คัดลอกลิงก์เเล้ว

Don't say anything...ใครพูดก่อนคนนั้นแพ้ (อากาอิXเบอร์บอน)

โดย Romurus Zai

สิ่งสำคัญในการเป็นสมาชิกองค์กรชุดดำ คือหนึ่งต้องเค้นความลับจากเหยื่อได้ และสองต่อให้ต้องตายก็ห้ามปริปากพูดเด็ดขาด จึงกลายมาเป็นบททดสอบที่ทั้งคู่ต้องมาเผชิญหน้ากัน

ยอดวิวรวม

2,661

ยอดวิวเดือนนี้

22

ยอดวิวรวม


2,661

ความคิดเห็น


16

คนติดตาม


75
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  29 ต.ค. 59 / 09:09 น.
นิยาย Don't say anything...þٴ͹ (ҡX͹) Don't say anything...ใครพูดก่อนคนนั้นแพ้ (อากาอิXเบอร์บอน) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
อากาอิ ชูอิจิ เจ้าหน้าที่ FBI ที่ปลอมตัวเข้ามาเป็นสมาชิกองค์กรชุดดำโค้ดเนม ไรย์
ฟุรุยะ เรย์ ตำรวจลับของญี่ปุ่น ที่ปลอมตัวเข้ามาเป็นสมาชิกองค์กรชุดดำโค้ดเนม เบอร์บอน
สองสมาชิกที่มีความสามารถโดดเด่นหาตัวจับยาก ต้องมาเผชิญกับบททดสอบ ของผู้ล่า และผู้ถูกล่า 

เนื้อเรื่อง อัปเดต 29 ต.ค. 59 / 09:09


ในการจะเข้ามาเป็นสมาชิกขององค์กรชุดดำได้นั้น ทุกคนจำเป็นต้องผ่านทุกๆบททดสอบที่องค์กรจัดมาให้ และครั้งนี้ก็เป็นอีกหนึ่งบททดสอบที่สมาชิกใหม่อย่างพวกเขากำลังจะได้เผชิญ

ร่างโปร่งของหนุ่มผิวเข้ม นัยน์ตาคมที่มีผมสีดำยาวลงมาถึงกลางหลังนาม อากาอิ ชูอิจิ หนึ่งในสมาชิก FBI ที่ปลอมตัวเข้ามาในองค์กรชุดดำโดยใช้โค้ดเนมว่า ไรย์ เริ่มรู้สึกตัวหลังจากถูกโป๊ะยาสลบ และถูกพาตัวเข้ามานั่งอยู่กลางห้อง ร่างกายแข็งแกร่งมิอาจขยับเขยื้อนจากเก้าอี้ได้เนื่องจากถูกพันธนาการไว้ด้วยเชือกหลายเส้น ดวงตาคมหรี่เล็ก เพราะยังไม่คุ้นกับแสงสว่างจ้าในห้อง เมื่อค่อยๆปรับสายตาให้คุ้นชินกับแสงสว่างได้แล้ว เขาก็เริ่มมองสำรวจสิ่งต่างๆรอบตัวทันทีตามสัญชาตญาณของ FBI สิ่งแรกที่เขามองหาคือทางออก แต่ห้องสีเหลี่ยมโล่งๆ ที่ประกอบขึ้นจากผนังสีขาวทั้ง 6 ด้านดูเรียบสนิทเหมือนกับว่าไม่มีทางออก มีเพียงช่องแอร์เล็กๆที่อยู่ด้านบนของเพดานเท่านั้น

