บ่วงรักสีเพลิง

ตอนที่ 41 : ไม่ได้หึง....แค่ไม่ยอมคน 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,047
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    5 ม.ค. 62








           เพ็ญจันทร์มองสาวผมบรอนด์ซึ่งจำได้ว่าเป็นคนที่ยืนกอดอิวานอฟเมื่อคืน แล้วเบ้ปากเมื่อเห็นท่าทางหวงผู้ชายคิดแล้วได้แต่ส่ายหน้า ชายคนนี้เธอได้กินเรียบร้อย แม้จะกินแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว โดนพิษยาผลักดันให้ทำเรื่องน่าอาย แต่ไม่เคยคิดจะพัวพันด้วยถึงได้ปล่อยให้เดินลอยชายไปกอดสาวอื่น แล้วสาวอื่นจำเป็นไหมที่ต้องมองเธออย่างเหยียดหยามขนาดนี้ คิดแล้วเดือดดาล อารมณ์ที่ขึ้นเพราะโกรธคนเหยียบเท้าเลยไปลงกับอิวานอฟแทน

          “ปล่อยมือสะอาดของคุณออกจากฝ่าเท้าสกปรกของฉันซะ” ภาษารัสเซียสำเนียงชัดเอ่ยเน้นทุกวลี จนทำให้คนอื่นมองเธออย่างตะลึง ไม่เพียงแค่ใช้เสียงข่ม เพ็ญจันทร์ยังหยิกไปบนหลังมือคนไม่ยอมปล่อยฝ่าเท้าด้วย ลงน้ำหนักเต็มกำลังจนอิวานอฟเจ็บแต่นั่งหน้านิ่ง

“แค่มารยาทง่ายๆ อย่างเอ่ยคำว่าขอโทษยังทำไม่ได้ ก็ไม่ควรจะเชิดหน้าสูงแล้วมองต่ำนะคะ” เพ็ญจันทร์เอ่ยต่อว่าคนเหยียบเท้า ที่กำลังยืนหน้าเสีย เมื่อคิดดูถูกอีกฝ่ายไปว่าไม่รู้ภาษาที่กำลังตอบโต้

“ใจเย็นแก” แขไขเอ่ยเตือนสติ แววตาและท่าทางแบบนี้ของเพ็ญจันทร์ มันหมายถึง องค์ลง

เพ็ญจันทร์ไม่สนใจคำเตือนของเพื่อนรัก จ้องหน้าคนเหยียบเท้าอย่างเอาเรื่อง แววตาดุดันเกรี้ยวกราดพร้อมอาละวาด ถ้ายังมีคำพูดไม่น่าฟังเข้าหูเธอจะสวนกลับซัดไม่เลี้ยง

ฝ่ายคนเพิ่งเห็นเพ็ญจันทร์เดือดดาลเผยอริมฝีปาก ตกใจกับท่าทางเอาเรื่อง นี่คือคนเดียวกับที่นอนหมดเรี่ยวแรงตอนรู้ตัวว่าเป็นตกเป็นเป้าหมายลอบทำร้ายจริงหรือ อิวานอฟส่ายหน้าแล้วยิ้มมุมปาก สวมหน้ากากแล้วสินะ

นิโคไลลดกล้องที่กำลังกดชัตเตอร์ถ่ายภาพ ความงามของสาวคนนี้ มองผ่านเลนส์แล้วสวยเย้ายวนจนอยากมองด้วยตาเปล่า วงหน้าสวยคม ดวงตากลมโตล้อมกรอบด้วยแพขนตายาวงอน สันจมูกโด่งเด่นรับกับคางเรียวรี คิ้วโก่งพองามรับกับริมฝีปากอวบอิ่มดูเซ็กซี่เย้ายวน สวยคมมีเสน่ห์ตราตรึงจนสะกดสายตาผู้คนให้หยุดจับจ้อง โดยเฉพาะผู้ชาย

พอมองผ่านใบหน้าสวยคมนั่น นิโคไลเห็นหญิงสาวคนหนึ่งซึ่งคล้ายว่าจะเป็นแขไข ล่ามสาวตาโตที่เพิ่งได้คุยกันตอนประชุมระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก

“คุณแขไข”

คนยืนจับมือเพื่อนรักไว้หันมองทางคนถาม ย่นคิ้วก่อนจะเบิกตากว้าง

“คุณนิโคไล” แขไขเอ่ยขึ้น ก่อนจะมาภูเก็ตพร้อมเพ็ญจันทร์ หญิงสาวไปทำงานพิเศษ นั่นคือล่ามฟรีแลนด์

แขไขจบสาขารัสเซียศึกษา จึงสามารถใช้ภาษารัสเซียได้ในระดับดี จึงรับจ๊อบเป็นล่ามให้กับทางหน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชน พร้อมกับดูแลธุรกิจผลิตภัณฑ์สปาไปด้วย ส่วนเพ็ญจันทร์นั้นเลือกเรียนคอร์สพิเศษที่ทางมหาวิทยาลัยเปิดสอน จึงพูดอ่านฟังภาษารัสเซียได้และมักจะฝึกพูดกับแขไขเป็นประจำ

