[Fic my hero academia] Sympathies เงามืดของแสงสว่าง 【Fin SS2】

ตอนที่ 6 : ฮีโร่ที่ดี?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,285
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,035 ครั้ง
    11 พ.ย. 63

*****อ่านจบตอนนี้แล้วช่วยอ่านทอล์กด้านล่างสุดกันนิดนึงนะคะ*****

 

 

 

เปรี้ยงงงง!!

สายฟ้าสีดำทมิฬอันเป็นเอกลักษณ์ผ่าลงมาอย่างโดดเด่นเป็นสง่า เมื่อเวลานี้ยังเป็นเวลาใกล้รุ่งที่ขอบฟ้าเป็นสีส้มอ่อนไม่ใช่ค่ำมืดจนเป็นสีดำแบบเดียวกัน

ฮีโร่ที่อยู่ใกล้ที่สุดเร่งรุดมาที่จุดเกิดเหตุ แต่เหมือนจะไม่ทันแล้วเมื่อข้างๆ ร่างเล็กผมสีฟ้าอ่อนในชุดสีดำขอบเฟอร์สวมหน้ากากลวดลายคุ้นตา ที่หลายๆ คนจำได้แม่นยำ มีร่างๆ หนึ่งนอนไหม้เกรียมอยู่ตรงปลายเท้า

"ไอ้เวรบีบี!! เอาอีกแล้วเหรอฟะ!?"

"อ้าว มาช้านะแบทแมน"

"มาเร็วที่สุดแล้วเฟ้ย! โธ่เว้ย! แกโผล่หัวมาในสังคมแค่สี่เดือนกว่าๆ แกเล่นไปกี่ศพแล้วเนี่ยไอ้พันนิชเชอร์!!"

ฮีโร่นามว่าแบทแมนคล้ายจะสติแตก หลังจากถูกเบื้องบนสั่งให้ตามคดีของวิลเลินประเภทแอนตี้ฮีโร่นามบีบีมานานกว่าสามเดือน เขาก็แทบจะเปลี่ยนอาชีพเป็นคนคอยเก็บกวาดศพวิลเลินที่ถูกฟ้าผ่าตายอยู่ร่ำไป

เรื่องจับตัวมาสืบหาตัวจริงหรือพามาปรับทัศนคติน่ะลืมไปได้เลย เจอกันกี่ครั้งเขาก็ไม่เคยคว้าชายเสื้อบีบีทัน แม้จะมีอัตลักษณ์ค้างคาวทำให้ปีกประเภทค้างคาวเหมือนกันกับอีกฝ่าย แต่ก็ดันบินได้ไม่เร็วเท่า สายฟ้าก็ใช้ไม่ได้เหมือนบีบีด้วย

...แม่ง มันเป็นค้างคาวสายพันธ์อะไรวะนั่นโคตรโกงเลย

เจ้าพันนิชเชอร์บีบีน่ะ ไปไหนมาไหนไร้ร่องรอยตลอด ข้อมูลที่สาวถึงตัวได้ก็ไม่มี ราวกับคนไม่มีตัวตนในสังคม (ถูก) ฮีโร่คนอื่นส่วนใหญ่ต่างก็ยอมแพ้เรื่องจะตามหา สุดท้ายก็ต้องคอยบีบีก่อเรื่องแล้วค่อยหาวิธีจับแทน

ความจริงไม่มีใครอยากยุ่งกับหมอนี่เท่าไหร่หรอก เพราะมายุ่งกับมันทีไร ไม่โดนคำพูดจิกกัดจนปากสั่นหน้าชา ก็โดนคนที่มันช่วยไว้เหม็นขี้หน้า เล่นเอาอันดับความนิยมในฮีโร่แร้งกิ้งลดน้อยลงทุกที แต่ที่เขายังต้องยุ่งตามจับตามไล่เพราะขัดคำสั่งไม่ได้นี่แหละ

...ยังไงก็เถอะ ทุกวันนี้หมอนั่นเห็นเขาเป็นเบ๊ที่มาคอยตามเก็บกวาดเรื่องราวให้แล้วด้วยซ้ำมั้ง!!

...เฮ้! เขาเป็นฮีโร่ ไม่ใช่คนเก็บศพ!!

"รวมๆ แล้วยังไม่ถึงร้อยหรอกน่า"

"แต่ก็ใกล้แล้วล่ะวะ!! ถึงจะถูกเรียกว่าพันนิชเชอร์ ก็ไม่ต้องขยันทำงานขนาดนี้ก็ได้โว้ย! ฮีโร่ในเมืองจะตกงานเพราะไม่มีวิลเลินให้จับกันหมดแล้วเนี่ย!!"

