บ่วงรักสีเพลิง

ตอนที่ 13 : การปกป้องจากคนแปลกหน้า 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,387
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    5 พ.ย. 61





เสียงเคาะประตูดังขึ้น ตอนเกือบตีสองเพ็ญจันทร์ที่ยังนอนไม่หลับเพราะหวาดระแวงผู้ร่วมห้องสะดุ้งลุกนั่งอย่างกังวล กลัวเป็นผู้จัดการส่วนตัวหรือไม่ก็แขไข

          นอนเงียบๆ ลูกน้องเอาเสื้อผ้ามาส่งเขาบอกแล้วเดินไปเปิดประตู แต่ไม่ยอมให้ปิติพงษ์เข้ามา ฝ่ายลูกน้องได้แต่ยิ้มตาพราวหยอกล้อเจ้านาย

          พรุ่งนี้นายกลับไปก่อน ฉันจะอยู่กรุงเทพสักพัก

          เพ็ญจันทร์ได้ยินประโยคนั้นแล้วเอาหมอนปิดหู ทำไมชีวิตเธอถึงได้ซวยแบบนี้ อยู่ดีๆ ก็มีผู้ชายตัวโตเข้ามาในชีวิตแถมแสดงบทบาทเป็นผู้บังคับบัญชาสั่งโน่นสั่งนี้ตลอด

แต่ว่า...พรุ่งนี้เธอต้องไปภูเก็ต ถ้าเขาอยู่ในห้อง จะเป็นอะไรหรือไม่ ไม่ได้ เธอต้องคุยกับเขาให้รู้เรื่อง เพ็ญจันทร์ได้ยินเสียงน้ำไหลจึงอดทนนั่งรอ

ภาพชายหนุ่มเดินเปลือยแผ่นอกนุ่งเพียงกางเกงบ๊อกเซอร์ ทำให้เพ็ญจันทร์ไม่อยากมอง เอนตัวนอนแล้วเอ่ยลอยๆ

พรุ่งนี้ฉันต้องไปภูเก็ต นายควรกลับไป บอกตรงๆ ว่าไม่ไว้ใจให้ผู้ชายแปลกหน้าอยู่ในห้องตอนที่ฉันไม่อยู่ เธอเอ่ยขึ้น

อายุเท่าไหร่เขาถาม

ยี่สิบสี่

คนที่เธอเรียกว่านายสามสิบสาม ทีนี้ควรเรียกว่าอะไรอิวานอฟเอ่ยถาม แล้วมองไปบนชั้นลอย เห็นเพียงกองผ้าห่ม

ไม่นับถือเพ็ญจันทร์เอ่ยเสียงแข็ง

ผัวแก่กว่าเก้าปี เรียกนาย อย่าให้ต้องสั่งสอนนะจันทร์ ต่อไปนี้เธอต้องเรียกพี่ว่าพี่เขาสั่งแล้วเอนตัวนอน ว่านาตาชาดื้อแล้วมาเจอเพ็ญจันทร์ดื้อกว่ามาก แล้วเขาจะหาเรื่องปวดหัวให้ตัวเองทำไม ผู้หญิงเขาไม่ได้เรียกร้องให้รับผิดชอบสักนิด แต่พอจะหันหลังเดินหนี ดวงตาฉ่ำน้ำเต็มไปด้วยประกายโศกเศร้านั่นก็สะกิดเรียกให้หันกลับมา เวลาอยู่บนเวที เพ็ญจันทร์มีมาดนางพญาที่พร้อมจะโปรยเสน่ห์ยวนยั่วชายหนุ่ม แต่ยามอ่อนแอก็ดูน่าสงสารจนเขาทิ้งไม่ลง ไม่รู้มีใครเคยเห็นแววตานางแบบสุดฮอตในมุมที่เขาเห็นหรือไม่

พรุ่งนี้นายต้องกลับเธอเอ่ยขึ้นอีก

เรียกใหม่ ถ้าไม่เรียกพี่ คืนนี้จะไม่ได้นอน เขาว่าแล้วลุกยืน

ฝ่ายคนที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ผ้าห่มนอนตรึกตรองแล้วกัดฟันเอ่ยออกมา

