ตามรักคืนทราย: ตีพิมพ์โดยสนพ.กรีนมายด์

ตอนที่ 3 : หนูเร 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,225
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    18 ม.ค. 52



สี่ปีผ่านไป

ลานหน้าบ้านแสงอรุณสาดส่องเข้ามา หนูน้อยนามว่าเร กำลังวิ่งออกมาจากตัวบ้าน ก้าวอย่างเร็วขึ้นไปบนรถตู้สีเหลืองสดใส ตีตราประจำโรงเรียนข้างรถ ด้านหลังมีสาวนางหนึ่งเดินตามมา

ลืมอะไรหรือเปล่าเร โยสิตาถามลูกสาวตัวน้อยเสียงสดใส

ไม่ค่ะ หนูเรเอามาครบแล้วดวงตากลมโตหวานราวน้ำผึ้งหันมองมารดาอย่างงงๆ

วันนี้หนูยังไม่ได้หอมแก้มแม่เลยนะ คำอธิบายจากคนเป็นแม่ทำให้รอยยิ้มสดใสส่งออกมา สองมือโน้มใบหน้างามที่ยื่นรออยู่แล้วเข้าไปหอมทั้งซ้ายและขวา

เรียบร้อยค่ะ แก้มแม่หอมจัง มือป้อมอวบยกไร้แก้มเนียนเบาๆ

จ้า ตั้งใจเรียนนะคะ มือหนายื่นจับแก้มอวบลักษณะเดียวกับที่ลูกสาวทำ มองหนูน้อยด้วยความรักทั้งหมดที่มี

เรียบร้อยแล้วค่ะคุณครู ฝากเจ้าตัวป่วนด้วยนะคะ

ค่ะ คุณครูสาวสองภาพสองแม่ลูกแสดงความรักต่อกันอย่างชินตา หนูน้อยนามว่าเร ผิวสีขาวราวหยวกเนียนลออยามได้สัมผัส ดวงตากลมโต ขนตาและคิ้วยามเข้ม นิสัยสดใสน่ารัก พูดจาฉะฉาน เป็นที่รักของเพื่อนๆ และคุณครูทุกคนที่โรงเรียน ถ้าไม่บอกคงไม่มีใครรู้ว่าหนูน้อยคนนี้อยู่กับแม่แค่สองคน เพราะนิสัยและพฤติกรรมนั้นช่างสดใสจนคนที่อยู่ใกล้สดใสไปด้วย

หลังจากส่งลูกน้อยไปโรงเรียนเรียบร้อย โยสิตารีบขึ้นบ้านอาบน้ำแต่งตัวเตรียมออกไปทำงาน ทุกวันแรงใจของเธอคือหนูน้อยที่พึ่งขึ้นรถไปโรงเรียน เป็นเวลาสี่ปีแล้วที่เธอไม่เคยได้รับรู้เรื่องราวเกี่ยวกับเขาคนนั้น แม้จะมีเมลล์จากมัซลัมมาถามสารทุกข์แต่เธอตอบกลับเพียงแค่สบายดีเท่านั้น ไม่มีตัวอักษรใดที่ถามว่าเขาเป็นอย่างไรบ้าง สบายดีไหม แต่งงานแล้วหรือยัง เพราะใจเธอไม่แข็งพอกับการรับข่าวนั้น ช่วงปีแรกมัซลัมติดต่อมาเกือบทุกอาทิตย์ แต่หลังจากเธอต้องเข้าบริหารงานแทนคุณยาย เธอก็ไม่ว่างเช็คเมลล์ เมื่อเปิดอ่านก็ผ่านไปหลายวัน หลังๆ ข้อความจากมัซลัมจึงไม่ค่อยมีมาถึงเธอ

