บ่วงรักสีเพลิง

ตอนที่ 39 : เสน่ห์ของคุณทำให้ผมห่วง 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,210
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    1 ม.ค. 62






            และเพียงเห็นปีเตอร์เดินตรงไปยังลานจอดรถด้านหน้า หญิงสาวสวมแว่นตาดำขยับก้าวออกจากกระถางกล้วยไม้

          “คุณกร ใช่คุณกรจริงๆ ด้วย” น้ำเสียงที่ดังคล้ายกับคนพูดรู้สึกแปลกใจที่เห็นกรกวี พัฒน์ศิริ ไฮโซสาวมาดเท่ห์ ลูกสาวคนเดียวของธนา พัฒน์ศิริ เจ้าของบริษัทธนาคอนสตรัคชั่น

          “สวัสดีค่ะคุณกร มาเที่ยวหรือคะ” ปาริฉัตรเอ่ยถาม หลังมองตามเสียงเอ่ยของศิริพรแล้วเห็นกรกวียืนอยู่

          “ค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ เดี๋ยวเพื่อนรอนาน” กรกวีตอบแล้วรีบเอ่ยขอตัว เธอรู้จักเจ้าของห้องเสื้อพีพีเดรสและเพื่อนสนิทนั่นเมื่อปีที่แล้ว ตอนไปเที่ยวเวียดนามแล้วเกิดอุบัติเหตุรถชน ซึ่งปาริฉัตรกับศิริพรอยู่ใกล้ๆ แถวนั้น พอเห็นว่าเป็นคนไทยประสบอุบัติเหตุก็เข้าช่วยเหลือ พอกลับมาเมืองไทยได้เจอสองสาวหลายครั้ง ซึ่งพยายามมาตีสนิทจนรู้สึกอึดอัดเลยเลี่ยงหนี

          “หยิ่งไม่เปลี่ยน นี่ขนาดพวกเราเคยช่วยดูแลตอนเกิดอุบัติเหตุ” ศิริพรบ่น

          “ลูกสาวคนเดียวของคุณธนา เจ้าของบริษัทก่อสร้างรายใหญ่นี่หน่า ก็ต้องเชิดหยิ่งเป็นธรรมดา” ปาริฉัตรว่า

          “เธอก็รวยไม่ต่างจากหล่อนนะปลา แต่ไม่เห็นหยิ่งแล้วมองคนอื่นด้วยหางตาเหมือนยายนั่น” ศิริพรเอ่ยยกยอเพื่อน

          ปาริฉัตรฟังแล้วยิ้มกริ่ม คนเดียวที่ทำให้เธอรู้สึกว่ามีค่าคือศิริพร เพื่อนรักคอยดูแลเอาใจใส่ พูดปลอบเวลาที่เธอรู้สึกย่ำแย่ เอ่ยชมเมื่อเห็นว่าเธอดีกว่าคนอื่น ต่างจากคู่หมั้นที่เอาแต่วิ่งหนี และเวลานี้เขาก็กลับกรุงเทพไปแล้ว หากตอนนั้นไม่หลงคารมคนินจนยอมรับหมั้นเขา ชีวิตเธอคงมีความสุขกว่านี้ ที่วันๆ ได้แต่วิ่งตามวีนเหวี่ยงหญิงอื่นที่มาเกาะแกะคู่หมั้น พอจะขอถอนหมั้นมารดาก็สั่งห้ามจนเธอได้แต่กล้ำกลืนความเจ็บปวด

          “ถ้าไม่มีหวานอยู่เคียงข้าง ปลาคงลำบากกว่านี้” ปาริฉัตรหันมองหน้าเพื่อนรักแล้วสวมกอด คล้ายกับคนขาดความอบอุ่นกำลังหาที่ซุกซบ ซึ่งเป็นเช่นนี้มาตั้งแต่ตอนอยู่อังกฤษ การใช้ชีวิตคนเดียวในดินแดนต่างชาติต่างภาษาช่วงอายุเพียงสิบห้าทำให้ปาริฉัตรต้องต่อสู้กับภาวะกดดันมากมาย แต่พอได้เจอกับศิริพร ความย่ำแย่ที่ต้องเผชิญก็หายไปทั้งที่เรียนด้วยกันไม่ถึงสี่ปี ศิริพรก็ต้องย้ายกลับมาเรียนปริญญาตรีที่เมืองไทยเพราะปัญหาทางเศรษฐกิจ บริษัทของครอบครัวศิริพรโดนฟ้องล้มละลาย บิดาเพื่อนรักฆ่าตัวตายทิ้งหนี้สินไว้เป็นมรดกมากมาย จากชีวิตคุณหนูมีคนรับใช้แวดล้อมมากมาย ศิริพรจึงต้องปรับตัวซึ่งมันค่อนข้างยากทีเดียว แต่ช่วงหลังเหมือนมีญาติห่างๆ เข้ามาช่วยเหลือ เพื่อนรักถึงมีเงินทุนเปิดร้านเครื่องประดับ

