บ่วงรักสีเพลิง

ตอนที่ 35 : ก็หวงไง.....1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,218
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    21 ธ.ค. 61





“ว้าย! ไอ้บ้าเข้ามาทำไม” เสียงแหวร้องลั่น พร้อมกับยกมือกุมปิดก้อนปทุมถันทั้งสอง ขณะที่บราเซียร์สีเนื้อที่เพิ่งติดตะขอค้างอยุ่ตรงเอว

อิวานอฟมองภาพนั้นแล้วยิ้มยกมุมปาก เพ็ญจันทร์ยืนเปลือยท่อนบนมีเพียงสองมือกุมปกปิดก้อนเนื้ออวบอิ่มที่ใหญ่จนล้นมือ เขาสาวเท้าเข้าใกล้ขณะที่อีกฝ่ายก้าวถอยหลังแต่ไม่อาจหนีไปไกลกว่าเดิมเพราะชนเข้ากับโต๊ะเครื่องแป้ง

“ออกไป!” เธอตะโกนไล่ สีหน้าดุดันหวังให้เขากลัว แต่คนมองกลับส่ายหน้าอ่อนใจ

“มันปิดไม่มิด” อิวานอฟก้าวมาหยุดชิดใกล้ แล้วโน้มใบหน้าเข้าไปตรงซอกคอก่อนจะกระซิบบอกเสียงพร่า ใจจริงก็อยากมองความสวยอวบอิ่มตรงหน้าให้นานกว่านี้ แต่แววตาและสีหน้าของเพ็ญจันทร์ดูน่าสงสารจนไม่อยากแกล้งด้วยการยืนมอง

วางมือแตะบราเซียสีเนื้อนั่น แล้วค่อยๆ ดึงหมุนจนกรวยผ้าลูกไม้เลื่อนมาด้านหน้า ชายหนุ่มดึงมือที่กุมเนินเนื้อด้านซ้ายสอดเข้าไปใต้สายบราเซียร์ แล้วทำกับมือขวาด้วย พอสายทั้งสองพาดบนบ่าเรียบร้อยก็ดึงกรวยผ้าปกปิดความอวบอิ่มที่กำลังล่อตาล่อใจ

“หยุด” เสียงสั่นเอ่ยสั่งเมื่อมือเขาเลื่อนไปจับปมผ้าเช็ดตัว แม้จะเบาใจที่เขาไม่ได้คิดจะลวนลามเพียงแค่ช่วยสวมบราเซียร์ให้ แต่ยังอยู่ในระยะอันตราย

“หลับตาถ้าไม่อยากให้พี่ทำมากไปว่าช่วยปกปิด” ชายหนุ่มกระซิบสั่งเสียงแข็ง

แม้บรรยากาศตอนนี้มันชวนโดนพร่าสวาท เธอแต่งกายวาบหวิวยืนอยู่ตรงหน้าผู้ชายที่เป็นชายแท้ แรงพิศวาสเขารุนแรงแค่ไหนเธอเคยสัมผัสมาแล้ว แต่ไม่รู้ทำไมเธอถึงเชื่อในคำพูดเขา แววตาอบอุ่นนั่นเหรอ

ดวงตากลมโตค่อยๆ หลับลง เพ็ญจันทร์รู้สึกว่าปมผ้าเช็ดตัวคลายออก แต่ชายผ้าไม่ได้แยกห่าง คล้ายกับว่าอิวานอฟดึงผ้าขึ้นมาในลักษณะที่มันยังทบทับกัน พอขอบผ้าอยู่สูงกว่าเนินอก เขาก็ขมวดปมพันอีกครั้ง

“เสร็จแล้ว” เสียงทุ้มนุ่มแต่ปลายเสียงออกสั่นพร่าดังขึ้น

เพ็ญจันทร์ลืมตาแล้วผงะถอยเมื่อเห็นดวงตาคมเข้มจับจ้องอยู่ใกล้จนลมหายใจของเขาสองคนรินรดกัน

“อย่าอ่อยพี่ด้วยวิธีนี้อีก” เขาว่า

“บ้าเหรอ ฉันไม่ได้อ่อยคุณ” คนถูกกล่าวหาแหวลั่น พร้อมยกมือผลักอกที่เอนมาแนบชิด

“ยืนแต่งตัวต่อหน้าพี่แบบนี้ ไม่เรียกว่าอ่อยแล้วเรียกว่าอะไร” เขาแล้วถามต่อ ยิ้มมุมปากเมื่อเห็นดวงตาหวานมีประกายดุดัน

“นี่มันห้องพักส่วนตัวของฉัน คุณนั่นแหละเข้ามาทำไม และถ้ารู้ว่าคุณอยู่ในห้องนี้ ฉันไม่มีทางนุ่งผ้าเช็ดตัวออกมาจากห้องน้ำแน่นอน” เธอพ่นคำพูดใส่หน้าเขารัวเร็ว แล้วต้องหยุดหายใจเมื่อเหนื่อยกับการต่อว่าคนหน้าเป็นที่ไม่สลดสักนิดยิ้มเล็กยิ้มน้อยแม้ถูกเธอค้อนฃ