อากาอินึกย้อนไปถึงเหตุการณ์สุดท้ายก่อนที่เขาจะสลบไป รุ่นพี่คนหนึ่งในองค์กรได้บอกให้เขาหุบปากให้สนิท ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ห้ามเปล่งเสียงใดๆออกมาเด็ดขาด หรือนี่จะเป็นบททดสอบต่อไป ไม่ทันที่อากาอิจะได้คิดหาทางหนีทีไล่ ผนังสีขาวที่ดูเรียบสนิทก็แยกเปิดออก พร้อมกับอีกร่างที่ย่างก้าวเข้ามาในห้อง ก่อนที่ผนังจะปิดลงอีกครั้งหนึ่ง อากาอิจ้องมองอีกร่างที่เดินตรงมาที่เขา

ร่างบางของชายหนุ่มผู้มีผมสั้นสีทอง นัยน์ตาสีน้ำเงินจางๆมองมาที่เขาอย่างเหนือกว่า เขาจำได้ในทันทีคนๆนี้มีโค้ดเนมว่า เบอร์บอน เป็นหนึ่งในสมาชิกใหม่ที่เข้ามาในองค์กรในเวลาใกล้เคียงกับเขา และด้วยความฉลาดหลักแหลม และความสามารถที่หาตัวจับยากเขาจึงโดดเด่นในกลุ่มสมาชิกใหม่ด้วยกัน

                “เบอร์บอน นายมีเวลา 15 นาที ทำให้คนตรงหน้ายอมพูดออกมาถ้านายทำได้นายจะผ่านการทดสอบนี้” เสียงของหญิงสาวดังมาจากผนังด้านข้าง อากาอิพยายามมองหากล้องหรือลำโพงที่อาจแอบซ่อนอยู่สักจุดใดจุดหนึ่งในห้องแห่งนี้ แต่กลับไม่พบอะไรเลย

                เงาของร่างบางทอดลงมาที่ตัวเขา เบอร์บอนยืนกอดอกยกยิ้มที่มุมปากจ้องมองมาที่อากาอิ ซึ่งเขาก็จ้องตอบกลับไปอย่างไม่นึกเกรงกลัว

                “นายอยากจะพูดออกมาดีๆ หรืออยากให้ฉันต้องใช้กำลัง”เบอร์บอนกล่าวลอยๆ เหมือนต้องการจะดูท่าทีของอีกฝ่ายก่อน

                อากาอิใช้สายตาเชื้อเชิญราวกับจะบอกอีกฝ่ายว่า ถ้านายคิดว่าจะจะบังคับให้ฉันพูดได้ก็เชิญเลย แล้วเขาก็ได้เจ็บตัวสมใจปรารถนา เนื่องจากอีกฝ่ายไม่มีอาวุธที่จะใช้ในการขู่ให้เขาพูด หมัดเล็กๆที่แสนจะแข็งแกร่งจึงเป็นอาวุธที่อีกฝ่ายเลือกใช้ มัดตรงชกเข้ามาที่หน้าท้องของเขาอย่างแรง โดยไม่ทันตั้งตัวเล่นเอาจุกเลยทีเดียว แต่อากาอิยังคงสีหน้าเดิมไม่แสดงอารมณ์ใดๆ

                “นี่แค่เรียกน้ำย่อย ฉันให้โอกาสนายอีกครั้งจะยอมพูดหรือไม่พูด”เมื่ออากาอิใช้ความเงียบแทนคำตอบ เบอร์บอนจึงสนองคำตอบนั้นด้วยการฮุกหมัดขาวไปที่แก้มข้างซ้ายของเขาเต็มแรงจนหน้าหัน ตามมาด้วยอีกหลายหมัดที่ปล่อยออกมาไม่ยั้ง

                เวลาผ่านไปเกือบสิบนาทีคนที่ทำหน้าที่ขู่ก็มานั่งยองๆหอบอยู่ตรงหน้าอากาอิ ที่บัดนี้ใบหน้าหล่อไม่เหลือเค้าของความหล่ออีกต่อไป คิ้วแตก จมูกหัก ตาบวม แก้มเป็นสีม่วงช้ำ อากาอิบ้วนเลือดที่ไหลอยู่ในปากทิ้งโดยไม่ปริปากพูดอะไร