          “ก็เราเพื่อนกันนี่หน่า ตอนที่หวานลำบากที่สุด ก็มีเพียงปลายื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ จำไว้นะ หวานจะคอยดูแลปลาตลอดไป” ศิริพรเอ่ยแล้วกวาดตามองใบหน้าสวยหวานของหญิงสาวตรงหน้า อดีตชีวิตเธอก็เคยมีทุกอย่างเหมือนปาริฉัตร แต่สวรรค์กลั่นแกล้งให้เธอหมดตัว แล้วได้อยู่กับคนรวยที่เพียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง โลกไม่มีความเท่าเทียม

“เราไปเที่ยวกันเถอะ ยังไงก็มาไกลถึงที่นี่แล้ว” ศิริพรเอ่ยชวน

“อือ ตอนเย็น ปลาว่าจะเข้าไปขอโทษพี่ทิวา เมื่อวานโมโหจนลืมตัว” คนสำนึกผิดเอ่ยขึ้น เมื่อครู่เธอเดินลงไปหาพรทิวาแล้ว แต่อีกฝ่ายกำลังยุ่งกับงานถ่ายแบบ จึงเดินกลับมา

“ทำไมปลาต้องไปขอโทษพี่ทิวาด้วยละ ปลาไม่ได้ทำอะไรผิดนี่หน่า ผู้หญิงคนนั้นสมควรโดนว่าแล้ว ยายนั่นจะได้รู้ว่าไม่ควรมายุ่งเกี่ยวกับพี่เคี้ยง”

“แต่ว่า...”

“ถ้าปลาไปขอโทษพี่ทิวา เหมือนกับว่าปลายอมรับว่าตัวเองผิด ทั้งที่คนผิดคือผู้หญิงคนนั้นที่กล้ามายุ่งกับคู่หมั้นของปลา อยู่เฉยๆ ดีกว่า ยังไงคนพวกนั้นก็ไม่ได้มีผลต่อชีวิตปลาอยู่แล้ว ทำแบบนั้นไปนะดีแล้ว ผู้หญิงอื่นจะได้รู้ว่าพี่เคี้ยงมีคู่หมั้น ไม่ใช่หนุ่มโสดไร้พันธะ เป็นการกำจัดคู่แข่งไปในตัว เชื่อหวานเถอะ อยู่เฉยๆ ทำเหมือนไม่เคยมีเรื่องเมื่อวานเกิดขึ้นดีกว่า”

          “เหรอ อยู่นิ่งๆ ดีกว่าใช่ไหม” ปาริฉัตรถามย้ำ ด้วยสับสน ใจหนึ่งก็คิดว่าตัวเองทำผิด แต่อีกใจก็คิดว่าเธอควรประจานเพ็ญจันทร์ต่อหน้าทุกคนอยู่แล้ว

          “ใช่ ปลาทำถูกแล้วที่วีนใส่ยายนั่น ถ้าไม่กำราบไว้บ้าง เกิดพัวพันเป็นได้เป็นตัวเป็นตนขึ้นมา ปลาจะแย่นะ” ศิริพรย้ำ

          ปาริฉัตรได้ยินแล้วพยักหน้า แรงสนับสนุนจากเพื่อนรักทำให้หญิงสาวเลือกฟังสมองด้านคิดร้าย

       

นุกูลขยับลุกยืน แล้วยื่นมือให้นักธุรกิจชาวอังกฤษจับมือประสาน วันนี้รัฐมนตรีหนุ่มหล่อลงมาเจรจาธุรกิจส่วนตัวที่เขาหวังจะสร้างไว้ให้ ลูกสาวที่ได้แต่มองอยู่ห่างๆ

          “เก็บเอกสารให้เรียบร้อย อย่าให้หลุดไปถึงหูรัตน์” นุกูลกระซิบสั่งธวัช มือขวาคนสนิท

