บ่วงรักสีเพลิง

ตอนที่ 52 : ใคร 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 996
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    6 ก.พ. 62






เพียงแค่ได้ฟังคำพูดของเขมราช กรกวีก็จะเกินอดกลั้น สองเพื่อนรักกำลังร่วมมือกันทำลายพันธะหมั้นหมายใช่ไหม เขมราชถึงทำตัวเหมือนเป็นพ่อสื่อ สนับสนุนให้ปีเตอร์ได้ครองรักกับเพ็ญจันทร์ แต่มันไม่ง่ายแบบนั้นหรอก

“เดี๋ยวเราไปห้องน้ำก่อนนะ”

หญิงสาวเอ่ยแล้วรีบเดินออกจากห้องฉุกเฉิน เขมราชคงรู้ดีว่าเพื่อนรักคิดเช่นกับเพ็ญจันทร์ จึงเอ่ยกล่อมให้เพ็ญจันทร์ยอมรับความช่วยเหลือจากปีเตอร์แทนที่จะกล่าวแย้ง หรือเอ่ยคำพูดอื่นที่ไม่ทำให้คู่หมั้นอย่างเธอรู้สึกไร้ตัวตนในตำแหน่งที่ครอบครองอยู่ แหวนหมั้นไม่สำคัญเท่าความรู้สึกในใจเขาสินะ แล้วทำไมคนร้ายนั่นไม่ชนให้ตายๆ ไปเสีย เธอจะได้หมดศัตรูหัวใจ

“พี่เขม ทำไมพูดแบบนี้ พี่ก็เห็นว่ากรหน้าไม่ดี” เพ็ญจันทร์เอ่ยต่อว่าเขมราช แต่อีกฝ่ายยักไหล่ราวไม่สนใจ

“ถามมาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน พี่อยากจะพูดกับจันทร์มานานแล้ว มองไม่ออกเหรอว่าบอมมันคิดกับจันทร์มากกว่าพี่น้อง” เขมราชรู้ว่าเวลานี้ไม่ควรพูดเรื่องความรักที่เก็บซ่อนมาเนิ่นนานของเพื่อนรัก แต่หากไม่เอ่ยในช่วงเวลาที่เพ็ญจันทร์เจอวิกฤติชีวิต แล้วจะพูดตอนไหน และมีเพียงเขาเท่านั้นที่จะช่วยปีเตอร์ได้ กรกวีไม่มีทางถอนหมั้น ส่วนเพ็ญจันทร์ก็ตีมึนจนเพื่อนรักไม่รู้จะเริ่มเอ่ยอย่างไร เขาในฐานะคนกลางก็ขอสอดมือเข้ายุ่งหน่อยแล้วกัน

“พี่เขม!

“พี่ว่าจันทร์ก็คงรู้สึกแปลกๆ บ้างใช่ไหม นายบอมกลับมาคราวนี้ มันแสดงออกชัดว่ารู้สึกอย่างไรกับจันทร์ ทุกอย่างที่มันทำให้จันทร์ไม่ได้ทำในฐานะปู่รหัส แต่ทำในฐานะผู้ชายคนหนึ่งที่รักจันทร์แบบหนุ่มสาว”

“พี่เขมพูดอะไรออกมา พี่ก็รู้ว่าพี่บอมเป็นคู่หมั้นของกร และกรก็เป็นเพื่อนจันทร์” หญิงสาวแหวลั่น

“ใช่ พวกคุณกำลังสร้างเรื่องให้จันทร์เดือดร้อนนะ” แขไขเอ่ยแทรก มองหน้าเขมราชนิ่ง

“เชื่อพี่เถอะจันทร์ ถ้าจันทร์ตอบรับรักบอม จันทร์จะปลอดภัยจากทุกสิ่ง บอมมันจะปกป้องจันทร์เอง”

“แต่จันทร์จะโดนคนอื่นด่าว่าแย่งคู่หมั้นเพื่อนนะคะ”

“คู่หมั้นที่นายบอมมันไม่ได้รัก แต่ถูกบีบบังคับให้หมั้น” เขมราชย้ำความจริงอีกครั้ง และหวังว่าเพ็ญจันทร์จะเห็นใจปีเตอร์บ้าง

“นั่นมันเรื่องของพี่บอมค่ะ ไม่ใช่เรื่องของจันทร์” นางแบบสาวเถียงเสียงแข็ง

“แต่...”

