บ่วงรักสีเพลิง

ตอนที่ 40 : ไม่ได้หึง...แค่ไม่ยอมคน 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,039
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    3 ม.ค. 62




          “ขอโทษที่ภรรยาฉันเคยทำร้ายหนู”

          “ไม่เป็นไรค่ะ แต่ถ้าท่านจะกรุณา อย่ามาวุ่นวายกับดิฉันอีก”

          น้ำเสียงตัดพ้อต่อว่านั่นทำให้คนสูงวัยกว่ายิ้มตาเศร้า “ฉันเอ็นดูหนูเหมือนลูกสาว”

          เพ็ญจันทร์หันมองหน้าคนพูด ถ้าก่อนหน้านี้นุกูลไม่เคยส่งคนมายื่นข้อเสนอเชิงบีบบังคับให้เธอรับตำแหน่งเมียเก็บ เพ็ญจันทร์อาจเชื่อ

          “ถ้าท่านพูดประโยคนี้ก่อนจะขู่ดิฉันให้รับตำแหน่งเมียเก็บของท่าน ดิฉันอาจเชื่อค่ะ”

          นุกูลฟังแล้วถอนใจ เขาพลาดที่ส่งธวัชไปข่มขู่เพ็ญจันทร์เช่นนั้น แต่หากได้เห็นภาพถ่ายครอบครัวเพ็ญจันทร์ก่อน เชื่อเถอะ เขาจะไม่ทำเช่นนั้นแน่นอน

          รัฐมนตรีหนุ่มอยากยื่นมือจับผมที่โดนลมพัดจนหลุดมาคลอเคลียใบหน้าคมนั่นทัดใบหู แต่เพียงแค่เขาขยับขาก้าวเดิน เพ็ญจันทร์ก็ก้าวถอย หวาดระแวงจนคนมองเจ็บร้าวกลางอก มือสองข้างของเขาไม่เคยได้สัมผัสโอบอุ้มเด็กหญิงเพ็ญจันทร์ตลอดช่วงอายุที่เติบโตเป็นนางสาวเพ็ญจันทร์ เขาจะต้องทำเช่นไร ถึงจะได้โอบกอดมอบความอบอุ่นให้หญิงสาวตรงหน้า

          ทั้งสองต่างจ้องหน้ากัน คนหนึ่งมองด้วยความรัก ความอบอุ่น แต่อีกคนจ้องกลับด้วยความหวาดระแวงแฝงการต่อว่า

          แสงแฟลชสว่างวาบขึ้น เพ็ญจันทร์หันมอง ดวงตาเบิกกว้างเมื่อเห็นชายคนหนึ่งวิ่งหนีไปจนพ้นตึก สีหน้าวิตกแทบร้องไห้หันมองแขไข

          “ท่านกำลังทำร้ายจันทร์” แขไขตวาดใส่รัฐมนตรีหนุ่ม ไม่หวั่นกลัวแม้จะถูกลูกน้องของท่านมองจ้องอย่างดุดัน

          “ขอโทษด้วย ไม่คิดว่าจะมีนักข่าวตามมา” นุกูลถอนใจยาวก่อนจะเอ่ยขึ้น แล้วหันไปทางลูกน้องคนสนิท

          “จัดการปิดข่าวให้เรียบร้อย”

          “ได้ครับนาย” แล้วธวัชก็หยิบโทรศัพท์ออกมาโทรติดต่อใครบางคน

          นุกูลเห็นแล้วว่านางแบบสาวหวาดระแวงในตัวเขามาก คงต้องถอยก่อน หากยังรั้นจะก้าวเข้าหาไม่ใช่เพียงนางแบบสาวจะวิ่งหนี แต่เขาจะทำให้เธอเดือดร้อน

          “ขอโทษด้วยจริงๆ ฉันเห็นลูกจันทร์ถ่ายรูปอยู่ตรงนี้เลยเดินเข้ามาทักทายและอยากเลี้ยงขนมกับเครื่องดื่มสักแก้ว แต่ถ้าลูกจันทร์ไม่สบายใจ คงต้องขอตัวก่อน”

          แล้วคนผิดหวังก็หันหลังเดินตรงไปยังรถตู้สีดำซึ่งจอดห่างไปประมาณห้าร้อยเมตร ทิ้งให้นางแบบสาวยืนประหวั่นพรั่นพรึง คำขู่ของสุรีรัตน์ยังดังก้องกังวานกลางสมอง

