชายหนุ่มหน้าหวานไปขึ้นรถตู้คันหนึ่งที่จอดไว้หน้าประตูทางออกของสนามบิน...


พรึ่บ!!!


"อ๊ะ!!! คุณ คุณเป็นใครปล่อยผมนะมาจับผมทำไม ชะ...ช่วย ช่วยด้วยครับ ใครก็ได้ช่วยผมที"

เด็กหนุ่มโวยวายร้องให้คนช่วยแต่ก็ไม่มีใครช่วย อยู่ๆ1ในชายชุดดำก็เอ่ยเรียกชื่อตนออกมา ทำให้เด็กหนุ่มหยุดร้องและถามคำถามต่อ


"เงียบเถอะครับ คุณหมอก"


"เอ๊ะ!!! นี่คุณรู้ชื่อหมอกด้วยเหรอครับ"


"ครับ มีใครบ้างที่ไม่รู้จัก คุณหมอก ดารานักแสดงซุปตาร์ดังที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วเอเชียละครับ"


"หืม!!! ถ้าคุณรู้จักผม แล้วคุณมาจับผมทำไม เอ๊ะ!! หรือว่าเป็นซาแซง? งั้นคุณปล่อยผมไปเถอะนะครับ ผมสัญญาจะไม่เอาเรื่องคุณและพวกของคุณ นะครับ นะๆๆๆ"

เด็กหนุ่มขอร้องชายชุดดำตรงหน้าอีกครั้ง เพื่อเขาจะเปลี่ยนใจ


"เอ่อ!! ขอโทษด้วยครับ ผมคงปล่อยคุณหมอกไปไม่ได้"


"ทำไมละ?"

หมอกสงสัยกับคำพูดของอีกฝ่าย


"ผมทำตามหน้าที่ ขอโทษนะครับที่ผมต้องใช้วิธีนี้"


"วิถะ...อืมอื้อ!!!"

หมอกยังไม่ทันได้เอ่ยถามต่อ อยู่ๆคนที่คุยด้วยก็หยิบอุปกรณ์ขึ้นมาเพื่อโป๊ะยาสลบให้อีกฝ่ายยอมไปดีๆ แบบไม่มีข้อแม้...


หมอกเองที่ยังไม่ทันตั้งตัวก็ถูกชายชุดดำโป๊ะยาสลบจนหมอกไม่มีแรงที่จะไปขัดขืนแค่อย่างใด จึงทำให้กลุ่มชายพวกนั้นจับตัวของหมอกไปได้ง่ายดาย...


พรึ่บ!!!!!!

"คุณหมอก ผมขอโทษนะครับ"

ชายชุดดำก็อุ้มหมอกขึ้นรถเพื่อไปส่งให้กับเจ้านายของตน


*

*

*


อีกฝากของเกาะส่วนตัว...


ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่คมเข้มที่นั่งรอใครบางคนอยู่ที่เกาะส่วนตัว หรือบางทีอาจจะเป็นเกาะสวาทหาดสวรรค์ของใครบางคนที่กำลังจะมา และชายหนุ่มที่รอคอยมาเป็นเวลา 5 ปี เพื่อการแก้แค้นให้กับพี่ชายของตน พรึมพรำกับตัวเองเบาๆ


"หึหึ!!! วันนี้ของ5ปีที่ผ่านมา มันทำให้กูต้องทนทุกข์ทรมาน เพราะกูต้องเสียพี่ชายอันเป็นที่รักไป"


"แต่พวกมึงกับไปเสวยสุขกันสองคน"


"ถึงคราวกูบ้าง กูจะทำให้มึงรู้สึกของความสูญเสียคนที่รักไป และกูจะทำให้มึง ไอ้ภู ได้สัมผัสความเจ็บปวดจากดวงใจที่มึงรักมาก หึหึ!!"