โรงแรมที่นุกูลซื้อต่อจากนักธุรกิจชาวอังกฤษนั้น แม้สภาพตอนนี้จะเป็นแค่สามดาว แต่ทำเลที่ตั้งนั้นดีมาก อยู่ติดหาดใกล้จุดท่องเที่ยวยามค่ำ หากมีเงินทุนมาพัฒนาปรับปรุง ก็สามารถเปลี่ยนเป็นระดับห้าดาวได้ไม่ยากเลย แถมเนื้อที่เกือบสิบไร่ติดชายหาดแบบนั้น แทบจะหาไม่ได้อีกแล้วในปัจจุบันนี้ ซึ่งโชคดีมากที่เขาได้มาด้วยความบังเอิญ นุกูลยืนคุยกับชายวัยเกษียณซึ่งเป็นเจ้าของเก่าระหว่างพักประชุมการค้าระหว่างประเทศ ชายวัยเกษียณไม่อยากดิ้นรนแข่งขันจึงเปรยว่าอยากขาย นุกูลได้ยินแล้วรีบบอกว่าสนใจ นัดหมายดูสถานที่เมื่อวันก่อน พอเห็นสภาพและทำเลก็ตัดสินใจซื้อทันที

          “ครับนาย” หนุ่มรูปร่างเล็กผิวดำแดงเอ่ยกับเจ้านาย ซึ่งเลี้ยงดูกันมาตั้งแต่หนุ่มรุ่น ธวัชเป็นลูกชายตำรวจคนหนึ่งซึ่งเคยเป็นมือขวาของพล.ต.อ.สาธิต แต่เสียชีวิตขณะออกปฏิบัติหน้าที่ บิดาของนุกูลจึงรับอุปการะธวัช พอโตเป็นหนุ่มรุ่นก็ส่งเสริมให้สอบเข้าโรงเรียนนายสิบตำรวจ จนได้เติบโตในเส้นทางสีกากี แต่พอลูกชายคนเดียวของท่านกลับมาจากเมืองนอกและลงสนามสายการเมือง ก็เอ่ยปากขอให้ธวัชลาออกมาเป็นบอดี้การ์ดให้นุกูล

“นายจะไปไหนต่อครับ” หลังเก็บเอกสารเรียบร้อย

“หาร้านวิวสวย นั่งพักผ่อนกันดีกว่า ยังไม่อยากกลับกรุงเทพ” คนเบื่อสภาพครอบครัวที่ซวนเซเพราะความเกรี้ยวกราดของสุรีรัตน์เอ่ยขึ้น

นุกูลถูกบังคับให้แต่งงานกับสุรีรัตน์ ลูกสาวนักการเมืองชื่อดังเมื่อยี่สิบห้าปีก่อน ตอนนั้นบิดาเขายังเป็นเพียงนายตำรวจธรรมดาที่ต้องอาศัยเส้นสายทางการเมืองช่วยส่งเสริมให้เติบโต ฝ่ายสุรีรัตน์เป็นเพื่อนร่วมโรงเรียน แววตายามที่หญิงสาวมองจ้องเขานั้นฉายความรู้สึกชัดเจน แต่นุกูลมีคนรักอยู่แล้วจึงหลบเลี่ยงไม่ทอดสะพานหรือพูดหวานล่อลวงสุรีรัตน์ แต่ไม่คิดว่าสุดท้ายเขาก็หนีแววตาเว้าวอนนั่นไม่รอด

บิดามารดาสู่ขอสุรีรัตน์ทันทีที่เขาเรียนจบมัธยมปลาย จัดงานแต่งเล็กๆ ในครอบครัวก่อนจะส่งพวกเขาไปอยู่อังกฤษ นุกูลเข้าเรียนต่อด้านเศรษฐศาสตร์ ขณะที่สุรีรัตน์เรียนด้านบริหารที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน ชีวิตครอบครัวเริ่มต้นด้วยความสุขของสุรีรัตน์ ขณะที่นุกูลฝังใจอยู่กับคนรักเก่า ซึ่งหายสาปสูญไม่สามารถติดต่อได้อีก หลังมารดาเขาไล่ครอบครัวเธอออกจากบ้าน เรื่องราวผ่านมานานถึงยี่สิบห้าปี แต่นุกูลก็ยังเฝ้ารออดีตคนรักอยู่เสมอ