“ยินดีที่ได้เจอกันอีกครั้งครับ” นิโคไลเอ่ยขึ้น ยิ้มตาเยิ้มยามจับจ้องใบหน้ากลม

ภาพนิโคไลยิ้มให้แขไขนั้น ดึงทุกคนให้หันมาสนใจ หลงลืมไปว่าเมื่อครู่เพ็ญจันทร์เตรียมเอาเรื่องอิรินา และเธอก็เตรียมจะตอบโต้กลับ

“นายรู้จักแขไขหรือไง” อิวานอฟเอ่ยถาม แล้วพยายามดึงมืออิรินาออกจากแขน เพราะเห็นแล้วว่า เพ็ญจันทร์ปรายตามอง

“ใช่ ตอนประชุมกับทีมรองนายกรัฐมนตรีด้านเศรษฐกิจของไทย เรื่องโครงการระเบียงเขตเศรษฐกิจภาคตะวันออกของไทย คุณแขเป็นล่ามให้กับทางเจ้าหน้าที่”

พอจบคำอธิบายของเพื่อนรัก อิวานอฟหันมองแขไขด้วยความรู้สึกแปลกใจ นอกจากเป็นผู้จัดการเพ็ญจันทร์ เป็นเจ้าของผลิตภัณฑ์สปา แขไขยังทำอาชีพอะไรอีก และสิ่งที่ทำให้เขาทึ่งคือ สองสาวนี้พูดภาษารัสเซียได้ชัดเจนคล้ายกับร่ำเรียนมาโดยตรง

“โลกกลมอีกแล้ว” แขไขเอ่ยด้วยภาษาไทยแล้วยิ้มตาหยีขณะมองหน้านิโคไล

“ดีใจที่ได้เจอคุณแขไขอีกครั้ง แบบนี้เราน่าจะหาที่นั่งคุยกันหน่อยนะครับ ยังมีอีกหลายเรื่องที่ผมยังไม่ได้คุยกับคุณแข” นิโคไลเอ่ยขึ้นหลังมองจ้องใบหน้าสวยคมของหญิงสาวที่แขไขโอบกอด

“ไปที่ร้านอาหารนั่นดีกว่า” นิโคไลเอ่ยบอกแล้วชี้ไปทางร้านอาหารด้านขวามือ

เพ็ญจันทร์หันมองแขไขแล้วส่ายหน้า เธอไม่อยากเสวนากับคนพวกนี้โดยเฉพาะคนเหยียบเท้า

“ขอเลี้ยงอาหารมื้อเย็นชดเชยที่น้องสาวผมเหยียบเท้าคุณได้ไหมครับ” คนเอ่ยยิ้มตาพราว แม้ถูกน้องสาวตวัดตาใส่ก็ไม่สะทกสะท้าน มองจ้องใบหน้าสวยคมนั่นอย่างมีแผน

“แต่ฉัน...” เพ็ญจันทร์เตรียมปฏิเสธ แต่ท่าทางเบ้ปากเหยียดของคนเหยียบเท้าทำให้หยุดยั้ง แล้วเชิดหน้าสูงขณะมองอีกฝ่ายกอดรัดต้นแขนอิวานอฟ ราวประกาศว่าผู้ชายคนนี้เป็นของหล่อน เธอห้ามยุ่ง

“ได้ค่ะ” แล้วนางแบบสาวก็เอ่ยตกลง ก้าวเท้าจะเดินไปยังร้านอาหารที่นิโคไลชี้ แต่รู้สึกเจ็บแปลบจนต้องหยุดก้าว ยกเท้าขึ้นมาบีบคลึง

“เดินไหวไหมครับ” ชายหนุ่มเอ่ยถาม และไม่รอให้อีกฝ่ายตอบ ก้มตัวหมายจะอุ้มเพ็ญจันทร์ แต่อิวานอฟไวกว่า

          “ปล่อย! ฉันเดินได้ โดนคนเหยียบเท้าไม่ใช่โดนช้างเหยียบ” เพ็ญจันทร์แหวด้วยภาษาไทย หวังให้เขากลัวจนยอมปล่อยมือ แต่ทว่าอิวานอฟกลับยิ้มยกมุมปาก แววตาดุดันจ้องข่มขู่จนนางแบบสาวไม่กล้าเอ่ยอีก

          “อยากให้นายนิคอุ้มหรือไง” ชายหนุ่มเอ่ยด้วยภาษาไทยเสียงต่ำ มีความโมโหเจืออยู่

          สองหนุ่มสาวต่างจ้องตากันอย่างเอาเรื่อง เพ็ญจันทร์คับแค้นใจ ฝ่ายอิวานอฟหงุดหงิด แววตาของนิโคไลชัดเจนขนาดนั้น แต่เพ็ญจันทร์ยังตอบรับไปรับประทานอาหารมื้อเย็น เห็นแล้วได้แต่กัดฟัน เสน่ห์แรงเสียจริง เจอหน้าเพียงชั่วครู่ก็ทำให้นิโคไลตกหลุมรักเพียงสบตา




***************************************************************



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

103 ความคิดเห็น

  1. #57 Nattamon Ponlabat (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 15:39
    หึหึ พี่เอียนมีหึง
    ทีตัวเองเดินควงสาว
    จะให้นางเอกชั้นว่างัย
    #57
    0
  2. #56 black26 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 10:57
    ว่าแล้วความหวงเมียก็มา
    #56
    0