แบทแมนว่าอย่างหัวเสีย ทว่าก็ไม่ได้โกรธเคืองอะไรเท่าที่ปากพูด

ถ้าหากคนที่บีบีฆ่าไม่ใช่พวกวิลเลินระดับเลวทราม แต่เป็นประชาชนคนธรรมดา เชื่อสิว่าคงไม่มีเสียงยกย่องสรรเสริญอีกฝ่ายประหนึ่งฮีโร่ผู้ยิ่งใหญ่

...ว่ากันตามจริง ถ้าเจอพวกเลวมากๆ ตอนทำงาน เขาก็อยากฆ่า แต่กฏบัญญัติในหน้าที่มันค้ำคอ เขาทำอะไรตามใจแบบพวกนอกกฏหมายอย่างบีบีไม่ได้

แต่การที่พันนิชเชอร์บีบีมาทำตัวเป็นศาลเตี้ยแบบออกสื่อ ใช้การลงโทษอย่างรุนแรง ไม่สนว่าใครเป็นใครมีอำนาจเท่าไหร่ ถ้าจะพิพากษาก็โดนโทษตายเหมือนๆ กัน มันทำให้อัตราการก่อเรื่องของพวกวิลเลินน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด

...อย่าไปบอกใครเขาล่ะว่าฮีโร่อย่างเขาแอบรู้สึกขอบคุณในจุดนี้จริงๆ

...ก็นะ เขาก็ว่ากฏหมายมันเบาไป จับมาปรับ ลงโทษนิดๆ ขังคุกอีกหน่อยก็ปล่อยไป พวกวิลเลินคงจะกลัวกฏหมายกันหรอก แรกๆ พวกนั้นอาจไม่ทำเรื่องใหญ่ แต่ความเคยชินที่ว่าไม่เป็นไร พวกนั้นถึงได้ก่อเรื่องหนักขึ้นตลอด หาข้อมูลสถิติมาอ่านดูกันก็ได้ หลักฐานกองพะเนินแท้ๆ แต่พวกเบื้องบนก็ดันไม่ปรับแก้อะไรสักที ...เชอะ

ริมุรุมองสีหน้าของฮีโร่แบทแมนที่พยายามตามจับเขาตลอดสามเดือนแล้วก็หลุดหัวเราะ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าความคิดอีกฝ่ายคงกำลังตีกันให้มั่วซั่วอีกแล้ว ไล่จับกันมาตั้งสามเดือน ก็ใช่ว่าจะไม่เคยได้คุยกันเลยนี่นา ทัศนคติและความคิดน่ะรู้ผ่านคำพูดได้อยู่แล้ว

ไม่ใช่ฮีโร่ทุกคนที่คัดค้านการกระทำของเขาแบบหัวชนฝา หรือมองว่าเป็นความเลวร้ายที่รับไม่ได้แบบพวกวิลเลิน ถึงจะไล่ตามจับเขา แต่ก็ไม่ได้เกลียดเขาเข้ากระดูกดำแบบพวกวิลเลินที่เลวๆ แบทแมนเป็นหนึ่งในจำนวนนั้น

...เพราะวิธีของเขา ถึงมันจะโหดร้ายไปบ้าง แต่มันก็มีข้อดีที่เห็นได้ชัด

...บางทีเขาน่าจะจับอีกฝ่ายมานั่งก๊งเหล้าด้วยกันได้

...อยู่คนเดียวมาตลอดก็เหงาปากเหมือนกัน

"ไม่อยากให้มีคนตาย ฮีโร่อย่างพวกนายก็มากันเร็วๆ หน่อยสิ"

"คราวหน้าแกก็ส่งเวลานัดมาสิฟะว่าจะก่อเรื่องที่ไหนเมื่อไหร่!? จะได้เตรียมมาถูก!!"

"ทำแบบนั้นเพื่อจะได้วางแผนจับฉันได้ง่ายขึ้นล่ะสิ รู้ทันหรอก"

“วางแผนมาก็ใช่ว่าจะจับแกได้นี่หว่า!!”

เคยมีฮีโร่จงใจปลอมเป็นวิลเลินแล้วให้ฮีโร่อีกคนแสดงตัวเป็นเหยื่อ ทำทีเหมือนจะปล้นในตรอกมืดๆ บีบีโผล่ออกมาตามที่คิดไว้ แต่เจ้าตัวดันมานั่งปรบมือให้ทำราวกับว่ากำลังชมการแสดงชุดพิเศษ ไม่วายติชมอีกต่างหากว่าแอคติ้งไม่เนียน บทพูดไม่สมูท แถมยังเรียกชื่อฉายาผู้แสดงได้ถูกเป๊ะ

...มันทำเหมือนรู้จักหน้าฮีโร่ไปซะทุกคนซะงั้นน่ะ!!

