แสนร้ายพยศรัก (รีอัพ new)

ตอนที่ 5 : เรื่องบางเรื่อง 60%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 447
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    10 พ.ค. 63

แหวะ จะอ้วกแถมชุดสีแดงสายเดี่ยวสั้นเสมอหูของคุณเธอนี่มันก็แสบตาเป็นบ้า สาบานหรือเปล่าว่านี่คือชุดที่แต่งมาเยี่ยมคนป่วยที่โรงพยาบาลจริงๆลลนาคิดอยู่ในใจ อยากเบ้ปากถามออกไปจังๆ ตามที่คิด แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะฝ่ามือใหญ่ของคนข้างๆ บีบมือเธอหนักๆ เป็นสัญญาณเตือนว่าให้ยิ้มไว้ๆ เธอจึงต้องแกล้งฉีกยิ้มอยู่อย่างนั้น และไม่ทันที่จะมีการสนทนาอะไรกันให้มากมายนอกจากการกล้ำกลืนพยักหน้ารับของใครอีกคน เสียงแหลมแสบแก้วหูของอีกนางหนึ่งก็ดังแทรกเข้ามาทันที

“พี่ภัทร อยู่นี่เอง” คราวนี้เป็นหญิงสาวตัวเล็กๆ แต่ถึงจะเล็กยังไงก็ยังสูงกว่าเธออยู่ดี กระโปรงสั้นเสมอหูในชุดเดรสสีอมชมพูนั้นจึงดูไม่สั้นเกินไปมาก เพราะขาคนใส่มันดันสั้นกว่า (เอ๊ะ เธอด่าตัวเองอยู่หรือเปล่า?)

แค่เห็นก็ไม่อยากจะคิดว่าโรงแรมใหญ่โตของไอ้พี่ภัทรตัณหาจัดนี่จะวุ่นวายสักขนาดไหน คงมีผู้หญิงเดินเข้านอกออกในทั้งห้องทำงานทั้งห้องนอนกันอยู่ทั้งวี่ทั้งวันล่ะสิ และสองนางนี้ก็คงไม่พ้นเป็นเด็กในสังกัดของอีตาผู้ชายชีกอข้างๆ แล้ววันนี้ก็ดันกลายเป็นวันซวยที่รถไฟสองขบวนดันมาชนกัน

เหอะ อยากรู้เหมือนกันว่าไอ้คนหล่อจัดไม่บันยะบันยังตรงหน้าจะจัดการยังไง

เอ แต่จะว่าไป รสนิยมของนายนี่ก็ดีเหมือนกันนะ ดูแต่ละนางซิ สวยเชิดชนิดข่มกันไม่ลง เอายังไงดีล่ะ

อืม แต่ถ้าเป็นเธอ เธอจะเลือกยัยตัวเล็กชุดอมชมพูหน้าตาจิ้มลิ้มคนนั้นนะ น่ารักดีออก มองแล้วมันเพลินตาเพลินใจดี

ลลนายืนคิดเพลินๆ อยู่ในใจ ลืมไปชั่วขณะว่าตอนนี้เธอกำลังยืนคู่กับเขา เพราะมัวแต่เพ่งพิศใบหน้าของหญิงสาวสวยต่างสไตล์ทั้งสองคนนานไปหน่อย ได้ยินเสียงเหมือนเขาคุยอะไรกันก็ไม่รู้ ซึ่งเธอเองก็ไม่ได้สนใจจะฟังอยู่แล้ว มารู้ตัวอีกทีตอนมือหนาคู่เดิมที่กุมมือเธออยู่นั่นล่ะ ออกแรงกระตุกเบาๆ ชำเลืองกลับมามองด้วยสายตาแปลกๆ ที่มันชวนให้ขนลุกสิ้นดี ก่อนพูดบางประโยคที่ไม่เฉพาะนางทั้งสองแต่รวมถึงเธอด้วย ต่างพากันทำหน้าทำตาไม่ค่อยจะถูกไปตามๆ กัน

“ผมขอตัวก่อนนะครับ เลิกงานพอดี” เขาพูดพลางก้มหน้ามองนาฬิกาข้อมือเรือนหรูที่ติดอยู่ประจำกาย ก่อนพูดประโยคต่อไปด้วยท่าทางสบายๆ

“เผอิญนัดกับคุณแม่ไว้ว่าจะพายัยแก้มยุ้ย...เอ่อ แฟนน่ะครับ ไปทานข้าวที่บ้าน” เขายังคงพูดไปเรื่อยๆ ได้อย่างเป็นธรรมชาติ ยิ่งไอ้ท่าทีขัดเขินนิดหน่อยตอนที่เรียกเธอว่าแฟนน่ะนะ ขอบอกว่าอีตาพี่ภัทรทำได้แบบเนียนเวอร์แบบสุดๆ

