แสนร้ายพยศรัก (รีอัพ new)

ตอนที่ 56 : Good night kiss 80%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    30 มิ.ย. 63

“แล้วยาอยู่ที่ไหน” เปิดโอกาสให้หญิงสาวได้หายใจหายคอ ภัทรพลเดินไปยังตำแหน่งที่เธอชี้นิ้วบอก แล้วก็พบกรุยามากมาย สมแล้วที่เป็นห้องของเภสัชกร มือหนาจัดการหยิบๆ เลือกๆ จนได้ยาหลอดหนึ่งซึ่งป้ายฉลากเขียนบอกว่าเป็นยาทาแก้เคล็ดขัดยอก

ร่างสูงเดินกลับมาทรุดนั่งบนเตียงที่มีคนตัวเล็กนั่งอยู่ก่อนแล้วอีกครั้ง จัดการบีบยาออกจากหลอดแล้วทานวดลงไปบนข้อเท้าบอบบางอย่างเบามือ 

สัมผัสอ่อนโยนเกินกว่าที่คาดคิด ลลนาไปต่อไม่ถูก หน้าร้อนผ่าวขึ้นมาเฉียบพลัน มือไม้ที่เคยปกติ ตอนนี้เธอกลับรู้สึกว่ามันเกะกะ ไม่รู้จะเก็บไว้ตรงไหน ยกขึ้นเกาหัวเกาหูวุ่นวายไปหมด 

และปฏิกิริยาของคนตรงหน้าก็ใช่จะรอดพ้นสายตาคม แต่สงสารหรอกนะ เห็นว่าเขินอยู่แล้ว เลยไม่อยากให้เขินมากเข้าไปอีก

“เป็นไง โอเคขึ้นไหม? ” เสียงทุ้มถามพลางเงยหน้ามองคนทำตัวไม่ถูก พยายามทำหน้าตาให้เป็นปกติ ปกปิดรอยยิ้มในแววตา กลัวคนขี้อายจะตัวแดงเป็นกุ้งต้มไปซะก่อน

“อืม” ลลนาตอบรับสั้นๆ บุรุษพยาบาลจำเป็นหยุดมือก่อนเอี้ยวตัวเอาหลอดยาไปวางไว้บนหัวเตียง มันควรจบลงเท่านี้ หัวใจเธอควรเต้นเบาลงและเป็นจังหวะมากขึ้น หากเขาคนนั้นไม่หันกลับมาทำบางอย่างที่ยิ่งกระตุ้นให้ใจเต้นรัวกว่าเดิม

“เพี้ยง ไม่เป็นไรแล้วนะคะ เดี๋ยวก็หายนะ” ลมอุ่นๆ เป่ารดลงมาที่ข้อเท้า สัมผัสอ่อนโยนพร้อมคำพูดใส่ใจจากเขามันเหมือนมนตร์สะกดให้ลลนาอึ้งอยู่ในภวังค์ ใบหน้าเนียนเงยขึ้นสบสายตาคมคู่นั้นอย่างเลื่อนลอย มองลึกลงไปมันมีความรู้สึกลึกซึ้งมากมายหลายอย่าง

อบอุ่น อ่อนหวาน อ่อนโยน จากแววตาที่สัมผัสได้ถึงหัวใจ

ดวงหน้าสดใสที่มองตอบมาอย่างไร้เดียงสา ระยะห่างแค่เอื้อมให้ได้ชื่นชมแววตาที่กลมหวานกว่าหมวยธรรมดาทั่วไป ผิวขาวใสอมชมพูไร้การเติมแต่ง ใบหน้าจิ้มลิ้มที่ยิ่งมองใกล้ๆ ภัทรพลยิ่งนึกขอบคุณใครสักคนที่ช่างแต่งแต้มให้เธอเป็นผู้หญิงที่น่ารักน่ามองได้ขนาดนี้ คิ้วเรียวพาดผ่านดวงตาสอดรับกับแก้มบางรวมทั้งจมูกโด่ง เรื่อยมาถึงริมฝีปากแดงระเรื่อจิ้มลิ้มนั้น ชายหนุ่มยื่นมือไปสัมผัสมันอย่างเผลอไผล ก่อนจะกดจูบลงไปอย่างอบอุ่นและเรียกร้องในเวลาเดียวกัน

ต่างจากลลนาเมื่อถูกขโมยความหวานกะทันหันก็ถึงกับทำอะไรไม่ถูก สมองราวถูกสาปไว้ให้หยุดชั่วขณะ ขัดกับสัญชาตญาณที่เรียกร้องให้เธอควรทำอะไรสักอย่าง แขนกลมกลึงพยายามผลักตัวออกจากอ้อมแขนแกร่งนั้น แต่ก็คงเป็นแค่การสะกิดเขาเล่น เจ็บใจตัวเองเมื่อสุดท้ายมีเธอฝ่ายเดียวที่รู้สึกอ่อนแรงจากสัมผัสที่ได้รับอย่างไม่เข้าใจ ฝ่ามืออุ่นลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียน รู้สึกหวิวไหวเหมือนมีผีเสื้อกำลังกระพือปีกอยู่ในท้องเธอเต็มไปหมด

