[SJ] Fic HaeEun : NEXT DOOR วุ่นรักนายข้างห้อง (ภาคพิเศษ)

ตอนที่ 4 : Next Door : ภาคพิเศษ 04

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    8 ก.ย. 62


Next  Door  :  ภาคพิเศษ 04







 

ครับ ไม่ต้องห่วงนะคุณอี้เฟิงสบายใจได้ ครับ สวัสดีครับทงเฮวางสายแล้วหมุนตัวหันกลับมาที่โต๊ะทำงาน ก็เจอกับสายตาสงสัยของภรรยา ทงเฮเพียงนั่งลงแล้วหยิบแฟ้มงานมาเปิดดู



คุยกับลูกค้าเหรออึนฮยอกนั่งลงที่เก้าอี้ด้านหน้า



อืม เรื่องเด็กฝึกงานที่ฉันบอกนายเมื่อคราวก่อน พรุ่งนี้จะเดินทางมาแล้วเป็นลูกพี่ลูกน้องของคุณหลี่



อ่อ คุณหลี่อี้เฟิง แปลกจังทำไมไม่ฝึกงานที่บริษัทพี่ชายล่ะ



ไว้นายสัมภาษณ์น้องเค้าดูก็แล้วกัน พรุ่งนี้นายไปรับเซียวจ้านกับฉันที่สนามบินด้วย



สำคัญนะเนี่ย ท่านประธานไปรับด้วยตัวเอง



คุณหลี่เป็นลูกค้าคนสำคัญ เค้าเป็นห่วงน้องชายและขอให้ฉันช่วยจัดการเรื่องที่พักให้ด้วย



อืมสำคัญ ๆ



ไม่ต้องคิดมากล่ะทงเฮจ้องมองใบหน้าขาวที่พยักหน้าเข้าใจ



รู้แล้วน่า ฉันไม่ได้คิดอะไรเลย คุณหลี่เป็นคู่ค้าคนสำคัญยังไงเราก็ต้องดูแลน้องชายเค้า



อืม ฉันเซ็นเสร็จแล้วทงเฮปิดแฟ้มแล้วเลื่อนมันส่งให้อึนฮยอก



ขอบคุณครับท่านประธาน



เที่ยงนี้ไปทานข้าวข้างนอกด้วยกัน



อืม นายประชุมเสร็จแล้วก็ลงไปเรียกที่ห้องนะ ไปล่ะมีงานต้องทำอีกเยอะอึนฮยอกยิ้มหวานให้กอดแฟ้มแล้วเดินออกไปจากห้อง ทงเฮมองตามแผ่นหลังนั้นแล้วก็ส่ายหน้าน้อย ๆ



ทงเฮมีประชุมเรื่องการเปิดตลาดใหม่ในเวลาต่อมา เป็นการประชุมเพื่อหารือเล็ก ๆ ในห้องจึงมีเพียงผู้บริหารไม่กี่คน ทงเฮนั่งฟังผู้จัดการฝ่ายการตลาดพรีเซนต์งานอย่างรอบคอบ จีมินเป็นคนเก่งและเรียนรู้งานไวพอสมควร ในช่วงเดือนที่ผ่านมาเขาริเริ่มและพัฒนาฝ่ายการตลาดไปจนหลายคนกล่าวถึง



ผมว่าเป็นความคิดที่ไม่เลวเลยนะ แบบนี้ลีกรุ๊ปของเราก็จะเป็นที่รู้จักมากขึ้นผู้บริหารท่านหนึ่งเอ่ยชม



จากโปรเจกต์แรกที่คุณทงเฮเคยริเริ่มเมื่อหลายปีก่อนจนตอนนี้ก็มีสาขาจนจะทั่วเกาหลีแล้ว ถ้าทำการตลาดแบบเจาะลึกลงไปอีกเราจะเข้าถึงผู้บริโภคได้มากขึ้น



ก็ดีนะครับ ไว้จีมินไปทำแผนแบบละเอียดมา แล้วประชุมครั้งหน้าจะให้ทุกคนได้รับฟังแล้วลงมติกันทงเฮเห็นด้วย



ขอบคุณครับ ไว้ผมต้องรบกวนท่านประธานชี้แนะด้วยนะครับจีมินค่อมศีรษะให้ท่านประธาน



ครับ งั้นวันนี้พอแค่นี้ครับ ขอบคุณทุกคน เลิกประชุมทงเฮกล่าวปิดแล้วลุกขึ้นยืน คนอื่น ๆ ก็ทยอยออกไปจากห้องประชุม จีมินเดินเข้ามาแล้วรั้งทงเฮไว้



พี่ทงเฮครับ ผมสงสัย



ว่ามา



นั่งก่อนดีกว่าครับ



อืมทงเฮนั่งลงตามเดิม จีมินก็นั่งลงที่เก้าอี้ใกล้ ๆ



ผมสงสัยตรงนี้ครับ



นื่องจากเป็นเวลาเที่ยงกว่าแล้วอึนฮยอกที่รู้สึกหิวจึงเดินขึ้นมาที่ห้องประชุมเมื่อเห็นว่าหลายคนออกมากันแล้ว แต่ทงเฮยังไม่ออกมาเสียที ท้องของเขาก็ร้องประท้วงแล้วด้วย อึนฮยอกเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องประชุมแล้วชะโงกหน้ามองผ่านกรอบกระจกใสเข้าไป



จีมิน จำเป็นต้องใกล้ขนาดนั้นมั้ยล่ะ หัวจะชนกันอยู่แล้วพอเห็นคนสองคนนั่งติดกันก็เผลอกัดปากแน่น



ทงเฮไม่ได้คิดอะไรอึนฮยอกเชื่อ แต่ใครเล่าจะสามารถวางใจคนที่เคยรู้สึกดีกับสามีตัวเองได้ ต่อให้รู้ว่าอึนฮยอกเป็นภรรยาที่แต่งงานกันแล้ว แต่แล้วไงล่ะ พวกเขาเป็นคู่รักที่เข้าพิธีมีพยายานรู้เห็นเป็นคนในครอบครัวและเพื่อนสนิท คนนอกไม่ได้รู้ว่าพวกเขาแต่งงานกันแล้วเสียหน่อย