                “นี่นายอยากตายมากใช่ไหม”เบอร์บอนผู้กำลังโกรธจัดที่ไม่สามารถทำอะไรคนตรงหน้าได้เลยยกคอเสื้อของเขาขึ้นมาแล้วจ้องเข้าไปในดวงตาของอากาอิ ร่างสูงยกยิ้มที่มุมปากอย่างเหนือกว่า ส่งผลให้เส้นความอดทนของเบอร์บอนขาดดังผึง ร่างบางฟาดหน้าแข้งไปที่ต้นคอของอากาอิเต็มแรง จนตัวและเก้าอี้ของชายหนุ่มล้มคว่ำลงไปนอนสลบเมือดกับพื้น พร้อมกับเสียงสัญญาณที่ดังขึ้นบ่งบอกว่าหมดเวลา นัยน์ตาของอากาอิค่อยๆปรือลงและหลับไปในที่สุด

                อากาอิตื่นขึ้นมาอีกครั้งในห้องพักส่วนตัว เขาต้องใช้เวลาพักใหญ่เลยทีเดียวในการฟื้นตัว และกว่าจะกลับไปใช้ชีวิตในองค์กรได้ตามปกติก็ในอีกสองสัปดาห์ต่อมา ซึ่งนั่นก็ทำให้เขาต้องมาเจอหน้าเบอร์บอนอีกครั้ง นอกจากอีกฝ่ายจะไม่แสดงความเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ยังทำหน้าเหมือนอยากจะฆ่าเขาทุกครั้งที่เจอหน้ากัน คงเพราะไม่สามารถบังคับให้เขาพูดได้ เบอร์บอนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นดาวเด่นจึงเหมือนถูกตบหน้าอย่างแรง และนั่นเป็นสิ่งที่อากาอิไม่อยากให้เกิดขึ้นมากที่สุด การสร้างศัตรูกับคนที่อันตรายที่สุดในองค์กร






                บททดสอบครั้งต่อมาของเขามาถึงเร็วกว่าปกติ อากาอิถูกเรียกตัวเข้าไปในห้องนั้นอีกครั้ง แต่กลับกันตรงที่ตอนนี้เขากลายเป็นคนที่ยืนมองเบอร์บอนที่ถูกมัดไว้กับเก้าอี้ ภารกิจของเขาเป็นภารกิจเดียวกับเบอร์บอนเมื่อครั้งที่แล้ว คือทำอย่างไรก็ได้ให้อีกฝ่ายยอมปริปากออกมา อากาอิคิดทบทวนแล้วก็ได้ข้อสรุปว่า ถ้าให้เขาใช้กำลังกับคนตรงหน้า ต่อให้บีบคอให้ตายคามือคนตรงหน้าก็คงไม่ยอมเปิดปากพูดออกมาแน่ ในเมื่อใช้ไม้แข็งไม่ได้ เขาคงต้องใช้ไม้อ่อนเข้าช่วย อากาอิยกยิ้มที่มุมปากสายตาเจ้าเล่ห์ที่เขาไม่เคยแสดงให้ใครเห็นกำลังจ้องมองเหยื่อที่ยังนอนหลับคอพับโดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าผู้ล่ากำลังจะกลายเป็นผู้ถูกล่า

                เบอร์บอนลืมตาตื่นขึ้นเมื่อสัมผัสได้ถึงความอุ่นชื้นที่ริมฝีปากของเขา แล้วเขาก็เบิกตาโพรงเมื่อพบว่าตัวเขากำลังโดนผู้ชายตรงหน้าที่เขาแสนจะเหม็นขี้หน้าจูบ แต่เหมือนอีกฝ่ายจะไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น อากาอิบีบปากของเขาให้เปิดออกเรียวลิ้นอุ่นค่อยๆสอดแทรกเข้าไปดูดดุนลิ้นของเขา เบอร์บอนดิ้นขลุกขลักอยู่ภายใต้เชือกที่พันธนาการเขาไว้กับเก้าอี้ เขาดึงสติตัวเองกลับมามองหาหนทางที่จะใช้ต่อกรกับผู้ชายตรงหน้า เขาต้องพยายามอย่างมากที่จะขบฟันบนและล่างเข้าหากันเพื่อหวังจะกัดลิ้นคนตรงหน้าให้ขาดแต่เพราะอีกฝ่ายบีบขากรรไกรของเขาไว้เหมือนจะรู้ว่าเขาจะทำอะไรเขาจึงไม่สามารถทำได้อย่างที่คิด

