บ่วงรักสีเพลิง

ตอนที่ 33 : อิรินา....ผู้รอคอย 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,200
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    14 ธ.ค. 61








          “เซอร์ไพรซ์”

          เสียงหวานใสดังขึ้นเมื่อบานประตูห้องทำงานของอิวานอฟเปิดกว้าง นัยน์ตาสีเขียวกวาดมองใบหน้าสองหนุ่มสาวตรงหน้า เผยอริมฝีปากคล้ายตกใจ แล้วรู้สึกตัวว่าไม่ได้ฝันตอนโดนอิริน่าสวมกอด กลิ่นน้ำหอมฟุ้งแรงโชยสู่จมูกจนเขาต้องเบนหน้าหลบ

“นาน่า!” เจ้าของคีรีมันตราเอ่ยด้วยความประหลาดใจ

“คิดถึงพี่เอียนที่สุดเลยค่ะ” หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งยืนโชว์ยิ้มหวานนั่นคือ อิรินา วลาเชสลาฟ หรือนาน่า น้องสาวคนเดียวของนิโคไล วลาเชสลาฟ เจ้าของบริษัทดานายเทคนิคัล ผู้ผลิตซอฟแวร์รายใหญ่ของรัสเซีย และเวลานี้ยืนอยู่หลังน้องสาว

อิวานอฟรู้จักอิรินามาตั้งแต่เด็กเพราะเพื่อนสนิทอย่างนิโคไลมักพาน้องสาวมาด้วยเสมอเวลาออกท่องเที่ยวในวันหยุดสุดสัปดาห์ และเพราะเคยดูแลน้องสาวอย่างนาถลัดดา อิวานอฟจึงเข้าใจความต้องการของเด็กน้อยมากกว่าพี่ชายอย่างนิโคไล อิรินาจึงตามติดเขามากกว่าพี่ชาย ออดอ้อนเสียงหวานเมื่ออยากได้ของซึ่งอิวานอฟก็ตามใจทุกอย่าง

ช่วงวัยรุ่นของเขากับนิโคไล จึงมีเด็กหญิงอิรินาอยู่ในทุกกิจกรรมที่ได้ทำร่วมกัน ก่อนจะห่างกันไปเมื่อเขาคบหากับวาเรีย เพราะอดีตแฟนสาวเอ่ยพูดตรงๆ ว่าไม่ชอบอิรินา พอเขาเอ่ยอธิบายว่าอิรินาเป็นน้องสาวเพื่อนก็หาเรื่องทะเลาะกัน หรือเมื่อเจอหน้าอิรินาก็หาเรื่องว่ากระทบจนอิวานอฟเกรงใจนิโคไลเลยเริ่มถอยห่างจากสองพี่น้อง ทำให้เหินห่างกันไปหลายปี พบเจอกันตามงานสังคม ก็เพียงทักทายไม่ได้ออกทริปท่องเที่ยวในวันหยุดด้วยกันเหมือนแต่ก่อน ข่าวล่าสุดที่ได้รู้จากเพื่อนรักคืออิรินาเรียนจบด้านเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยมอสโกและเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายขายของบริษัทดานายเทคนิคัล

“ตกใจหรือไง ทำหน้าเหวอเชียว” นิโคไลเอ่ยแซว

“นิดหน่อย ว่าแต่นายกับนาน่ามาได้ยังไง ทีมนักธุรกิจกลับรัสเซียไปแล้วนี่” น้ำเสียงติดงงงวยเอ่ยถาม

“ใช่ คนอื่นกลับแต่ฉันอยากมาหานายก่อนกลับมอสโก”

“ใช่ค่ะ นาน่าก็อยากเจอพี่เอียน เราไม่ได้เจอกันหลายปีแล้วนะคะ ตั้งแต่พี่คบกับวาเรีย ก็ทำตัวห่างเหินกับนาน่า แต่นาน่าเข้าใจค่ะ อดีตแฟนพี่ไม่ชอบนาน่า” หญิงสาวเอ่ยเสียงเศร้าทำหน้าง้ำจนอิวานอฟส่ายหน้าแล้ววางมือแตะไหล่บอบบางนั้นอย่างปลอบโยนเช่นที่เคยทำ และท่าทางแบบนี้ของเขามันสร้างความหวังเล็กๆ ให้เด็กสาวอิรินา จนโตเป็นสาววัยยี่สิบห้าสัมผัสเช่นนี้ของเขาก็ยังมีผลต่อหัวใจคนเฝ้ารอ แอบยิ้มตาพราววาดฝันถึงอนาคตที่มีเขาเป็นคนรัก ตอนนี้อิวานอฟไม่มีใครในหัวใจ หลังถูกวาเรียหักหลังอย่างรุนแรง หนีจากมอสโกมาซุกซ่อนตัวเพื่อรักษาหัวใจที่นี่ นั่นคือสิ่งที่นิโคไลบอกน้องสาว

“แล้วทำไมมาดึกแบบนี้” ชายหนุ่มเอ่ยถามหลังหันมองนาฬิกาตรงผนังหน้าห้องทำงาน เข็มสั้นชี้เลขสิบสองขณะที่เข็มยาวชี้เลขสาม

“ได้เที่ยวบินดึก ออกจากสุวรรณภูมิก็สี่ทุ่มกว่าแล้ว” นิโคไลบอก ทั้งที่จริงแล้วเขาต้องรออิรินาเดินทางมาจากอิตาลี

“ดีใจที่พวกนายมาหา” เขาเอ่ยแล้วยิ้มกว้าง แววตาพราวประกายอบอุ่นจนคนกอดแขนมองตาเยิ้ม

“ก็เพื่อนรักนี่หน่าไม่แวะมาหาได้ยังไง”