แต่จะให้อึนฮยอกไปป่าวประกาศจนทั่วเขาไม่มีทางทำแน่นอน



หิวข้าวแล้วอะอึนฮยอกบ่นเบา ๆ มือก็ลูบท้องที่ร้องประท้วงจึงตัดสินใจเปิดประตูเข้าไป ทงเฮหิวแล้ว เอ้า จีมินก็อยู่เหรอ ขอโทษนะ



พี่อึนฮยอกจีมินถอยเก้าอี้ออกห่างจากทงเฮแล้วยิ้มให้คนมาใหม่ ส่วนทงเฮมองไปยังภรรยาที่ทำหน้างอ



อืม จีมินเข้าใจแล้วใช่มั้ยทงเฮหันไปถามรุ่นน้อง



ครับ ไว้ถ้าไม่เข้าใจตรงไหนอีกขอรบกวนด้วยนะครับ



อืม



จีมินไปทานข้าวด้วยกันมั้ย



อะ ไม่ดีกว่าครับ



อ่อ งั้นพวกพี่ไปกินข้าวก่อนนะ



ครับ ตามสบาย



ทงเฮเร็ว ๆ สิ หิวไส้จะขาดแล้วเนี่ยอึนฮยอกเข้ามากอดแขนทงเฮแล้วดึงออกไป



เว่อร์เกินไปแล้ว หึทงเฮส่ายหน้าแต่ก็ยอมปล่อยให้อึนฮยอกเกาะแขนลากออกไป



นายนัดฉันตอนเที่ยง แต่นี่มันจะเที่ยงครึ่งแล้วอะ ไม่รักษาเวลา



คุยงานอยู่ทงเฮและอึนฮยอกเดินเข้ามาในลิฟต์ อึนฮยอกปล่อยให้ทงเฮเป็นอิสระแล้วกอดอกทำหน้าเบื่อ



คุยอะไรเยอะแยะ



หึ นี่โมโหหิว หรือโมโหหึง



หิว หิวมากช้าอีกนิดกินหัวนายได้เลยล่ะไม่พูดเปล่าอึนฮยอกยังทำท่าทางประกอบ ยกสองมือเป็นกรงเล็บอ้าปากร้องขู่สามี



ปัญญาอ่อนทงเฮส่ายหน้าและหัวเราะผลักหัวอึนฮยอกเบา ๆ



ทงเฮนายดูไม่ออกเหรอว่าจีมินสนใจนายอะ



ฉันไม่ได้โง่นะ แต่แล้วไงให้ฉันทำเป็นไม่สนใจเค้าไปเลยงั้นเหรอ



เปล่า แค่นายรู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่ก็พอแล้วล่ะ



อืม ฉันรู้ดีว่าฉันกำลังทำอะไร และรู้ดีว่าฉันเป็นของนายทงเฮยกยิ้มแล้วจับไหล่ทั้งสองข้างของอึนฮยอกดึงเข้ามาก่อนจะกดจูบลงไป



อือ!”



กินของหวานก่อนได้มั้ยนะทงเฮพูดเบา ๆ อึนฮยอกเลยผลักอกแกร่งออกพอดีกับที่ประตูลิฟต์เปิดออกมา ร่างบางวิ่งออกไปที่ลานจอดรถทงเฮมองตามแล้วก็หัวเราะ



มื้อเที่ยงง่าย ๆ ผ่านพ้นไป ทงเฮไม่ได้รีบร้อนเข้าบริษัทในช่วงบ่าย เพียงแต่ขับรถมาจอดที่สวนสาธารณะหามุมสงบได้นั่งดื่มกาแฟเย็น ๆ เท่านั้น



วันนี้ชิลล์จังนะอึนฮยอกนั่งลงข้าง ๆ ทงเฮ มองไปด้านหน้าแล้วสูดลมหายใจเข้าใจเต็มปอด



แค่รู้สึกเหนื่อย



เป็นอะไรหรือเปล่าเมื่อได้ยินดังนั้นอึนฮยอกจึงหันไปมองเสี้ยวหน้าคม ทงเฮหันมาส่ายหน้าน้อย ๆ ก่อนจะหันกลับไปแล้วดื่มกาแฟ



“…”



ห้ามมีความลับนะ ไม่งั้นฉันโกรธ



ไม่มีอะไรหรอก แค่รู้สึกว่าเหนื่อยที่ไม่ได้เป็นตัวเอง



เพราะนายไม่ใช่ทงเฮคนเดิม



“…”



นายรู้ตัวมั้ยว่าเปลี่ยนไปมากแค่ไหน นายแคร์คนอื่นทั้งที่เมื่อก่อนนายไม่แคร์ใคร



งั้นเหรอทงเฮก้มหน้าลงยกยิ้มมุมปากน้อย ๆ ลมเย็นจากน้ำเบื้องหน้าทำให้เขาหลับตาลง



ก็อย่างว่า นายเป็นถึงประธานลีกรุ๊ป นายแบกอะไรไว้ตั้งมากมายบนไหล่นี้มือบางวางลงบนไหล่ของทงเฮตบลงปุ ๆ



“…”



ถ้าเหนื่อยก็มาซบไหล่ฉันได้เสมอนะอึนฮยอกนั่งยืดตัวแล้วกอดอกเชิดหน้า ทงเฮหันมองแล้วก็ผลักหัวกลม ๆ นั้นเบา ๆ ก่อนจะขยับเอนพิงไหล่เล็กของอึนฮยอก



หึ ฉันไม่เป็นตัวเองเลยงั้นเหรอ



ทงเฮ เวลาอยู่กับคนอื่นนายจะเป็นใครก็ได้ แต่เวลาที่นายอยู่กับฉัน นายสามารถเป็นนายได้ตลอดนะ



“…”



ไม่ต้องฝืน ไม่ต้องพยายาม แค่เป็นนาย เป็นทงเฮ



“…”



