[Fic my hero academia] Sympathies เงามืดของแสงสว่าง 【Fin SS2】

ตอนที่ 1 : จุดเริ่มต้นของจุดจบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 924 ครั้ง
    25 พ.ค. 63

 

สหพันธ์ จูร่า เทมเพสต์ คือสถานที่ตั้งของเมืองที่เหล่ามอนสเตอร์หลากหลายสายพันธุ์ อาศัยอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข ทุกๆ ชีวิต ตื่นเช้าทำงาน ยามสายพักผ่อน ยามเย็นสนทนา ยามค่ำก็เข้านอน เป็นชีวิตที่เงียบสงบไม่รุกรานใคร

ทว่าเส้นขอบฟ้าสีทองที่ทอประกายในทุกวันยามเย็น มาวันนี้กลับกลายเป็นสีดำที่มืดครึ้มเต็มไปด้วยเมฆหนาที่มีสายฟ้าสีม่วงสาดส่องไปทั่วผืนนภา

สายฟ้าเหล่านั้นโหมกระหน่ำมายังพื้นเบื้องล่างมากขึ้น และมากขึ้น มันทำให้ต้นไม้ไหม้เกรียมติดไฟลามไปทั่วทั้งผืนป่า เปลี่ยนให้ป่าที่ต้องย้อมแสงอรุณยามใกล้ค่ำที่อ่อนโยนภูกย้อมด้วยสีแดงของเปลวเพลิงที่ร้อนแรง

ในช่วงเวลานั้น'จุดดำ' ขนาดใหญ่บนท้องนภาเริ่มขยายขนาดมากขึ้น และมากขึ้น จนแทบจะเปลี่ยนท้องฟ้าที่เคยเห็นให้กลายเป็นผืนผ้าใบที่ไร้สีสันใดนอกจากสีดำทมิฬ

...สิ่งที่ออกจากจุดดำนั้นคือผู้รุกรานที่พวกเขาไม่อาจต้านทาน

...ทหารเงาสีดำที่มีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนคล้ายจะไม่มีการหมดสิ้น

...และพวกมัน กำลังไล่ล่าเรา

"ใช้สกิลไม่ได้ผล!?"

"อย่าได้แผลนะ โพชั่นรักษาแผลที่พวกมันสร้างไม่ได้!!"

"ใช้อาวุธ ต้องใช้อาวุธเท่านั้น!!"

เหล่าประชาชนที่กล้าหาญจับดาบขึ้นสู้รบเพื่อปกป้องบ้านเมืองที่สงบสุขของตน ปกป้องครอบครัว ปกป้องคนสำคัญ ทั้งยังพร้อมใจกันสละชีวิตปกป้องผู้นำที่คอยช่วยดูแลพวกเขาเสมอมา

"แม่!!!"

"อิมุคิจิ!! ไม่!!!"

"ให้คนที่สู้ไม่ไหวหนีไป!! หน่วยความปลอดภัยอย่าไปกลัว เราจะชนะ!!"

"ท่านกาบิรุ กลับไปคุ้มครองท่านริมุรุเถอะครับ!"

"ทางนี้เราจะจัดการเอง!!"

"ไม่ไม่ไม่! สามี สามีของฉัน ไม่นะ! คุณคะ อย่าตายนะ!!"

เสียงหัวเราะกลับกลายเป็นเสียงร้องไห้ ใบหน้ายิ้มแย้มของผู้คนในเมืองต่างกลายเป็นหวาดผวา หวาดกลัว ไร้แววแห่งความสุข วิ่งหนีตายภัยธรรมชาติที่ถูกสร้างขึ้นกันให้อลหม่าน

เปรี้ยง!

โครม!!

"มีคนติดอยู่ใต้บ้าน!!"

"รีบพาออกมาเร็วเข้า!!!"

สถาปัตยกรรมงดงามที่บรรดาคนงานช่วยกันสร้างพังทลายลงเหลือเพียงซากปรักหักพังที่ไม่อาจคาดเดาสภาพเดิมของมันได้ กลิ่นควันไฟลอยคลุ้งแสบจมูก กลิ่นคาวเลือดคลื่นเหียนลอยจางๆ อยู่ในอากาศทั่วไป เปลวเพลิงเผาไม้ทุกสิ่งที่ติดไฟจนร้อนแสบผิวไปหมด

"พาเด็ก คนแก่ คนเจ็บย้ายออกไปที่ปลอดภัย เก็บกระแสเวทย์ไว้ ใช้กำลังกายเข้าสู้ ไม่ต้องห่วงทรัพย์สิน รักษาชีวิตไว้ให้ได้ก็พอ!"