                อากาอิเมื่อได้ดูดกลืนความหอมหวานของอีกฝ่ายจนพอใจแล้วก็ยอมถอนริมฝีปากออกแต่ก็ไม่วายแกล้งคนตรงหน้าด้วยการเลื่อนริมฝีปากคู่นั้นไปขบเม้มที่ใบหูแทน ร่างสูงสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวที่แผ่ออกมาที่แก้มของร่างบาง จมูกโด่งไล่ละเลียดไปที่พวงแก้ม ก่อนจะค่อยกระเถิบต่ำลงมาที่ซอกคอ

เบอร์บอนสั่นหัวไปมาไล่ความร้อนผ่าวที่ประทุขึ้นมาที่ใบหน้า ไม่คิดว่าเจ้าบ้าไรย์จะมาไม้นี้ อารมณ์ของเขาปนเปไปหมดทั้งเขินอายทั้งโกรธ ไม่ทันที่อุณหภูมิใบหน้าจะลดลง อีกฝ่ายก็ทำให้เขาเกือบหลุดเสียงออกมาจนต้องขบริมฝีปากแน่น เพราะนิ้วเรียวยาวของอีกฝ่ายสอดเข้าไปใต้เสื้อของเขาอย่างง่ายดาย และตรงเข้าจู่โจมติ่งเล็กๆที่อ่อนไหวต่อการสัมผัส

เสียงสัญญาณบอกหมดเวลาและผู้ดูแลสั่งให้อากาอิปลดเชือกที่ตัวของเบอร์บอนออก ผู้ล่าอย่างเขาจะต้องกลับไปเป็นเหยื่ออีกครั้ง

เมื่อเชือกของเบอร์บอนหลุดออก อากาอิก็ตั้งใจเตรียมรับแรงกระทืบของอีกฝ่ายทันที แต่รออยู่นานสองนานก็ยังไม่เกิดอะไรขึ้นอากาอิเงยหน้ามองคนตรงหน้าที่ทำหน้าแปลกๆคิ้วเข้มขมวดมุ่นแต่ดวงตากลับหวานเยิ้ม



เบอร์บอนเมื่อเริ่มดึงสติกลับมาได้ ทั้งที่เขาอยากจะกระทืบคนตรงหน้าให้ตายที่บังอาจมาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีลูกผู้ชายของเขาแต่เขาก็ต้องข่มใจไว้ก่อน เพราะเชื่อว่าต่อให้กระทืบให้จมแผ่นดินอีกฝ่ายก็คงไม่ร้องขอชีวิตเหมือนคราวที่แล้วเป็นแน่ แล้วความคิดแปลกๆก็ผุดเข้ามาในหัว

นายคิดว่า นายเล่นได้คนเดียวหรอ ฉันจะทำให้นายต้องร้องครางออกมาเลยทีเดียวเบอร์บอนยิ้มหวานให้คนตรงหน้า ยิ้มที่ทำให้อากาอิถึงกับเสียวสันหลัง