“…เป็นทงเฮของฉัน



อืม วันหยุดนี้ไปบ้านของเรากันนะ



หมายถึง บ้านที่เกาะเหรอ



อืม แค่อยากพัก ไปในที่ที่มีแค่เรา



อืม แค่เราอึนฮยอกยิ้มน้อย ๆ แล้วดูดโกโก้ของตัวเอง



ทั้งคู่นั่งอยู่สักพักทงเฮก็จับมืออึนฮยอกลุกขึ้น เขาจะเข้าไปดูที่ท่าเรือใหม่ก่อนจะเข้าบริษัท อึนฮยอกก็ยินดีตามไปด้วยทุกที่ และมีรอยยิ้มให้กับทงเฮเสมอ





-----------------------------



 

ทงเฮปลุกอึนฮยอกหลังจากที่เขาอาบน้ำเสร็จแล้ว คนขี้เซางัวเงียดึงผ้าห่มออกทำหน้ายุ่ง ๆ ลุกขึ้นนั่งแล้วยีผมตัวเองทั้งที่ยังหลับตา



ไปอาบน้ำได้แล้ว ค่อยไปหาอะไรกินก่อนถึงสนามบิน



อืออ



อึนฮยอกลืมตาแล้วพาตัวเองเดินเข้าห้องน้ำ ทงเฮมองตามแล้วก็ส่ายหัวก่อนจะเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า เขาเลือกชุดสบาย ๆ เพราะวันนี้คงไม่เข้าบริษัทแล้ว



ทั้งสองคนแวะทานมื้อเช้ากันก่อนถึงสนามบินเพราะยังมีเวลาเหลือก่อนที่เซียวจ้านจะมาถึง เมื่อทานเสร็จทงเฮก็พาอึนฮยอกมาที่สนามบินทันที



น้องเค้าน่ารักมั้ยอะ



ถามทำไม



อยากรู้



เห็นก็ดูเอาเองแล้วกัน



จิ๊ ว่าแต่น้องเค้าพักที่ไหน



ถามมากทงเฮว่าให้ สายตามองไปยังคนที่กำลังจะออกมาจากเกท



ไม่ถามแล้วอึนฮยอกเชิดหน้าใส่ทงเฮเมื่ออีกคนไม่สนใจอยากตอบคำถาม และด้วยความที่คนเยอะไปหมดทงเฮก็คงจะหงุดหงิด



มาแล้วทงเฮบอก



พี่ทงเฮ สวัสดีครับขอบคุณที่มารับร่างสูงโปร่งวิ่งเข้ามาหาทงเฮ รอยยิ้มสดใสนั้นทำให้อึนฮยอกอยากยิ้มตาม



เด็กคนนี้น่ารักอีกแล้ว น่ารักเหมือนกระต่ายเลย



อืม สวัสดี คุณหลี่เป็นห่วงนายมาก



เฮียของผมเว่อร์ตลอดเลยครับ ว่าแต่…” เซียวจ้านหันมองคนข้างกายของทงเฮ



อึนฮยอกทงเฮแนะนำ



อ่อ พี่อึนฮยอกจริง ๆ ด้วย น่ารักเหมือนที่เฮียเฟิงบอกเลยครับ แฟนพี่ทงเฮ



นี่คุณหลี่พูดถึงพี่ด้วยเหรออึนฮยอกรู้สึกประหลาดใจมาก เขากลายเป็นหัวข้อสนทนาของคนอื่นไปแล้วเหรอเนี่ย แถมยังเป็นคนที่อึนฮยอกไม่เคยรู้จักอย่างเซียวจ้านด้วย แต่เด็กคนนี้กลับรู้จักเขาเสียได้



ครับ เฮียเฟิงบอกว่าพี่ทงเฮมีแฟนน่ารักมาก



คุณหลี่ก็ชมเกินไปอึนฮยอกยิ้มเขิน ๆ ทงเฮยิ้มน้อย ๆ ดูเหมือนว่าอึนฮยอกกับเด็กฝึกงานคนใหม่จะเป็นพวกเดียวกันได้



เซียวจ้านเป็นเด็กร่าเริงสดใส แต่ก็มีความต่างจากจีมินอยู่มาก



ไม่เกินไปหรอกครับ ผมว่าชมน้อยไปซะอีก เฮียเฟิงยังบอกอีกว่าพี่ทั้งสองคนรักกันมาก พี่ทงเฮเองก็หวงพี่อึนฮยอกมากด้วยครับ



คุณหลี่รู้ดีไปแล้ว



เอาล่ะ มาเหนื่อย ๆ กินอะไรมาหรือยังทงเฮเอ่ยแทรก



ทานบนเครื่องมาแล้วครับ



อืม งั้นพี่จะพาไปที่พัก



ครับ รบกวนพี่ ๆ ด้วยนะครับเซียวจ้านก้มหัวให้กับพี่ทั้งสอง



มีกระเป๋ามาแค่นี้เหรอ มาพี่ช่วยอึนฮยอกอาสา



ไม่เป็นไรครับ ผมจัดการเองแค่นี้ก็รบกวนพวกพี่มากแล้ว



อ่า ไม่รบกวนหรอกไปเถอะ



ครับ



ระหว่างทางอึนฮยอกและเซียวจ้านพูดคุยกันถูกคอและตกลงไปฝึกงานกับอึนฮยอกเรียบร้อย ทงเฮก็มีหน้าที่รับฟังและขับรถพามาจนถึงคอนโด ทงเฮกดโทรศัพท์หาใครสักคน เรื่องนี้อึนฮยอกไม่รู้เรื่องด้วยเลยจริง ๆ หลังจากทงเฮวางสายรอไม่นานอึนฮยอกก็ต้องร้องอ๋อ



