บ่วงรักสีเพลิง

ตอนที่ 50 : ใคร 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,239
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    26 ม.ค. 62






         ส้นรองเท้าปลายแหลมกระทบพื้นรัวเร็วเมื่ออิรินาก้าวไวราวจะวิ่ง หญิงสาวตื่นนอนตอนเก้าโมงเช้า เร่งรีบอาบน้ำเตรียมไปหาอิวานอฟ แต่เพียงแค่เปิดประตูห้องนอนก็เจอพี่ชายนั่งหน้าเครียด พอถาม เขาก็เล่าให้ฟังว่าอิวานอฟได้รับบาดเจ็บเพราะช่วยเพ็ญจันทร์ ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล

          “พี่เอียน เป็นยังไงบ้างคะ” เสียงแหลมเอ่ยถาม ดวงตากวาดมองตาร่างกายชายหนุ่ม

          “ไม่เป็นอะไรครับ แค่แสบหลังนิดหน่อย” เขาตอบ แล้วหันไปขอบคุณพยาบาลที่เข้ามาทาเจลเย็นตรงแผ่นหลัง

          “แดงทั่วเลย ทำไมพี่ต้องเอาตัวไปเสี่ยงช่วยผู้หญิงคนนั้นด้วย นี่ถ้าโดนเต็มๆ จะเกิดอะไรขึ้น” อิรินาเอ่ยถามเสียงดัง เพียงแค่รู้ว่าอิวานอฟเจ็บเพราะช่วยผู้หญิงหน้าคมคนนั้นก็ยิ่งเกลียด

          “ถ้าเป็นคนอื่นเห็นเหตุการณ์นั้น พี่ว่า เป็นใครก็ต้องช่วยเธอ” เขาเอ่ยตอบแล้วยิ้มเอ็นดู วางมือแตะมือบางคล้ายปลอบโยน

          ตั้งแต่เพ็ญจันทร์ก้าวออกจากห้องไป อิวานอฟนั่งคิดทบทวนคำพูดตัวเองหลายครั้ง ก่อนจะนึกเสียใจที่เผลอเอ่ยเหยียดหยามไปเช่นนั้น เขาหวังดีกับเธอ อยากช่วยเหลือ แต่คงจะสื่อสารผิดไป คิดว่าการดึงเพ็ญจันทร์ออกจากวงการจะทำให้ทุกอย่างจบ แต่เขาลืมไปได้อย่างไรว่า เจ้าของใบหน้าคมมีเสน่ห์เย้ายวน อยู่ตรงไหนก็เป็นที่หมายปองของเพศตรงข้าม แม้แต่เขาที่พยายามหักห้ามใจก็เริ่มเผลอมอง เผลอหวง ทั้งที่เคยปฏิญาณว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับสาวในวงการ

          “แล้วหมอว่าไงบ้าง” นิโคไลเอ่ยถาม หลังยืนจ้องใบหน้าเพื่อนรักนิ่งนาน ไม่อยากคิดไกล แต่พฤติกรรมอิวานอฟกำลังทำให้เขาสงสัย

          “อีกไม่นานก็หาย แค่โดนเฉียดๆ จันทร์กับแขช่วยกันถอดเสื้อทันทีด้วย เลยไม่สาหัส” ชายหนุ่มตอบ

          “นาน่าไม่อยากให้พี่อยู่เมืองไทยเลย กลับไปอยู่มอสโกเหมือนเดิมดีไหมคะ ที่นี่อันตราย” พอได้ยินอิวาอนฟเอ่ยถึงเพ็ญจันทร์ก็ชวนกลับมอสโก ไม่อยากให้ชายหนุ่มอยู่ใกล้นางแบบหน้าคมที่อาจทำให้อิวานอฟลืมคำปฏิญาณของตัวเอง

          “พี่ทำแบบนั้นไม่ได้หรอกนาน่า โรงแรมคีรีมันตราคือสมบัติที่ยายมอบเป็นมรดกให้พี่ พี่ต้องดูแลให้ดีที่สุด ส่วนที่มอสโก ทุกอย่างเป็นของลูกสาวคุณลุงโบริส พี่เป็นแค่หลานของท่าน”

          “แต่...”