ร่างเล็กไหวไหล่น้อยๆ เนื่องจากมีหน้ากากปิดบังใบหน้าไว้ แบทแมนจึงไม่รู้ว่าอีกฝ่ายทำสีหน้าแบบไหน แต่ถ้าให้เดาจากนิสัยขี้เล่นของมันคงไม่วายยิ้มเยาะอยู่แหงๆ

"เหอะ แล้วไอ้หมอนี่ทำอะไรผิด?"

"ค้ายาเสพติดน่ะ มีอีกห้าศพอยู่ทางนู้น นี่แค่คนเฝ้า"

"เออ เข้าใจแล้ว"

เหมือนจะเป็นข้อตกลงโดยไม่ต้องออกปากสัญญาระหว่างแบทแมนและบีบี นั่นก็คือเมื่อไหร่ก็ตามที่บีบีลงมือ เจ้าตัวต้องบอกเหตุผลว่าวิลเลินคนนั้นทำอะไรผิดถึงได้ฆ่า เพื่อที่ทางฮีโร่กับทางตำรวจจะได้ทำงานง่ายขึ้นหน่อย ก็ดันเล่นฆ่าด้วยสายฟ้าผ่าจนเกรียมซะทุกราย คนทำงานข้างหลังมันระบุตัวตนลำบากนะเออ

"งั้นฉันไปล่ะ"

"ตอนนี้แหละ!!"

แบทแมนอาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายกำลังกางปีกบินใช้เทปสำหรับจับกุมเขวี้ยงใส่ โดยให้มันชิ่งกับกำแพงตรอกเพื่อจะได้จับทิศทางลำบาก ทั้งยังทำให้เทปแปะไปทั่วเหมือนกรงขังล้อมจับ ในขณะเดียวกันก็อ้าปากเปล่งเสียงคลื่นความถี่จำเพาะที่ต่างกันเพื่อให้เกิดอาการเวียนหัว แบทแมนคิดในใจว่าน่าจะจับได้สักที แต่แล้ว...

พันนิชเชอร์ บีบีก็บินอยู่เหนือกรงเทป ไม่มีอาการโซเซ ทั้งยังกล่าวกลั้วหัวเราะซ้ำเติมไปอีก

"มุกนี้ไม่เลวแต่ยังไม่ผ่าน"

"โว้ย!! พลาดอีกแล้วเหรอเนี่ย คราวหน้าจะจับแกให้ได้เลย!!"

"จะรอนะฮีโร่แบทแมน"

ริมุรุส่งเสียงหัวเราะใส บินหายวับไปบนท้องฟ้าสีส้ม นานๆ ทีได้หยอกล้อฮีโร่แบทแมนเล่นก็ช่วยให้เขาแก้เบื่อได้ดี อย่างน้อยๆ มันก็ดีกว่าปล่อยให้ตัวเองเหงาอยู่ตามลำพัง

...มองตามไม่เห็น ไล่ไม่ได้ จับไม่ทันอีกเช่นเคย

แม่งเก่งจนน่าหมั่นไส้ ยังดีที่หมอนั่นเป็นแอนตี้ฮีโร่ ถ้าเป็นวิลเลินขึ้นมา พวกฮีโร่ได้หนาวๆ ร้อนๆ บ้างแหละ

...

..

.

หลายวันต่อมา...

ฮีโร่แบทแมนยังคงหาวิธีตามจับพันนิชเชอร์บีบี ถึงแม้ระยะเวลาไล่ตามที่ผ่านมาเขาจะมองบีบีเป็นเหมือนเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งและเป็นคนที่เขาค่อนข้างนับถือ (เป็นความลับห้ามแพร่งพรายนะเออ เดี๋ยวโดนไล่ออก) แต่หน้าที่ในอาชีพการงานก็คือหน้าที่ เขายังคงต้องรวบรวมข้อมูลเพื่อตามจับบีบีจนได้

...และวันนี้เขาก็จำกัดวงให้แคบลงได้มากแล้ว

...โผล่มาสิบีบี ฉันจะจับแกเอง!!

คนคึกชูหมัดขึ้นฟ้าด้วยความฮึกเฮิม ไม่ทันสังเกตว่าหมัดของตัวเองอัปเปอร์คัตเสยคางใครบางคนเข้า กระแทกไปเต็มแรงแล้วนั่นแหละถึงได้รู้สึกตัว ยังไงก็ตามคนโดนชกยังคงส่งยิ้มกว้างอย่างร่าเริง

“โอ้ เป็นหมัดที่ดีนี่นา นายคือแบทแมนที่ตามจัดการเรื่องแอนตี้ฮีโร่ พันนิชเชอร์ บีบีอยู่ใช่มั้ย ขอโทษที่มารบกวนนะ พอดีอยากได้ความร่วมมือสักหน่อยน่ะ”

“...อะ-อะ-อะ...”