ขอโทษที่ให้รอครับ นี่ครับคีย์การ์ด



ขอบใจ



ไม่เป็นไรเลยครับ ช่วยแค่นี้เล็กน้อย มีอะไรให้ช่วยยกมั้ยครับ



อี้ป๋ออึนฮยอกเดินเข้ามาแล้วเอ่ยเรียกเพื่อนของเจโน่



สวัสดีครับพี่อึนฮยอกเด็กหนุ่มหันมายิ้มให้



อืม งั้นพี่รบกวนช่วยถือกระเป๋าหน่อยนะ



ไม่เป็นไรครับ ของของผม เดี๋ยวจัดการเองเซียวจ้านที่ยกกระเป๋าลงจากหลังรถลากเดินมาหยุดอยู่ข้างอึนฮยอก



อี้ป๋อ นี่เซียวจ้านยังไงก็ฝากด้วยแล้วกันทงเฮแนะนำ



“…” อี้ป๋อยืนมองคนมาใหม่นิ่ง รอยยิ้มที่อีกคนยิ้มให้จนตาหยีนั้นทำเอาหัวใจของเขาสั่นเลยทีเดียว



ชื่ออี้ป๋อเหรอ คนจีนเหรอ



อะ อืม



พอดีพี่ให้อี้ป๋อช่วยจัดการเรื่องห้องให้น่ะ เซียวจ้านก็พักที่นี่แล้วกันขาดเหลืออะไรบอกได้ไม่ต้องเกรงใจ



ขอบคุณครับ



ขึ้นข้างบนกันเถอะครับอี้ป๋อเข้ามาแล้วแย่งกระเป๋าลากของเซียวจ้านไป ลากเดินเข้าไปด้านใน เจ้าของจะห้ามก็ไม่ทันแล้วจึงได้แต่เดินตามเข้าไปเงียบ ๆ



นายว่ามีคนเสียอาการปะอึนฮยอกเข้าไปกระแทกไหล่ทงเฮเบา ๆ แล้วมองตามเด็กสองคนที่เดินนำไป



เดี๋ยวนายจะเสียตัว



ไอ้บ้ากาม



ยอมรับทงเฮโอบไหล่อึนฮยอกเข้ามาแล้วเดินไปพร้อมกัน



อี้ป๋อพาเซียวจ้านขึ้นมาที่ห้อง จัดการเปิดห้องและยกกระเป๋าเข้าไปส่งให้ อึนฮยอกคอยยืนมองอาการของเด็กหนุ่มแล้วก็อมยิ้ม ท่าทางแบบนั้น ไม่ได้พูดแต่สายตามองตลอด



ห้องของผมอยู่ข้าง ๆ มีอะไรก็เรียกได้



อ่อ ขอบคุณนะคงไม่รบกวนหรอก



อืม



พี่ทงเฮ พี่อึนฮยอกผมขอบคุณมากนะครับที่เป็นธุระจัดการให้



ไม่เป็นไร ๆ แค่นายตั้งใจฝึกงานก็จะดีมากอึนฮยอกตบไหล่น้องชายคนใหม่ด้วยความเอ็นดู



ครับ ผมจะทำให้ดีที่สุด



ดีมาก ๆ ไว้วันจันทร์เจอกัน



ครับ



วันนี้พักผ่อนเถอะ เบอร์พี่น่ะมีแล้วเนอะ ถ้าขาดเหลืออะไรโทรได้เลยเดี๋ยวให้อี้ป๋อจัดการให้



เอ๋?” อี้ป๋อถึงกับหันมองอึนฮยอกด้วยคำถาม หน้าตาเหวอ ๆ ทำให้เซียวจ้านหัวเราะออกมา



นายอยู่ใกล้สุดไง ฝากดูแลน้องชายพี่ด้วยแล้วกันนะอึนฮยอกจัดการให้เสร็จสรรพ โดยที่ทงเฮได้แต่รับฟังและปล่อยให้ภรรยาจัดการตามสมควร



ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ต้องกังวลเรื่องเซียวจ้านแล้วจริง ๆ อึนฮยอกเอ็นดูน้องชายคุณหลี่มากขนาดนี้ คงได้เพื่อนใหม่และเห่อไปอีกสักพัก



อะ เอ่ออี้ป๋อถึงกับพูดไม่ออก



เอาน่า ๆ พวกนายคนจีนเหมือนกันคุยกันง่ายเลย



พี่อึนฮยอกครับ ไม่ต้องรบกวนเค้าหรอกครับพอเห็นหน้าของเด็กข้างห้องเซียวจ้านก็นึกเกรงใจ



เอาตามที่อึนฮยอกว่า อี้ป๋อพี่ฝากด้วย เซียวจ้านอยู่ที่นี่ให้สบายเถอะแล้วก็โทรบอกคุณหลี่ด้วยว่าถึงแล้วทงเฮสรุปให้



อ่า ครับ



หลังจากที่ทงเฮและอึนฮยอกกลับออกมาจากคอนโด อึนฮยอกก็ยังคงพูดถึงน้องชายคนใหม่ไม่หยุด ทงเฮได้แต่ฟังแล้วก็ส่ายหน้าน้อย ๆ



ว่าแต่ทงเฮ เราจะไปไหนกันเหรอ



บ้านของเรา



ฉันนึกว่านายจะไปพรุ่งนี้ซะอีก แล้วนี่ไม่ได้เตรียมอะไรมาเลยอะ



อยู่หลังรถ



ว้าว คุณสามีทำเซอร์ไพรส์อีกแล้ว อึนฮยอกขยับกายยื่นหน้าเข้าไปกดจูบที่แก้มของทงเฮเป็นรางวัล



ฉันขับรถอยู่



ก็ขับไปสิ



ถ้าเกิดฉันอดใจไม่ไหวตอนนี้จะทำไง



บ้า ขับต่อไปเลยอึนฮยอกหันหน้าหนีแล้วหันมองออกไปด้านนอก ทงเฮจุดยิ้มมุมปากแล้วขับต่อไป



ทงเฮขับรถมาหลายชั่วโมงจนอึนฮยอกหลับคอพับไปแล้ว ทงเฮจอดรถและปลุกให้ภรรยาตื่น อึนฮยอกปิดปากหาวลุกขึ้นงัวเงียแล้วเปิดประตูรถตามทงเฮลงไป กลิ่นไอและลมทะเลทำให้อึนฮยอกยิ้มกว้าง ขาเรียวก้าวตามทงเฮไปที่ริมหาด