พรุ่งนี้ พี่ต้องกลับไป

ดี ถึงเสียงจะแข็งไปหน่อยแต่ก็ดีกว่าเรียกนาย ไปทำอะไรที่ภูเก็ต

ถ่ายแบบเธอจะได้นอนไหมคืนนี้ หญิงสาวคิดอย่างเหนื่อยใจทำไมมันเรื่องราวเป็นแบบนี้ หนีรอดเงื้อมมือวายร้ายสุดชั่วนั่น แต่ตกอยู่ในกำมือมาเฟียร้ายจอมป่วนแทน

ที่ไหน

          แถวหาดกะตะ จำชื่อโรงแรมไม่ได้เธอเอ่ยแล้วหาววอด ง่วงจนตาจะปิดแต่พยายามฝืน

          งานของใคร

          นิตยสารอินไซน์

          พอได้ฟังประโยคนั้น อิวานอฟเดินไปหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดดูตารางงานของคีรีมันตรา ก่อนจะยกมือตบหน้าผาก

          ได้ ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นแต่ฝ่ายหญิงไม่ได้ยิน หลับสนิทหลังจากพยายามฝืนมาร่วมชั่วโมง

 

          นาฬิกาปลุกในมือถือร้องดังตอนเจ็ดโมงเช้า เพ็ญจันทร์ไม่อยากตื่น เมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เกือบตีสามไปแล้ว บิดตัวไปมาอย่างเกียจคร้าน แล้วเอนตัวนอนต่อ ทว่าเสียงโทรศัพท์กลับกรีดร้อง พอหยิบมาดูก็เป็นเบอร์ผู้จัดการส่วนตัวที่โทรมาปลุก อภิรัชสั่งให้เธอลุกไปอาบน้ำแล้วเตรียมตัวไปสนามบิน แม้จะไม่ได้ร่วมเดินทางไปภูเก็ต แต่อภิรัชก็ยังทำหน้าที่ผู้จัดการ โทรสั่งนางแบบในสังกัดเสียงห้วน

          เพ็ญจันทร์จึงไต่ลงจากบันไดเงียบๆ ก้าวย่องเข้าห้องน้ำ แล้วเร่งรีบอาบน้ำ แต่เพราะเคยชินว่าอยู่คนเดียวเลยลืมหยิบชุดชั้นในเข้ามา โผล่หน้าออกมาดูคนที่นอนหลับบนโซฟา พอเห็นเขานอนนิ่ง แอบย่องออกจากห้องน้ำไปยังตู้เสื้อผ้าโดยนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเล็กสั้นแค่โคนขา

          พอได้ชุดชั้นในก็รีบก้าวไปที่ประตูห้องน้ำ แต่ทว่า

          ไปซื้อผ้าเช็ดตัวมาใหม่ เอาผืนที่ยาวกว่านี้ นุ่งแบบนี้ไม่ต้องนุ่งซะดีกว่าคนที่เพ็ญจันทร์คิดว่าหลับ ลุกนั่งตั้งแต่เห็นโคนขาอ่อนก้าวย่องไปตรงตู้เสื้อผ้า พอเธอนั่งลงหยิบชุดชั้นในในลิ้นชักชั้นล่างสุด ก้นงอนงามขาวนวลโชว์เด่นล่อตาล่อใจ

          นาย...เออ...พี่ ตื่นทำไมไม่รู้จะถามอะไรเลยตะวาดดุออกไปเช่นนั้น

          ก็เสียงน้ำดังขนาดนั้น ไม่ตื่นก็นอนตายแล้วไหมอิวานอฟเอ่ยอย่างหัวเสีย ยิ่งเห็นโคนขาขาวยิ่งหงุดหงิด

ชายหนุ่มตื่นตั้งแต่นาฬิกาปลุกดัง พอเหลือบมองไปบนเตียง ได้แต่แอบขำภาพตุ๊กตาล้มลุกกลิ้งไปกลิ้งมา นี่หรือนางแบบสุดฮอตจอมฉาว น่าจะเป็นเด็กอนุบาลจอมดื้อเสียมากกว่า