แบทแมนที่ชกไปแบบไม่ทันตั้งตัวอ้าปากค้าง ไม่รู้ว่าควรทำหน้าแบบไหนระหว่างดีใจกับเสียใจ แต่ที่แน่ๆ ในใจเขาบังเกิดความคิดนึงขึ้นมาว่า

...คราวนี้นายต้องไม่รอดแน่นอนบีบี!!

...

..

.

“ฮัดชิ้ว!”

ร่างสไมล์กลายเป็นร่างเด็กวัยรุ่นปกติที่ไร้หน้ากากปกปิด เพื่อที่ว่ามือบางจะสามารถยกขึ้นมาถูจมูกตัวเองได้ ไม่รู้ทำไมคืนนี้เขาถึงรู้สึกตงิดๆ เหมือนมีลางสังหรณ์แปลกๆ ริมุรุไม่ทันได้คิดอะไรก็จับสัมผัสถึงคนสองคนได้ซะก่อน

...ไม่ใช่พวกฮีโร่?

มันคงไม่มีปัญหาถ้าเขาไม่ได้กลิ่นเลือดลอยตามลมมาพร้อมๆ กับเสียงปืนที่ดังขึ้นถี่ๆ พร้อมกับเสียงกรีดร้อง

ริมุรุสวมหน้ากากแล้วกางปีกบินไปตามเสียง แอบรู้สึกเบื่อหน่ายนิดหน่อยที่ยังจะมีคนมาก่อความวุ่นวายใกล้ๆ ที่เขาอยู่อีกแล้ว ถึงแม้ว่าความถี่จะน้อยกว่าเมื่อก่อน แต่ก็ไม่ได้หายไปหมดเสียทีเดียว อยู่ในที่เปลี่ยวๆ นี่ก็น่ารำคาญคนละแบบกับในตัวเมืองที่มีคนมาวิ่งไล่กันทุกวันล่ะนะ

“ตอนนี้แหละ! เอาเลย!!”

“...!”

เสียงผ่านลำโพงเมื่อกี้เป็นเสียงที่ริมุรุคุ้นเคยดี แต่สิ่งที่ทำให้เขาตกใจก็คือการมีคนกระโดดลงมาจากเครื่องบินโดยสารที่พึ่งบินผ่านไป ร่างหนาร่วงลงมายืนบนตึกร้าง เศษอิฐเศษปูนพังไปไม่น้อย และฝุ่นก็ฟุ้งกระจายไปทั่ว

สมองที่ไม่ได้โง่ประติดประต่อสถานการณ์ได้รวดเร็ว เขารู้ทันทีว่าพวกฮีโร่ตั้งใจจะมาจับเขาอีกแล้ว บางทีสองคนไกลๆ นั่นก็คงเป็นแค่นกต่อให้เขาเคลื่อนไหวสินะ

...ขอชมเลย บทคราวนี้นับว่าเนียน ต้นทุนสูงซะด้วย

...ยังไงก็เถอะ ตาลุงกล้ามโตในชุดรัดรูปเหมือนพวกฮีโร่ในหนังสมัยก่อนกับรอยยิ้มกว้างนี่มัน...ออลไมท์?

“ฮ่าๆ นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้พบกันสินะแอนตี้ฮีโร่ พันนิชเชอร์ บีบี ดูเหมือนเธอจะทำให้เพื่อนๆ ในหน่วยงานฉันลำบากกันมามากเลยทีเดียว ต้องขอชื่นชม แต่ยังไงก็ตาม มันเป็นการกระทำที่ไม่ถูกต้องและคงต้องขอให้การเล่นเป็นฮีโร่ของเธอต้องจบในวันนี้ เพราะอะไรน่ะเหรอ...ก็เพราะฉันมาแล้วยังไงล่ะ!!”

ออลไมท์ฉีกยิ้มยิงฟันขาว ยกนิ้วโป้งขึ้นมาเบื้องหน้า เส้นผมหงอนๆ สองตั้งเหมือนหูกระต่ายบนหัวกระตุกไปมา นี่ถ้าริมุรุไม่ได้ใส่หน้ากากไว้ เขาคงเผลอทำหน้าเหม็นเบื่อใส่อีกฝ่ายไปแล้ว

...เป็นคนที่เอนเนอจี้ล้นดีนะ คนๆ นี้น่ะ

“...เห เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่คุณฮีโร่อันดับหนึ่งอุตส่าห์โผล่มาต้อนรับกันด้วยตัวเองแบบนี้นะครับ ออลไมท์”

“โอ้ แฟนคลับเหรอ?” เจ้าตัวฉีกยิ้มกว้างกว่าเก่า คล้ายจะมีรัศมีบางอย่างกระจายออกมาจากตัว“แต่ถึงจะเป็นแฟนคลับก็ไม่ปล่อยไปหรอกนะ กลับกันเลยต่างหาก ต้องดึงกลับมาทางที่ถูกที่ควรให้ได้เลย!!”