สดชื่นมาก



นอนเต็มอิ่มแล้วนี่



ก็มันง่วงอะ นายไม่ให้ฉันขับเปลี่ยนเอง เหนื่อยมั้ยล่ะอึนฮยอกย่อตัวนั่งลงยื่นมือไปแตะน้ำทะเลใส



หึ ฉันกลัวนายจะเหนื่อย เก็บแรงไว้ทำอย่างอื่นดีกว่า



จิ๊ เก็บแรงไว้ทำอะไรล่ะ หาปลาให้นายกินที่เกาะหรือไงอึนฮยอกวักน้ำขึ้นมาและสะบัดใส่ทงเฮ



หึ รู้อยู่แล้วยังจะทำไขสือ เลิกเล่นได้แล้วไปขึ้นเรือเถอะ



เรือ โอ๊ะ ไปเอากระเป๋าก่อน แล้วมีของกินมั้ยอึนฮยอกลุกขึ้นแล้วนึกขึ้นได้



นายก็ไปจับปลาเอาสิ ไปได้แล้วทงเฮคว้าข้อมือของอึนฮยอกดึงจนตัวปลิว พอจะออกปากว่าทงเฮก็เห็นคุณลุงถือกระเป๋าไปขึ้นเรือให้แล้ว



ทงเฮเตรียมการไว้อีกแล้วเหรอเนี่ย อึนฮยอกเลยเกาะแขนทงเฮแล้วเดินไปที่เรือ วันนี้ไม่มีคนขับเหมือนเช่นทุกทีที่มา ทงเฮประคองอึนฮยอกขึ้นเรือก่อนจะเข้าประจำที่คนขับ



ว้าว สามีฉันนี่เท่จริง ๆ เลยนะ



พูดมาก นั่งดี ๆ แล้วกัน



ครับ ๆ ขับดี ๆ ล่ะ



ขืนยังไม่หยุดพูดฉันจับนายโยนลงทะเลแน่



หูย กลัวตัวสั่นไปหมดแล้วเนี่ย กล้าโยนเมียทิ้งทะเลก็ให้มันรู้ไป เชอะ!” อึนฮยอกนั่งลงกอดอกเชิดหน้าใส่ทงเฮ อีกคนเพียงแต่ส่ายหน้าแล้วเริ่มออกเรือ




ใช้เวลาไม่ถึงสิบห้านาทีก็มาถึงเกาะเล็ก ๆ มีบ้านหลังไม่เล็กไม่ใหญ่ตั้งอยู่ อึนฮยอกลงจากเรือแล้วอาสาช่วยทงเฮถือกระเป๋าแต่ทงเฮกลับลงเรือแล้วเดินนำออกไป อึนฮยอกเลยได้แต่วิ่งตามไป



คิดถึงที่นี่จังเลย



เปิดประตู



จ้า ๆอึนฮยอกรับคำแล้วรับกุญแจมาจากทงเฮไขเปิดประตูบ้านเข้าไป



ที่นี่ยังคงสะอาดเรียบร้อย สิ่งแรกที่อึนฮยอกทำก็คือวิ่งไปที่ตู้เย็น ยิ้มร่าเมื่อเห็นว่ามีของสดเตรียมไว้ให้ คงจะเป็นคุณลุงอีกตามเคย



ทงเฮเอาของไปเก็บในห้องนอนสักพักก็เดินออกมา หันมองอึนฮยอกที่กำลังเคี้ยวขนมแก้มป่อง ทงเฮจึงออกมาหน้าบ้านเดินไปยังร่มไม้ต้นใหญ่นั่งลงบนรากไม้มองออกไปยังทะเลใสและฟ้าคราม อึนฮยอกเดินออกมามองหาทงเฮยิ้มน้อย ๆ แล้วทิ้งตัวลงนั่งลงข้างกันยื่นขนมให้ทงเฮแต่กลับโดนปฏิเสธ



นี่ทงเฮ มาทะเลแบบนี้ก็ดีนะ



เช่น?”



ได้สูดอากาศบริสุทธิ์แบบนี้ไงว่าจบอึนฮยอกก็สูดอากาศเข้าปอดแถมยังเอนหัวซบลงกับไหล่ของทงเฮ



“…”



แล้วก็ได้เล่นน้ำทะเลด้วย เราไปเล่นกันอึนฮยอกเกาะแขนทงเฮแล้วทำหน้าอ้อนวอน



แดดร้อนเดี๋ยวนายก็ไม่สบาย



งื้อ ฉันแข็งแรง



ไว้ค่อยเล่น



อือ ก็ได้ นี่ทงเฮนายรู้มั้ยว่าทะเลช่วยคลายความเมื่อยได้ด้วยนะ



งั้นเหรอ ยังไงล่ะ



แมกนีเซียมในน้ำทะเลช่วยให้ผ่อนคลายยังไงล่ะ ลดความเครียดด้วย ทะเลจะเยียวยาเราเพราะงั้นเราต้องไปเล่นน้ำทะเลนะ



เหมือนว่านายจะอยากเล่นจังเลยนะ



ก็มาทะเลนี่นา เอาจริง ๆ ตอนนี้แดดไม่แรงเลยนะ



งั้นเหรอทงเฮลุกขึ้นยืนแล้วส่งมือให้อึนฮยอก อีกคนยิ้มร่าแล้วจับมือของทงเฮลุกขึ้นยืน แต่ยังไม่ทันตั้งตัวก็ถูกทงเฮดึงเข้าหาตัวแล้วอุ้มช้อนอึนฮยอกขึ้นมาในอ้อมแขน



ทงเฮ!” แขนรียวโอบกอดรอบคอหนาไว้จ้องมองเสี้ยวหน้าคมเขม็ง



อยากเล่นน้ำไม่ใช่เหรอ



ใช่ ก็ปล่อยสิจะได้เล่น



ฉันจะจับนายโยนลงทะเลซะ



ทงเฮ! ปล่อยนะ!”