แต่ ฮะ อะไรนะ แฟนเหรอ บ้าหรือเปล่าไอ้พี่ภัทรบ้า นั่นมันผู้หญิงในคอลเลคชั่นของตัวเองเลยนะนั่น ทำไมพูดออกไปไม่คิดอย่างนั้นล่ะ พูดอย่างนี้ไปก็เท่ากับขุดหลุมฝังตัวเองชัดๆ เลยนะไอพี้ภัทรโรคจิตคนยิ้มหวานค่อยๆ ยิ้มแห้งลงเรื่อยๆ กับความคิดของตัวเองและคำพูดของคนข้างๆ หันไปมองนิดหน่อยพบว่าผู้ชายตรงหน้ายังทำเนียนไม่เลิก ไม่พอ ยังหันมาส่งรอยยิ้มอบอุ่นให้กับเธอซะอย่างนั้น

แต่ยิ้มแบบนี้ เขายิ้มเหมือนพี่ภีมเลย ยิ้มอบอุ่นเหมือนที่พี่ภีมชอบยิ้มให้ยัยเกด ยิ้มที่มองแล้วต้องยิ้มตาม เธอชอบรอยยิ้มแบบนี้จัง

“เฮ้ เธอเป็นบ้าอะไรของเธอเนี่ย ไปได้แล้ว ยัยแก้มยุ้ย” เสียงกระซิบเบาๆ ที่ดังข้างหูเรียกให้เธอหลุดออกจากภวังค์ของตัวเอง ก่อนจะสะดุ้งเฮือกเมื่อรู้สึกถึงแรงบีบจากมือใครคนเดิมที่มาหยิกแก้มเธอซะจนยืดเป็นเยลลี่ การเอียงมากระซิบข้างหูที่ใกล้จนเกินเหตุ ทำให้เธอต้องหันกลับไปขว้างค้อนวงโตให้อย่างอดไม่ได้ แต่เจ้าตัวกลับตอบสนองด้วยการส่งยิ้มกลับมาให้ในแบบเดิมๆ

ยิ้มหวานอีกแล้ว

เหอะ แต่เขาจะไม่เหมือนพี่ภีมก็ตรงนี้แหละ ทั้งเจ้าชู้ ทั้งโหด แถมยังชอบแกล้งอีกต่างหาก

และปฏิกิริยาที่เจ้าของร่างสูงหันไปยิ้มให้กับคนข้างๆ ที่เพิ่งประกาศชัดว่าเป็นคนรักอย่างเอาอกเอาใจ แม้จะถูกสาวเจ้าทำหน้างอกลับมา แต่ก็ใช่ว่าจะทำให้แววตาแห่งความอ่อนโยนของนักธุรกิจหนุ่มอ่อนลงเลยสักนิด

ทุกสิ่งที่เจอกับตาทั้งหมด ส่งผลให้ใบหน้าสวยที่เคลือบไว้ด้วยเครื่องสำอางอย่างดีของหญิงสาวทั้งสองแสดงอาการไม่พอใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด

มันไม่แปลกที่คนอย่างภัทรพลจะมีผู้หญิงเก็บไว้ในสต๊อกเป็นโหลๆ แต่มันก็เท่านั้น เพราะเท่าที่เห็นก็ไม่เคยที่ซีอีโอหนุ่มของโรงแรมชื่อดังใจกลางเมืองคนนี้เดินควงใครออกหน้าออกตา ไม่เคยสักครั้งที่จะเห็นเจ้าของธุรกิจหนุ่มควงผู้หญิงออกงานนอกเสียจากคุณแม่หรือไม่ก็น้องสาว จนทำให้บรรดาลูกหลานคนในวงการชั้นสูงต่างพากันหมายตาและลุ้นว่าใครจะเป็นผู้โชคดีที่จะได้รับเกียรตินั้น

และเธอทั้งสองเองก็ยินดีที่จะเสนอตัวเป็นหนึ่งในตัวเลือกด้วยเช่นกัน

แต่ดูท่าว่าสิ่งที่คิดจะไม่ง่ายเหมือนที่หวัง เพราะในเวลานี้และตอนนี้ นักธุรกิจหนุ่มกลับเดินเคียงคู่ไปกับผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ไม่มีใครรู้ว่าเป็นใครมาจากไหน ทั้งยังประกาศให้เกียรติเธอในฐานะคนรักอีกด้วย

Talk แหมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม ขอเเหมยาวๆ เนียนเก่งงงงง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น