          “ก๊อกๆ” อิรินายังไม่ทันพูด เสียงเคาะประตูก็ดังคั่น แล้วกลุ่มคนก็ก้าวเข้ามา

          ปิติพงษ์ยิ้มให้สองพี่น้อง ซึ่งเดินทางล่วงหน้ามาก่อน ขณะที่เขาเข้าไปติดตามการสอบสวนของตำรวจ

          “อาการเป็นอย่างไรบ้างคะ” กรกวีเอ่ยถาม แล้วมองสำรวจร่างกายคนเจ็บ

          “ไม่เป็นอะไรมากครับ โดนแค่เฉียดๆ” คนเจ็บตอบ แล้วมองจ้องใบหน้าเรียวรีนั่นคล้ายค้นหาพิรุธ แต่สายตาที่มองตอบมานั้น ดูใสซื่อจนเขายิ้มให้ หรือกรกวีจะไม่ใช่คนลงมือ

          “ขอบคุณคุณเอียนมากนะครับที่ช่วยจันทร์ไว้ ถ้าไม่ได้คุณเอียนจันทร์คงแย่แน่” ปีเตอร์เอ่ยขอบคุณ

สีหน้ากังวลของคนพูดทำให้อิวานอฟยิ้มตอบ ยิ่งสังเกตยิ่งเห็นชัดว่าปีเตอร์ห่วงใยเพ็ญจันทร์เกินสายสัมพันธ์ที่เขายกมาอ้าง แล้วแบบนี้จะไม่ให้มองกรกวีเป็นผู้ต้องสงสัยได้อย่างไร ชายหนุ่มเห็นสีหน้าเคร่งเครียดเป็นกังวลนั่นแล้วมองไปทางกรกวีที่ยืนหน้านิ่ง ไม่แสดงอารมณ์ที่ชัดเจน จนทายไม่ถูกว่าอีกฝ่ายรู้สึกเช่นไรเมื่อเห็นคู่หมั้นห่วงใยหญิงอื่นออกนอกหน้าขนาดนี้

          “เรื่องคดีว่าไงบ้าง” ชายหนุ่มหันไปทางปิติพงษ์

          “ตำรวจกำลังตามมาครับเจ้านาย ตรงจุดที่คนร้ายลงมือไม่ได้ติดกล้องวงจรปิดไว้ครับ”

          “อือ...” อิวานอฟพยักหน้ารับรู้ เขาไม่ได้ติดกล้องวงจรปิดทุกมุมในโรงแรม ด้วยไม่อยากก้าวล่วงความเป็นส่วนตัวของแขกผู้เข้าพัก และตรงจุดที่คนร้ายเลือกลงมือนั้น ใกล้สระว่ายน้ำ แถมคนร้ายเลือกซ่อนตัวอยู่หลังพุ่มกระดังงา หากไม่ชายเสื้อคลุมสีเขียวมิ้นก็คงไม่ตะโกนถามออกไป

          “ก๊อกๆ”

          “ตำรวจน่าจะมาถึงแล้ว” ปิติพงษ์เอ่ยแล้วเดินไปเปิดประตูให้เจ้าหน้าที่

          “สวัสดีครับคุณเอียน อาการเป็นไงบ้างครับ” สารวัตรเจ้าของคดีเอ่ยทักและยิ้มให้

          อิรินากับนิโคไลไม่เข้าใจสิ่งที่ทุกคนสื่อสารจึงถอยมานั่งตรงโซฟา แล้วมองสังเกตุสีหน้าทุกคน

          “นิดหน่อยครับ ไม่สาหัส” เขาตอบ

          “ดีครับ นั้นผมสอบถามหน่อยนะครับ คุณเอียนเห็นหน้าคนร้ายไหมครับ” สารวัตรเจ้าของคดียิงคำถามเมื่อคนเจ็บพยักหน้า

          “ไม่เห็นครับ เห็นแค่ชายเสื้อคลุมสีเขียวมิ้น ซึ่งน่าจะเป็นเสื้อคลุมของโรงแรม”

“แสดงว่าคนร้ายลงมาว่ายน้ำตอนเช้า” ปิติพงษ์คาดเดา

“แต่ลูกน้องผมถามพนักงานแล้ว เมื่อเช้าไม่มีคนลงว่ายน้ำในสระครับ” สารวัตรเอ่ยแย้งตามที่ได้ข้อมูลมา หลังรู้ว่าจุดเกิดเหตุอยู่ใกล้สระว่ายน้ำ และมีทางเดินลงไปชายหาด ตำรวจในชุดสอบสวนเอ่ยถามพนักงานว่ามีคนลงไปที่ชายหาดหรือว่ายน้ำในสระบ้างไหม คำตอบที่ได้คือไม่มี

“คุณเอียนเดินสวนกับใครบ้างไหมครับ” สารวัตรถามอีกประโยค

อิวานอฟนั่งนึก ก่อนเกิดเรื่องชายหนุ่มเดินตรวจงานด้านหน้าโรงแรม และพอนึกได้ว่าเพ็ญจันทร์จะเดินทางกลับกรุงเทพเช้านี้ จึงเดินไปหาหมายจะร่ำลา แต่จังหวะจะก้าวผ่านทางเดินไปยังห้องพักของเพ็ญจันทร์ เขาเห็นเงาตะคุ่มหลังพุ่มกระดังงา เสื้อคลุมสีเขียวมิ้นดูคล้ายจะกลมกลืนไปกับสีเขียวของต้นไม้แต่มันก็ยังต่างกันจนเห็นชัดจึงร้องตะโกน ก่อนจะเห็นว่าคนสวมเสื้อคลุมตั้งท่าจะสาดน้ำใส่คนที่กำลังจะก้าวผ่าน จึงกระโจนผลัก