เงียบทงเฮอุ้มอึนฮยอกเดินไปยังทะเลใส คนในอ้อมแขนดิ้นขลุก ๆ แต่ทงเฮก็ไม่ยอมลดละเดินลงไปในทะเลแล้วโยนอึนฮยอกลงไปอย่างที่พูดจริง ๆ



ตู้ม!



ทงเฮ!”



สมใจนายแล้วไงทงเฮยกยิ้ม



ไอ้บ้า! นายขี้โกง!” อึนฮยอกลุกขึ้นด้วยความเปียกโชกชี้หน้าทงเฮคาดโทษ



แล้วไง นายจะได้ผ่อนคลายไงในน้ำทะเลมีแมกนีเซียมไม่ใช่เหรอ



นายตายแน่! ทงเฮ!” อึนฮยอกวิ่งเข้ามาหาทงเฮกระโดดขึ้นหลัง



อึนฮยอก!”



นายตายแน่! ฮ่า ๆอึนฮยอกเกาะหลังทงเฮเมื่อทงเฮจะสะบัดแต่อึนฮยอกเกาะไว้แน่นจึงทำให้หงายหลังลงไปเปียกปอนทั้งสองคน



เล่นอะไรของนายทงเฮลุกขึ้นยืนเสยผมขึ้นไปแล้วมองจ้องอึนฮยอกเขม็ง



สมน้ำหน้า นี่ ๆอึนฮยอกวักน้ำใส่ทงเฮ ทงเฮยกมือขึ้นป้องก่อนจะเข้ามาประชิดตัวกอดรัดอึนฮยอกไว้ ทงเฮปล่อยนะปล่อย



ไม่



แล้วจะกอดไว้แบบนี้เนี่ยนะ



เปล่าทงเฮคลายวงแขนแล้วจับไหล่ทั้งสองข้างของอึนฮยอกให้หันมาเผชิญหน้ากัน จับจ้องมองใบหน้าขาวที่เริ่มแดง



“…มะ มองอะไรเล่า



ไม่ให้มองงั้นจูบ



อื้อ!” ทงเฮประกบปากจูบคนตรงหน้า มือหนึ่งวางที่เอวบางอีกมือจับแนบแก้มขาว บดเบียดจูบดูดดึงกลีบปากบนล่างผละออกเพียงครู่ก่อนจะประกบลงไปอีกครั้ง



อึนฮยอกหลับตาตอบรับสัมผัสวาบหวามนี้ ปล่อยให้ปลายลิ้นของทงเฮเข้ามาหยอกล้อกับลิ้นเล็กดุนดันเกี่ยวกระหวัดจนแทบขาดใจ ทงเฮผละออกมองใบหน้าที่แดงเรื่อยกยิ้มแล้วเม้มริมฝีปากบนเบา ๆ อึนฮยอกลืมตามองคนตรงหน้ายังไม่ทันได้พูดอะไรทงเฮก็กดจูบลงมาอีกครั้งหากแต่ไม่ได้รุกล้ำ



ทงเฮ



“…”



เล่นน้ำเถอะอึนฮยอกผลักอกทงเฮจนเซถอยแล้ววักน้ำใส่ทงเฮ ทงเฮฉันจะว่ายไปแล้วนะเมื่อวักน้ำใส่ทงเฮจนพอใจอึนฮยอกก็กระโจนลงไปในน้ำอีกครั้ง ว่ายไปมาแล้วก็หัวเราะชอบใจ



ทงเฮยิ้มน้อย ๆ มองดูคนที่เล่นน้ำด้วยความชอบใจ



นายต่างหากที่เยียวยาฉัน ไม่ใช่ทะเลอึนฮยอก

 




อึนฮยอกเดินเช็ดผมออกมาจากห้องน้ำกวาดสายตามองหาทงเฮเพื่อเรียกให้ไปอาบน้ำ ก่อนจะเห็นว่าอีกคนยืนเปลือยท่อนบนอยู่ที่ระเบียงจึงเปิดประตูเลื่อนชะโงกหน้าออกไป



อาบน้ำได้แล้ว



อืม



ตรงนี้มองเห็นพระอาทิตย์ตกด้วยเหรอเนี่ยอึนฮยอกเดินออกไปยืนข้างทงเฮ ทอดสายตาออกไปเบื้องหน้ามองภาพท้องฟ้าที่อาบด้วยสีส้มแดง พระอาทิตย์กำลังจะลาลับขอบฟ้าไปแล้ว



อึนฮยอก



หืม?”



“…” ทงเฮไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแค่มองทะเลและท้องฟ้าแล้วยิ้ม



ทงเฮ



“…”



หายเหนื่อยนะอึนฮยอกขยับกายไปยืนด้านหลังของทงเฮแล้วสวมกอดซบหน้าลงกับไหล่แกร่งมือลูบที่รอยแผลเป็นบนหลังอีกคนเบา ๆ



อืม หายแล้วมือหนาวางทาบทับมือบางไว้ยกยิ้มน้อย ๆ รับลมทะเลที่พัดเข้ามา



เอาล่ะ ไปอาบน้ำได้แล้วเดี๋ยวฉันไปดูว่าจะทำเมนูอะไรทานดีอึนฮยอกผละออก ทงเฮหันกลับมาวางมือบนผมเปียก ๆ ของอึนฮยอกแล้วพยักหน้า



อืม หิวแล้ว



โอเค รีบไปอาบน้ำได้แล้วอึนฮยอกจับมือทงเฮแล้วลากเข้าไปในห้องก่อนจะรุนหลังเข้าห้องน้ำไป ส่ายหัวน้อย ๆ เมื่อประตูห้องน้ำปิดลง



อึนฮยอกวางผ้าขนหนูผืนเล็กไว้บนหัวแล้วเดินออกมาที่ครัวเปิดตู้เย็นเพื่อทำมื้อเย็น บางทีแค่ได้ทำอะไรแบบนี้ก็ทำให้ลืมเรื่องวุ่นวายต่าง ๆ แล้วล่ะ