“จะอายทำไม จันทร์หุ่นดี พี่เห็นแล้วร้อนวูบวาบ” เขาเอ่ยเสียงพร่า ก้มมองความนูนใต้ผ้าเช็ดตัวสีขาว ยิ้มเจ้าเล่ห์

“หึ่ม! ร้อนก็ไปกระโดนสระโน่น ไม่ต้องบอกฉัน ถอยไป ฉันรีบ” เธอดันอกแกร่งออกห่าง และคราวนี้สำเร็จเพราะชายหนุ่มให้ความร่วมมือ

“จะไปไหน กลับกรุงเทพรึ” อิวานอฟรู้ว่างานถ่ายแบบของเพ็ญจันทร์จบลงตั้งแต่เมื่อวาน แต่เขาเช็คกับทางแผนกต้อนรับพบว่าเพ็ญจันทร์กับแขไขจองพักห้องต่ออีกหนึ่งคืน

“เป็นใครฉันต้องรายงาน” เธอเบ้ปากขณะถาม แล้วเดินไปหยิบกางเกงยีนส์ขาสั้นเสมอต้นขาแทรกความเซ็กซี่ด้วยรอยขาดตรงกระเป๋ากับเสื้อกล้ามสีขาว

“สามีหรือคนไทยเรียกอีกแบบว่าผัว” เขาบอกเสียงต่ำ เริ่มหงุดหงิดเมื่อเสื้อผ้าในมือฝ่ายหญิง เข้าใจว่าเพ็ญจันทร์มีภาพลักษณ์เซ็กซี่ แต่มันจะดีกว่าไหมถ้าเขาได้เห็นผู้หญิงของตัวเองแต่งตัวเรียบร้อยและปกปิดมากกว่านี้ นี่ไม่ใช่เวลางานที่เพ็ญจันทร์ต้องแต่งตัวโป๊

“บอกแล้วไง!” นางแบบสาวแทบเต้นเร่าขณะหันมาตะคอก แต่พอเห็นดวงตาเขียวนั่นดุดันน่ากลัวก็หุบปากฉับ แม้จะอยู่ใกล้กันไม่นาน แต่เธอรับรู้ว่าผู้ชายคนนี้เวลาดุ ดุจริง

“ดีมากที่หุบปาก ถ้าพูดต่ออีกประโยค พี่จะกระชากน้องขึ้นเตียงแล้วรำลึกความหลังกันสักหน่อย” เสียงเข้มห้วนจัดเอ่ยดัง อิวานอฟเกือบจะโผเข้าไปคว้าลำคอคนปากดีแล้ว ดีว่าเธอหยุดคำพูดไว้เพียงแค่นั้น

คนโกรธก้าวถอยมานั่งบนเตียง ยกสองมือกอดอก บอกตัวเองว่าใจเย็น อย่าโกรธอย่าโวยวายมากนัก ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเพ็ญจันทร์ ฝ่ายหญิงพยายามปฏิเสธและปกปิด ดังนั้น ตัวเขาเองที่ยังสับสนว่าตามตอแยฝ่ายหญิงทำไม ไม่ควรให้อารมณ์ต่ำลึกอยู่เหนือเหตุผล กระชากลากอวบอิ่มขึ้นเตียงแล้วทำทุกอย่างเหมือนตอนอยู่พัทยา อย่าให้รอยร้าวนี้กว้างมากขึ้น อิวานอฟบอกตัวเอง

“เปลี่ยนชุดนั่นซะ” เขาเอ่ยสั่ง แล้วชี้นิ้วไปยังเสื้อผ้าที่น่าจะเรียกว่าเศษผ้ามากกว่า 

แม้พยายามปรามตัวเองไม่ให้ทำร้ายเพ็ญจันทร์ซ้ำอีกแม้เรือนกายเธอจะยั่วยวนจนเขาปวดร้าวตะบะจะแตกยามชิดใกล้ แต่ใช่ว่าเขาจะยอมให้เธอแต่งกายวาบหวามออกไปเดินล่อเสือล่อตะเข้ จนชายหนุ่มหลงใหลตามมาพัวพันจนมีหญิงสาวตามมาทำร้ายอีก

“คุณ ไม่....!

“อย่าเอ่ยถึงสิทธิ์ ไม่เช่นนั้นพี่จะใช้สิทธิ์สามีทันที” เขาสวนแบบไม่รอให้อีกฝ่ายเอ่ยจบ

“แต่นี่มันเสื้อผ้าที่ฉันต้องใส่รีวิว” นอกจากทำงานถ่ายแบบ เพ็ญจันทร์ก็ยังรับจ้างรีวิวสินค้าทุกอย่าง เรียกได้ว่าอันไหนเป็นเงิน ทำแล้วได้ค่าจ้างเธอทำหมด ยกเว้นขายตัว

“รับค่าจ้างรีวิวมาเท่าไหร่” ชายหนุ่มเม้มปากแน่นก่อนจะถามออกไป

“ห้าพัน”