“พอเถอะเขม” ปีเตอร์หยุดยืนอยู่หลังผ้าม่านตั้งแต่ได้ยินประโยคแรกที่เขมราชคุยกับเพ็ญจันทร์แทนเขา พอหญิงสาวปฏิเสธและเพื่อนรักพยายามกล่อม จึงเดินเข้ามาเอ่ยแทรก มองหน้าเพ็ญจันทร์อย่างรู้สึกผิด

“จันทร์ไม่รู้นะคะ ว่าพวกพี่คิดอะไรอยู่ แต่อย่าสร้างเรื่องให้จันทร์โดนคนอื่นด่าหรือเกลียดชังอีกเลย พี่สองคนกลับไปเถอะค่ะ กรน่าจะรออยู่ข้างนอก” เพ็ญจันท์เอ่ยตัดบท ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่พยาบาลเปิดม่านเข้ามา

“เดี๋ยวจะย้ายคนไข้ไปที่ห้องพักนะคะ” พยาบาลเอ่ยแล้วยิ้มให้เพ็ญจันทร์ คนไข้ทั้งสองจึงพยักหน้า

เขมราชหันมองสีหน้าเจ็บปวดของเพื่อนรักแล้วเดินนำออกมาก่อน พอปิดประตูห้องฉุกเฉินเรียบร้อยก็วางมือแตะไหล่ปลอบ

          “ขอโทษที่พูดแทนแกวะ” เขมราชเอ่ยอย่างรู้สึกผิด ยิ่งเห็นหน้าเจื่อนดูเศร้ายิ่งสงสาร

          “ไม่เป็นไร ไม่พูดวันนี้ก็ต้องพูดวันอื่นอยู่แล้ว แต่ฉันคงเป็นได้แค่พี่ชายของจันทร์”

          “เอาน่า ลองดูใหม่ อย่าเพิ่งท้อ”

          “ฉันรู้สึกได้วะ จันทร์ไม่มีทางรักฉันในสถานะคนรัก”

          “เพราะแกเป็นคู่หมั้นของกรใช่ไหม”

          คนถูกถามพยักหน้า แล้วเดินเข้าไปสมทบกับทีมตำรวจที่ยังคงนั่งสอบสวนคนขับรถโรงแรมคีรีมันตราอยู่ โดยมีอิวานอฟร่วมนั่งฟังกับปิติพงษ์

          “ได้เบาะแสบ้างไหมครับ” ปีเตอร์ถามกับอิวานอฟ ซึ่งส่ายหน้าปฏิเสธ

          “คนขับรถไม่ได้สังเกตว่ามีรถตามหลังมา พอขับผ่านทางแยกเข้าโรงแรม จู่ๆ ก็โดนชนจากด้านหลัง เป็นไปได้ว่ารถคันนั้นน่าจะจอดดักรอ ไม่ใช่ขับตามมา เพราะถ้าขับตาม คนขับรถน่าจะเห็นความผิดปกติบ้าง” อิวานอฟเอ่ยเล่า

          ปีเตอร์พยักหน้าแล้วหันไปทางเขมราช รู้สึกหนักใจและกังวล แต่เพ็ญจันทร์ปฏิเสธความช่วยเหลือแบบนั้นเขาจะปกป้องเธอได้อย่างไร ไม่ควรเลย เขาไม่ควรแสดงตัวว่าแอบรักเพ็ญจันทร์ตอนนี้ หากเคารพกันในฐานะรุ่นพี่รุ่นน้อง เขาอาจยื่นมือปกป้องได้มากกว่านี้ แถมตอนนี้กรกวีรู้แล้วว่าเขาคิดเช่นไรกับเพ็ญจันทร์ คงไม่อยู่เฉยแน่ และนั่นจะทำให้เพ็ญจันทร์เดือดร้อนมากขึ้น

          “หรืออีกอย่าง อาจเป็นอุบัติเหตุจริงๆ” นายตำรวจเอ่ยขึ้นเมื่ออิวานอฟเล่าให้ปีเตอร์ฟังจบ

          “ทำไมสารวัตรคิดอย่างนั้น” ปีเตอร์สงสัย

          “ตรงจุดเกิดเหตุไม่มีรอยเบรก ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าคนขับรถบรรทุกหลับใน รถเลยพุ่งชนรถคันที่คุณเพ็ญจันทร์นั่ง พอได้สติก็ขับหนีไป” นายตำรวจวิเคราะห์ตามคดีเก่าที่เคยเจอ