มื้อเย็นง่าย ๆ ถูกยกมาวางเสิร์ฟบนโต๊ะ ทงเฮเลื่อนเก้าอี้นั่งลงเขาหันมองคนที่ยืนรินน้ำอยู่ข้าง ๆ แล้วก็ยกยิ้มน้อย ๆ อึนฮยอกในตอนนี้เป็นภรรยาของเขาและเขาเป็นเพียงสามีของอึนฮยอก เป็นแค่คนธรรมดาทั่วไปที่ได้นั่งทานข้าวเย็นด้วยกัน



เสียงโมบายเปลือกหอยที่โดนลมทะเลพัดกระทบกันทำให้บ้านหลังนี้ไม่เงียบจนเกินไป ระหว่างมื้ออาหารแทบไม่มีบทสนทนาใด ๆ และเมื่อทานเสร็จก็ช่วยกันเก็บล้างจานชาม



เป็นช่วงเวลาที่เรียบง่ายและสงบเงียบ



ทงเฮ ไปเดินเล่นได้มั้ย



อืม พระจันทร์เต็มดวงพอดี



ดีจัง



อึนฮยอกสอดประสานมือกับมือหนาแล้วเดินออกไป โคมไฟหน้าบ้านให้แสงสว่างและเมื่อเดินออกมาจากบ้านแสงจากพระจันทร์ดวงโตก็ทำหน้าที่ให้แสงสว่างแทนโคมไฟนั้น สาดส่องลงมาบนทะเลกว้างและหาดทรายพราวระยับ เสียงคลื่นซัดเข้าฝั่งและกระทบโขดหินดังเป็นระลอก



ทงเฮและอึนฮยอกถอดรองเท้าและนั่งลงข้างกัน หัวกลมๆ เอนซบลงที่ไหล่ของทงเฮทอดสายตามองพระจันทร์ดวงโตสุกใส ลมเย็นพัดเข้าหาให้ความรู้สึกหนาว ทงเฮจึงโอบไหล่เล็กเข้ามา



อยู่แบบนี้ก็ดีนะ



อืม ดีมาก ๆ ฉันอยากดูพระจันทร์แบบนี้ทุกวันเลยอึนฮยอกขยับกายให้ชิดทงเฮมากขึ้น



ไว้มาบ่อย ๆ



สัญญานะ



อืม แค่นายบอกว่าอยากมาฉันจะพามา



อืม! น่ารักที่สุดอึนฮยอกหอมแก้มทงเฮเป็นรางวัลแล้วหันมองพระจันทร์เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทงเฮยกยิ้มแล้วยีผมอึนฮยอก นั่งมองแสงสะท้อนบนผืนน้ำ



อึนฮยอก



ว่าไง



ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ขอให้เชื่อใจกันนะ



อือ เชื่อใจสิเรื่องนั้นฉันก็เชื่อนะ



เรื่องไหน



จีมิน ฉันรู้สึกได้



ฉันบอกแล้วว่าไม่มีอะไร



เฮ้อ นายจะว่าฉันคิดมากก็ได้ แต่ก็คิดอยู่ตลอดเวลาที่เห็นนายกับจีมินอยู่ด้วยกัน



หึ ไล่จีมินออกเลยมั้ย ถ้ามันจะทำให้นายสบายใจขึ้น



ไม่ใช่แบบนั้นสิ จีมินเป็นคนเก่งนะ เขาจะช่วยนายได้เยอะเลย เรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวก็ต้องแยก ฉันเชื่อใจนาย จริง ๆ นะทงเฮฉันเชื่อนายจริง ๆอึนฮยอกกุมมือทงเฮและหันมองหน้าอีกคนบอกด้วยสีหน้าจริงจัง



ทงเฮพยักหน้าแล้วกดจูบเบา ๆ ที่ริมฝีปากของอึนฮยอกก่อนจะเม้มกลีบปากบนขบริมฝีปากล่างและครอบครองไว้ อึนฮยอกหลับตาลงเปิดเผยอริมฝีปากให้ทงเฮได้สอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปาก ดูดกลืนหยดน้ำหวานของกันและกัน



จูบดูดดื่มจบลงและอึนฮยอกหายใจหอบถี่กอบโกยลมหายใจเข้าไป หัวเราะน้อย ๆ แล้วซุกหน้ากับไหล่ของทงเฮ จูบท่ามกลางแสงจันทร์และเสียงคลื่นเนี่ยนะ โรแมนติกเป็นบ้าเลย



ทั้งสองคนกลับเข้ามาในบ้าน ทงเฮปิดประตูบ้านและหน้าต่างก่อนจะเข้ามาในห้องนอน แต่ก็เห็นว่าอึนฮยอกยังอยากจะชมความงามของจันทร์บนฟ้า ทงเฮเปิดเลื่อนประตูออกไปที่ระเบียงแล้วสวมกอดคนรักจากด้านหลัง อึนฮยอกยกยิ้มน้อย ๆ เอนหลังพิงอกแกร่งและสูดลมหายใจเข้าปอด



ขอบคุณนะที่พามา วันนี้ฉันมีความสุขมาก



แล้วทุกวันล่ะ



มันไม่เหมือนกัน วันนี้ฉันมีความสุขที่นายเป็นนาย เป็นทงเฮสามีของฉัน



หึ แล้วทุกวันล่ะฉันไม่ได้เป็นเหรอปลายจมูกโด่งไล้ไปตามต้นคอของคนรัก



อื้อ ก็เป็นสิเป็นทุกวันแหละ แต่นายเข้าใจมั้ยว่าเรามีเวลาได้เป็นตัวเองแค่เวลาหลังเลิกงาน อะไร ๆ มันก็ไม่เหมือนเดิมนี่นา



