แสนร้ายพยศรัก (รีอัพ new)

ตอนที่ 7 : จุดเริ่มต้นของบางอย่าง 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 421
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    11 พ.ค. 63

หนึ่งชั่วโมงต่อมาภายในห้องอาหารชื่อดังย่านทองหล่อ ขณะที่ลลนากับนริศรากำลังคุยกันอย่างออกรส ชดเชยที่ไม่ได้เจอกันเป็นเวลานานกว่าหนึ่งอาทิตย์ เสียงส้นสูงที่ดังกระทบพื้นไม่สามารถเรียกความสนใจมากเท่าความรู้สึกเย็นวูบที่มากระทบผิวบางไปทั้งตัว

โครม ซ่าส์ๆๆๆ

“ฮึ สมน้ำหน้า บอกแล้วไงว่าอย่าให้ฉันเจอหน้าแกอีก”

น้ำสีแดงติดกลิ่นแอลกอฮอล์ที่ถูกราดลงมาใส่หัวแบบไม่ยั้ง และก่อนที่จะได้ตั้งสติทำอะไรไปมากกว่านี้ เสียงแบบเดียวกันก็ดังมาซะก่อน

โครม ผลัวะ!!! ติ๋งๆๆๆ เสียงน้ำหยดลงมาจากใบหน้าฉาบปูนนั่นไม่ขาดสาย

เธอยังไม่ทันตั้งสติ แต่รู้สึกจะมีอีกคนตั้งสติได้เร็วกว่าเธอ และทำหน้าที่นี้แทนเธอไปซะแล้ว

“อ๊ายยย แก…” คนที่โดนสาดกลับมาบ้าง ชี้หน้าโวยวายกลับมาเหมือนถูกเหยียบหาง เอ้ย…เอิ่ม อะไรล่ะ คิดไม่ออก แล้วแต่จะคิดแล้วกัน

และไม่ต้องรอให้อีกฝ่ายเงื้อมมือมาฝากรอยแดงๆ ไว้บนใบหน้าใครอย่างที่นางร้ายในนิยายชอบทำกัน บอกแล้วว่าการอ่านนิยายทำให้คนฉลาดขึ้นเยอะ เรื่องรู้ทันคนอื่นนี่ก็อย่าให้บอก มือบางของสาวหน้าหมวยจัดการกำหมัดซัดเข้าให้ตรงดั้งจมูกโด่งที่จะเพราะผ่านการศัลยกรรมมาหรือเปล่าไม่รู้อย่างจังทันทีราวกับว่ามันสั่งการมาจากกระดูกสันหลัง พอดีกับขาเล็กๆ ของนริศราที่บังเอิญเกิดเส้นเอ็นกระตุกขึ้นมากะทันหันจนต้องยื่นออกไปข้างหน้าอย่างช่วยไม่ได้ ขอโทษนะคะ ที่มันเผอิญทำให้ยัยนั่นต้องล้มลงไปจับกบเล่นบนพื้นแทบไม่ทัน ฮ่าๆๆๆ

เสียงเอะอะโวยวาย รวมถึงไทยมุงที่ยืนดูอะไรบางอย่างแทนการนั่งกินข้าว ทำให้ภัทรพลได้แต่ส่ายหัวอย่างอ่อนใจกับนิสัยอยากรู้อยากเห็นเรื่องของคนอื่นอย่างนี้ แต่ถึงอย่างนั้นก็อดขมวดคิ้วน้อยๆ ไม่ได้ เมื่อรู้สึกว่าตรงจุดเกิดเหตุนั้น มันใกล้เคียงกับโต๊ะที่ยัยตัวเล็กสองคนนั้นนั่งซะเหลือเกิน

ด้วยสัญชาตญาณทำให้ต้องรีบเดินเข้าไปดูใกล้ๆ ให้หายติดใจสักที เห็นหัวเปียกๆ ของยัยเปี๊ยกที่กำลังยืนต่อปากต่อคำกับแม่สาวส้นสูงที่กำลังนั่งพับเพียบเรียบร้อยอยู่กับพื้น โดยมีเพื่อนรักอย่างน้องสะใภ้หมาดๆ เป็นลูกคู่ เสียงคุ้นเคยที่ดังมาแต่ไกลนั้น ทำให้เขาตกใจอยู่ไม่น้อย จนต้องรีบวิ่งเข้าไปห้าม

แต่ก็นั่นล่ะ ก็อย่างว่า เรื่องทะเลาะกันของผู้หญิงเนี่ยใช่ว่าจะห้ามกันง่ายๆ ยิ่งสงครามหนึ่งสูงกับสองเปี๊ยกนี้แล้ว ดูท่าจะวุ่นกันไปใหญ่ แค่ไม่กี่นาทียังท้าตีท้าต่อยกันไปแล้วไม่รู้กี่รอบ ถ้างานนี้ไม่มีคนเข้ามาห้ามด้วยนี่ มีหวังคงได้หามส่งโรงพยาบาลแทนมานั่งตกลงกันที่โรงพักอย่างนี้แน่

ฮึ ก็แน่ล่ะ ในเมื่อตกลงกันดีๆ ไม่ได้ ก็เลยถูกเชิญให้มานั่งตกลงกันที่โรงพัก ให้ตำรวจเป็นฝ่ายจัดการ

เออ คนเรานี่ก็แปลกนะ บอกให้เลิกดีๆ ให้เลิกไม่ยอมเลิก เดี๋ยวคนโน้นก็จะผิด คนนี้ก็จะไม่ยอม พูดกันดีๆ ไม่ได้

แต่พอมีตำรวจเป็นคนช่วยพูด แถมเสียค่าปรับกันถ้วนหน้าคนละห้าร้อยบาทแค่นั้นล่ะ กลับยอมกันโดยดีซะอย่างนั้น

แต่ก็นะ จะจากกันโดยดีมันคงดูเสียฟอร์มนิดหน่อย คนเป็นคู่อริกันเลยต้องฮึมฮำใส่กันอีกสักพัก โดยมียัยตัวเล็กน้องสะใภ้คอยเสียบอยู่ทุกทีที่มีโอกาสอย่างปกป้องเพื่อนเต็มที่ จนตำรวจแถวนั้นต้องหันมาส่งสายตาประมาณว่า ถ้ายังไม่เลิกคงจะโดนมากกว่านี้ ยัยสามคนนั่นจึงยอมต่างคนต่างไปแต่โดยดี

 

 

 

 

 

 

 

 


เฮ้อ เข้าใจยากจริงๆ เรื่องของผู้หญิง โกรธกันมาตั้งแต่ชาติปางไหนกันวะเนี่ย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น