สองขาก้าวขึ้นรถเก่งสีขาว เตรียมตัวไปร้านขนมหวานแม่บุญเรียม ร้านขายขนมหวานชื่อดังเมืองเพชร หลังจากกลับจากเมืองนอก เธอใช้เงินในบัญชีทั้งหมดชดใช้ให้รัฐบาล เพราะการท้องไม่มีพ่อคงไม่เหมาะกับการทำงานในตำแหน่งอาจารย์ เธอเลือกกลับมาสานต่อกิจการของคุณยาย นั่นคือการขายขนมพื้นบ้านเมืองเพชรพร้อมกับเรียนต่อปริญญาโทด้านบริหารต่ออีกใบ เพื่อนำมาใช้บริหารกิจการของคุณยายให้พัฒนายิ่งขึ้นไป

พ่อแม่ของเธอรับไม่ได้กับการท้องไม่มีพ่อ ตัดขาดตั้งแต่วันที่รู้ว่าเธอท้อง แต่คุณยายบุญเรียม คุณยายที่เลี้ยงเธอมาตั้งแต่เด็กยอมรับในการกระทำของเธอ เข้ามาให้กำลังใจเธอตลอดช่วงที่แสนยากลำบาก ทุกข์ใจเพราะท้องไม่มีพ่อ แถมพ่อแม่ก็ยังตัดขาด แต่จะโทษใครได้นอกจากตัวเธอเอง ที่ปล่อยเนื้อปล่อยตัวทั้งที่พ่อแม่เฝ้าฟูมฟักให้รักนวลสงวนตัว

คุณยายของเธอพึ่งเสียไปเมื่อปีที่แล้ว ตอนจัดงานศพ เธอถูกสายตาเหยียดหยามจากบรรดาญาติ ๆ พร้อมเสียงวิจารณ์มากมาย เมื่อก่อนเธอมียายออกรับแทน แต่วันที่ท่านเสีย เธอทำได้เพียงน้อมรับทุกการกระทำและคำพูด คุณยายพูดไว้ก่อนตาย ว่าเธอต้องเข้มแข็งเพื่อเร ถ้าเธอยอมแพ้ เรก็จะแพ้ไปด้วย ฉะนั้นวันนี้เธอจึงพยายามหยัดยืนต่อสู้กับภัยมนุษย์ที่ถาโถมเข้ามา

เพราะถูกพ่อแม่ตัดขาด คุณยายจึงยกมรดกที่เหลือทั้งหมดให้เธอ นั่นคือร้านขนมหวานแม่บุญเรียมสองสาขา รีสอร์ทที่หาดชะอำอีกแห่งหนึ่ง และหอพักนักศึกษาที่หัวหินอีกหนึ่งที่ บรรดาหลานๆ ต่างกล่าวหาเธอสารพัด แต่เธอเลิกสนใจคนอื่นนานแล้ว ทุกคนไม่เคยคิดกลับมาสานต่อกิจการที่ทำให้ทุกคนมีวันนี้ คุณป้าของเธอเป็นอาจารย์สอนมหาวิทยาลัย ได้สามีเป็นนักธุรกิจส่งออกเครื่องประดับ ลูกๆ ของท่านก็ทำงานที่บริษัทในกรุงเทพ ไม่มีใครย้อนกลับมาเพชรบุรีเพื่อสานต่อ ส่วนพ่อแม่และพี่สาวของเธอก็สนใจแต่ธุรกิจส่งออกอาหารทะเล ไม่มีใครคิดรับช่วงต่อของคุณยาย แต่พอเธอสานต่อกิจการของคุณยายทุกคนกลับมากล่าวหาว่าเธอออดอ้อนให้คุณยายยกสมบัติให้

เฮ้อ...พอกันทีกับสายตาคนรอบข้าง 

สวัสดีค่ะ พี่โย

จ้า แก้มไปบอกป้าสายให้พี่ที พรุ่งนี้ทำหม้อแกงเพิ่มอีก 100 ถาดนะ คุณชัยชัดเขาสั่งไปงานบวชหลานชาย