เบอร์บอนดันอากาอิให้นั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดียวกับที่เขาพึ่งลุกออกมา ถกเสื้อของอีกฝ่ายหลุดออกจากตัวอย่างง่ายดาย มองดูเรือนร่างที่สมชายชาตรีของคนตรงหน้าแล้วอดนึกหมั่นไส้ไม่ได้ นิ้วมือเรียวยาวค่อยๆสัมผัสลูบไล้ไปที่ลำตัวเปลือยเปล่าของอีกฝ่าย หน้าท้องแกร่ง ไล่ย้อนขึ้นมาถึงติ่งเล็กๆตรงกลางหน้าอก สมทบด้วยเรียวลิ้นอุ่นที่ค่อยๆเลียและดูดดุนจนติ่งเล็กๆที่อ่อนไหวง่ายค่อยๆแข็งเป็นไต เบอร์บอนเหลือบมองใบหน้าของอีกฝ่าย ที่หลับตาสนิทขบฟันไว้ที่ริมฝีปากแน่น

นึกว่าจะฆ่าคนได้เลือดเย็นจนตายด้านไปแล้วซะอีกเบอร์บอนนึกในใจแล้วเริ่มแผนการขั้นถัดไปด้วยการไล่จูบลงมาที่หน้าท้องและลงต่ำลงมาจนถึงจุดที่ต่ำกว่าสะดือ เขาค่อยๆรูดซิปกางเกงของอีกฝ่ายออก นิ้วมือเรียวยาวสัมผัสสิ่งอุ่นร้อนที่อยู่ใต้เนื้อผ้าสีดำ แน่นอนว่าเขาไม่เคยสัมผัสของคนอื่นมาก่อนจึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะจับเจ้าสิ่งที่พร้อมจะผงาดออกมาตามแรงอารมณ์ของเจ้าของ แต่ความที่อยากจะเอาชนะเบอร์บอนจึงสัมผัสมันอย่างไม่ลังเลใจ มันจะไปอยากอะไรก็เหมือนตอนที่เขาช่วยตัวเอง




เวลาสิบห้านาทีของอากาอิช่างผ่านไปอย่างเชื่องช้าและทรมาณ เขาต้องใช้ความพยายามอย่างมากที่จะข่มอารมณ์ของตัวเองไว้ไม่ให้กระโจนเข้าไปเล่นงานอีกฝ่าย เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นทั่วใบหน้าและลำตัวของเขา

แล้วเสียงสัญญาณบ่งบอกเมื่อครบเวลาสิบห้านาทีก็ดังขึ้น อากาอิลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ เขาผลักร่างบางให้ล้มลงไปนอนกับพื้นสีขาวแสนว่างเปล่า ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของอีกฝ่ายออกจนหมดแบบที่ไม่รู้ว่าไปเอาเรี่ยวแรงแบบนี้มาจากไหน อากาอิไม่ปล่อยให้เวลาหมดไปโดยเปล่าประโยชน์ เขาละเลงริมฝีปากลงบนเนื้อตัวของอีกฝ่ายราวกับว่าเป็นอาหารอันโอชะ และเลื่อนต่ำลงมาจนถึงจุดกึ่งกลางระหว่างเรียวขายาวของอีกฝ่าย อากาอิไล่เลียราวกับเป็นเรื่องปกติ จนคนที่ถูกสัมผัสแบบไม่คาดคิดถึงกับสะดุ้งจนเกือบหลุดเสียงอุทานออกมา อากาอิรุกคืบอย่างรวดเร็วยกเรียวขาคู่นั้นขึ้นกดไว้ไม่ให้ขยับเขยื้อนได้ นิ้วมือลากวนมาหยุดที่ช่องทางรัก เมื่อนิ้วแรกสอดเข้าไป ก็ตามด้วยนิ้วที่สองและสามอย่างรวดเร็ว ก่อนที่อากาอิจะใช้ของจริงที่แข็งขืนของเขาสอดใส่เข้าไปในร่างกายของเบอร์บอน แต่แทนที่อีกฝ่ายจะต่อต้านเบอร์บอนกลับให้ความร่วมมืออย่างดีจนหน้าสงสัย ทั้งคู่สัมผัสเข้าหากันอย่างลึกล้ำ