"ท่านริมุรุก็รีบไปที่ปลอดภัยเถอะครับ!!"

"หนวกหู!! ใครจะทิ้งพวกนายไว้กัน!!"

ผู้นำแห่งสหพันธ์จูร่า เทมเพสต์ ริมุรุ เทมเพสต์ พยายามช่วยเหลือประชาชนของเขาให้ได้มากที่สุดโดยไม่แม้แต่จะห่วงความปลอดภัยของตัวเอง

เขาฟาดฟันกับเหล่าทหารเงาสีดำด้วยคาตานะคู่ใจ เปิดทางให้ประชาชนของตนเองหนีตาย หากพลาดพลั้งถูกทำร้าย ริมุรุจะตัดส่วนที่บาดเจ็บแล้วสร้างใหม่ทันทีโดยไม่ลังเล

สองมือฟาดฟันศัตรูจนเหงื่อไหลย้อย แม้จะพยายามเก็บพลังและแรงไว้แค่ไหน แต่คนเจ็บที่ต้องกู้ภัยก็มากเกินจะนับได้ และศัตรูรอบด้านเองก็ใช่ว่าจะอ้อยอิ่งรอให้เขาฟื้นกำลังได้เท่าที่ต้องการ

ฟันคมขบกัดลงบนริมฝีปาก ใบหน้าที่เคยสดใสเต็มไปด้วยรอยยิ้มอย่างที่ทุกคนในเมืองเคยได้สัมผัสมืดครึ้มลงเป็นคนละคน นอกจากความเจ็บปวด ความเศร้า ความโกรธแค้น และอีกหลายๆ ความรู้สึกที่ตีวนกัน

...ริมุรุกำลัง...โทษตัวเอง

...ถ้าไม่ใช่เพราะเขาแล้วล่ะก็

...ทั้งหมด คือความผิดของเขา

...ของเขาคนเดียว

"ท่าน...ริมุรุ...ท่านเวลโดร่า...เขา..."

"อะไรนะ!!?"

...

..

.

ใต้จุดดำที่เปิดออกกลางผืนฟ้า เพื่อนสนิทของริมุรุต่างล้มอยู่กับพื้น รอบข้างคือกองทัพทหารเงาที่อยู่กันให้มืดฟ้ามัวดิน ริมุรุไม่เกรงกลัวที่จะพุ่งเข้าไปกลางหมู่ศัตรู ในสายตาเขามีเพียงสองร่างที่ล้มอยู่เท่านั้น

...ทำไม!?

...เป็นไปได้ยังไง!?

"มิริม!! เวลโดร่า!!"

ยิ่งเข้าไปใกล้เท่าไหร่ ริมุรุก็ได้เห็นภาพที่ไม่น่าเชื่อสายตามากขึ้นเท่านั้น

"ชูนะ! ชิออน! เบนนิมารุ! รังก้า!! ทุกคน!!"

ริมุรุพยายามร้องเรียก ในขณะที่ป้องกันไม่ให้ทหารสีดำเข้าไปยุ่งกับเพื่อนๆ ที่นอนแน่นิ่งไม่ขยับอยู่บนพื้น

...ไม่จริงใช่มั้ย?

...ทุกคน

...ทุกคน

"ริมุรุ..."

"เวลโดร่า!! เวลโดร่า!! นายไม่เป็นไรใช่มั้ย!?"

เสียงอันแผ่วเบาของมังกรวายุร่างใหญ่โตเรียกสติที่ดูจะล่องลอยหายไปของริมุรุ เขาถลาเข้ามาหยุดอยู่ข้างกายเพื่อนคนแรก ไม่สนว่าตัวเองกำลังจะถูกโจมตีอยู่รอบทิศ เขาฟังเสียงเพื่อนอย่างตั้งใจ กระวนกระวายจนแทบนั่งไม่ติด

เขาคาดหวังว่าจะได้เห็นเวลโดร่ายืนขึ้นมาอย่างองอาจ ทว่าร่างนั้นกลับนิ่งไม่ไหวติ่ง เปลืกตาหนาของดวงตาคมโตใกล้จะปิดลงได้ทุกขณะ

"...โพชั่น โพชั่น"

"....ไม่มีประโยชน์หรอก...ริมุรุ...ข้ากำลังจะตาย"

"ไม่! นายจะไม่ตายเวลโดร่า!!"