“ที่ถูกที่ควรแบบไหนกันครับ?”

“แน่นอนว่าก็ต้องกลับสู่หนทางฮีโร่ ฮีโร่ที่ดีน่ะ ไม่ควรทำสิ่งที่ผิดนะ คนที่แข็งแกร่งแบบเธอต้องเป็นฮีโร่ที่ดีได้แน่ๆ!”

“ฮ่าๆ ผมก็ไม่ได้คิดว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักนิดหรอกนะครับ แต่ว่าผมก็ไม่ได้รู้สึกผิด เพราะผมไม่ได้คิดว่า...สิ่งที่ผมทำนับเป็นความไม่ถูกต้องหรือจำเป็นต้องถูกตราหน้าว่าเป็นคนไม่ดี”

เนื่องจากฮีโร่กล้ามใหญ่อย่างออลไมท์ไม่ได้ตั้งท่าสู้ ริมุรุเองก็เลยเลือกที่จะไม่ตั้งท่าสู้เช่นกัน การที่ได้แบ่งปันทัศนคติกันก่อนก็นับว่าเป็นการดี เผื่อว่าจะได้เปิดโลกให้บรรดาฮีโร่โลกสวยได้ตาสว่าง แล้วหลังจากนั้นหากยังต้องการสู้กันเขาก็ไม่มีปัญหา

...ก็คล้ายๆ กรณีเขากับแบทแมนตอนพบกันครั้งแรกนั่นแหละนะ

“การฆ่าคนน่ะนะถูกต้องหนุ่มน้อยบีบี สิ่งที่พวกฮีโร่ทำน่ะคือการปกป้องคนบริสุทธิ์ต่างหาก!!”

“ผมฆ่า...วิลเลินต่างหากล่ะครับ ออลไมท์” ริมุรุกล่าวกลั้วหัวเราะ“ปกป้องผู้บริสุทธิ์ก็ถูกแล้วนี่ แต่กับคนเลวๆ น่ะคุณยังถือว่าพวกเขาเป็นผู้บริสุทธิ์ที่ควรปกป้องเหรอ ถ้าคุณปกป้องคนบริสุทธิ์ที่ทำลายมนุษย์ด้วยกัน ถ้างั้นคุณก็ไม่ได้ต่างอะไรกับวิลเลินพวกนั้นเลยนะครับ?”

“พวกเขายังกลับตัวได้-!!”

“ร้อยละเท่าไหร่ล่ะครับ”

“...!!”

“วิลเลินที่คุณจับพวกเขาไปแล้วพอปล่อยออกมาเขากลับตัวกลับใจได้เองน่ะ?”

“...”

รอยยิ้มกว้างบนใบหน้าของออลไมท์กระตุกเล็กน้อย ริมุรุยิ่งฉีกยิ้มเข้าไปใหญ่ น่าเสียดายที่อีกฝ่ายไม่สามารถมองทะลุหน้ากากเข้ามาได้

“น้อยซะยิ่งกว่าน้อย ถูกมั้ย?” เสียงใสหัวเราะหยัน “กับพวกมือสมัครเล่นลักเล็กขโมยน้อยก็คงเปลี่ยนได้ แต่กับตัวเป้งๆ ที่คุณออกโรงตามจับเองน่ะเปลี่ยนได้หรือเปล่า? ไม่ใช่ว่าพอได้ออกมาก็มาหาลู่ทางใหม่ หรือไม่ก็แก้แค้นคุณที่จับพวกเขาส่งเข้าซังเต?”

ยิ่งริมุรุพูด ออลไมท์ยิ่งหน้าเสีย คุณฮีโร่อันดับหนึ่งที่พึ่งเคยได้ลิ้มลองคำพูดพิฆาตที่ฮีโร่คนอื่นๆ เขย็ดขยาดรู้สึกเถียงไม่ออกจริงๆ ในเมื่อสิ่งที่อีกฝ่ายพูดไม่มีคำไหนที่จิตใต้สำนึกของเขาบอกว่าไม่ถูกหรือไม่ควรเลยนี่นา

“...”