ค่ะ หลังบอกพนักงานในร้านเสร็จ โยสิตาเดินเข้าไปในห้องทำงาน นั่งเช็คข้อมูลหน้าจอคอม ตรวจเช็คเอกสารต่างๆ มากมาย นอกจากทำร้านขายขนมหวานเธอก็รับเป็นทนายให้กับคนที่ทุกข์ยาก เป็นทนายที่ไร้ค่าจ้าง เธอทำงานนี้มาตั้งแต่ตอนคุณยายยังไม่เสีย ตอนแรกเธอไม่กล้าทำ เพราะกลัวไม่มีใครเชื่อถือ แต่คุณยายก็พูดให้เธอคิด ชีวิตส่วนตัวเป็นของเรา แต่ทุกข์ร้อนของคนยากจนเป็นเรื่องส่วนรวม เราไม่ควรเอาเรื่องส่วนตัวของเราไปตัดโอกาสการช่วยเหลือคนในสังคม เธอจึงทำงานนี้มาสองปีแล้ว ควบคู่กับการทำร้านขายขนมหวาน

กรี๊งๆ

สวัสดีค่ะร้านขนมหวานแม่บุญเรียมค่ะ

โยหรือเปล่า เราต้อมนะ เสียงดีใจดังมาจากปลายสาย

อือ ว่าไงต้อม มีอะไรให้เราช่วยหรือเปล่าต้อม หรือสันติวัตณ์เป็นปลัดทำงานอยู่ที่จังหวัด ตอนรู้ว่าเพื่อนร่วมสถาบันอยู่ใกล้ๆ เธอดีใจมากแต่อีกฝากหนึ่งก็อายในเรื่องที่เธอมีลูกแต่ไม่มีพ่อ

มีนิดหน่อย อาทิตย์หน้านายกรัฐมนตรีของประเทศกิบลัตจะมาเยือนเมืองไทย เขาจะมาดูการปลูกข้าว ฉันก็เลยจะสั่งขนมจากร้านเธอมาต้อนรับเขาสักหน่อย พอไหวหรือเปล่า

แหมนึกว่าเรื่องอะไร แค่นี้เอง ไหวอยู่แล้ว แล้วเธอต้องการสักเท่าไหร่ละ คนมากี่คนจะให้ฉันจัดเป็นเซ็ตยังไงบ้าง

รวมผู้ติดตามของทางประเทศกิบลัตกับคนของไทยก็ประมาณร่วมห้าสิบคน ท่านผู้ว่าจะจัดเลี้ยงมื้อเย็นที่พระราชวังบ้านปืน เธอเอาขนมมาตอนนั้นแหละ เอาขนมหลายๆ อย่างรวมกันนะ ท่านผู้ว่าต้องการให้เขาเห็นว่าเมืองเพชรมีขนมอะไรบ้าง

โอ้โฮ ขนมร้านฉันจะดังแล้วหรือนี่ ดีจริงๆ เลยน้ำเสียงล้อเล่นดังกลับไป

ก็สูตรร้านยายเธออร่อยที่สุดแล้วนี่

ขอบใจนะที่ชม ได้ ตกลง แล้วฉันจะเสนอชื่อขนมที่จะเอาไปเสิร์ฟให้เธอดูก่อนแล้วกัน เผื่อท่านผู้ว่าอยากได้อะไรเพิ่มจะได้เตรียมทัน

อือ ดีเหมือนกัน รอบคอบเหมือนเดิมเลยนะ

แน่นอนย่ะ เสียงสดใสตอบกลับจนเรียกความรู้สึกบางอย่างของปลายสาย

เขาแอบชอบเธอมาตั้งแต่เรียนด้วยกัน แต่หลังจากเธอลัดฟ้าไปเรียนต่อที่อังกฤษ เจอกันอีกทีเธอก็มีลูกน้อยหน้าแขกเสียแล้ว ตอนพบกันที่ห้างดังของเมืองเพชรเขาตกใจมาก ที่เห็นเธอมีเด็กน้อยเดินจูงมือมาด้วย เขาไม่รู้ที่มาของเด็กคนนั้น และไม่ใช่เรื่องที่น่าถาม แต่เพราะเป็นหลานสาวของเศรษฐีคนดัง เรื่องราวที่ผู้คนนินทาจึงมาเข้าหูเขา ท้องไม่มีพ่อหลังจากกลับมาจากเมืองนอก ทำให้เขาสงสารเธอมากขึ้น แต่ทุกอย่างเพียงเกิดขึ้นได้แค่ในใจ เพราะโยสิตาปิดทุกทางที่เขาพยายามเข้าไปช่วย