จนวันหนึ่งที่ได้เจอเพ็ญจันทร์ ใบหน้าของนางแบบสาวนั่นคล้ายกับอดีตคนรักเขามาก นุกูลเริ่มตามติดนางแบบสาวในโลกอินเตอร์เน็ต หลงใหลใบหน้าสวมคมจนคิดว่ารัก ปรารถนาอยากครอบครองอย่างแรงกล้า ส่งธวัชไปติดต่อเจรจาขอเลี้ยงดู แต่หญิงสาวปฏิเสธอย่างเกรี้ยวกราดอาละวาดจนธวัชกระเจิง แต่ใช่ว่านุกูลจะยอมแพ้ อะไรที่เขาอยากได้เขาต้องได้ และเวลานี้นุกูลโตเกินกว่าจะเชื่อฟังมารดาเสียแล้ว ลงมือสืบเรื่องราวของเพ็ญจันทร์ เพื่อหาช่องทางบีบนางแบบสาวเข้ากรงสวาท จนเรื่องรู้ไปถึงหูมารดา ท่านต่อว่าอย่างรุนแรงจนชายหนุ่มโต้เถียง เรียกร้องขอมีความสุขบ้างหลังจากเดินเข้ากรงสมรสอย่างที่บิดามารดาต้องการมาร่วมยี่สิบห้าปี และตอนที่พูดประโยคนั้นออกไป นุกูลไม่รู้ว่าสุรีรัตน์ยืนแอบฟังอยู่ด้านหลัง

ภรรยาเขาอาละวาดทันที โวยวายต่อว่านุกูลจนคุณหญิงอังกาบต้องเข้าห้าม ปรามทั้งเขาและสุรีรัตน์ให้ใจเย็น นุกูลหยุดยอมถอยห่างนางแบบหน้าคม จับจ้องสังเกตุอยู่ห่างๆ อย่างห่วงใย แต่คนที่ไม่หยุดคือสุรีรัตน์ลงมือจัดการมารหัวใจทุกเวลาที่หาช่องทางได้ ตามเอาเรื่องนางแบบสาว ข่มขู่สารพัดเมื่อเห็นภาพข่าวฉาว ที่บางครั้งก็เป็นเพียงข่าวลือว่ากระทบเสียดสีเพ็ญจันทร์ แล้วเอาชื่อเขาไปเกี่ยวข้องด้วย คิดถึงข่าวเหล่านั้นแล้วได้แต่ยิ้มมุมปาก

          “นายครับ” ธวัชเอ่ยเรียก เมื่อเห็นนางแบบสาวกับผู้จัดการยืนถ่ายรูปกันตรงหน้าพิพิธภัณฑ์ภูเก็ตไทยหัว ตึกเก่าสไตล์ชิโน-ยูโรเปียน ซึ่งในอดีตเป็นโรงเรียนจีนเก่าแก่ ภายในอาคารเอ่ยเล่าเรื่องราวของชาวจีนโพ้นทะเลที่อพยพเข้ามาพักพิงอยู่ในเขตตลาดภูเก็ต

          นุกูลหันมองตามเสียงเรียกนั่น รอยยิ้มซึ่งระบายจากมุมปากช่างอบอุ่นยามจับจ้องใบหน้าสวยคม นุกูลหันมองซ้ายขวาแล้วก้าวข้ามถนนเดินตัดตรงไปหานางแบบสาวซึ่งกำลังยืนโพ้สต์ท่าให้ผู้จัดการถ่ายภาพ

          “ลูกจันทร์” น้ำเสียงอันเต็มไปด้วยความอบอุ่นนุ่มลึกเอ่ยเรียก แล้วยิ้มตาเป็นประกายพราวความอ่อนโยน

          “ท่าน!” ทว่าหญิงสาวกลับมองคนเรียกด้วยแววตาตื่นตระหนก กรอกตามองซ้ายขวาอย่างหวาดหวั่น ก้าวถอยอัตโนมัติ

          “ใจเย็น อย่าเพิ่งกระโจนหนี” นุกูลเอ่ยล้อเลียนเมื่อเห็นอีกฝ่ายก้าวถอยเตรียมพร้อมกระโดดหนี

          “ดิฉันไม่อยากเป็นข่าวกับท่าน” หญิงสาวเอ่ยเสียงห้วน แล้วดึงมือแขไขไว้แน่น

          “พ่...ผมน่ากลัวขนาดเลยรึ” น้ำเสียงยามเอ่ยถามนั้น หากตั้งใจฟังจะรู้ว่ามีความเจ็บปวดสื่อออกมาด้วย แต่สำหรับคนวิตกเช่นเพ็ญจันทร์ไม่ได้สนใจฟัง มองไปมองมา คล้ายกลัวจะมีปาปารัซซี่แถวนี้

          “ท่านไม่ค่อยน่ากลัวเท่าไหร่ แต่ภรรยาท่านน่ากลัวมาก” นางแบบสาวเอ่ยบอก จำภาพวันที่สุรีรัตน์บุกเข้ามาถึงห้องแต่งตัวแล้วฟาดมือตบหน้าเธอได้ดี