          ถ้าหล่อนยุ่งกับสามีฉันอีก ได้รู้แน่ ว่านรกบนดินเป็นยังไง

          “ซวยแล้วแข” เพ็ญจันทร์เอ่ยขึ้น แม้จะได้ยินท่านนุกูลสั่งให้ลูกน้องปิดข่าว แต่จะปิดได้แน่เหรอ

          “ใจเย็นก่อน ท่านนุกูลอาจปิดข่าวได้ เขาเองก็คงไม่อยากทะเลาะกับเมียที่บ้านมั้ง”

          แขไขเอ่ยปลอบแล้วจูงมือเพื่อนรักเดินไปตามถนนกระบี่ กวาดตามองหาร้านที่พอจะนั่งดื่มชาเขียวเย็นสักแก้ว จนเจอร้านเล็กๆ ตกแต่งด้วยเครื่องเรือนเก่าดูสวยงามลงตัว เพ็ญจันทร์สั่งชาเขียวมานั่งดื่มดับความกลุ้ม ฝ่ายแขไขนั่งพิมพ์ไลน์รายงานอภิรัชว่าเกิดอะไรขึ้น จะได้เตรียมรับมือ

 

          หลังคุยงานกับลูกค้าเรียบร้อย อิวานอฟให้ปิติพงษ์ขับรถมาส่งที่แหลมพรหมเทพ เนื่องจากนิโคไลโทรบอกเขาว่าอิรินาอยากดูพระอาทิตย์ตกดินที่นี่ และเอ่ยชวนเขามาเที่ยวด้วย ในฐานะเจ้าถิ่นอิวานอฟไม่คิดปฏิเสธ และรู้สึกผิดอยู่บ้างว่า ตั้งแต่เช้าเขาปล่อยให้สองพี่น้องนั่นเที่ยวกันลำพัง ส่วนตัวเขาติดคุยงานกับลูกค้าตั้งแต่เช้า เพิ่งจะเสร็จตอนสี่โมงเย็น

          “แสงกำลังสวย ถ่ายรูปกันค่ะพี่เอียน

          อิวานอฟพยักหน้าเมื่ออิรินาเอ่ยชวน ก้าวมายืนข้างหญิงสาว แล้วให้นิโคไลทำหน้าที่ช่างภาพ ดวงอาทิตย์ยังไม่ตกสู่พื้นน้ำ แต่ทว่า แสงทองเหลืองอร่ามอาบไปทั่วขอบฟ้าจุดจรดขอบน้ำ ให้บรรยากาศอบอุ่นสวยงาม จนนักท่องเที่ยวต่างหามุมเก็บภาพเหล่านั้น

          พอถ่ายได้นับสิบภาพ อิรินาจูงมืออิวานอฟเดินไปอีกมุมหนึ่ง ซึ่งมองลงไปเห็นแหลมพรหมเทพอยู่ด้านหลังชัด

          “เอามุมนี้ด้วยค่ะพี่นิค” อิรินาเอ่ยบอกแล้วขยับถอยพร้อมดึงแขนอิวานอฟตามเมื่อนิโคไลบอกให้ถอยอีกนิดเพื่อจะได้มุมสวย

          “โอ้ย!” เสียงร้องอย่างเจ็บปวดดังขึ้นเมื่อส้นรองเท้าปลายแหลมของอิรินากดบนหลังเท้าเปลือยของหญิงสาวที่กำลังถ่ายภาพให้เพื่อนเต็มแรง

          อิรินาหันมอง เห็นหญิงสาวคนหนึ่งก้มดูเท้าตัวเอง

          “ร้องเสียดัง” เธอเอ่ยบอกด้วยภาษารัสเซีย แล้วยืนกอดแขนอิวานอฟแน่น ปรายตามองหญิงสาวคนนั้นคล้ายไม่อยากสนใจ และไม่อยากพูดต่อ แอบคิดเหยียดว่าพูดไป ผู้หญิงคนนี้ก็คงไม่เข้าใจว่าเธอพูดอะไร เสียเวลาที่จะเอ่ย