“ที่สำคัญผมไม่ได้อยากจะเป็นฮีโร่หรอก นี่น่ะก็เป็นแค่วิธีปกป้องในแบบของผม เมื่อไหร่ที่ไม่มีศัตรู เมื่อนั้นแหละที่ทุกคนจะปลอดภัย ...จะถูกเรียกว่าอะไรเพราะการกระทำนี้ผมก็ไม่สนทั้งนั้นแหละ จะแอนตี้ฮีโร่ หรือ วิลเลิน แม้กระทั่งฆาตกร ผมก็รับได้”

...ถึงแม้ว่าเขาจะสูญเสียสิ่งที่อยากปกป้องไปทั้งหมดแล้ว แต่บทเรียนครั้งนั้นจะไม่มีวันศูนย์เปล่า เขาจะไม่ยอมให้อดีตซ้ำรอยเดิมแน่

...เส้นแบ่งความดีและความเลวมันก็แค่เส้นกั้นบางๆ

...คนที่ฆ่าคนเป็นคนเลว แต่หากทหารออกรบปกป้องประเทศที่ฆ่าศัตรูดันนับเป็นวีรบุรุษ สุดท้ายจะดีหรือไม่ดี มันก็แค่ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ และก็ขึ้นอยู่กับคนจะมอง ดังนั้นเขาจะทำในสิ่งที่เขาคิดว่าดี ไม่คิดจะเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาตามสายตาและคำพูดของคนอื่นหรอก

“...หนุ่มน้อยบีบี”

“เอาล่ะ ออลไมท์ ผมว่าคุณได้มุมมองของผมไปมากพอแล้ว การจับผมคือหน้าที่ของคุณ ดังนั้นผมจะไม่ขอให้คุณปล่อยผมไปหรอกนะ แต่ผมก็ไม่คิดจะยอมให้คุณจับเหมือนกัน เพราะฉะนั้น...”

“...!!!”

“ไว้คราวหน้าค่อยเจอกันใหม่ ลาก่อนนะครับผม”

ริมุรุกางปีกบินขึ้นฟ้า สะบัดตูดถอยหนีอย่างไม่กลัวเสียศักดิ์ศรี ก็นะ เขาไม่มีหน้าที่หรือเกียรติยศใดๆ ให้ต้องรักษาไว้ แต่กับออลไมท์ถ้าให้มาแพ้แอนตี้ฮีโร่ที่พึ่งมีชื่อ เกียรติและความทรนงของฮีโร่อันดับหนึ่งคงเสียหายไม่มีชิ้นดี

...ที่สำคัญเขาก็ขี้เกียจเกินกว่าจะออมมือยามสู้เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเจ็บหนักด้วย

...

..

.

...ทั้งๆ ที่คิดไว้ดิบดี...

“จะตามมาทำไม (วะ) ครับ!?”

“หยุดนะหนุ่มน้อยบีบี!!”

...ไม่อยากได้ตาลุงกล้ามโตในชุดรัดรูปหัวตั้งสองแฉกฉีกยิ้มเหมือนคนบ้ามาวิ่งตามนะครับ!!

...โว้ย!!!

 

 

-----------

ทอล์กจริงจังกันสักครั้ง นี่คือการพูดคุยให้เข้าใจตรงกันนะคะ

อย่างแรกเลยขอบอกก่อนว่า ไรท์แต่งเรื่องนี้สนองนี้ดตัวเองค่ะ ไม่สมใจใครอันนี้ก็ขอโทษและต้องเรียนตามตรงว่าไม่บังคับให้อ่านต่อนะคะ เพราะไรท์เขียนตรงใจทุกคนไม่ได้แน่นอน (พูดดักครับผม ยังไม่มีดราม่าไม่ต้องห่วง)

ยังไงก็ตาม ไรท์ดูเมะริมุรุแค่ภาคแรก ส่วนเนื้อหาต่อจากนั้นคือได้อ่านแค่สปอยล์ตามเว็บ ไรท์ไม่ได้รู้จักสกิลความสามารถของริมุรุขนาดนั้น หลายๆ จุดจึงอาจมีข้อมูลไม่ถูกต้อง อะไรเล็กๆ น้อยๆ ช่วยไรท์เก็บตกได้ก็ดีค่ะ แต่ถ้ามาบอกแล้วไรท์แก้ตามไม่ได้จริงๆ ก็ต้องขออภัย (ยินดีที่มีคนคอยติและแก้ค่ะ) มายฮีโร่เองไรท์ก็อ่านแค่มังงะ อาจไม่ได้เก็บรายละเอียด มีข้อมูลผิดพลาดอีกก็ขออภัยอีกเช่นกัน แจ้งได้ตามเดิมนะ

ถึงจะตั้งใจเขียนเล่นแต่ทุกเรื่องที่เขียนก็อยากเขียนให้ดีค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.035K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,866 ความคิดเห็น