"...ริมุรุ...ตั้งใจฟังคำข้าให้ดี"

สติของริมุรุคล้ายจะหลุดลอยหายไปตั้งแต่คำว่าตายแล้ว ใบหน้าสวยมีน้ำตาไหลทะลักออกมาเป็นสาย หัวใจสุดแสนจะเจ็บปวดเกินคำบรรยาย

"...ริมุรุ"

"...เวลโดร่า ไม่นะ ไม่!"

"...ต้องมีชีวิตรอดต่อไปนะ"

เสียงทุ้มจางหายไปพร้อมกับดวงตาของมังกรที่ปิดลง สติและความยั้งคิดของริมุรุเองก็หมดไปในเวลานั้นเช่นกัน

"ไม่----------!!!!"

...เพื่อนคนแรกของเขาในโลกใบนี้

...เพื่อนคนแรกของเขาหลังจากที่ได้เกิดมาเป็นสไลม์สีฟ้าตัวจิ๋ว

...เพื่อนที่มัดมือชก

...เพื่อนที่เชื่อใจในตัวเขา

...เพื่อนที่ติดตามและดูแลเขาดั่งลูกน้อง คอยอยู่เคียงข้างเขาประหนึ่งเงาตามตัว

...คนสำคัญที่อยู่ด้วยกันมาตลอด

...ไม่!!!!!

กระแสเวทย์ประทุออกจากร่าง ลมพายุโหมกระหน่ำจนทหารเงาใกล้ตัวถูกพัดกระเด็น ดวงตาสีอำพันคล้ายจะกลายเป็นสีแดงก่ำดุจเลือด ร่างกายนุ่มนิ่มของสไลม์กำดาบคาตานะในมือแน่นจนแทบกลายเป็นเนื้อเดียวกัน หยาดน้ำตาใสกลายเป็นหยาดโลหิตที่ไหลทะลัก

...ไม่ยอมหรอก

...หากเขาต้องเป็นผู้ที่ถูกทำร้าย

...เขาจะไม่ยอมเป็นผู้เดียวที่สูญเสีย เขาจะเอาคืน จะล้างแค้น จะทำลายพวกมัน!!

คาตานะถูกชักออกจากฝักดาบ ริมุรุกระโจนเข้าใส่ฝูงทหารสีดำอย่างไม่เกรงกลัว

"จะฆ่าไม่ให้เหลือแม้แต่ตัวเดียวเลย------!!!"

...

..

.

ณ ยุคสมัยปัจจุบัน ผืนฟ้าเหนือเกาะญี่ปุ่น

เวลา23:05 น.

ท้องฟ้าเหนือเมืองใหญ่คล้ายจะมีร่องรอยแตกร้าว ราวกับว่าท้องฟ้าคือกระจกที่ถูกทุบจนแตก แต่เนื่องจากรูที่ถูกเปิดออกและท้องฟ้าในยามค่ำต่างก็เป็นสีดำเลยไม่มีนักท่องราตรีคนไหนทันสังเกต

ในเวลานั้นเองร่างเล็กในชุดสีดำสนิทก็ร่วงหล่นลงมาตามแรงโน้มถ่วง หล่นหายเขาไปในตรอกเขาวงกต ที่หลบซ่อนตัวของเหล่าวินเลินนอกกฏหมาย

...ท่ามกลางกองขยะกองโต ก้อนกลมเล็กๆ แตกกระจายคล้ายหยดน้ำที่สาดกระเซ็น

แต่เพียงไม่นาน หยดน้ำสีฟ้าหม่นก็กลับมารวมตัวกันกลายเป็นก้อนน้ำก้อนไม่ใหญ่นัก และกลับกลายเป็นร่างมนุษย์หน้าหวานที่เขามักจะใช้อยู่เป็นประจำ

"...อึก"

เสียงแหบแผ่วเบาเอื้อนเอ่ยจากริมฝีปากเล็ก ดวงตาคู่โตมองท้องฟ้าที่ไร้ซึ่งแสงดาวด้วยความสับสน

...ไม่มีกลิ่นเลือด ไม่มีกลิ่นไหม้

...จับสัมผัสกระแสเวทย์ได้ไม่เหมือนเดิม

...อะไรกัน?

"...ที่นี่...ที่ไหน?"

เสียงของคู่หูที่มักจะคุยกันอยู่ในหัวดังขึ้นคล้ายคลื่นแทรก ความสับสนมึนงงและประหลาดใจพาดผ่านแววตา

《ขอตอบคำถามของคุณ : ที่นี่คือประเทศญี่ปุ่นค่ะ》

...

..

.

...ญี่ปุ่น?

