บ่วงรักสีเพลิง

ตอนที่ 4 : จากก่อนเจอ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,465
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    27 ต.ค. 61






อิวานอฟขับรถออดี้สีดำแล่นออกจากที่พักตรงไปยังโรงแรมแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากกวินทรารีสอร์ตแอนด์สปา เพราะหญิงขายบริการต้องการเอาของที่นั่น ชายหนุ่มนั่งรอหญิงสาวขึ้นไปเอาของในรถ พอเธอลงมาก็ขับรถเข้ากรุงเทพมหานคร

ชายหนุ่มขับรถพร้อมขบคิด เริ่มรู้สึกแปลกๆ หญิงสาวขายบริการที่เซอร์กีย์ส่งไปให้เขาสั่งตรงไปจากกรุงเทพเลยรึ หรือว่าเธอจะเป็นนักศึกษาที่เดือดร้อนค่าเทอม ได้ยินถวิลบ่นปิติพงษ์เรื่องเลี้ยงดูเด็กสาวบ่อยๆ และลูกน้องจอมทะเล้นก็ไม่เคยปฏิเสธ เวลามารับส่งเขาที่กรุงเทพ ปิติพงษ์ก็แวะนอนค้างคอนโดสาวน้อยที่เลี้ยงดูซึ่งไม่รู้ว่า ลูกน้องตัวดีเลิกกับคนรักเพราะทำงานหนักหรือแฟนสาวจับได้ว่าปิติพงษ์เลี้ยงกิ๊ก และหากว่าผู้หญิงคนนี้เป็นนักศึกษาที่เดือดร้อนค่าเทอมเขาจะทำอย่างไร ส่งเงินเลี้ยงดูตอบแทนประสบการณ์ดีๆ สักปีสองปีเหมือนปิติพงษ์รึ คิดแล้วก็แอบเหลือบมองเรือนร่างอวบอิ่มอีกครั้ง

แม้จะสงสัยอยากถามหลายคำถาม แต่เมื่อสัญญาแล้วว่าจะไม่ถามใคร ไม่ว่าตัวเธอหรือเซอร์กีย์ ชายหนุ่มจึงพยายามหยุดยั้งความสงสัย ตั้งใจขับรถพาเธอไปส่งยังที่หมาย

ฝ่ายเพ็ญจันทร์นั่งเงียบตั้งแต่ขึ้นรถ สมองกำลังนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน แต่ยิ่งคิดยิ่งเจ็บใจความโง่ของตัวเอง เพ็ญจันทร์ไปพัทยาเพื่อร่วมงานเดินแบบแฟชั่นโชว์ของนิตสารแอล พอเสร็จงานเธอออกมาเดินเล่นหาของกินที่ตลาดไนท์บาซ่า ขณะที่เพื่อนนางแบบคนอื่นนัดกันไปเที่ยวผับ หญิงสาวไม่คิดว่าตัวเองจะมีคนจ้องทำร้าย หรือสวยสะดุดตาผู้ชายคนไหน การแต่งกายก็มิดชิด กางเกงวอร์มกับเสื้อโปโลตัวหลวม

เดินดูของไปเรื่อยๆ มารู้ตัวอีกทีก็โดนผู้ชายสองคนก้าวมาดักหน้าดักหลัง สายตาพวกมันมองโลมเลีย แลบลิ้นหื่นกระหายดูน่ากลัว หญิงสาวพยายามวิ่งหนี แต่พวกมันกระชากถูกไปทางป่ารก ความมืดยามค่ำช่วยอำพรางการกระทำของพวกมัน เธอพยายามกรีดร้องแต่มือชายคนหนึ่งปิดปากแน่น พวกมันลากเธอไปตามเส้นทางมืดๆ จนไปถึงบ้านร้างหลังหนึ่งเหวี่ยงเธอไปล้มกองกับพื้น ก้าวคุกคามและชายตัวผมถือขวดน้ำไว้ในมือ ตอนนั้นใจเธอสั่นหวั่นพรั่นพรึง แต่พยายามตั้งสติ โชคดีที่เธอออกกำลังกายทุกเช้า วิ่งวันละสิบกิโลเมตรเป็นประจำเพราะชอบลงแข่งวิ่งมาราธอนสะสมเหรียญ