  1. #2852 hotcocoa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 22:01
    น่ารัก55555
    #2,852
    0
  2. #2622 ZenJi_O0 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 01:19
    ก็.....อยากจะบอกว่าสนุกเลยนะเรื่องนี้ ส่วนตัวเป็นคนที่แอนตี้ฮีโร่มากๆ เข้าขั้นเกลียดเลยแหละ แต่ถามว่าดูได้มั้ย ก็ได้แหละ แต่ไม่ได้ชอบ ออกจะสมเพชด้วยซ้ำกับแนวคิด 'เดี๋ยวก็กลับใจ' น่ะนะ

    สู้ต่อไปท่านจอมยุทธ
    #2,622
    0
  3. #2124 supatsaree (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2563 / 14:02
    แบทแมนกับริมุรุ ให้อารมเหมือนจอมโจรคิดกับพ่อของนางเอกหัวแหลมเฟี้ยวเลยอ่ะ แบบอีกฝ่ายก็หนีได้หนีดี อีกคนก็คิดวิธีตามจับ(แน่นอนว่าไม่เคยจับได้)555
    #2,124
    0
  4. #1921 ramonkuvanont (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 12:35

    ไม่วายก็ดี(แต่จริงๆอยากได้คุ่แบทแมนริมุรู)ปล.ชิออนวิ่งมาฆ่า

    #1,921
    0
  5. #1709 undernetwork (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 11:37
    เอาจริงๆออลไมท์ร่างลุงกล้ามนี่ฉีกยิ้มตลอดเวลาจนน่ากลัวเหมือนกันนะ
    #1,709
    1
    • #1709-1 azaz3030_2(จากตอนที่ 6)
      28 ตุลาคม 2563 / 22:15
      มีคนกลัวออลไมล์จริงๆนะครับ 55
      #1709-1
  6. #1706 muea16884 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 02:59
    ใช่ไม่วายอ้ะดีเเล้ว เซ้นไม่เข้าจริงๆ เป็นจอมมาร เกริ่นเรื่องเปลี่ยนบุคลิคนิสัยการตัดสินใจ ฆ่าคนไม่กระพริบตา ถ้ามาวายนี้เเบบ ไปไม่เป็นจริงๆ เเบบ WTF เลยทีเดียว
    #1,706
    0
  7. #1571 Neko_BloodTypeY (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 21:27

    ดีค่ะ เพราะว่าตอนที่ริมุรุเป็นจอมมาร สกิลนักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ได้อัพเป็น ราฟาเอล เรียบร้อยแล้ว มีช่วงนึงที่ริมุรุบอกว่า เหมือนสมัยเป็นจอมมารใหม่ๆ ถูกไหมคะ? เพราะฉะนั้นควรใช้เป็นราฟาเอลจะดีกว่าค่ะขอบคุณค่ะ

    #1,571
    0
  8. #1528 rui_ii (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 18:19

    อยากจะบอกว่าหาแนวนี้ที่ไรท์แต่งมานานแล้วค่ะ ฮื้อ

    #1,528
    0
  9. #1225 Tery2006 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 18:34
    ไรท์เป็นผู้หญิงหรือผู้ชายกันแน่(ว๊ะ)คะ!
    #1,225
    0
  10. #654 pimlada45 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 21:48
    ออลไมท์! ยุคสมัยที่คุณยังมีแรงไล่จับเหล่าร้ายนี่มันดีที่สุดเลยแง
    #654
    1
    • #654-1 gamefunny(จากตอนที่ 6)
      13 มิถุนายน 2563 / 22:40
      ชอบออลไมท์สินะคะ ฮิ้ววว
      #654-1
  11. #297 wiwawow (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 00:53
    มิตรภาพเหมือนในปรมจารย์ปะ555
    #297
    3
    • #297-3 gamefunny(จากตอนที่ 6)
      30 พฤษภาคม 2563 / 15:02
      คร้าบผมมม เหมือนจะเยเห็นแต่ไรท์ไม่ได้ดูเพราะมันยาว ถถถถ
      #297-3
  12. #220 Tidvita (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 18:48
    นึกสภาพริมุรุโดนออลไมล์ไล่ตามอย่างนั้นแล้วต้องน่ากลัวมากแน่ๆ เลยค่ะ 555+
    #220
    1
  13. #217 malefactor9029 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 14:11

    ผม ที่ติดตามริมุรุตั้ฃแต่ยังไม่เป็นเมะและถูกเลือนวันฉาย
    #217
    1
  14. #213 littlefullmoon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 01:32
    อ่านtalkแล้วเจอคำว่า เมะริมุรุแค่ภาคแรก นี้โครตเจ็บปวด ภาคสองมาประกาศประกายความหวังไว้แต่ฉายจริงตุลาเจ็บกว่าไม่รู้วันฉายอีก
    #213
    0
  15. #212 littlefullmoon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 01:32
    อ่านtalkแล้วเจอคำว่า เมะริมุรุแค่ภาคแรก นี้โครตเจ็บปวด ภาคสองมาประกาศประกายความหวังไว้แต่ฉายจริงตุลาเจ็บกว่าไม่รู้วันฉายอีก
    #212
    1
  16. #209 Kojinava1908 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 23:09

