แสนร้ายพยศรัก (รีอัพ new)

ตอนที่ 51 : จดหมายน้องถึงเฮีย 80%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 164
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    28 มิ.ย. 63

ความเงียบสงัดปกคลุมในรถ มีเพียงเสียงเพลงสากลคลอเคลียผสานกับเสียงการจราจรวุ่นวายเมื่อมองออกไปด้านนอกกระจก กระนั้นก็ยังปรากฏรอยยิ้มได้เสมอบนใบหน้าของคนขับ เช่นเดียวกันกับดวงหน้าหวานซึ่งเพียงแค่เผลอหันไปสบตาคนข้างๆ แม้ไม่ได้พูดอะไร แต่แววตาคมกริบที่มองมาอย่างรู้ทันนั้น มีอิทธิพลมากพอให้เธอต้องรีบแกล้งเสมองไปทางอื่น ยังรู้สึกเขินไม่หายในสิ่งที่ตัวเองทำลงไป หน้าแดงซับสีเลือดใจเต้นไม่เป็นจังหวะยิ่งขึ้นไปอีก เมื่อคนขี้แกล้ง (ให้เธอหัวใจวายตายไปตรงนี้) เอื้อมมาจับมือเธอไว้ แถมไม่มีทีท่าจะปล่อยอีกด้วย

ภัทรพลกำลังมีความสุข เหตุการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อเช้า เขาเองก็แทบไม่อยากเชื่อเหมือนกันว่าผู้หญิงแสบซ่าอย่างยัยแก้มยุ้ย จะมีมุมหวานแบบที่เขาเผลอยิ้มกับตัวเองนับครั้งไม่ถ้วน

นึกถึงเหตุการณ์นั้นเขาก็ยิ้มขึ้นมาอีก หลังจากอาบน้ำแต่งตัวด้วยโปโลกับกางเกงยีนส์สบายๆ ที่พอมีติดรถ แต่จะว่าไป ตอนนี้สมบัติพวกนั้นก็ได้เนรเทศตัวเองลงมาจัดสรรแบ่งปันพื้นที่อยู่ในตู้รวมกับชุดของหญิงสาวเรียบร้อย

ร่างสูงพาตัวเองเดินฮัมเพลงมาเรื่อยๆ อย่างอารมณ์ดี ก่อนหยุดลงตรงหัวเตียงซึ่งเป็นที่สิงสถิตของใช้ส่วนตัวของเขาจำพวกนาฬิกา กระเป๋าสตางค์ รวมทั้งโทรศัพท์มือถือ มือหนาหยิบเจ้าสมาร์ทโฟนตัวเก่งขึ้นมากดๆ เล่นๆ เช็คอะไรนู่นนี่อย่างที่เคยทำ แล้วหางตาก็สะดุดเข้ากับกระดาษสีขาวใบน้อยที่ถูกพับไว้อย่างดี จ่าหน้าด้วยคำที่เขาขมวดคิ้วด้วยความสงสัยและอมยิ้มออกมาพร้อมกันด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก

“จดหมายน้อย ส่งถึงเฮีย”

มันเป็นลายมือขยุกขยิกของยัยแก้มยุ้ย ไม่พอยังมีรูปภาพตุ๊กตายืนยิ้ม ซึ่งคิดว่าน่าจะเป็นฝีมือของตัวต้นเรื่องเป็นคนวาด เขาหยิบจดหมายฉบับน้อยอันนั้นขึ้นมา กวาดตามองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นใครสักคน คาดว่าเจ้าตัวคงไปหลบอยู่ในมุมไหนสักแห่งไปแล้ว เขามองสิ่งที่อยู่ในมืออีกรอบแล้วอมยิ้มกับมันอย่างขำๆ ก่อนคลี่มันออกมาเปิดอ่านข้อความข้างใน ใบหน้าที่เปื้อนยิ้มอยู่แล้ว ยิ่งเจือรอยยิ้มกว้างขึ้นไปอีก

ถึง เฮีย

เขาขอบคุณเฮียมากสำหรับทุกอย่างที่เฮียทำให้เขาและครอบครัวของเขา ขอบคุณสำหรับทุกๆ อย่างที่เฮียทำให้มันเกิดขึ้นได้จริงๆ ในชีวิตผู้หญิงอย่างเขา ขอบคุณเฮียมากที่รัก “ยัยแก้มยุ้ย” คนนี้

ถึงเขาจะทำอะไรไม่เป็น ทำกับข้าวไม่ได้เรื่อง แต่เขา (สัญญา) ว่าจะพยายาม เขาจะ (พยายาม) เป็นคนรักที่ดีของเฮีย

รักเฮียนะ

ยัยแก้มยุ้ย (ที่เฮียชอบแกล้งบ่อยๆ)

PS จดหมายน้อยฉบับนี้ เป็นฉบับแรกที่เขาจะเขียนถึงเฮีย (ไม่ต้องตกใจ เพราะมันจะมีฉบับอื่นตามมาอีกมาก) เขาเป็นคนพูดไม่เก่ง (ดังนั้นกรุณาอย่าเอามาล้อเพราะว่าเขาจะอาย) เข้าใจนะ จบ

ข้อความที่เขียนขึ้นในจดหมาย ถึงจะลายมือยับยู่ยี่ไม่มีความประณีตเลยสักนิด แต่ถึงอย่างไรทุกข้อความที่เขียนส่งมา มันก็ทำให้ผู้ชายตัวโตๆ คนหนึ่งยิ้มตามไปโดยไม่รู้ตัวเหมือนกันกับวิธีการ ‘บอกรัก’ และ‘แสดงความรัก’ ในแบบของเธอ

ตลอดชีวิตที่ผ่านมาของผู้ชายอย่างเขา เจอผู้หญิงมาก็มาก แต่ไม่เคยรู้สึกมีใครทำให้โลกของเขาสดใสและอยากยิ้มตามไปเท่ายัยแก้มยุ้ยคนนี้ รอยยิ้มของเธอ ความน่ารัก สดใส รวมไปถึงความแสบฉบับนางมารน้อยที่เธอมี ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งมันทำให้เขามีความสุขและยิ้มตามไปด้วยไม่ยากเลย

เขาคงหลงรักเธอเข้าแล้วจริงๆ

Talk ตัลล๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น