...อย่างนั้นเหรอ?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 924 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,861 ความคิดเห็น

  1. #2697 sundro2 (@sundro) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 21:42
    จินวูเข้าด้านมืดหรอไม่ใช่มั่ง อาจเป็นอดีตจักรพรรดิเงาก็ได้
    #2,697
    0
  2. #2578 Smoky002 (@Jiradat) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2563 / 12:55
    แงงง~~ไม่ใช่จินวูหรอก จินวูเป็นคนมีเหตุผลงั้นต้องเป็น คนที่แต่งแฟนฟิคจินวูส่งมาแน่เลย สู้ๆนะไรท์ โต้กลับคนเขียนแฟนฟิคนั้นให้หน้าหงายเลย
    #2,578
    0
  3. #2251 เทพแห่งวิญญาณ (@karnopp30) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 23:09
    จักรพรรดิเงา?
    #2,251
    0
  4. #2201 kza007 (@kza007) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 20:38
    จินวูส่งทหารเงามาเคลียร์เกทแน่นอน
    #2,201
    1
  5. #2119 Don't disappoint (@supatsaree) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2563 / 13:09
    . . . เปืดมาก็เศร้าเลย
    #2,119
    0
  6. #1906 RainOnline (@RainOnline) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 06:57
    อ่าซ้ำ ไม่รู้จักเบื่อจ้าาาา
    #1,906
    0
  7. #1438 Kinoko-Kung (@Kinoko-Kung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 00:18

    ว้าวเรื่องราสน่าสนใจ ติดตามเลย

    #1,438
    0
  8. #1322 RainOnline (@RainOnline) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 12:43
    กลับมาอ่านรอบที่ 5
    #1,322
    0
  9. #1267 bigbowka (@bigbowka) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 08:35
    ก็คือได้กลับบ้านเดิม แต่จะเป็นโลกคู่ขนาน อ่ะนะ
    #1,267
    0
  10. #564 Duckling star (@momochanj) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 17:34

    ริมุรุชุบเพื่อนไม่ได้เหรอออออ แบบที่นายชุบชูนะไงงง
    #564
    3
    • #564-2 Duckling star (@momochanj) (จากตอนที่ 1)
      9 มิถุนายน 2563 / 07:01
      อุ๊ย ผิดคนค่ะ แหะๆ
      #564-2
  11. #202 Kojinava1908 (@Kojinava1908) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 22:08
    อ่านไปอ่านมาขนลุกและก็เผลอเชื่อมเรื่องไปหาอนิเมะริมุรุกับผู้กล้าโล่ผงาดเฉย😅
    #202
    7
    • #202-7 hijjyii994 (@NoTTo5549porgtbs) (จากตอนที่ 1)
      31 พฤษภาคม 2563 / 02:26
      เพลินไปค่ะ สปอยล์ยับๆ ดูท่าจะชอบผู้กล้าโล่มากนะคะเนี่ย555555
      #202-7
  12. #151 Nrohtap (@pathorn2544) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 00:09
    น่าสนใจครับ แล้วเจ้าเงามันจะกลับทามั้ยครับ
    #151
    1
  13. #53 ริสค์ กาย (@anirutkanopas224) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 03:56

    ทหารเงา? ไอจินวูข้ามโลกมาเล่นริมุรุกุปะเนี่ย

    #53
    1
  14. #9 Mew27058 (@Mew27058) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 09:22

    รออออออ
    #9
    1
  15. #8 MUYCOKEz (@Teaw2145) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 02:26
    รออ่านครับ
    #8
    1
  16. #7 malefactor (@malefactor9029) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 02:10
    คุณโรสแนะนำมาสนุกมากๆเลยค่ะติดตามนะคะ
    #7
    2
    • #7-1 Iด็กไม่รู้จัnโต (@gamefunny) (จากตอนที่ 1)
      15 พฤษภาคม 2563 / 14:01
      ขอบคุณนะค้าาา ขอบคุณทั้งคนแนะนำและขอบคุณคุณเมลแฟ็คเตอร์ที่มาแวะอ่านด้วยนะคะ (อ่านชื่อไม่ถูกขออภัยค่ะ)
      #7-1
  17. #6 ginaphongsavhas (@ginaphongsavhas) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 22:14

    รอตอนต่อ

    #6
    1
  18. #5 Neewbiewriter (@Neewbiewriter) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 21:45
    บรรยายดีจังครับรอตอนต่อไปเน้อ!
    #5
    1
  19. #4 ultraman55 (@ultraman55) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 21:44
    สนุก ๆๆๆ ตอนต่อไป รออยู่นะครับ~~
    #4
    1