          “ก็จริง” สองรุ่นพี่ของเพ็ญจันทร์พยักหน้าคล้ายเห็นด้วย

“แต่ผมไม่ตัดประเด็นไหนทิ้ง เรื่องนี้ เป็นได้ทั้งอุบัติเหตุและความตั้งใจ เดี๋ยวผมจะสอบปากคำคุณเพ็ญจันทร์กับเพื่อนต่อ ได้ความคืบหน้ายังไงจะแจ้งอีกที” สารวัตรเอ่ยกับอิวานอฟ

          ชายหนุ่มพยักหน้า แล้วหันมองไปทางปิติพงษ์ซึ่งเดาความคิดเจ้านายออก ทนายหนุ่มจึงเดินตามตำรวจไปยังห้องพักของเพ็ญจันทร์กับแขไข

          “ผมขอตัวไปพักก่อนแล้วกัน” ชายหนุ่มเอ่ยกับสองหนุ่ม สีหน้าปีเตอร์ดูเคร่งเครียดมาก จนเขาแปลกใจ เกิดอะไรขึ้นระหว่างเข้าไปคุยกับเพ็ญจันทร์ หรือถูกกรกวีต่อว่า

        พอกลุ่มคนที่นั่งหน้าห้องฉุกเฉินสลายตัว ชายหนุ่มสูงวัยซึ่งนั่งพิงศีรษะกับพนังก็ขยับลุกด้วยท่าทางที่ไม่เหมือนชายอาวุโสต้องใช้ไม้เท้า ก้าวเดินเร็วรี่จนมาถึงรถเอสยูวีสีดำที่จอดอยู่ในลานจอดรถ

          “นังนั่นมันแค่พกช้ำครับนาย ไม่ถึงกับตาย แต่คงนอนโรงพยาบาลสักพัก” เสียงเปล่งภาษาใต้เอ่ยรายงานเจ้านายซึ่งอยู่กรุงเทพ

          “ได้ครับ” เมื่อปลายสายเอ่ยจบ ชายที่แต่งกายเป็นชายสูงวัยก็กดตัดสายแล้วดึงหมวก หนวดเคราออกเผยใบหน้าชายหนุ่มวัยสามสิบหก

          เขาได้รับภารกิจดักทำร้ายเพ็ญจันทร์ ไม่ต้องถึงชีวิตแต่ก็เอาให้นอนโรงแรมพยาบาลสักพักจะได้หวาดกลัวไม่กล้าหว่านเสน่ห์ใส่สามีเจ้านาย ในทีมเขาทำงานกันสามคน คนหนึ่งแอบแฝงตัวอยู่ในโรงแรมคีรีมันตราก็เพื่อติดตามความเคลื่อนไหวของเพ็ญจันทร์ พอรู้ว่านางแบบคนนั้นนั่งรถตู้โรงแรมคีรีมันตรามาโรงพยาบาลก็ขับรถตามมา คนที่สองในทีมจัดเตรียมรถบรรทุกไม่ติดป้ายทะเบียนดักรอตรงซอยที่รถของโรงแรมคีรีมันตราจะแล่นผ่าน เมื่อคนแรกตามมาถึงโรงพยาบาลก็นั่งเฝ้าจนรถโรงแรมคีรีมันตราขับออกไป พอจับทิศทางว่ากลับโรงแรมแน่ จึงโทรบอกเพื่อนร่วมทีมให้เตรียมลงมือ ส่วนคนที่สามแอบสังการณ์โดยแฝงตัวเป็นญาติคนป่วยวัยชรามานั่งอยู่ตรงนี้ เพื่อดูว่าฝ่ายเพ็ญจันทร์จะทำอย่างไรต่อ ซึ่งจากที่สังเกต พวกมันยังไม่รู้ว่าใครเป็นคนลงมือ

          ตำรวจน่าจะเดาทางยากพอสมควร ศัตรูของเพ็ญจันทร์ นางแบบจอมฉาวนั่นไม่ได้มีแค่เจ้านายเขาเท่านั้น



*******************

มาแว้ววววว  ไม่ได้ตั้งใจหายนะะะะะ  
วุ่นกับเทศกาลตรุษจีนจนเพิ่งมีเวลาจ้า 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

103 ความคิดเห็น

  1. #78 Nattamon Ponlabat (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:18
    ลุ้นมาก นู๋จันทร์มีศัตรูรอบด้านเลย
    #78
    0