    เป็นนิยายที่น่ารักมากๆค่ะ(เป็นกำลังใจให้ค่ะสู้ๆ)
    #209
    2
  17. #177 s_pace (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 02:35
    แบทแมนกับริมุรุน่าจะเข้ากันได้ดีจริงๆแหละ ╰(*´︶`*)╯♡
    #177
    1
  18. #99 scp-000 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 23:10
    ไม่ต้องมีความรักก็ได้ เเต่ที่เเน่ๆ เรื่องสกิลหรือเนื้อเรื่องนะ คุณจะเเต่งให้เเหวกเเนวจนกาย เป็นอันอื่นก็ได้ เพราะว่านี้คือนิยาย คือความเเฟนตาซี่เเละจิตนาการเเละความฝันของคนเขียน ตอนนี้ท่านคือพระเจ้าที่จะนำพาตัวละครของท่านไปพบกับเหตุการณ์ต่างเเละทำให้ผู้อ่านสนุกเเต่ที่เเน่ๆเเละเเน่นอน ท่านต้องสนุกไปกับมันด้วย
    #99
    1
    • #99-1 gamefunny(จากตอนที่ 6)
      24 พฤษภาคม 2563 / 01:12
      แง้ ขอบคุณนะคะ เป็นกำลังใจที่ดีมากเลย //กดตอบไปรอบนึงแล้ว เม้นต์ไม่ขึ้นเฉย เศร้าาา!
      #99-1
  19. #79 Readersiyasiya (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 11:16

    เป็นการสนองนี้ดที่สุดติ่งมาครับ!
    #79
    1
    • #79-1 gamefunny(จากตอนที่ 6)
      19 พฤษภาคม 2563 / 15:53
      ขอบคุณนะค้าาา
      #79-1
  20. #77 BoOnRaKsA41234 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 10:04

    ไม่ต้องมีคู่ก็ได้ค่ะ อยากให้ใช้ชีวิตแบบนี้ไปเรื่อยๆค่ะ เพราะแอบมีความรู้สึกว่าถ้ามีคู่มันจะจุกจิกวุ่นวายแน่ๆเลยค่ะ
    #77
    1
    • #77-1 gamefunny(จากตอนที่ 6)
      19 พฤษภาคม 2563 / 15:54
      เห็นด้วย 5555+
      #77-1
  21. #76 Phimpin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 09:23
    อยากให้ไม่มีนางเอก วายไม่วายก็ได้ เน้นเนื้อเรื่องก็ดีนะคะ แต่ไม่อยากให้มีนางเอกเลยค่ะ สุดท้ายมันก็ขึ้นอยู่กับไรท์นั่นแหละ
    #76
    1
    • #76-1 gamefunny(จากตอนที่ 6)
      19 พฤษภาคม 2563 / 15:54
      ครับผม แนวมิตรภาพเนอะ 555+
      #76-1
  22. #75 Neewbiewriter (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 08:56
    นางเอกไม่มีไม่เอาไม่วายขอร้องงงงง
    #75
    1
    • #75-1 gamefunny(จากตอนที่ 6)
      19 พฤษภาคม 2563 / 15:54
      ค่าาา แนวมิตรภาพเนอะ ถัาแต่งจบจะสนองนี้ดมั้ยก็ไว้ค่อยคิดละกัน 555+
      #75-1
  23. #74 PorametHanfa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 08:28
    แบบจิ้นก็ได้หรือนางเอกก็ดีโดยรวมอย่าวายก็พอครับ
    #74
    2
    • #74-1 PorametHanfa(จากตอนที่ 6)
      19 พฤษภาคม 2563 / 08:28
      แต่มันก็ขึ้นอยู่กับไรท์อะนะ
      #74-1
    • #74-2 gamefunny(จากตอนที่ 6)
      19 พฤษภาคม 2563 / 15:55
      แนวมิตรภาพค่า ถ้าจบจะแยกรูทสนองนี้ดมั้ยก็ไว้ค่อยคิด 555+
      #74-2
  24. #73 fajdjsn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 08:26
    มีนางเอก
    #73
    1
    • #73-1 gamefunny(จากตอนที่ 6)
      19 พฤษภาคม 2563 / 15:55
      แยกรูทตอนจบเรื่องเลยละกันเนอะ 55
      #73-1
  25. #72 Mew27058 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 08:16

    เปลี่ยนค่ะ
    #72
    1
    • #72-1 gamefunny(จากตอนที่ 6)
      19 พฤษภาคม 2563 / 15:56
      เปลี่ยนแย้วว ขอบตุณนะค้าาา
      #72-1