แสนร้ายพยศรัก (รีอัพ new)

ตอนที่ 52 : จดหมายน้อยถึงเฮีย 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 172
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    28 มิ.ย. 63

รถสปอร์ตสัญชาติยุโรปคันหรูมาหยุดลงหน้าประตูขนาดใหญ่ที่มีป้ายสลักชัดเจนว่าตระกูล ‘อัศวกิจวนิชย์’ ก่อนหน้านี้เขาพาหญิงสาวกลับไปที่บ้านเธออีกครั้ง ไปจัดการเรื่องราวต่างๆ ให้เสร็จสิ้นสมบูรณ์สักที ตอนนี้ก็ถึงคิวเขาบ้างที่จะต้องจัดการชีวิตตัวเอง เธอจะรู้หรือเปล่าว่ามันเป็นเรื่องใหญ่ขนาดไหน เสือร้ายอย่างนายภัทรพลจะพาผู้หญิงสักคนหนึ่งเข้าบ้าน แต่เมื่อคิดจะจริงจังกับเธอ การทำอย่างนี้ย่อมเป็นสิ่งที่ถูกต้องที่สุดแล้ว ทั้งกับเธอและผู้ชายรักอิสระอย่างเขา

“ว่าไงครับลูกชาย วันนี้ลมอะไรพัดมา ถึงมาหาแม่แต่หัววันได้” คุณหญิงเพียงนภาที่แม้อายุจะล่วงเข้าเลยวัยเกษียณ แต่ความสวยสดใสรวมถึงรอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าตลอดเวลาจึงทำให้ท่านดูเด็กกว่าอายุมาก

มือเรียวกำลังวุ่นวายอยู่กับการจัดอาหารขึ้นโต๊ะ นิสัยประจำที่ชอบปรนนิบัติสามีรวมถึงลูกๆ ด้วยตัวเองเป็นอันต้องหยุดชะงักลง พร้อมหันกลับมามองด้วยรอยยิ้ม เมื่อร่างสูงของลูกชายคนกลางสวมกอดมาจากด้านหลัง ไม่พอยังหอมแก้มลงมาฟอดใหญ่

“คิดถึงจังเลยฮะแม่” แต่ดูเหมือนลูกชายตัวโตที่แปลงร่างเป็นเด็กจะไม่สนใจแถมหอมแก้มคนเป็นแม่อีกฟอด

“คิดถึงเหมือนกันครับลูก มาครับมา แม่ทำกับข้าวเสร็จพอดี มีต้มข่าไก่ใส่กะหล่ำปลีที่ลูกชอบด้วย เดี๋ยวตาภีมกับหนูเกดก็จะมาเหมือนกัน”

มันเป็นคำพูดธรรมดา แต่ให้ความรู้สึกแตกต่างสำหรับใครอีกคนที่มาด้วยกัน

อะไรนะ ต้มข่าไก่ใส่กะหล่ำปลี

“คิกๆๆ ” ลลนาถึงกับอุทานในใจแต่เผลอหัวเราะออกมาจริงๆ อย่างกลั้นไม่อยู่ เมื่อนึกถึงวีรกรรมสุดแสบที่ทำเอานักเรียนทั้งชั้นไม่กล้ากินอาหารกลางวันในวันนั้น เพราะกลัวหนอนน้อยที่เธอร้องโวยวายว่าตกลงไปปนกับกะหล่ำปลี จนคุณครูต้องเปลี่ยนเมนูใหม่และไม่กล้าทำเมนูชนิดนี้ต่อไปอีกเลย

ต้มข่าไก่ใส่กะหล่ำปลี ไม่คิดเลยว่านอกจากโรงเรียนสมัยประถมของเธอแล้ว จะมีใครคิดทำเมนูนี้ขึ้นมาอีก ไม่พอมันดันกลายมาเป็นเมนูโปรดของผู้ชายตรงหน้าเธอตอนนี้ ไอ้ต้มข่าไก่เนี่ยเธอพอจะรับได้ แต่ทำไมต้องใส่ไอ้เจ้ากะหล่ำปลีที่เธอเกลียดแสนเกลียดลงไปในนั้นด้วย เฮ้อ ไม่เข้าใจจริงๆ

และเสียงหัวเราะคิกคักๆ กับตัวเองที่ดังมานั้น เรียกให้คุณหญิงเพียงนภาหันกลับไปมองอีกครั้ง แล้วอุทานอย่างเสียไม่ได้

“อ้าว หนูยุ้ยมาด้วยเหรอลูก แล้วทำไมมากับพี่ภัทรได้ล่ะ นึกว่าจะมากับลูกเกดกับพี่ภีมซะอีก” มันเป็นคำถามปนสงสัยอย่างไม่ค่อยเชื่อสายตาตัวเอง วีรกรรมของลูกชายและหญิงสาวตัวเล็กจิ้มลิ้มตรงหน้าคนนี้เป็นที่รู้กันว่าถึงพริกถึงขิงเพียงใด ถ้าที่ไหนมีภัทรพลพร้อมกับมีลลนาอยู่ที่เดียวกัน พนันได้เลยว่าที่นั่นย่อมไม่เกิดความสงบสุขแน่นอน

และหลังคำพูดนั้นพร้อมอาการแปลกใจโดยมองดวงหน้าหวานทีลูกชายตัวเองที แต่ก็ยังไม่ได้รับคำตอบที่น่าพอใจ นอกจากรอยยิ้มแฝงความนัยแปลกๆ ของผู้เป็นลูกและการพนมมือไหว้ทักทายจากสาวน้อยที่ติดสอยห้อยตามมา

“สวัสดีค่ะคุณป้า วันนี้ขอฝากท้องด้วยคนนะคะ” ลลนากล่าวเสียงใสออกมาอย่างน่ารัก คุณหญิงเพียงนภาจึงลืมความสงสัยที่มีอยู่ในใจไปชั่วขณะ ทว่าบางประโยคจากอีกคนถึงกับทำให้ผู้หญิงทั้งสองในที่นี้อึ้งไปได้พร้อมๆ กัน

“เรียกป้าได้ไง ต้องเรียก‘คุณแม่’ ต่างหากยัยแก้มยุ้ย ใช่ไหมฮะคุณแม่” เขาบอกเธอ แล้วหันไปพยักพเยิดหน้ากับคุณแม่สุดที่รัก คนตัวเล็กเลยต้องเปลี่ยนสรรพนามการพูดแบบติดๆ ขัดๆ ไม่ทันตั้งตัว ส่วนคุณแม่ดีเด่นประจำปีแทบไม่ต้องอธิบายอะไรให้มากความก็เข้าใจทุกอย่างเป็นอย่างดีแล้ว

“เออ นั่นสินะ แล้วแม่ก็หาลูกสาวอีกคนเจอสักที อยู่ใกล้ตัวแค่นี้เอง” มันเป็นคำพูดเรียบเรื่อยปกติแต่กลับส่งผลให้พวงแก้มของ‘ลูกสาวคนใหม่’ ซับสีเลือดขึ้นมาเต็มพื้นที่ ช่างต่างจากลูกชายของท่านที่ยังลอยหน้าลอยตาหยอกล้ออีกฝ่ายได้ไม่เลิก

เฮ้อ นี่ล่ะนะ เขาว่ากันว่าเด็กผู้ชายมักชอบแกล้งเด็กผู้หญิงที่ตัวเองแอบชอบ ยิ่งรักยิ่งแกล้ง มันก็คงจะจริง

Talk ไม่ทันไร มีแม่สองคนซะล่ะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetailsdata=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNDA1NzE3IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTIyNDI2Ijt9

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น