เสียงสัญญาณก็ดังขัดขึ้นอีกครั้ง อากาอิแม้อารมณ์จะค้างแค่ไหนก็ต้องหยุดสิ่งที่กำลังทำอยู่ เบอร์บอนพลิกตัวกลับขึ้นมาอยู่ด้านบนทั้งที่ร่างกายของทั้งคู่ยังเชื่อมประสานกัน แล้วเบอร์บอนก็ทำให้อากาอิต้องประหลาดใจ เมื่อเขาค่อยๆขยับสะโพกของตัวเองลงบนตัวของอากาอิ

'ฉันจะทำให้นายสุขสมจนร้องครางไม่เป็นภาษาเลย'เบอร์บอรนยิ้มเยาะในใจ หนทางแห่งชัยชนะกำลังรอเขาอยู่

อากาอิเปิดตามองใบหน้าของอีกฝ่าย ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกเร้าอารมณ์ จนอากาอิเผลอช่วยตอบสนองความต้องการของคนๆนั้น

เบอร์บอนผู้ทุ่มเทยอมใช้ร่างกายตัวเองเป็นเหยื่อล่อรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายกำลังจะถึงขีดสุดในไม่ช้าก้มลงใช้ริมฝีปากค่อยๆเปิดปากที่อีกฝ่ายใช้ฟันขบกัดไว้แน่นออก จนอากาอิเกือบหลุดเสียงครางออกมา แต่เพราะคอที่แห้งผากทำให้เขาไม่สามารถเปล่งเสียงใดๆออกมาได้

ตอนนี้อากาอิไม่สนใจกฎกติกาอะไรอีกแล้วเขาพลิกกลับขึ้นมาเป็นฝ่ายที่อยู่ข้างบน และละเลงเพลงรักเร่าร้อน สัมผัสตักตวงความหอมหวานของร่างกายนี้ จมลึกดื่มด่ำอย่างเผลอไผล ตัวของอากาอิกระตุกอย่างแรง เช่นเดียวกับเบอร์บอน แล้วทั่งคู่ก็ปลดปล่อยน้ำรักออกมาเปรอะเปื้อนผืนสีขาว จวบจนท้ายสุดก็ยังไม่มีใครปริปากส่งเสียงอะไรออกมา นอกจากเสียงหอบหายใจหนักๆของทั้งคู่

เสียงสัญญาณที่ดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับถ้อยคำประกาศ

“นายสองคนผ่านบททดสอบ”

อากาอิก้มลงกระซิบที่ข้างหูเบอร์บอนประโยคที่ทำให้หน้าเบอร์บอนแด่งซ่านไปหมด


"ฉันเห็นนะว่านายครางออกมา แต่ฉันจะไม่บอกคนอื่นหรอก ว่าเวลาฉันอยู่ในร่างกายของนาย นายทำตัวน่ารักขนาดไหน"

(.//////.)

"ไอ้บ้าไรย์..ฉันไม่ได้" ก่อนที่เบอร์บอนจะได้พูดต่อ อีกฝ่ายก็ยกเขาขึ้นจนตัวลอย

"นายคงจะลุกเองไม่ไหวสินะ ฉันจะช่วยอุ้มพาไปล้างตัวออกให้แล้วกัน อยู่ในสภาพแบบนี้นานๆ ฉันกลัวจะอดใจไม่ให้กินนายอีกเป็นรอบที่สองไม่ไหว" อากาอิใช้สายตาแทะเล็มไปทั่วร่างของอีกฝ่าย

 "รอให้ฉันขยับตัวได้ก่อนเหอะ ฉันจะเอากระสุนไปฝังไว้ในหัวของนาย" เบอร์บอนส่งเสียงขู่พร้อมกับสายตาอาฆาต