ชายคนหนึ่งก้าวมาจับตัวเธอไว้พร้อมกับบีบปากเตรียมเทน้ำในขวดใส่ปาก คนร้ายตัวเตี้ยกว่าเธอและผมบางราวพวกขี้ยาพอเธอถีบตรงหน้าท้อง มันกระเด็นไปชนพนังห้อง กว่ามันจะได้ส่งเสียงเรียกเพื่อนร่วมทีม เพ็ญจันทร์ก็กระโดนหนีออกมาทางหน้าต่าง พวกมันคงคิดว่าผู้หญิงผอมๆ อย่างเธอจะไร้เรี่ยวแรงแค่ผู้ชายตัวผอมนั่นก็เพียงพอจะจับเธอกรอกยาได้ เพ็ญจันทร์วิ่งแบบไม่คิดชีวิตไปจนถึงชายหาดที่ไร้ซึ่งผู้คน แต่ไม่ว่าจะหนีเพียงไรพวกมันก็ยังตามไปจับตัวได้ และคราวนี้มันสองคนช่วยกันล็อคตัวเธอนกรอกยานั่นได้สำเร็จ จนนำมาซึ่งเรื่องอัปยศเมื่อคืน

แม้ไม่รู้ว่าชายคนนั่งเคียงข้างเข้ามาเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้อย่างไร แต่ลางสังหรณ์บอกว่าเขาไม่ใช่พวกคนร้าย สองคนนั่นอาจเป็นพวกขี้ยาที่ชอบดักฉุดนักท่องเที่ยวไปพร่าสวาท แล้วเธอก็ประมาทเกินไป เดินเที่ยวคนเดียวยามค่ำโดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัย

ชายคนขับรถคิดว่าเธอเป็นสาวขายบริการก็ดี เรื่องราวระหว่างเธอและเขาจะได้จบแค่นี้ เขาไม่พูด เธอไม่พูด เรื่องราวก็คงเป็นความลับต่อไป เธอไม่อาจย้อนไปเรียกคืนสิ่งมีค่าที่สุด แต่หากยึดมั่นตามแนวทางที่แม่และยายสั่งสอน เธอจะไม่ใช่ผู้หญิงไร้ค่าอย่างที่ใครหลายคนคิด เรื่องราวมันผิดพลาดไปหมดแล้ว แต่เธอไม่จำเป็นต้องทำผิดเพิ่มอีก

ง่วงก็นอนคนขับเอ่ยเมื่อเธอหลับตา

“...” เพ็ญจันทร์ไม่ตอบรับ เธอหลับตาเพื่อไล่ความเลวร้ายออกไปจากสมองก่อนจะลืมมองเส้นทางเมื่อรถเก๋งสีดำแล่นผ่าน

ลงทางด่วนข้างหน้าหญิงสาวเอ่ยบอก

อิวานอฟทำตามทันที และภาวนาว่าให้ตัวเองจำทางกลับรีสอร์ตของเซอร์กีย์ได้ หรือถ้ากลับไม่ถูกจริงๆ ก็เรียกปิติพงษ์มาขับกลับ ชายหนุ่มคิดแล้วขับต่อไป

เลี้ยวซ้าย

เสียงของคนนั่งข้างจะดังก็ต่อเมื่อเอ่ยบอกให้เขาเลี้ยวรถไปตามเส้นทางที่เธอต้องการ ไม่แยแสจนเขาเริ่มหงุดหงิด เธอควรจะดีใจสิ ที่ครั้งแรกเกิดกับลูกค้าหน้าหล่อคมเข้ม และยังหนุ่มแน่นไม่ใช่ชายแก่คราวพ่อ หรือตาเฒ่าจิตวิตถาร

จอดข้างหน้า

สถานที่ที่หญิงสาวข้างกายสั่งให้จอดไม่ใช่หน้าคอนโหหรือบ้านพัก แต่เป็นสถานีรถไฟฟ้าแห่งหนึ่ง อิวานอฟหันมองอย่างสงสัย