แค่นี้นะ เออ แล้วเรเป็นไงบ้าง

สบายดี ตอนนี้คงป่วนอยู่ที่โรงเรียนแล้ว ว่างก็ไปหาสิ

อือ ถ้าว่างแล้วจะไปหาแล้วกัน ตอนนี้ขอไปทำงานก่อนนะ แม่ค้าตาหวาน

จ้า

หลังจากวางโทรศัพท์โยสิตารีบจดรายการขนมหวานเมืองเพชรที่น่าทานขึ้นมา ประเทศกิบลัต ชื่อนี้อีกแล้ว ลืมหายไปหลายปีแต่กลับมาได้ยินอีกครั้ง แต่ช่างมันเถอะ ทำงานเก็บเงินดีกว่า เผื่อขนมของเราอร่อยจนพวกนั้นติดใจ จะได้หาช่องทางส่งออกไปประเทศนี้บ้าง ลูกสาวของเธอจะได้มีเงินเก็บเยอะๆ

ตอนนี้โยสิตาพยายามเก็บเงินและสร้างสมบัติไว้ให้เรมากๆ อนาคตไม่มีอะไรแน่นอน เธอจึงต้องวางรากฐานให้ลูกสาวมั่นคงที่สุด เพราะตอนนี้เขามีเธอคนเดียวและเธอก็ทนไม่ได้ถ้าลูกสาวต้องลำบาก

สายตาหวานมองไปนอกร้าน พลางใช้ความคิดจดจ่อกับการนึกขนมหวานเมืองเพชร อีกเจ็ดวันเธอต้องหาวัตถุดิบที่มีคุณภาพที่ดีที่สุด เลือกใช้ของชั้นเลิศ เพราะไม่ใช่แค่หน้าตาร้านเธอแต่มันหมายถึงหน้าตาประเทศชาติด้วย

 

ณ ประเทศกิบลัต

การเยือนเมืองไทยครั้งนี้จะนานหนึ่งอาทิตย์ ระบบความปลอดภัยเราคุยกับทางไทยไว้เรียบร้อยแล้วครับ มัซลัมกล่าวกับชีคราเซฟ รัฐมนตรีหนุ่มโสดที่นั่งหน้านิ่งหลังโต๊ะทำงาน

อือ เรารู้แล้ว

ทำไมท่านทำหน้าเหมือนไม่อยากไปเลย นั่งหน้าเครียดมาหลายวันแล้วนะครับองครักษ์คู่ใจถามอย่างสงสัย เพราะท่านชีคนั่งหน้าหงิกตั้งแต่รู้ว่าต้องไปเมืองไทยกับพระเชษฐา

เราไม่อยากไปเยือนประเทศของโย โย หญิงสาวในอดีตของเขา เธอจากเขาไปนาน นานเหลือเกิน ระยะเวลาที่ผ่านมาเขาพยายามหาหญิงสาวมาแทนที่เธอ แต่เหมือนมันไร้ประโยชน์ไม่มีใครแทนที่เธอได้ เสียงหัวเราะที่เขาเคยได้ยินสดใสเช่นไร เขาจำได้ แต่หาใครเหมือนไม่ได้ ร่างบางที่เคยได้กอดอิงยามเหนื่อยล้าถึงจะนุ่มนิ่มเหมือนกันแต่ไม่อบอุ่นเหมือนที่ได้กอดเธอ ชีคราเซฟที่ทุกคนได้เห็นจึงเปลี่ยนไป จากหนุ่มเจ้าสำราญกลายเป็นผู้บริหารที่เอาจริงเอาจังกับการงาน และที่มากขึ้นคือความโมโหร้าย จนท่านรัฐมนตรีอาวุโสร่วมคณะรัฐบาลต่างก้มหน้างุด เมื่อรายงานไม่เป็นไปตามที่ท่านชีคต้องการ แถมองค์รัชทายาทก็มักนั่งเงียบรอรับอารมณ์พระอนุชามากกว่าตอบโต้