          ที่สั่งได้ยินไหม

          เพ็ญจันทร์ตวัดตามองอย่างโมโห เกิดมาไม่เคยมีใครมาบงการชีวิตเธอสักคน แม่กับตายายต่างตามใจ ให้คิดให้ทำทุกสิ่งด้วยตัวเอง จนเธอสามารถดูแลตัวเองมาตลอดอายุยี่สิบสี่ปี แต่เวลานี้ ชายนัยน์ตาสีเขียวกำลังทำตัวเป็นผู้คุม

          ไม่จำเป็น เปลืองเงิน ปกติฉันก็อยู่ห้องคนเดียวอยู่แล้ว จะสั้นกว่านี้ก็ไม่มีใครเห็นเธอเถียง แล้วก้าวผ่านประตูไป แต่พอจะปิด มือหนากลับดันไม่ให้ปิด

          เพ็ญจันทร์ผงะเมื่อเห็นหน้าชายหนุ่มชิดใกล้จนสันจมูกโด่งเกือบจะชนแก้ม เขาเป็นแวมไพซ์หรือไง เมื่อกี้ยังนั่งตรงโซฟา แค่เสี้ยววินาทีกระโจนมายืนตรงนี้แล้ว

          พี่สั่งน้องต้องทำ เขาว่า แล้วมองกวาดตั้งแต่ดวงตากลมโตวาวโรจน์ความเกรี้ยวกราดไล่เรื่อยลงมาถึงอกอิ่มที่ล้นพ้นชายผ้าขนหนูไปถึงโคนขาขาวเนียนที่เคยรัดรอบเอว ยันปลายเท้า แอบลอบกลืนน้ำลายเมื่อภาพในคืนนั้นย้อนมาให้จดจำ อยากถูกมองจ้องด้วยแววตาพราวประกายปรารถนาอีกครั้ง

          ถ้านุ่งผืนนี้อีกจะถือว่าอ่อย

          อ่อยอะไร อึม!...ริมฝีปากที่เอ่ยต่อว่าโดนปิดอีกครั้งด้วยริมฝีปากอิวานอฟ จากจูบเน้นหนักเพื่อลงโทษคนหัวดื้อ แปรเปลี่ยนเป็นละมุนชวนลุ่มหลงจนคนหัวดื้อเผลอจูบตอบ และทำให้อิวานอฟหยุดทันที กลัวจะหยุดไม่ได้หากยังปล่อยใจรับรอยสัมผัสหวานนุ่ม ที่รู้ดีว่าตัวเองนั้นปรารถนาจะได้ซุกซบกับร่างอวบอิ่มนี้อีกครั้ง

          รีบๆ อาบ เดี๋ยวตกเครื่อง แล้วเขาก็ดึงประตูปิดให้อย่างรวดเร็ว เพราะกลัวจะเผลอกระชากร่างอวบอิ่มนั้นมาฟัดให้หายรวดร้าว ไม่น่าเชื่อว่าเพ็ญจันทร์จะมีอิทธิพลกับเขาขนาดนี้

          ฝ่ายเพ็ญจันทร์ยืนไม่ไหวติงตั้งแต่บานประตู งงงันกับการกระทำของชายแปลกหน้า ค่อยๆ ยกมือมาแตะสัมผัสเรียวปากที่เพิ่งโดนเขาสัมผัส ครั้งนี้ไม่ใช่เม้มรุนแรงดึงเร้าให้รวดร้าว แต่แตะนุ่มละมุนจนเธอคล้อยตาม

          จะอาบน้ำหรือทำอย่างอื่น เสียงตะโกนดังมาจากหน้าห้องเมื่อภายในห้องน้ำยังคงเงียบสนิท




***********************************



ขอบคุณทุกคนที่แวะมาอ่านค่า 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

103 ความคิดเห็น

  1. #12 keftik (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 11:44

    ใช่จะอาบน้ำหรือทำอย่างอื่นว่ามาพี่พร้อม

    #12
    0