แค่นี้พอเพ็ญจันทร์เสียงห้วนแล้วก้าวลงไปทันที

ฝ่ายคนมาส่งได้แต่ส่ายหน้า ยามเห็นเธอเดินย่องแย่งยิ่งสงสาร รีบขับรถออกไปวนหาที่จอด จนไปเจอทางเข้าห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ชายหนุ่มเลี้ยวเข้าไปจอดแล้วเดินไปตามเส้นทางที่ชี้บอกว่า บีทีเอสชิดลม แล้วมองหาหญิงสาวคนนั้นหวังจะพาเธอไปหาหมอเพราะดูท่าทางแล้วจะเจ็บหนัก

ทำไมรู้สึกคาใจอย่างนี้วะแววตาของหญิงขายบริการทำให้อิวานอฟกังวลแปลกๆ มีอย่างบางกดดันให้เขารู้สึกผิดที่ทำร้ายเธอไป แม้ว่าเรื่องราวมันจะเกิดขึ้นเพราะเธอเลือกทางเดินของเธอเอง ขายบริการแต่เพราะเยื่อบางๆ กับอาการถูกวางยานั่นทำให้เขาคาใจ ยิ่งเห็นสภาพคล้ายหมดอาลัยตายอยากก่อนจะลงจากรถยิ่งทำให้ชายหนุ่มสงสัยและเริ่มร้อนรนด้วยความเป็นห่วง

ชื่อของผู้หญิงคนนั้นเขาก็ไม่รู้จัก เบอร์โทรก็ไม่มี ก่อนจะยืนหน้าซีดยกมือทั้งสองทึ้งเส้นผมตัวเอง เมื่อคิดได้ว่าเมื่อคืนนี้ ถุงยางอนามัยหมดหลังจากผ่านเกมรักครั้งที่สาม แล้วหลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้ป้องกันอีกเพราะแน่ใจว่าเธอไม่เคยผ่านชายอื่น ไม่มีโรคร้ายเป็นของแถมแน่นอน

พี่เอียน พี่เอียนจริงๆ ด้วย เสียงหวานใสเอ่ยเรียกอย่างดีใจ ก่อนที่แขนของอิวานอฟจะถูกกอดรัด

อิวานอฟหันมองอย่างตกใจ แล้วยิ้มอ่อนให้ตรีชฎา โกมล ลูกสาวของทวี โกมล เจ้าของทวีอินสตรัคชั่น

พี่เอียนมาหาตรีใช่ไหมคะ ตรีชฎาแทบจะกรีดร้องเมื่อก้าวออกประตูกั้นบีทีเอสแล้วเห็นอิวานอฟยืนหันไปหันมา ตอนแรกก็ไม่ใช่ใจว่าเป็นเขา เพราะปกติชายหนุ่มจะทำงานอยู่ภูเก็ต แทบไม่ก้าวออกจากคีรีมันตรา

เอ่อ...อิวานอฟอึกอักไม่กล้าบอกว่ามายืนตรงนี้เพราะเริ่มเป็นห่วงหญิงสาวขายบริการคนนั้น

วันนี้ตรีมีเดินแบบที่ลานหน้าห้างสรรพสินค้านั่นค่ะ พี่เอียนรู้ใช่ไหม เลยแอบมาดูตรีหญิงสาวเอ่ยเข้าข้างตัวเอง

ตรีชฎาแอบชอบอิวานอฟตั้งแต่สบตาครั้งแรก ตอนที่เขามาภูเก็ตเมื่อสามปีที่แล้ว ในตอนนั้นอิวานอฟมาพบทวีพร้อมกับถวิล ชื่นชม ทนายความคนสนิทของพิสมัยผู้เป็นยายของอิวานอฟ ด้วยความที่ทวีสนิทสนมกับพิสมัยเคยร่วมธุรกิจกันมาหลายสิบปี พออิวานอฟจะลงทุนสร้างโรงแรมคีรีมันตรารีสอร์ตแอนด์สปา จึงเลือกจ้างบริษัททวีคอนสตรัคชั่น เป็นโอกาสให้ตรีชฎาตามติดบิดาไปตรวจงานและได้พบกับอิวานอฟบ่อยครั้ง และไม่เคยปิดบังความรู้สึกที่มีต่ออิวานอฟ แสดงออกให้ชายหนุ่มรู้มาตลอด แต่ทว่า อิวานอฟกลับเมินเฉยกับไมตรีที่ฝ่ายหญิงมอบให้ เอ็นดูในฐานะพี่ชาย ขณะที่ตรีชฎาอยากเป็นแฟนของประธานบริหารคีรีมันตรา เพียรตามจีบชายหนุ่มมาตลอดสามปี แม้โอกาสที่จะได้เจอเขานั้นยากมาก เพราะอิวานอฟอยู่มอสโก และเพิ่งกลับมาอยู่เมืองไทยถาวรเมื่อเดือนที่แล้ว แต่เธอไม่ค่อยมีเวลากลับบ้านที่ภูเก็ต เนื่องจากตอนนี้เธอไม่ใช่ตรีชฎา หญิงสาวธรรมดาที่มีเวลาตามติดอิวานอฟเหมือนแต่ก่อน เป็นนางเอกดังที่มีงานทุกวัน