ชีคราเซฟทำงานมากกว่า 12 ชั่วโมง เมื่อมีเวลาว่างมักจะออกไปตามทะเลทราย เพื่อคลายความเหงา แต่ที่หนึ่งที่ชีคราเซฟไม่เคยไปเหยียบอีกเลย คือวังอันวาร์ ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะทรมานกับการทิ้งรักครั้งนั้น ในเมื่อเป็นคนทิ้งเอง ตัดสายสัมพันธ์ง่ายๆ เพราะเบื่อ

ท่านยังไม่ลืมโยหรือครับเพราะมัซลัมรู้จักทั้งสองฝ่ายดี คนหนึ่งเป็นทั้งนายทั้งเพื่อน อีกคนเป็นเพื่อนร่วมคลาสเรียน

เราลืมเธอไปแล้ว แต่บางครั้งก็นึกถึงช่วงชีวิตที่เคยได้อยู่ร่วมกัน ถ้าท่านพี่ไม่บังคับให้เราตามไปดูงานด้วย เราไม่มีทางไปเยือนที่นั่นเด็ดขาด หลังจากโยสิตาหายไปจากชีวิตของชีคราเซฟ เขามีสาวมากหน้าหลายตาหมุนเวียนเข้ามา แต่ทุกคนเป็นดั่งไฟ ลุกแล้วดับ พบแล้วจาก ไม่มีใครเข้าสัมผัสส่วนลึกในหัวใจเขาได้อีกเลย

ถ้าท่านต้องการ ไปเมืองไทยครั้งนี้ผมจะสืบหาเธอให้ท่านมัซลัมรู้ว่ารักในอดีตยังติดค้างอยู่ในใจท่านชีค แต่เพราะความเอาแต่ใจตัวเอง ถือมั่นในศักดิ์ศรี จึงไม่ยอมตามหาเธอและง้อขอคืนดี

ไม่ต้อง มือหนายกขึ้นส่ายไปมา เขาไม่ชอบเลี้ยงนกน้อยที่ชอบส่งเสียงรำคาญหู ไม่ชอบคนที่ยืนเทียบเท่า ไม่ชอบให้ใครขัดใจ แต่เหล่านี้มีในตัวโยสิตา ครั้งหนึ่งเขาเคยนึกชื่นชมที่เธอไม่ฉอเลาะเหมือนสาวนางอื่น แต่แล้วความเบื่อมันก็ชักพาให้เขาต้องลาจากความรัก ปล่อยเธอไป เมื่อรู้สึกว่าเธอกำลังก้าวเกินฐานะที่เขาวางไว้ โต้เถียงว่ากล่าวเขาเกินควร สาเหตุที่ทำให้เลิกกันเมื่อสี่ปีก่อนเขายังจำได้ แค่ภาพถ่ายของเขากับนางแบบคนหนึ่ง โยโวยวายว่าเขาต่างๆ นานา ทั้งที่สาวอื่นไม่เคยทำ สาวที่คบกับเขาต่างรู้ดี ว่าเขามีสิทธิ์คบกับใครก็ได้ ถ้ายังไม่ได้แต่งงาน เมื่อโยสิตารับสภาพนั้นไม่ได้ก็ต้องเลิกกัน ทั้งที่เธอเป็นคนที่คบกับเขานานที่สุด

มัซลัมมองท่านชีคอย่างงงๆ ท่าทางเหมือนถวิลหาเธอ แต่กลับไม่ให้หาข่าวเธอคนนั้น

แต่ว่า...

