แสนร้ายพยศรัก (รีอัพ new)

ตอนที่ 48 : สัญญา (ไม่) กินตับ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 284
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    29 พ.ค. 63

“เฮียรู้สึกเหมือนว่าจะมีปัญหา เกี่ยวกับสัญญาข้อสุดท้ายของเธอ” เขาเงยหน้าขึ้นมองพลางทำหน้าตาเหมือนคิดหนัก เรียกให้ใบหน้าจิ้มลิ้มต้องชะเง้อหน้าเข้าไปมองตัวสัญญาอะไรนั่นใกล้ๆ สงสัยเมื่อกี้รีบมากไปหน่อย จำไม่ค่อยได้เหมือนกันว่าข้อสุดท้ายที่เขาว่านั้นมันคืออะไร

แต่ อ๊ากกก ไอ้เฮียบ้า ไอ้เฮียตัณหากลับ ไอ้ผู้ชายชีกอ ทีเรื่องอื่นๆ น่ะไม่คิดจะมีปัญหา แล้วจะมามีปัญหาอะไรกับไอ้เรื่องแบบนี้

“กินตับอะไรของเธอนี่ มันหมายความว่ายังไงนะ? ” ว่าไม่พอ คนถามยังแกล้งตีหน้าซื่อเหมือนไม่เข้าใจจริงจังซะเต็มประดา

ฮึ ไม่ต้องมาทำเป็นไม่รู้เลยนะ ไอ้เฮียบ้า ไม่ต้องมาทำหน้าตีมึนด้วย เขาไม่เชื่อตัวเองหรอก แววตาระยิบระยับขนาดนั้น มีเหรอจะไม่รู้ รู้ซะยิ่งกว่ารู้ล่ะสิไม่ว่า

“ว่ายังไงก็ว่าอย่างนั้นล่ะ เซ็นๆ ไปเถอะ อย่าเรื่องมาก”

“อ้าว ได้ยังไง เฮียเป็นนักธุรกิจนะ จะเซ็นอะไรก็ต้องให้ละเอียดถี่ถ้วน ขืนมั่วๆ เซ็นไป มีหวังขาดทุนแย่” ดวงตาคมจ้องกลับมาแถมแสร้งทำวิบวับไม่เลิก เห็นแล้วก็ทำให้หน้าร้อนผ่าวอย่างทนไม่ไหว เข้าใจแจ่มแจ้งไปถึงไหนต่อไหน ที่ว่า‘ขาดทุน’ มันหมายความว่ายังไง

แน่ะ ไม่เพียงแค่พูด คนตัวโตยังแกล้งสาวเท้าเข้ามาใกล้ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ที่ลอยมาแตะจมูก มันทำให้เธอตัวแข็งทื่อจนเข้าขั้นทำอะไรไม่ถูก

อึ้ย จะให้บอกกี่ครั้งนะว่าเธอแพ้กลิ่นผู้ชาย

“ว่าไง อธิบายให้เฮียฟังหน่อยสิ มันเป็นยังไง” สัมผัสแผ่วเบาจากมือใหญ่ประคองดวงหน้าหวานให้เงยหน้าขึ้นมาสบตากันชัดๆ

น่าแปลกในแววตาที่ดูเหมือนหยอกเย้าเล่นนั้น มันเต็มไปด้วยความหมายมากมายหลายอย่าง เขาเป็นผู้ชายร้ายกาจชัดๆ ในความเหมือนไม่ใส่ใจ เขารู้ว่าทำอย่างไรถึงจะทำให้ผู้หญิงอย่างเธอจนมุมที่สุด ต้อนซะจนไปไหนไม่ได้ สุดท้ายก็ได้แต่อึกอัก แล้วก็…

อ๊ายยย ตกมาอยู่ในอ้อมกอดและตักของเขาอย่างหมดสภาพไร้หนทางหนีอย่างนี้

“ไหน อธิบายให้เฮียเข้าใจหน่อยสิ มันหมายความว่ายังไง” เขายังคงแกล้งถามต่อไม่เลิก

“ก็หมายความว่าอย่างนั้น” ลลนาอึกอักตอบออกไป ก่อนตัวที่แข็งทื่ออยู่แล้วจะชาวาบเข้าไปอีก ด้วยลมหายใจอุ่นๆ เฝ้าแต่คลอเคลียอยู่แถวซอกคอขาวไม่ขยับไปไหน

เขามันเป็นพ่อมดชัดๆ

“อย่างนั้นมันคืออย่างนี้หรือเปล่า” ไม่รอช้าทั้งจมูกโด่งพร้อมริมฝีปากอุ่นไล้โลมดวงหน้าหวานเป็นการสาธิต ก่อนประทับสัมผัสอันเบาบางและแสนอ่อนหวานที่แก้มนวลทั้งสอง มันซับสีเลือดขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ปากหยักเลื่อนขึ้นจรดหน้าผากเนียนเรื่อยลงมายังปากเล็กจิ้มลิ้ม

สติที่ยังพอมีอยู่บ้าง มือบางพยายามทำอะไรบางอย่างด้วยการดันร่างหนาแกร่งออก แต่สุดท้ายก็ไม่เป็นผล