เหรอครับอิวานอฟเอ่ยแล้วยิ้มในหน้า ไม่กล้าปฏิเสธว่าเปล่า เพราะมีสายตาหญิงสาวอีกสองคนมองอยู่

และการมองไปข้างหลังของอิวานอฟทำให้นางเอกดังรู้ตัว หันไปแนะนำกับเพื่อนร่วมอาชีพ ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของเจ๊กร หรือกรกนก ผู้จัดการดารามือหนึ่ง และไม่หวั่นกลัวสองสาวจะเอาไปขายข่าวต่อ เธออยากเป็นข่าวกับอิวานอฟมานานแล้วแต่ไม่มีโอกาสสร้างกระแสเสียที

นี่พี่เอียนแฟนเราเอง

ตรี!อิวานอฟเอ็ดเสียงเบา

ก็จริงนี่ค่ะ ปกตินางเอกดังมักไม่ชอบเป็นข่าวฉาวกับผู้ชายคนไหน แต่สำหรับอิวานอฟ ตรีชฎาอยากให้ผู้คนเล่าลือและค้นหาผู้ชายคนนี้ หวังกดดันให้เขาเปิดใจรับเธอเป็นคนรักเสียที หลังจากรอมาถึงสามปี

เราเป็นนางเอกดังมีข่าวกับพี่ไม่ค่อยดีนะตรี อิวานอฟเอ่ยเสียงเบา แต่น้ำเสียงเน้นหนักบ่งบอกว่าไม่พอใจ

ไม่เป็นไรค่ะ ตรีชอบถ้าเป็นข่าวกับพี่เอียน เผื่อข่าวจะกดดันให้พี่ตอบรับรักตรีสักทีหญิงสาวโน้มตัวมากระซิบข้างหูอิวานอฟ เพื่อกันไม่ให้ดาราอีกสองคนได้ยิน

คนฟังได้แต่ส่ายหน้า มีงานเดินแบบไม่ใช่หรือครับ ไปทำงานเถอะ พี่จะกลับแล้ว

ไม่ค่ะ พี่เอียนต้องเข้าไปดูตรีเดินแบบ ถ้าไม่เข้าไป ตรีจะยืนกอดอยู่ตรงนี้หญิงสาวเอ่ยอีก นี่คือโอกาสสุดแสนวิเศษสำหรับเธอ ไม่รู้หรอกว่าอิวานอฟมากรุงเทพทำไม แต่เมื่อเจอแล้วก็ต้องรีบสร้างข่าว

ตรี!ชายหนุ่มเอ็ดเสียงดัง

ถ้าอยากเป็นข่าวกับตรี พี่ก็ยืนอยู่ตรงนี้ละคะ โน่นมีคนแอบถ่ายรูปไปแล้ว พรุ่งนี้พี่เอียนคงหนีตรีไม่พ้น

อิวานอฟมันมองตามปลายนิ้วตรีชฎา เห็นใครหลายคนกำลังยกโทรศัพท์มือถือถ่ายรูปตรีชฎา ซึ่งแน่นอนว่ามันต้องติดใบหน้าเขาไปด้วย

          จนสุดท้ายชายหนุ่มก็จำใจเดินตามตรีชฎาไปยังลานกว้างหน้าห้างสรรพสินค้าใกล้สี่แยกราชประสงค์ ไม่ใช่ว่ากลัวเป็นข่าวหรืออย่างไร แต่อยากได้ที่นั่งพักเพื่อคิดว่าจะเอายังไงต่อ

**********************************




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

103 ความคิดเห็น