ไม่ต้อง เมื่อเธออยากออกไปจากเรา ทำไมเราต้องไปตามเธอกลับมา ปล่อยไป เราไม่ชอบตามใคร มัซลัมได้แต่มองหน้าชีคหนุ่มอย่างเหนื่อยใจ ตั้งแต่เธอคนนั้นออกไปจากวังอันวาร์ เจ้าชายหนุ่มก็ปล่อยชีวิตไปอย่างไร้จุดหมาย พึ่งมาดีขึ้นตอนท่านสุลต่านเรียกให้มารับตำแหน่งรัฐมนตรีต่างประเทศ หลังจากนั้นชายหนุ่มช่างสำราญก็หันมาเอาจริงเอาจังกับงาน ช่วยพระเชษฐาบริหารงานต่างของรัฐทาร์บูคาซัค จนรุ่งเรืองก้าวหน้ามากขึ้นกว่า และตอนนี้กำลังขยายไปในส่วนเกษตร

ครับ





แล้วเจอกันใหม่...นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

1,206 ความคิดเห็น

  1. #1098 sara'z (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2554 / 19:25
    อ่านมาสอง สามตอนแล้ว ชอบตอนนี้ค่ะ

    บรรยายซะอินเชียว

    ชอบเตุผลของทั้งสองฝ่าย

    ไว้จะติดตามไปเรื่อยๆนะค่ะ

    แล้วจะแวะมาบอกว่าเป็นไง
    #1098
    0
  2. #221 koonnaisor (@koonnaisor) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2552 / 01:18
    แวะมาอ่านจ้า
    #221
    0
  3. #220 ♥→♀ Ý●ÜŖ (@batmaruni) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2552 / 22:14

    ตอกกลับให้เจ็บปวดไปเลย

    #220
    0
  4. #219 รออ่านค่ะ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มกราคม 2552 / 08:06
    ขอแบบหนูโยมาเอาคืนให้เจ็บๆบ้างน่ะค่ะ หมั่นไส้อิตาชีคเนี่ยจัง
    #219
    0
  5. #218 atom (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2552 / 15:12
    ดีจะได้รู้ว่าหญิงไทยไม่ง่าย รออ่านนะจะ
    #218
    0
  6. #217 sopia (@yumyimnarak) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2552 / 15:11

    มาอัพอีกนะคะ

    #217
    0
  7. #216 samby (@samby) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2552 / 14:13
    รออ่านค่ะ
    #216
    0
  8. #215 fiberhaha (@fiberhaha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2552 / 09:46
    จะรอวันสะใจ ที่จะได้เห็นความเจ็บปวดราเซฟ
    #215
    0
  9. #214 auyii (@auyii) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2552 / 09:25
    น่าเห็นใจทั้งคู่เลยอ่าา
    T____T*
    #214
    0
  10. #213 kaemboom (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2552 / 06:56
    อยากรู้จริงๆเลย ถ้ารู้ว่าตัวว่ามีลูกจะทำอย่างไร ทิ้งเค้าเองแล้วมานั่งเสียใจเอง
    #213
    0
  11. #212 Rey_2 (@Rey2_Nice) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2552 / 02:20

    มาอัพต่อนะคะ...อยากให้ต่อให้ครบอ่ะ...

    #212
    0
  12. #211 aungsananew (@aungsananew) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2552 / 02:13
    แล้วมาอัพอีกนะค่ะ
    #211
    0
  13. #210 กหลาบดำ (@rain_is_blue) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มกราคม 2552 / 22:42
    เมื่อไรจะมาอัพต่ออ่ะรอยู่น่ะ
    #210
    0
  14. #209 auyii (@auyii) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มกราคม 2552 / 10:20
    น้อยจังเลยคร่าา
    งัยก็รีบมาอัพต่อนะค๊าาา ^^
    #209
    0
  15. #208 happymorning (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มกราคม 2552 / 09:44
    สนุกมากเลยค่ะ มาอัพบ่อยๆนะคะ
    #208
    0
  16. #207 fiberhaha (@fiberhaha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มกราคม 2552 / 03:38
    โอะโอ ตอนสามมาแล้ว

    แต่ท่าให้ดีครบร้อยก็ดีนะค่ะ
    #207
    0
  17. #206 aungsananew (@aungsananew) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มกราคม 2552 / 22:45
    แล้วมาอัพอีกนะค่ะ
    #206
    0
  18. #205 ต้อง&ตา (@tong_ta) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มกราคม 2552 / 20:04
    มาแค่นี้เองหรอค่ะ
    แต่มาทุกวันแบบนี้ก็ดอเคค่ะ
    แต่ขอ 100% นะค่ะ อิอิ
    #205
    0