【Fic Fairy Tail】รักต้องบอก (Nalu) [จบแล้ว]

ตอนที่ 13 : Ep 12 :: ตอบแทน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,452
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    18 ม.ค. 60

12

ตอบแทน (ช่วงย้อนวันเวลา)

 

                สองวันหลังจากถูกนัตสึทำเสียศูนย์ไปพักใหญ่ๆ

                นัตสึกับแฮปปี้กลับจากภารกิจที่ทำกับลิซานน่าแล้ว

                "โฮ่ยยยยย กลับมาแล้ว!!"

                "กลับมาแล้วค่ะ"

                ทั้งสองคนกับอีกหนึ่งตัวส่งเสียงทักทายตั้งแต่หน้าประตูกิลด์ ฉันที่นั่งอยู่หน้าเคาท์เตอร์บาร์รอคุณมิร่าทำน้ำที่ต้องการดื่มให้ หันไปมองทางต้นเสียง

                "โย่ว ลูซี่ ช่วงที่ฉันไม่อยู่เป็นไงบ้าง?"

                แต่หันกลับไปมองได้ไม่นานคนที่ฉันตั้งใจจะมองหาก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว ฉันสะดุ้งไปไม่ใช่น้อย รีบหันหน้าหนีกลับไปหาคุณมิร่าทันที

                "!!!"

"หันหน้าหนีทำไมเล่ามาคุยกันก่อนนนน"

แต่สำหรับนัตสึการสกินชิปกับเพื่อนถือไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใด แขนข้างหนึ่งของเขาจึงมาพาดอยู่บนคอของฉันอย่างง่ายดาย

ก็แค่การสัมผัสแบบเพื่อนธรรมดาๆ แต่แค่แขนของเขาวางพาดอยู่บนไหล่ของฉันก็เริ่มรู้สึกว่าอุณหภูมิในร่างกายสูงขึ้นตามอุณหภูมิของผู้ชายตรงหน้าเลย

                "เอาจริงๆ ก็ไม่ได้มีอะไรหรอกแค่..."

                "หืม?"

                "...เอลซ่าโมโหหนักมากเลยน่ะ"

                "จริงดิ!?!?!?" นัตสึผงะถอยหลังไปเหมือนฉันเปี๊ยบเลย

                "แน่นอนว่า...ฉันล้อเล่น"

                "...ยัยบ้าลูซี่!!!" นัตสึยิ้มแต่แค่ดูก็รู้ว่าค่อนข้างโกรธมากทีเดียวที่ฉันดันล้อเล่นเรื่องที่เขากลัว เขากระชากคอเขย่าตัวฉันเหมือนลูกบอลดิ้นได้ ขยี้หัวฉันจนยุ่งไม่เป็นทรงอีกแล้ววววว

                "โอ๊ยๆๆๆๆ อย่าๆ นัตสึ หัวฉันยุ่งหมดแล้ววววว!"

                "ฉันตกใจจริงๆ นะเฟ้ย!! แกล้งกันได้ลงคอ!!"

                "ฉันก็ไม่ได้โกหกนะ"

                "ไม่ได้โกหกแต่ล้อเล่นเนี่ยนะ! ยัยบ้านี่!!" เขาเริ่มปทุษะร้ายฉันอีกครั้งและอีกครั้ง ฉันเร่มรู้สึกว่าตัวเองหายใจไม่ทันและกำลังหอบหน้าแดง แต่ส่วนหนึ่งของอาการหน้าแดงน่าจะมาจากอาการเขินอายเสียมากกว่า

                แต่คนที่ไม่รู้คิดว่าฉันหน้าแดงเพราะเหนื่อยไปน่ะดีแล้ว

"ใช่ ลูซี่ไม่ได้โกหกหรอก =____=+"

คนที่เข้ามาขัดจังหวะคือเอลซ่า นัตสึชะงักมือจากฉันแล้วหันกลับไปมองเอลซ่าที่เหมือนกับฝ่ายปกครองของเหล่านักเวทย์แฟรี่เทล

                "...เอล...ซ่า" หันไปมองทีก็หน้าซีดเหงื่อตกเลยทีเดียว

                "และนายก็เตรียมตัวรับบทลงโทษได้เลย" ใบหน้าสวยหวานแต่เต็มไปด้วยท่าทางน่ากลัว ผมสีสกายเล็ตพลิ้วสไวเสริมบรรยากาศน่ากลัวเป็นอย่างดี ดีกรีนักเวทย์หญิงที่แข็งแกร่งที่สุดในแฟรี่เทลไม่ใช่เป็นแค่เรื่องล้อเล่น เรื่องนั้นนัตสึรู้เป็นอย่างดี

                "...ง่า เอลซ่าฉันขอโทษ TT^TT "