อบอุ่น อ่อนโยน หวั่นไหว เธอกำลังไร้แรงต้านทาน พร้อมทั้งขาดอากาศหายใจไปในเวลาเดียวกัน

และมันคงเป็นอย่างนั้นไปแล้ว ถ้าคนเริ่มไม่พยายามหักห้ามใจ รั้งทุกอย่างไว้ได้ทันซะก่อน

ภัทรพลค่อยๆ ถอนจูบจากริมฝีปากสั่นระริกนั้น จ้องมองคนในวงแขนด้วยแววตาลึกซึ้งที่มีความหมายมากมายซ่อนอยู่ จมูกโด่งกดหนักๆ บนหน้าผากเนียนอย่างแสนรักอีกครั้งแล้วยิ้มให้คนตัวเล็ก มือหนาจับปากกาเขียนข้อความบางอย่างลงไป ก่อนจัดการจรดลายเซ็นที่มีไว้สำหรับสัญญามูลค่าพันล้านลงในกระดาษยับๆ นั่น ไม่พอยังเงยหน้ามาส่งยิ้มพิมพ์ใจให้ด้วยในตอนที่ยื่นปากกาแท่งเดิมคืนเธอ

และจะด้วยสติที่กระเจิดกระเจิงไปหรือด้วยอะไรก็แล้วแต่ ทำให้มือบางจรดลายเซ็นของตัวเองลงไปบ้างโดยไม่รู้ตัว หน้าตาเหลอหลาของเธอที่เงยขึ้นมามอง อีกคนทำเพียงพยักหน้าแล้วยิ้มให้ ก่อนมือหนาจะเอื้อมมาขยี้ผมยาวนุ่มแล้วเดินไปจากตรงนั้น

ใช้เวลาตั้งสติอยู่พัก ดวงหน้าหวานต้องเผลอยิ้มออกมาอย่างลืมตัว คำว่ารองประธานกรรมการบริหารที่ประดับอยู่ใต้ชื่อเพียงเพราะต้องการความน่าเชื่อถือ ถูกเจ้าตัวขีดฆ่าแล้วแทนด้วยคำว่า‘คู่สัญญาร่วมชีวิต’

ลลนาไล่มองมายังลายเซ็นที่อีกฝ่ายจรดปากกาลงไปเมื่อครู่ แล้วก็อดยิ้มหน้าบานไม่ได้อีกครั้ง ก่อนสายตาไม่รักดีจะค่อยๆ เลื่อนขึ้นไป ข้อความที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า เธอถึงกับหุบยิ้มลงแทบไม่ทัน

สัญญาข้อสุดท้าย จะเป็นผลก็ต่อเมื่อนางสาวลลนาทำตัวเป็นแฟนที่น่ารักเท่านั้น สงบปาก สงบคำ เลิกพยศ และดูแลเฮียเป็นอย่างดี หากผิดพลาดจากที่ได้กล่าวไปแล้วข้างต้น ให้เฮียพิจารณาจัดการได้เองตามความเหมาะสม หากคู่สัญญาไม่ปฏิบัติตามที่แจ้งไว้ ขอให้มีผลบังคับใช้ตามกฎหมายได้ทุกประการ เพราะฉะนั้น

ถ้าเธอไม่ทำ เตรียมตัวโดนกินตับได้เลย ยัยแก้มยุ้ย!!!

แต่…อึ้ย ไอ้เฮียบ้า ไอ้เฮียเจ้าเล่ห์ เผลอหน่อยเดียวไม่ได้ มาร่างสัญญาบ้าบออะไรอย่างนี้ เธอเซ็นไปแล้วด้วย ฮือๆ ทำไงดี เล่นแบบนี้ตลบหลังกันชัดๆ เลย

แล้วนี่อะไร ไอ้คนต้นเหตุหายไปไหน

ลลนามองซ้ายมองขวาก่อนโสตประสาทหูจะได้ยินเสียงน้ำจากฝักบัวตกกระทบพื้น เรียกให้ร่างบางต้องพาขาสั้นๆ ของตัวเองไปหยุดหน้าห้องน้ำอันเป็นต้นกำเนิดของเสียงนั้น

ปัง ปัง ปัง

“เฮีย ออกมาเดี๋ยวนี้นะ เรื่องอะไรมาใช้ห้องน้ำของเขา”

“นิดหน่อยเองน่า ทำเป็นหวงไปได้ เอ๊ะ ยาสระผมเธอนี่มันขวดไหนกันนะ”

“ไม่ ออกมาเดี๋ยวนี้ แล้วกลับบ้านตัวเองไปซะ!!! ”

“เสียใจด้วยตัวเล็ก เฮียตัดสินใจแล้วว่าเฮียจะ‘อยู่ที่นี่’ กับเธอ!!! ”

อยู่ที่นี่เรอะ เฮ้ย บ้าบอ เฮียต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เป็นแฟนกันนะ ไม่ใช่แต่งงาน จะมาอยากนอนด้วยกันอะไรตั้งแต่ตอนนี้

กรี๊ดดด

 

Talk กะต๊อก กะแต๊ก ต๊อก ต๊อก แต๊ก เเต๊ก

คนเขียนสติไม่เต็ม มาเอาเฮียภัทรไปนอนกอดกันเตอะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetailsdata=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNDA1NzE3IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTIyNDI2Ijt9

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น