“เงินแค่นั้น ต้องแต่งตัวแทบเปลือยไปเดินเที่ยวเลยหรือไง” เขาตะคอกถาม

เพ็ญจันทร์ได้ยินแล้วสาดแววตาประกายดุดันจ้องหน้าคนพูด

“นี่มันคือแฟชั่น” หญิงสาวตะคอกกลับ

อิวานอฟอายุน่าจะสักสามสิบต้นๆ และมาจากประเทศที่การจับตามองเครื่องแต่งกายคนอื่นเป็นเรื่องไร้สาระเกินกว่าจะเอามาวิพากษ์วิจารณ์ว่าไม่งามเช่นสังคมไทย แต่คำพูดของเขาตอนนี้ มันได้บ่งบอกสักนิดว่าอิวานอฟเป็นหนุ่มรัสเซีย แล้วผู้หญิงที่ยืนกอดแขนซบไหล่เขาเมื่อคืนก็สวมเพียงสายเดี่ยวสีขาวกับกางเกงผ้าซาตินสีแดงสด

“ไม่ต้องเถียงไปเปลี่ยน” เขาสั่งซ้ำ

เพ็ญจันทร์ได้ยินแล้วเผลอกำเสื้อผ้าชุดนั่นแน่น จ้องตาคนสั่งอย่างดื้อรั้น ก่อนจะแสยะยิ้มมุมปากแล้วพูดไปว่า

“ทำไม กลัวจะเห็นว่าฉันใส่แล้วสวยกว่าแฟนคุณหรือไง”

อิวานอฟหรี่ตา “พูดอะไร”

“หึหึ ก็ผู้หญิงคนเมื่อคืนไง ยืนกอดรัดแทบจะฝังร่างเข้าหาคุณแบบนั้น ถ้าไม่ใช่แฟนแล้วเรียกว่าอะไร ขอบอกเลยว่าฉันจะใส่ชุดนี้ แฟนคุณก็ใส่สายเดี่ยวเหมือนกัน ทำไมไม่ว่าไม่เตือนหล่อนบ้างละ ว่าแต่งตัวแบบนั้นมันเหมือนสาวอโกโก้” เธอย้อน แล้วทำปากยื่น

ฝ่ายคนที่เพิ่งเข้าใจว่าเพ็ญจันทร์เอ่ยถึงใคร ค่อยคลายมุมปาก เลิกคิ้วคล้ายกำลังยิ้มยียวนสาวตรงหน้า

“แค่กอดแบบนั้นก็กล่าวหาว่าอิรินาเป็นแฟนพี่ แล้วน้องที่รัดไปทุกสัดส่วน แม้แต่ตรงนั้นก็ไม่เว้น จะเรียกว่าอะไรดี เมียเนอะ เหมาะสมที่สุดละ”


****************************


โชติรสคุย

ระดับความหึงและหวงของเฮียเอียนนั้น ไม่แพ้เฮียคีริลล์แน่นอนทุกคนนนนนน

ใครอยากรู้เฮียคีริลล์เป็นไง  หาอ่านโลดดดดดดดด




เล่ห์พิศวาสอสูร
โชติรส
www.mebmarket.com
เล่ห์พันผูกเกิดพิศวาสหลอมใจเธอกับเขาให้ได้ครองคู่..รูปร่างสุดเซ็กซี่และเสน่ห์อันเย้ายวนของนาถลัดดากระตุ้นวิญญาณนักล่าในตัวคีริลล์ให้อยากครอบครองเรือนร่างเหยื่อสาว ทว่าฝ่ายหญิงกลับไม่เล่นด้วยแต่แล้วเล่ห์อุบายของใครบางคนที่เกลียดชังนาถลัดดา ก็ช่วยให้อสูรหนุ่มสมปรารถนาโดยไม่ต้องออกแรงล่า โดยส่งเธอมารอบนเตียง จากนั้นเธอก็หนีเขาไปพร้อมความรังเกียจขณะที่มหาเศรษฐีหนุ่มกำลังตามหานาถลัดดาเขาก็ถูกบิดาเรียกตัวกลับไปแต่งงานกับเวโรนิก้า ลูกสาวของเพื่อนท่านตามพันธสัญญาของผู้ใหญ่เพื่อสานสัมพันธ์สองตระกูล ทว่าคนอย่างเขาไม่มีวันยอมให้จับคลุมถุงชนกระทั่งนาถลัดดาปรากฏตัวอีกครั้งในฐานะลูกสาวอีกคนของเพื่อนบิดาคนที่ไม่คิดจะแต่งงานก็มีแผนการเจ้าเล่ห์ในใจในเมื่อสัญญาไม่ได้ระบุว่าต้องเป็นลูกสาวคนไหนเขาก็จะอ้างสิทธิ์ในตัวนาถลัดดาบีบให้เธอมาเป็นคู่นอนอย่างถาวรแล้วทุกอย่างมันจะง่ายอย่างที่คีริลล์คิดหรือ...เมื่ออุปสรรคคือคู่ขาในอดีตของเขา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

103 ความคิดเห็น