“แล้วนายติดต่อห้องพักไว้หรือยัง ฉันจะได้จัดการให้”

“เปล่า มาถึงก็แจ้งกับพนักงานว่าขอพบอิวานอฟหน่อย ผมเป็นเพื่อนสนิท แต่พนักงานของนายคงแปลกใจและไม่กล้าโทรปลุกเจ้านายตอนเที่ยงคืน ยืนเม้มปากเหมือนคิดไม่ตก โชคดีที่ปิติพงษ์เดินไปตรงนั้นพอดี เลยพาพวกฉันมาหานายที่นี่ก่อนจะกลับไป” นิโคไลเอ่ยเล่า เขาเคยเจอปิติพงษ์ ทนายคนสนิทของอิวานอฟเมื่อหลายปีก่อน ตอนนั้นปิติพงษ์กับถวิลผู้เป็นบิดาไปพบอิวานอฟที่อังกฤษ นิโคไลอยู่กับอิวานอฟพอดี จึงได้รู้ว่าเพื่อนรักของเขานั้นมียายเป็นคนไทยและร่ำรวยทิ้งมรดกไว้ให้มากมาย โดยสองพ่อลูกนั่นเป็นคนดูแลทรัพย์สมบัติให้อิวานอฟขณะที่เพื่อนรักยังไม่สามารถไปดูแลเองได้เพราะติดว่าบริษัทโกลพรอมกรุ๊ปไม่มีคนช่วยลุงโบริสดูแล

“น่าจะเหนื่อยไปพักผ่อนกันก่อน พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน” อิวานอฟบอกแล้วเดินนำทั้งสองลงมาที่ห้องโถงด้านล่างซึ่งเป็นบริเวณเช็คอิน อิรินาเห็นเช่นนั้นแล้วรั้งมือคนตัวสูง

“พี่เอียนจะให้พวกเราพักโรงแรมหรือคะ”

คนโดนถามพยักหน้า “ครับ เดี๋ยวพี่จัดห้องสูทให้พัก”

“ให้พวกเราไปพักบ้านพี่เอียนไม่ได้หรือคะ เราจะได้ทำกิจกรรมกันเหมือนเมื่อก่อน อิรินาเบื่อนอนโรงแรมแล้ว” หญิงสาวอ้อน แล้วจับมือชายหนุ่มเขย่า ช้อนตามองอย่างเว้าวอน จำได้ว่าตอนเป็นเด็กอิวานอฟยอมทำทุกอย่างถ้าเธออ้อนแบบนี้

อิวานอฟฟังแล้วมองไปทางนิโคโลคล้ายปรึกษา เจ้าของคีรีมันตรามีบ้านพักสองชั้นทำจากไม้สักสร้างอยู่ด้านหลังโรงแรมคีรีมันตรา ห่างไปประมาณห้าร้อยเมตร ซึ่งบ้านหลังนั้นเป็นบ้านของคุณยายพิสมัย นานๆ ทีอิวานอฟถึงจะแวะเข้าไปพัก ปกติชายหนุ่มจะนอนที่ห้องชั้นบนซึ่งแบ่งโซนเป็นห้องทำงาน ห้องรับแขกและมีห้องนอนซ่อนอยู่ด้านหลังเพราะสะดวกสำหรับหนุ่มโสดบ้างานอย่างเขา

ฝ่าเท้าที่กำลังจะก้าวผ่านกระถางกล้วยไม้ใบใหญ่ ซึ่งตั้งประดับเสริมความสวยงามกลางโถงนั้นหยุดชะงัก ยามเห็นหนุ่มสาวสามคนยืนอยู่ แต่เพียงแวบเดียวเพ็ญจันทร์ก็ตั้งสติได้ ฝืนสาวเท้าก้าวผ่านทั้งสามไปคล้ายกับไม่รู้สึกอะไร ทั้งที่หัวใจเต้นรัวเร็ว เมื่อเห็นภาพหญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งผมสีน้ำตาลอ่อนยืนกอดแขนประธานบริหารคีรีมันตราและซบใบหน้าแนบชิดไหล่เขา จากที่ปรายตามองเธอคนนั้นกำลังจ้องหน้าคมเข้มอย่างออดอ้อน

“เหมือนกันหมด” หญิงสาวกระแทกเสียงอย่างโมโห เดินตรงไปยังห้องพักซึ่งอยู่โซนด้านหลังด้วยความรู้สึกหงุดหงิด หากไม่ลืมกระเป๋าเครื่องสำอางไว้ที่โต๊ะอาหารในงานเลี้ยง ก็คงไม่เห็นภาพนี้ เผลอมัวเมากับภาพมายา ความใจดี อบอุ่นที่เขาสร้างขึ้นมาหลอกล่อให้หลงใหล คงยังไม่อิ่มในเรือนร่างเธอสินะ ถึงได้ดูแลเอาใจหวังหลอกล่อขึ้นเตียงอีกครั้ง คิดแล้วยิ่งเจ็บใจเมื่อเคยเผลอคิดว่าเขาต่างจากผู้ชายคนอื่น

           “บอกแล้วไง ผู้ชายมันเชื่อไม่ได้” หญิงสาวเอ่ยเสียงแข็ง



**************************

ตัวละครมาใหม่อีกแล้ว....มาลุ้นกันว่า เพ็ญจันทร์จะเอาไงต่อ  


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

103 ความคิดเห็น

  1. #41 chalalaiale (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 22:41

    รอค่ะ สนุกมาก เอียนแกตายแน่

    #41
    0
  2. #40 black26 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 20:56
    เอียนงานเข้าแน่นอนเมียมาเจออยู่กับสาวอื่น
    #40
    0