บ่วงรักสีเพลิง

ตอนที่ 42 : ไม่ได้หึง....แค่ไม่ยอมคน 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    7 ม.ค. 62





“อยากให้นายนิคอุ้มหรือไง” ชายหนุ่มเอ่ยด้วยภาษาไทยเสียงต่ำ มีความโมโหเจืออยู่

          สองหนุ่มสาวต่างจ้องตากันอย่างเอาเรื่อง เพ็ญจันทร์คับแค้นใจ ฝ่ายอิวานอฟหงุดหงิด แววตาของนิโคไลชัดเจนขนาดนั้น แต่เพ็ญจันทร์ยังตอบรับไปรับประทานอาหารมื้อเย็น เห็นแล้วได้แต่กัดฟัน เสน่ห์แรงเสียจริง เจอหน้าเพียงชั่วครู่ก็ทำให้นิโคไลตกหลุมรักเพียงสบตา

          “พี่เอียนจะอุ้มผู้หญิงคนนี้ทำไมคะ หล่อนไม่ได้เจ็บมากสักหน่อย ใช่ไหม มานี่ เดี๋ยวฉันประคองไปเอง” อิรินาเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง พยายามบอกตัวเองว่าอย่าโกรธ อย่าเกรี้ยวกราดยามเห็นแววตาห่วงใยเกินเหตุของอิวานอฟ

          “ไม่เป็นไรนาน่า พี่อุ้มไหว” แล้วร่างสูงก็อุ้มนางแบบสาวตรงไปยังร้านอาหาร เลือกโต๊ะชิดทางด้านหน้าผา ซึ่งมองออกไปเห็นวิวทะเลและภูเขา บรรยากาศสวยงามน่านั่งเล่น แต่ทว่าเวลานี้ อิวานอฟเริ่มไม่อยากนั่งตรงนี้ สายตานิโคไลยามมองเพ็ญจันทร์นั้นจ้องนิ่ง อมยิ้มคล้ายมีความสุขกับการมองใบหน้าสวยคม

          “ฉันไม่ได้เป็นอะไรมาก พวกคุณไม่ต้องมองเหมือนฉันพิการ” หญิงสาวเอ่ยเสียงแข็งเมื่ออิวานอฟกับนิโคไลรุมมองเหมือนเธอบาดเจ็บหนัก

          “ใช่ค่ะ พี่สองคนไม่ต้องมองจ้องแบบนั้นได้ไหม มันทำให้นาน่ารู้สึกผิด” น้ำเสียงเง้างอดเอ่ยขึ้น ช้อนตามองอิวานอฟอย่างเศร้าสร้อย จนชายหนุ่มวางมือแตะไหล่บอบบางเพื่อปลอบโยน

“จันทร์ไม่ได้เจ็บมาก แต่พี่มองเพราะกังวลแทนนาน่า อย่าทำหน้าเศร้าสิครับ” ชายหนุ่มเอ่ยแล้วยิ้มอบอุ่น ทำให้คนวางแผนเรียกร้องความสงสารจากเขายิ้มกว้าง

“ค่ะ นาน่าไม่เศร้าแล้ว นาน่ารู้ว่าพี่เอียนทำไปเพราะห่วงนาน่า” คนเอ่ยปรายตามาทางเพ็ญจันทร์ แล้วมุมปากก็ค่อยๆ ขยับแยกแย้ม

เพ็ญจันทร์เห็นแล้วเม้มปากแน่น หันไปสบตาเพื่อนรัก ซึ่งเลิกคิ้วคล้ายกับถามว่า ไงละ

“คุณแขยังไม่แนะนำเพื่อนเลยนะครับ” นิโคไลเอ่ยขึ้น พร้อมมองสำรวจเครื่องหน้าหญิงสาวอย่างพินิจ แอบพอใจความสวยคมดูมีเสน่ห์ ริมฝีปากอวบอิ่มเย้ายวนจนเขาเผลอจ้องเนิ่นนาน

และท่าทางการมองอย่างหมายมาดนั่น ทำให้คนมีสิทธิ์ครอบครองเม้มปาก แต่คงต้องเก็บอาการ วางตัวนิ่งเฉยคล้ายไม่สนใจ ค่อยกลับไปเคลียร์กันคืนนี้

“เพ็ญจันทร์ ถาวรสุจริตค่ะ หรือเรียกสั้นๆ ว่าจันทร์ เป็นนางแบบค่ะ ปิดจ๊อบงานล่ามที่กรุงเทพ แขก็รับจ๊อบเป็นผู้จัดการส่วนตัวชั่วคราวให้จันทร์ต่อค่ะ โชคดีที่มาถ่ายแบบที่ภูเก็ต เลยมีโอกาสได้เจอผู้บริหารของดานายเทคนิคัลอีกครั้ง” แขไขเอ่ยบอก เห็นแววตาพราวระยับอันชัดเจนว่าพอใจเพื่อนสาวของเธอแล้วเบนสายตามองอิวานอฟ ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ สนุกละงานนี้