"ถ้านายพร้อมเมื่อไรก็มาได้เลย" อากาอิก้มลงหอมแก้มของอีกฝ่าย พึ่งจะเห็นว่าคนที่แข็งแกร่งอย่างเบอร์บอนจะน่ารักน่ากอดก็วันนี้แหละ 










ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Romurus Zai จากทั้งหมด 10 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

16 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 16 มกราคม 2562 / 00:55

    ง…เงื่อนไขการผ่านคืออะไรคะ อยากรู้ว…//ซับเลือด

    #16
    0
  2. วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 02:54
    ช่างเป็นบททดสอบที่เรียกเลือดอะไรขนาดนี้ฮือออเบอร์บอนน่าเอ็นดูจังงงง:-;
    #15
    1
    • 8 ตุลาคม 2561 / 23:41
      ฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะคะ You Me & My Chocolate (อากาอิ Xฟุรุยะ)
      #15-1
  3. #14 No name
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:51
    โอ มาย ก็อด อ่านกี่ทีก็แบบ-\\\\-
    #14
    1
    • 8 ตุลาคม 2561 / 23:43
      ฝากเรื่องใหม่ด้วยนะคะ You Me & My Chocolate (อากาอิ Xฟุรุยะ)
      #14-1
  4. วันที่ 24 พฤศจิกายน 2560 / 17:51
    อะไรจะฟินขนาดนี้
    #13
    0
  5. #12 dalen
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 16:50
    คนที่ทดสอบคงเป็นสาววายแน่เลยอะสงสัยฟิน555 (สุดท้ายเลือดเกือบหมดตัวเลยต้องหยุดการทดสอบ555
    #12
    0
  6. #11 No name
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 09:47
    โอ้ยยย เขินน
    #11
    0
  7. #10 Cyqlops
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 00:23
    ฮือออออ ดีมากเลยเด้อ เขินทุกประโยคที่พี่ไรย์พูดกับน้องเลยย ฟฟฟฟ

    แต่งคู่นี้อีกนะคะ - //// -
    #10
    1
    • 8 ตุลาคม 2561 / 23:44
      ตามคำเรียกร้องค่ะ You Me & My Chocolate (อากาอิ Xฟุรุยะ)
      #10-1
  8. วันที่ 24 เมษายน 2560 / 20:18
    เรารู้สึกอยากเป็นคนทดสอบให้ 2 คนนี้ -.,-
    #9
    0
  9. วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:01
    อ่านไปซับเลือดไปคะท่าน โอย @////@
    #8
    0
  10. วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 01:12
    รักคู่นี้ >///<
    #7
    0
  11. #6 shadow p (@punnika1412) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 02:28
    ไม่รู้จะว่ายังไงดี เอาเป็นว่าเสียเลือดเลยค่ะ หุหุ *.,*
    #6
    0
  12. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 06:11
    ตายอย่างสงบ......
    #5
    0
  13. #4 bee
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 22:23
    จิ้นคู่นี้มากๆๆๆๆๆ

    ชอบอ๊ากกกกกกกกก

    หาคู่นี้ยากมากเลย

    ....แต่งให้อ่านอีกทีนะคะ

    #4
    2
    • 20 พฤศจิกายน 2559 / 12:22
      รอติดตามนะจ๊ะ ถ้านึกพล็อตดีๆออกจะมาแต่งให้อ่านอีก ^^
      #4-1
    • 8 ตุลาคม 2561 / 23:44
      ตามคำเรียกร้องค่ะ You Me & My Chocolate (อากาอิ Xฟุรุยะ)
      #4-2
  14. วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 19:21
    ขอกระดาษทิชชู่ด่วน~~~
    #3
    0
  15. #2 K...
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 20:46
    ฟินครับ สนุกมากเลย แต่งได้ลื่นไหลดีครับ

    ^_^
    #2
    0
  16. #1 Nooeve
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 21:38
    ต้องการเลือดด่วนค่ะ เลือดหมดตัวแล้วค่ะ
    #1
    0