ก๊อกๆ


"เข้ามา"



( คิมยูคยอม ลูกครึ่งไทยเกาหลี น้องชายบุญธรรมของตะวันฉาย และเป็นลูกน้องคนสนิทอีกด้วย )


"นายครับ คุณยูคยอมพาคุณหมอกมาแล้วครับ"


"อืม!!! พาเขาไปไว้ที่ห้องฉัน แล้วให้คนเฝ้าจนกว่าฉันจะไป"


"ครับคุณตะวัน"

ลูกน้องเดินออกจากห้องไปแล้ว ชายหนุ่มก็ได้พรึมพรำออกมาเบาๆ


"หึหึ!! นับจากวันนี้ชีวิตของเธอเป็นของฉัน หมอก"

ชายหนุ่มนั่งจิบไวน์อยู่ในห้องทำงานของตนบนเกาะส่วนตัว แล้วพรึมพรำออกมาเบาๆ


ร่างบางของดาราหนุ่มหน้าหวานที่ถูกลูกน้องคนสนิทของตะวันฉายอุ้มไปวางลงบนเตียงสีขาวขนาดใหญ่ของเจ้าของห้อง...



หมอกที่ถูกวางลงบนเตียงสีขาวนั้นก็ไม่ได้รู้สึกอะไร เพราะเจ้าตัวกำลังอยู่ในช่วงฤทธิ์ยาสลบที่ถูกโป๊ะอยู่นั้นยังไม่หายไป


ลูกน้องคนสนิทคนนี้ที่เปรียบเสมือนญาติหรือน้องชายอีกคนของตะวันฉาย เดินออกมาจากห้องของตะวัน เด็กหนุ่มเอ่ยถามออกไปด้วยความเป็นห่วง...


"พี่ คิดดีแล้วเหรอที่เราจะทำแบบนี้ แล้วคุณภูผาเข้าจะมะ...."


"นี่ยูคยอมนายยังเป็นน้องชายฉัน หรือเป็นน้องไอ้ภู"


"เฮ้อ!! ผมเป็นน้องพี่เสมอไม่ว่าจะวันนี้หรือวันไหน แต่ที่ผมพูดเพราะว่าผมเป็นห่วงพี่ ผมมีพี่ชายคนเดียวนะครับ ถึงไม่ใช่พี่แท้ๆก็เถอะ แต่พี่มีบุญคุณกับผม ยังไงผมก็อยู่ข้างพี่เสมอครับ"


"อืม ขอบใจที่นายยังอยู่ข้างฉัน"


"ครับ ยังไงเราก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว ผมก็ต้องช่วยพี่ชายผมอยู่ละครับ ^_^ "


"ดีมากไอ้น้องชาย ^_^ "

ตะวันฉาย ตบบ่าน้องชายเบาๆก่อนเดินเข้าของตัวเองไป


และเพียงไม่นานบานประตูของเจ้าของห้องก็ถูกเปิดออกมาโดยเจ้าของห้องอย่างตะวันฉาย ชายหนุ่มก็เดินตรงเข้ามาหาคนที่นอนอยู่บนที่นอนของตนอย่างสบายใจ โดยไม่รู้เลยว่าตนนั่นกำลังจะเผชิญกับอะไรนับต่อจากวินาทีนี้...


"หึหึ!! หลับสบายเลยนะ หลับซะให้พอหลังจากที่นายตื่นขึ้นมา ชีวิตของนายจะต้องเป็นของฉัน"







*
*
*
*





EP. 5

ช่วยติดตามเรื่องต่อไป... 


เป็นกำลังใจ...ในการแต่งต่อนะคะ

ช่วยเม้นข้อความ ชี้แนะ สักนิด ให้เราด้วยนะคะ

ขอบคุณค่ะ

^ω^

ปล... ขอบคุณเจ้าของรูปภาพ... เครดิตทุกท่านนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #11 nattakittazhou (@nattakittazhou) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 18:56
    ปีศาจหล่อขนาดนี้ พี่ว่ายอมๆไปเถอะนะหนู
    #11
    0
  2. #8 somthawil250699 (@somthawil250699) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 15:43

    สู้ๆค่ะ รออ่านอยู่น่ะค่ะ
    #8
    0
  3. #7 Pearlypim (@pearlypim) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 22:21
    ดำเนินเนื้อเรื่องได้กระชับดีค่ะ ในแต่ละepอยากให้ยาวกว่านี้อีกนิด
    #7
    0