“นางแบบเรอะ หึ!” เสียงเย้ยหยันดังขึ้น ก่อนที่อิรินาจะยักไหล่แล้วเอนตัวพิงหลังกับผนักเก้าอี้ แววตาเปลี่ยนเป็นพราวพร่าประกายสุขสันต์ หมดความหวาดระแวงทันทีเมื่อรู้ว่าหญิงสาวคนนี้เป็นนางแบบ นั่งยิ้มกริ่มจนสองเพื่อนรักย่นคิ้วมองด้วยความสงสัย เมื่อเห็นท่าทางเปลี่ยนไปกระทันหันของอิรินา

“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ผมนิโคไล วลาเชสลาฟ ส่วนนี่อิรินา วลาเชสลาฟน้องสาวผมเองครับ”

“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ที่จริงฉันก็ไม่ได้ติดใจอะไรมากมาย เข้าใจดีว่ามันเป็นความซุ่มซ่ามของน้องสาวคุณ” นางแบบสาวเอ่ยพร้อมยิ้ม ปรายตามองไปทางอิรินา และคิดว่าจะถูกมองด้วยแววตาเกรี้ยวกราดกลับมา แต่ทว่าอีกฝ่ายยังคงเฉย

อิรินาเบ้ปากเมื่อได้ยินคำเหน็บแหนม ถ้าสาวตรงหน้าไม่ใช่นางแบบ ก็คงร่วมวงทะเลาะตีฝีปากด้วย แต่เมื่อผู้หญิงคนนี้ทำอาชีพต้องห้ามที่อิวานอฟตั้งปฏิญาณว่าจะไม่คบสาวในวงการบันเทิงเป็นคนรัก หลังเคยเจ็บจากวาเรีย หล่อนก็ไม่ใช่เป้าหมายที่อิรินาต้องลงไปปะทะฝีปากด้วย น้องสาวของนิโคไลนั่งเชิดหน้ามองไปยังทะเลเบื้องหน้า ซึ่งดวงอาทิตย์กำลังคล้อยต่ำจมลงขอบน้ำครึ่งดวง

“คุณจันทร์ทั้งสวยทั้งใจดี โชคดีที่ผมได้เจอคุณที่นี่” นิโคไลเอ่ยชมตรงๆ มองจ้องเพียงใบหน้าสวยคม จนหลงลืมจะสังเกตสีหน้าเพื่อนรักว่าบึ้งตึงตั้งแต่เขาส่งแววตาหวานเยิ้มให้นางแบบสาว

แขไขได้ยินแล้วยิ้มหน้าแหย เหลือบมองทางอิวานอฟที่ยังคงนั่งนิ่ง

“ขอบคุณค่ะ ฟังแล้วมีความสุขจัง” หญิงสาวเอ่ยเสียงหวาน แอบยิ้มมุมปากเมื่อเห็นชายที่นั่งข้างกำมือแน่น ก่อนจะยักไหล่คล้ายไม่สนใจ วางมือเท้าคาง มองท่าทางที่เปลี่ยนไปของอิรินา ต้องมีอะไรบางอย่างเกี่ยวกับความเป็นนางแบบของเธอ ผู้หญิงคนนี้ถึงได้เปลี่ยนท่าทางหวงไปเป็นไม่สนใจ ราวกับว่าเธอไม่ใช่คู่แข่งอีกแล้ว

“ผมอยู่เที่ยวภูเก็ตหนึ่งอาทิตย์ คุณจันทร์กับคุณแขสนใจร่วมกรุ๊ปด้วยไหมครับ ผมอยากคุยเรื่องธุรกิจกับคุณแขต่อ ยังสนใจจะส่งผลิตภัณฑ์สปาไปมอสโกอยู่ไหมครับ” เมื่อคิดว่าตัวเองอาจเกิดรักแรกพบกับเจ้าของใบหน้าสวยคมคนนี้ นิโคไลจึงอยากสานสัมพันธ์ต่อ โดยเอ่ยถึงการส่งผลิตภัณฑ์สปากไปยังมอสโก ซึ่งแขไขเล่าว่าเธอสนใจ แต่ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร

“ขอบคุณที่เอ่ยชวนนะคะ แต่พรุ่งนี้เย็น ฉันมีงานเดินแบบที่กรุงเทพค่ะ คงเดินทางออกจากภูเก็ตช่วงเช้าเลย ไว้โอกาสหน้านะคะ” หญิงสาวตอบแล้วยิ้มหวานยวนยั่ว ด้วยความหมั่นไส้ล้วนๆ ที่ผลักดันให้เธอชม้ายตามองนิโคไลแบบนี้ อยากนิ่งก็นิ่งไป เธอจะป่วนประสาทจนกว่าอิวานอฟจะออกอาการ หวง

ส่วนคนที่เพ็ญจันทร์อยากให้ออกอาการนั้น นั่งกำมือระงับความหงุดหงิดที่เกิดขึ้นตั้งแต่นิโคไลโผเข้าหานางแบบสาวคล้ายอยากอุ้มแล้ว แต่ทนนั่งเงียบเพราะเพ็ญจันทร์เป็นคนบอกเองว่าอยาก ปกปิด เรื่องราวระหว่างเรา

แต่เชื่อเถอะ เพ็ญจันทร์ต้องได้บทเรียนที่กล้ายั่วประสาทเขาแบบนี้


**********************************

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามค่า  


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

103 ความคิดเห็น

  1. #59 Nattamon Ponlabat (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 23:24
    หึหึ พี่เอียน จะทำไรน้องงงงงง
    #59
    0