                พอมาถึงตอนนี้ฉันถึงพึ่งสังเกตว่าแฮปปี้ หนีหายตั้งแต่มาถึงที่กิลด์ เอาตัวรอดคนเดียวโดยปล่อยให้นัตสึเป็นเหยื่อรับเคราะห์

                "การกระทำของนายฉันเข้าใจแต่สำหรับคนในทีมเดียวกัน มันไม่น่าให้อภัยและฉันก็ไม่คิดจะให้อภัยด้วย เตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดี -_-++++"

                "ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!" ล้มตัวลงกับพื้นส่งเสียงร้องโหยหวน

"...ก็อยากจะพูดอย่างนั้นอยู่หรอก แต่ครั้งนี้ฉันจะไม่เอาเรื่องก็ได้"

                "...จริงอ่ะ!?" นัตสึเงยหน้ามองเอลซ่าตาโต

                "หึ ไปขอบคุณคนที่นายแกล้งเมื่อกี้เถอะ ถ้าไม่ได้เธอนายไม่ได้รอดตัวง่ายๆ หรอกนะ"

                "ลูซี่เหรอ?" เขาหันหน้าไปมองคนที่เขาแกล้งเมื่อกี้

                "หึ!" ฉันมุ่ยหน้าให้เขา คนเขาอุส่าห์ช่วยดันมาแกล้งกันซะได้ รู้งี้ไม่ช่วยก็ดี

                "แล้วถ้าเอลซ่ายกโทษให้ฉันแล้ว แล้วทำไมต้องทำแบบนี้ด้วยอ่ะ L"

                "ก็นายกลับมาถึงกิลด์ก็แกล้งลูซี่เลยแบบนี้ มันก็ต้องแกล้งซักหน่อยสิ" เอลซ่ายิ้มสนุกสนาน

                ";(((((" แต่ฝ่ายนัตสึขำตามไม่ออกเลย

"อีกอย่างนะนัตสึ..."

                เอลซ่าเดินเข้าไปใกล้นัตสึกระซิบบางอย่างด้วยเสียงเบาจนฉันไม่ได้ยิน จากนั้นก็เดินกลับไปเข้ากลุ่มกับพวกเกรย์เหมือนเดิม

                นัตสึที่พอเห็นว่าเอลซ่าเดินไปแล้วก็ทรุดตัวนั่งลงตรงเก้าอี้ข้างๆ ตัวฉันแทน ก่อนจะเริ่ม...ขอบคุณ...ไม่สิต้องเรียกว่า ...บ่น ถึงจะถูก

                "ลูซี่ เธอช่วยพูดแล้วทำไมไม่บอกหะ"

                "ก็บอกว่าเอลซ่าโกรธแล้วก็ล้อเล่น มันก็ไม่ผิดซักหน่อย" พอเห็นนายเดินเข้ากิลด์มากับลิซานน่าฉันก็โมโหหึงจนอยากแกล้งไงล่ะ จะบอกให้

                "รู้มั้ยว่าฉันตกใจแทบฉี่ราด"

                "ฉี่ราดจริงก็เจ๋งดิ ซาลามันเดอร์พ่นฉี่ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ" ฉันกุมท้องหัวเราะหน้าดำหน้าแดงเมื่อนึกภาพนัตสึฉี่แตกกลางกิลด์ได้ในสมอง

                "ยัยบ้าลูซี่เดี๋ยวก็เล่นให้เละซะหรอก"

                "เอลซ่าบอกให้นายขอบคุณฉันไม่ใช่ให้มาเล่นงานฉันไม่ใช่เหรอ?"

                "...ก็ใช่"

                "แล้วยังจะมาทำตัวใจร้ายแบบนี้อีกโด่ววววววววว"

                "ฉันจะตอบแทนเธอ อยากเที่ยวที่ไหนล่ะ =___=!!"

                "หะ!?" ฉันมองหน้านัตสึอย่างไม่ค่อยเชื่อสิ่งที่ตัวเองได้ยิน มันเป็นอะไรที่มหัศจรรย์มากกกกก

                "เธออยากไปไหน ฉันจะพาไป L"

                "...ไม่ใช่ว่าพาฉันไปแล้วฉันต้องเลี้ยงนายทุกอย่างหรอกนะ?"

                "ใครมันจะไปทำแบบนั้น ฉันตั้งใจจะขอบคุณนะยัยบ้าลูซี่!"

                "ก็แบบนายมัน..." ไม่น่าเชื่ออย่างแรง

                "ฉันจะออกค่าใช้จ่ายทุกอย่างให้ ไม่ว่าจะอยากไปไหนอยากทำอะไรฉันจะเป็นคนอยู่ข้างๆ เธอ จะเชื่อที่พูดได้รึยังหะยัยบ้าลูซี่!"