เพียงแค่มีข่าวว่านางแบบสาวเพ็ญจันทร์เดินเข้าโรงแรมหรูที่เชียงใหม่พร้อมรัฐมนตรีหนุ่มหล่ออย่างนุกูล ภรรยาจอมหึงก็บุกประชิดตัวนางแบบสาว ตบซ้ายตบขวาจนมีเลือดซึมมุมปาก ถามว่ามีคนอื่นรู้ไหม ไม่มี สุรีรัตน์กันคนนอกออกไปหมด ก่อนเข้ามาทำร้ายร่างกายเธอเพียงเพราะหึง ในตอนนั้นเพ็ญจันทร์ทั้งโกรธทั้งเจ็บใจอยากแจ้งความ แต่อภิรัชรั้งไว้ด้วยกลัวอิทธิพลของสุรีรัตน์ ซึ่งมีเพื่อนพ้องทำธุรกิจในหลากหลายวงการและคนเหล่านั้นมีอิทธิพลต่อเส้นทางการทำงานของเพ็ญจันทร์ แม้แต่ผู้บริหารสถานีโทรทัศน์ฯ ที่อภิรัชทำงานร่วมด้วยก็นับถือภรรยานุกูล นั่นเพราะครอบครัวของสุรีรัตน์เป็นนักการเมืองระดับชาติ เพ็ญจันทร์ได้แต่นั่งเจ็บแค้น เก็บตัวในคอนโดเพื่อรักษารอยช้ำตรงปากให้หาย

แล้วหลังจากนั้นไม่นานก็มีข่าวว่าบรรณาธิการฉบับนั้นโดนฟ้อง รัฐมนตรีหนุ่มหล่อฟ้องเสียจนบรรณาธิการคนนั้นต้องลงข่าวขอโทษในหนังสือพิมพ์หลายฉบับ เพราะดันไม่เช็คก่อนว่าเหตุการณ์วันนั้นไม่มีอะไรเลย เพ็ญจันทร์ตามมาพักผ่อนกับแขไขที่ล่วงหน้ามาขายผลิตภัณฑ์สปาที่งานโอทอปของจังหวัดเชียงใหม่ ฝ่ายนุกูลเข้าพักที่โรงแรมแห่งนั้น เพราะตอนเช้าเขาต้องเป็นประธานเปิดงานประชุมของกรมส่งเสริมการส่งออก ทุกอย่างมันคือเรื่องบังเอิญแต่นักข่าวใส่สีป้ายคำพูดจนสุรีรัตน์เชื่อ เพราะตอนที่นุกูลมาเชียงใหม่นั้นเธอเดินทางไปเที่ยวฮ่องกงกับเพื่อน

          “ขอโทษที่ภรรยาฉันเคยทำร้ายหนู”

          “ไม่เป็นไรค่ะ แต่ถ้าท่านจะกรุณา อย่ามาวุ่นวายกับดิฉันอีก”

          น้ำเสียงตัดพ้อต่อว่านั่นทำให้คนสูงวัยกว่ายิ้มตาเศร้า “ฉันเอ็นดูหนูเหมือนลูกสาว”

          เพ็ญจันทร์หันมองหน้าคนพูด ถ้าก่อนหน้านี้นุกูลไม่เคยส่งคนมายื่นข้อเสนอเชิงบีบบังคับให้เธอรับตำแหน่งเมียเก็บ เพ็ญจันทร์อาจเชื่อ

          “ถ้าท่านพูดประโยคนี้ก่อนจะขู่ดิฉันให้รับตำแหน่งเมียเก็บของท่าน ดิฉันอาจเชื่อค่ะ”

          นุกูลฟังแล้วถอนใจ เขาพลาดที่ส่งธวัชไปข่มขู่เพ็ญจันทร์เช่นนั้น แต่หากได้เห็นภาพถ่ายครอบครัวเพ็ญจันทร์ก่อน เชื่อเถอะ เขาจะไม่ทำเช่นนั้นแน่นอน




*********************************

สุขสันต์วันปีใหม่นะคะทุกคน  

ขอให้ทุกคนพบเจอแต่ความสุข 

ความร่ำรวยสุขภาพแข็งแรงตลอดปีหมูทอง 2019 นะคะ


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ สุขสันต์วันปีใหม่ 2562



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

103 ความคิดเห็น

  1. #53 Amm (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 16:39

    คุณพ่อควรจะปกป้องลูกสาวบ้างนะคะ มีแต่คนจ้องจะทำร้ายนาง

    #53
    0
  2. #52 keftik (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 13:23

    ซวยแล้วจันทร์กรตาม

    #52
    0
  3. #51 Kefkef (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 21:56

    สวัสดีปีใหม่ค่ะมีความสุขมากมาก

    #51
    0
  4. #50 jazzney (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 09:26
    สวัสดีปีใหม่ค่า
    #50
    0