“ไม่มีเลยครับ เวลานั้นเช้ามาก ช่วงหกโมงครึ่ง ยังไม่มีใครลงมาว่ายน้ำ”

“คนร้ายน่าจะวางแผนมาอย่างดี” สารวัตรเอ่ยขึ้น แล้วหยุดพูดเมื่อโทรศัพท์มือถือดัง เขาเอ่ยกับปลายสายไม่กี่ประโยคก็กดตัด

“ลูกน้องผมโทรมาบอกว่าเจอเสื้อคลุมสีเขียวมิ้นในถังขยะห้องอาบน้ำ”

“แสดงว่าคนร้ายแค่สวมเสื้อคลุมพรางตัว” เขมราชที่ยืนฟังมานานเอ่ยถาม

“น่าจะใช่ครับ” สารวัตรตอบ

“แบบนี้ถ้าเราเช็คเสื้อคลุมในห้องพักก็น่าจะรู้ว่าใครทำ” ปีเตอร์ถาม

อิวานอฟฟังแล้วคิดตรึกตรอง และตลอดเวลาที่ทุกคนคุยกัน สายตาเขาเหลือบมองท่าทางกรกวีบ่อย แต่หญิงสาวนิ่งมาก นั่งเท้าคางมองทุกคนสนทนาอย่างสนใจ

        “แต่มันก็ไม่สามารถยืนยันได้ว่าห้องที่เสื้อคลุมหายเป็นคนลงมือ หลักฐานไม่เพียงพอที่จะสรุปครับ” สารวัตรเอ่ยขึ้น แล้วถอนใจยาว ดูเหมือนคดีง่ายๆ จะไม่ง่ายเสียแล้ว

          “คุณจันทร์ไปไหนแล้วครับ” สารวัตรถามหานางแบบสาว ที่รู้ว่ามาโรงพยาบาลพร้อมอิวานอฟ อยากสอบถามเธอต่อเผื่อจะได้ข้อมูลเพิ่ม

          “กลับไปโรงแรมแล้วครับ” อิวานอฟตอบ

          “อ้าว...” สีหน้าสารวัตรดูผิดหวัง ยกมือเกาหัว น่าจะเป็นเขาผิดเอง ที่ไม่โทรมาบอกให้รออยู่ที่นี่ก่อน

          “ไม่เป็นครับ เดี๋ยวผมกลับไปที่โรงแรมอีกรอบแล้วกัน” นายตำรวจหยิบโทรศัพท์ออกมาเพื่อกดโทรไปบอกลูกน้องให้แจ้งเพ็ญจันทร์ว่าเขาจะกลับไปสอบถามที่โรงแรม แต่หน้าจอกลับปรากฎเบอร์โทรลูกน้อง

          “ติ๊ดๆ” เขากดรับ สีหน้าเรียบนิ่งเริ่มเคร่งเครียด ก่อนจะตัดสาย

          “รถที่คุณเพ็ญจันทร์นั่งกลับโรงแรมประสบอุบัติเหตุโดนพุ่งชนจากด้านหลัง ตอนนี้เธออยู่ที่โรงพยาบาลครับ”

          “อะไรนะ!” หลายคนประสานเสียงร้องถาม อิวานอฟกัดฟันกรอดเมื่อได้ยิน



**********************
โชติรสขอคุย 
        หายไปหลายวันเลย แต่ไม่ได้หนีเที่ยวนะคะ 
กำลังรีไรท์เนื้อหาใหม่ทั้งหมดอยู่ เตรียมส่งสนพ. 
ปอลิง  เนื้อหาที่อัพในเด็กดี เป็นเนื้อหาที่ยังไม่ได้รีีไรท์ อาจมีคำผิดบ้าง โปรดอภัยด้วยยยยย 

มาลุ้นกันต่อ...ว่าใครคือคนร้าย ปอลิง2 เหตุการณ์ครั้งนี้ไม่ใช่ฝีมือกรกวีนะ อิอิ แต่กรกวีนางร้ายกว่านั้น 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

103 ความคิดเห็น

  1. #75 Bobo (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 23:11

    หายยยย

    #75
    0
  2. #74 Tuinui (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 22:21

    ลุ้นๆๆ

    #74
    0
  3. #73 Nattamon Ponlabat (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 13:59
    พระศุกร์เข้า พระเสาร์แทรกจริงๆเลยน้องจันทร์
    #73
    0