เธอต้องทำอะไรสักอย่าง ทำอะไรก็ได้ที่ไม่ให้ตัวเองตกอยู่ในสภาพอย่างนี้

เสียงในหัวใจรู้ดีและเรียกร้องออกมาอย่างนั้น แต่เอาเข้าจริงๆ ร่างกายกลับประท้วงไม่ยอมทำตามเอาซะเลย ลลนาได้แต่คิดอยู่ในใจ จะพูดออกมาก็ไม่ได้ เพราะใครอีกคนไม่ยอมเปิดโอกาส ความรู้สึกมากมายตีกันยุ่งในหัว 

ฝ่ามืออุ่นร้อนไล้วนไปมาเรื่อยๆ พร้อมความรู้สึกว่าตัวเธอกำลังล้มลงไปบนเตียงในอ้อมกอดคนๆ เดิม 

มันต้องไม่ใช่แบบนี้ ไม่ควรเป็นแบบนี้...ใช่ไหม 

เธอยังไม่พร้อมนะ ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจมาเลยด้วยซ้ำกับสถานการณ์ล่อแหลมจะโดน ‘กินตับ’ แหล่ไม่กินแหล่อยู่อย่างนี้ 

ลลนาได้แต่กรีดร้องลั่นอยู่ในใจ ริมฝีปากอุ่นค่อยๆ ถอนจูบออกพอดี แต่ไม่วายอ้อยอิ่งตรงใบหน้าเนียนอย่างแสนรัก สบตาคนสีหน้าเหลอหลาที่มองมาอยู่ก่อนแล้วอดขำไม่ได้

คนอย่างนายภัทรพล ผ่านร้อนผ่านหนาว ผ่านเรื่องอะไรต่อมิอะไรอย่างนี้มาไม่น้อย ถึงจะเผลอไผลไปตามสัญชาตญาณลูกผู้ชาย แต่เขารู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร หากเขาเป็นคนเริ่ม ไม่ว่าอย่างไรเขาย่อมควบคุมมันได้เสมอ ยิ่งสำหรับผู้หญิงที่มีค่าคนหนึ่งในชีวิต เขายิ่งรู้ดีถึงสิ่งที่ต้องทำ

เธอยังบริสุทธิ์และบอบบางเกินไป เขาเองก็อยากทะนุถนอมความเป็นเธออย่างนี้ไว้นานๆ

เธอคงเป็นเจ้าสาวที่น่ารักที่สุดในโลก สักวันที่เราเดินไปถึงวันนั้น

ภัทรพลยิ้มขำเมื่อมองเสี้ยวหน้าหวานซึ่งแม้ก่อนหน้านี้จะตกใจจนเข้าขั้นทำอะไรไม่ถูก แต่ตอนนี้ดูเหมือนเธอจะรู้ตัวซะแล้ว ส่งสายตาประกาศศึกว่าเตรียมพร้อมจะกระโดดงับหัวเขาให้ได้ ไม่พออิทธิฤทธิ์ของยัยตัวแสบย่อมมากกว่านั้น ร่างบางหันรีหันขวาง มือก็ค้นๆ หาๆ อะไรสักอย่างแถวหัวเตียง ไม่นานสิ่งที่ปรากฏบนมือน้อยๆ คือขวดสเปรย์พริกไทยแถมด้วยกรรไกรอันเล็กๆ อีกอัน 

ภาพที่เห็นทำเอาคนตัวโตหัวเราะเสียงดังออกมาอย่างอดไม่ได้

โถ ยัยแสบ อะไรจะเตรียมการมาดีขนาดนี้

“เฮียอย่าเข้ามานะ” ขู่ไม่พอ เธอยังกระถดถอยไปเรื่อยๆ มือก็วุ่นวายอยู่กับการเขย่าขวดสเปรย์พริกไทยและยื่นเจ้ากรรไกรอันเล็กเท่ามดมาเป็นทัพหน้า

“แล้วถ้าเฮียเข้าไป เธอจะทำไม” แต่ก็นั่นแหละ ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ เพราะเห็นเธอตกใจจนสติแตกทีไร ไม่รู้ทำไม กลับทำให้เขาอยากแกล้งเธอมากขึ้นเรื่อยๆ ซะทุกที ยิ่งพอเวลาได้ต้อนจนจนมุมเห็นเธอไปไม่เป็นนี่นะ บอกตามตรงว่ามันมีความสุขขึ้นมาแบบบอกไม่ถูก

Talk เฮียน่ากิน พี่น้องเฮียก็น่ากินนะก๊ะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNDA1NzE3IjtzOjc6ImJvb2tfahttps://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNDA1NzE3IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTIyNDI2Ijt9WQiO3M6NjoiMTIyNDI2Ijt9

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น