                "..อะ...อือ" เอาจริงๆ ป่ะ มันไม่น่าเชื่อหนักกว่าเดิมอีก ปกติมีแต่เขาให้ฉันเลี้ยงอยู่ทุกวี่ทุกวัน อยู่ดีๆ เขาจะเลี้ยงฉันเนี่ยนะ พระอาทิตย์คงขึ้นทางทิศตะวันตกซะละมั้ง?!?

                แต่ใจจริงที่เขาบอกว่าจะอยู่ข้างๆ ฉันมันก็ทำให้ฉันปลื้มมากๆ เลยอ่ะ

                "ถึงแม้ใจจริงฉันจะอยากเอาเธอไปทิ้งในป่าให้สิงโตวิ่งไล่ก็เถอะ" เขาพูดพึมพำ แต่เสียดายฉันได้ยิน!

                "นั่นใช่ป่ะเสียงในใจอ่ะ =M=!!"

"หูผีจมูกมดจริงเชียวนะเธอ"

                "นี่ว่าฉันเรอะ!!"

                "โฮ่ย เอาเป็นว่าไม่ต้องห่วงหรอก ฉันจะตามใจเธอเฉพาะครั้งนี้เท่านั้น เพราะงั้นรีบๆ ตอบมาเด้ =______=!!"

                "...อยากเที่ยวรอบโลก"

                "นี่กวนโอ๊ยกันใช่มั้ย?" ถูกต้อง ฉันยั่วโมโหนัตสึอยู่จ้า

                "ก็อยู่ดีๆ ก็ถามใครมันจะไปตอบได้ล่ะ"

                "งั้นนับสาม ถ้าตอบไม่ได้เป็นอันยกเลิก"

                "หา!? กะทันหันไปป่ะ???"

                "…1"

                "เดี๋ยวๆๆๆๆ ขอคิดก่อนๆๆๆๆๆๆ"

                "…2"

                "นายนี่ขยันเร่งจริง"

                "...สะ"

                "ทะเล!!"

                "ก็แค่นั้น  J"

                "นายนี่มันแย่ที่สุดเลย เชอะ" ฉันมองหน้าเขาพลางหรี่ตามองใบหน้าเจ้าเล่ห์ของนัตสึ แม้จะโดนเขาแกล้งอยู่เรื่อยๆ แต่การที่ได้เห็นใบหน้าสนุกสนานของเขามันก็ทำให้ฉันมีความสุขมากๆ

                ...แต่ที่ตอบทะเลเพราะมันเป็นตัวเลือกเบสิกไม่มีเวลาให้คิดเยอะต่างหาก ...ไม่ได้แปลว่าอยากไป ...แต่ก็ไม่ได้แปลว่าไม่อยากไปกับนัตสึหรอกนะ... =/ / /=!!

                ในระหว่างนั้นมิร่าเจนที่ได้ยินบทสนทนาส่วนใหญ่ของเราก็เดินเข้ามาใกล้ๆ

                "ลูซี่กับนัตสึจะไปทะเลกันอย่างนั้นสินะจ้ะ?"

                "ใช่แล้ว เอลซ่าบอกว่าฉันควรจะตอบแทนแม่นี่ซักหน่อยน่ะ"

                "แน่นอนไม่ได้ฉันนายเละไปนานแล้ว :P"

                "ถ้าอย่างนั้นเอานี่ไปสิ"

                คุณมิร่ายื่นตัวมาให้สองใบ

                "มันเป็นตัวของหาดที่เพิ่งเปิดให้บริการน่ะ นี่เป็นบัตรห้องพักฟรีค้างได้สามวันสองคืน เพราะฉันมีงานติดต่อกันเลยไปไม่ได้ แล้วตั๋วก็ใกล้จะหมดอายุแล้วด้วย เอาไปใช้สิ นัตสึจะได้จ่ายแค่ค่าอาหารกับค่าเดินทางไงล่ะ"

                "ขอบคุณนะมิร่า ยัยนี่กินเยอะด้วยสิ"

                "นี่นายบอกตัวเองดีกว่ามั้ย? -____-+++"

                "กลับไปเก็บของซะ เจอกันพรุ่งนี้ที่สถานีรถไฟตอนแปดโมง"

                "ย่ะ พรุ่งนี้เจอกัน"

                ฉันลุกขึ้นจากที่นั่งหันไปแยกเขี้ยวใส่นัตสึก่อนจะเดินออกจากกิลด์มา

                ...สามวันสองคืน คงอยู่ไม่ถึงหรอก...แต่นานๆ ทีนะที่จะได้เที่ยวกับนัตสึแบบนี้

                ...เที่ยวแบบที่ไม่มีภารกิจมาเกี่ยวข้อง

                ...ไปกันสองคน...