          “จันทร์เป็นไงบ้าง” แขไขเดินมาดูเพื่อน ทรุดตัวนั่งกับพื้นแล้วมองรอยบุ๋มที่คาดว่าจะต้องห้อเลือดวันพรุ่งนี้ เพราะส้นรองเท้าของคนเหยียบนั้นแหลมและคงย่ำเต็มแรง แถมเพ็ญจันทร์สวมรองเท้าแบบเปลือยหน้าเท้า มีสายเล็กๆ พันเกี่ยวไว้เท่านั้น

          “เจ็บ” หญิงสาวเอ่ยบอกพร้อมจับฝ่าเท้า

          อิรินาฟังไม่เข้าใจหรอกว่าสองคนนั้นพูดอะไรกัน แต่ท่าทางเหมือนเจ็บปางตายนั่นทำให้นึกหมั่นไส้ เบ้ปากมองเหยียด เดี๋ยวคงโวยวายเรียกร้องค่าเสียหายต่อสินะ เธอเจอพวกมิจฉาชีพแบบนี้มาเยอะ

เพ็ญจันทร์รอฟังคำขอโทษมาสักพัก แต่คนทำก็ยังไม่เอ่ย แอบเหน็บว่าเธอร้องเสียงดังแล้วก็ยืนเฉย คิดแล้วก็โมโห หันไปทางคนเหยียบคล้ายจะมองเพื่อดูหน้าคนทำที่ยังไม่แสดงความรับผิดชอบ

          “จันทร์!

          เพียงแค่เพ็ญจันทร์เงยหน้าขึ้นมา คนที่ยืนอยู่ชิดอิรินาก็ส่งเสียงดังคล้ายตกใจเมื่อคู่กรณีของอิรินาคือเพ็ญจันทร์ และแววตาดุกร้าวคล้ายตำหนินั่นมีผลต่อเขา ชายหนุ่มรีบทรุดตัวก้มมอง จับฝ่าเท้านั้นดูอย่างชิดใกล้

          “พี่เอียน อย่าจับ เท้ามันสกปรกค่ะ ผู้หญิงคนนี้เป็นใครก็ไม่รู้ อย่าแตะตรงรอยแผลนั่นนะคะ เดี๋ยวติดเชื้อ” อิรินาเอ่ยบอกเสียงแหลม แล้วดึงมือชายหนุ่มออกห่างฝ่าเท้าหญิงสาวแปลกหน้า ซึ่งพอได้มองสำรวจ ก็เห็นความสวยคมน่าจับจ้องเสียจนไม่อยากให้อิวานอฟมอง

          เพ็ญจันทร์มองสาวผมบรอนด์ซึ่งจำได้ว่าเป็นคนที่ยืนกอดอิวานอฟเมื่อคืน แล้วเบ้ปากเมื่อเห็นท่าทางหวงผู้ชายคิดแล้วได้แต่ส่ายหน้า ชายคนนี้เธอได้กินเรียบร้อย แม้จะกินแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว โดนพิษยาผลักดันให้ทำเรื่องน่าอาย แต่ไม่เคยคิดจะพัวพันด้วยถึงได้ปล่อยให้เดินลอยชายไปกอดสาวอื่น แล้วสาวอื่นจำเป็นไหมที่ต้องมองเธออย่างเหยียดหยามขนาดนี้ คิดแล้วเดือดดาล อารมณ์ที่ขึ้นเพราะโกรธคนเหยียบเท้าเลยไปลงกับอิวานอฟแทน

          “ปล่อยมือสะอาดของคุณออกจากฝ่าเท้าสกปรกของฉันซะ” ภาษารัสเซียสำเนียงชัดเอ่ยเน้นทุกวลี จนทำให้คนอื่นมองเธออย่างตะลึง ไม่เพียงแค่ใช้เสียงข่ม เพ็ญจันทร์ยังหยิกไปบนหลังมือคนไม่ยอมปล่อยฝ่าเท้าด้วย ลงน้ำหนักเต็มกำลังจนอิวานอฟเจ็บแต่นั่งหน้านิ่ง



***************************


ขอบคุณทุกคนที่ติดตามค่า 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

103 ความคิดเห็น

  1. #55 Nattamon Ponlabat (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 23:11
    สงสารพี่เอียนน้อ
    #55
    0
  2. #54 black26 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 18:48
    พี่เอียนจะแก้ตัวว่ายังไงคะเมียมาเห็นเซลฟี่กับสาวอื่น
    #54
    0