                อ๊ายยยยยยยยยยย!!!

                ระหว่างทางกลับบ้านฉันเดินไปยิ้มไป ถ้าคนไม่รู้จักมาเห็นเข้าคงคิดว่าบ้าแน่ๆ แต่ก็ช่างมันประไร ก็ตอนนี้ฉันมีความสุขนี่นา

                เที่ยวกับนัตสึ ฉันจะแต่งตัวให้น่ารักๆ เลย

                 ดีใจจนหุบยิ้มไม่ได้จริงๆ ></ / /

                ...

                ..

                .

                ในระห่างนั้น นัตสึที่กำลังเดินกลับบ้านพร้อมกับแฮปปี้ก็นึกถึงคำพูดที่เอลซ่าเข้ามาพูดกับเขา

            ลูซี่น่ะ เพื่อแกแล้วเธอพยายามขอร้องฉันแทบจะตลอดทั้งวัน ไม่ว่าจะใช้อะไรก็ไม่บ่นอะไรซักคำ รู้มั้ยว่าพอถามว่าทำไมต้องทำเพื่อนายขนาดนั้น เธอตอบฉันว่ายังไง

            เพราะฉันสัญญากับนัตสึไว้ว่าจะช่วยเขา เพราะงั้นไม่ว่าอะไรฉันก็จะทำ

            ทั้งๆ ที่น่าจะเหนื่อยมากแต่ก็ยังทำเพื่อรักษาสัญญากับแก ทั้งๆ ที่เธอไม่ได้มีความผิดอะไร ไม่ได้มีความจำเป็นต้องมาช่วยนายรับผิดชอบมากมายแบบนี้ด้วยซ้ำ ผู้หญิงที่ตั้งใจขนาดนี้หายากนะ ตอบแทนเธอซักหน่อยเถอะน่า ทำดีกับเธอซักนิดจะดีกว่า

            ..แล้วก็...ฝากบอกลูซี่ด้วยล่ะว่าเมื่อวานสนุกมากน่ะ

            ผมก็ไม่รู้หรอกนะว่ายัยลูซี่ช่วยขอร้องเอลซ่าด้วยวิธีไหนถึงทำให้ผมรอดพ้นจากเอลซ่ามาได้

                แต่ผมสังเกตเห็นรอยคล้ำใต้ตาและความเหน็ดเหนื่อยที่ปกติมันน่าจะมาจากการทำภารกิจ รอยแผลเล็กๆ บนฝ่ามือ แขนและต้นขาที่ปิดได้ไม่มิด ผมอยากจะถามจริงๆ ว่าวันๆ นึงเอลซ่าสั่งลูซี่ให้ทำอะไรบ้าง

                ...เอาจริงๆ แค่คิดก็สยองแล้ว...

                ...ดังนั้นผมจะตอบแทนเธอที่เธอช่วยผม...

ถึงมันอาจจะสิ้นเปลืองตังในกระเป๋าผมมาก แต่นานๆ ครั้งก็ไม่เป็นไรหรอกมั้ง?

เพื่อลูซี่นี่นา ^^





ขอบคุณทุกเม้นต์และยอดติดตามเน้อ เรื่องนี้ยังไงก็ลงจบ แต่ภาคสองยังไม่แต่ง ถถถถ

ขอพื้นที่ในการโปรโมตนิยายนิดนึง ใครรักชอบฟิคแฟรี่เทลคู่นาลู คู่หลักอื่นๆ 

รท์คิดจะเปิดเรื่องใหม่ชื่อ ...To Be Continue น่าจะยังไม่ได้ลงหรอก แต่ถ้าลงแล้วจะมาแจ้ง หรือถ้าเห็นผ่านๆ ก็ขอฝากให้ลองกดเข้าไปอ่านกันด้วยนะคะ ^^

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

106 ความคิดเห็น

  1. #90 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 16:44
    อย่าให้ความหวังกันซินัตสึ ให้เดามันต้องมีอะไรอีกแน่
    #90
    0
  2. #30 bennybebenni (@bennybebenni) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 23:23
    เฮ้อ นัตสึก็ยังคงบื้อเหมือนเดิม รอคร้า
    #30
    0
  3. #29 Hoshi Maki (@mmmaxkxr) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 23:10
    ขอบคุณลูซี่ด้วยละ
    #29
    0
  4. วันที่ 18 มกราคม 2560 / 19:54
    สู้ๆเข้าน้า~ จะติดตามต่อไปจ้ะ รอฉากจูบอยู่น้า ( เฮ้ย! ไม่ใช่ / โดนเตะ / โดนเตะบ่อยนะเธอ ฮุฮุ / ย่ะ )
    #28
    0