รวมถึงเราด้วยงั้นเหรอทงเฮกอดกระชับร่างบางให้แน่นขึ้นกดจูบลงบนไหล่และเกยคางซบลง



อือ เวลามันก็ทำให้เราเปลี่ยนไปทั้งนั้นแหละ เราโตขึ้น เป็นผู้ใหญ่ขึ้น รับผิดชอบมากขึ้น แต่ละวันก็มีเรื่องให้คิดวุ่นวายไปหมด



แต่สำหรับฉัน นายยังเหมือนเดิม



จริงเหรออึนฮยอกยกยิ้มมือบางวางทาบทับมือหนาและลูบเบา ๆ



อืม โลกของนายมันยังสดใสอยู่ใช่มั้ย



แน่นอนสิ ต่อให้อะไรจะผ่านเข้ามาแต่โลกของฉันก็ยังเป็นโลกที่สวยงาม เพราะมีความรักของลีทงเฮอยู่รอบ ๆ ตัวฉัน เหมือนอย่างตอนนี้เลย ความรักของลีทงเฮกำลังกอดฉันอยู่



และความรักของฉันก็จะจูบนาย



อื้อ


ทงเฮจับให้อึนฮยอกหันมาเผชิญหน้าประกบริมฝีปากจูบอย่างรวดเร็ว มือบางจับเข้าที่แขนของทงเฮหลับตารับสัมผัสที่เริ่มเร่งเร้า ทงเฮบดจูบหนักหน่วงและดูดดื่มมากขึ้นขบเม้มกลีบปากสวยดูดดึงสอดดันเรียวลิ้นชื้นเข้าไปกวาดต้อนในโพรงปากหวาน หยอกล้อกันและกัน อึนฮยอกครางในลำคอเบา ๆ มือเลื่อนไปโอบกอดรอบคอหนาไว้เพราะเรี่ยวแรงที่มีเหมือนหายไป



ทงเฮกำลังดูดพลังของอึนฮยอกอีกแล้ว



เสียงคลื่นทะเลที่ซัดเข้าหาฝั่งและโขดหินดังเป็นระยะ สายลมพัดหอบกลิ่นไอทะเลเข้ามาสม่ำเสมอ แสงจันทร์สาดส่องลงมากระทบใบหน้าขาวของอึนฮยอก ทงเฮถอนจูบออกแล้วจูบไล้ไปตามกรอบหน้าสวยของภรรยา มือหนาลากไล้จากเอวบางลงไปบีบก้นงอน



อ๊ะ



และตอนนี้ความรักของฉันก็จะเอานายตรงระเบียง



ไม่อายหรือไง อื้อทงเฮจูบปิดปากอีกครั้ง ก่อนจะผละออกไล้ปลายจมูกไปตามกรอบหน้ามือสอดล้วงลงไปกางเกงนอนของอึนฮยอก



อายใคร ที่นี่มีแค่เรา



อื้อ ทงเฮ อายพระจันทร์กับทะเลบ้างก็ได้



นายก็รู้ว่าฉันหน้าด้าน



ฉันก็ชักจะติดนิสัยนายมาเหมือนกัน



หึ



อึนฮยอกลืมตามองและยิ้มยั่ว ขยับกายแนบชิดทงเฮเลื่อนมือมาจับชายเสื้อของทงเฮแล้วถอดรั้งเสื้อยืดออกไป ทงเฮก็ให้ความร่วมมืออย่างดี มือบางวางลงที่อกของทงเฮลูบไล้บนมัดกล้าม



ทงเฮ



หืม



ช่วยรักฉันตลอดไปเลยนะ



ได้สิทงเฮรั้งเสื้อของอึนฮยอกออกไปบ้างแล้วดึงรั้งเอวบางเข้ามาแนบชิดมองใบหน้าขาวชัด ๆ แล้วยกยิ้ม



ฉันก็จะรักนายตลอดไปอึนฮยอกทรุดกายนั่งคุกเข่าตรงหน้าทงเฮมือจับรั้งกางเกงลง จนเผยให้เห็นตัวตนของทงเฮที่แสดงความต้องการ



หึ น่ารักแบบนี้รักตายเลย



อึนฮยอกกอบกุมและรูดรั้งด้วยมือทงเฮร้องครางออกมาอย่างสุขสมยิ่งเมื่ออึนฮยอกครอบครองไว้ในปากอุ่นก็ยิ่งมีความสุข ทงเฮจับขยุ้มเส้นผมสีน้ำตาลอ่อนของอึนฮยอกและกดให้ครอบครองมากกว่าเดิม



อื้อ



อึนฮยอกทำหน้าที่จนทงเฮปลดปล่อยออกมา เขารั้งอึนฮยอกให้ลุกขึ้นก่อนจะจับหันหลังมือบางจับแน่นที่ริมระเบียงไม้สีขาว กางเกงนอนถูกดึงออกไปแล้ว ทงเฮจับสะโพกบางบีบฟอนเฟ้นที่ก้นขาวจนแดงเพราะมือ สอดมือล้วงไปด้านหน้ารูดรั้งแก่นกายเล็กจนอึนฮยอกกัดเม้มริมฝีปาก โก่งโค้งจนและปล่อยให้ทงเฮได้สอดดันเข้ามา



กายแกร่งกดกระแทกตัวตนที่ปวดทรมานอีกครั้ง มือหนาช่วยให้อึนฮยอกได้ไปถึงฝั่งฝันเช่นดังกับเขา เสียงครางกระเส่าสอดรับกับเสียงเนื้อกระทบหยาบโลน ยิ่งเมื่อได้ฟังเสียงคลื่นทะเลก็ยิ่งสุขสม



อ๊า…”



กายเปลือยเปล่าทั้งสองแนบชิดกัน แผงอกแกร่งแนบสัมผัสกับแผ่นหลังเนียน ทงเฮรั้งใบหน้าของอึนฮยอกมาบดเบียดจูบจนริมฝีปากบวมเจ่อ เสียงร้องครางหวานไม่ได้ศัพท์ทำให้ทงเฮยกยิ้ม



บทรักจากระเบียงห้องถูกย้ายมาที่เตียงหลังใหญ่ โมบายเปลือกหอยดังไพเราะเมื่อลมทะเลพัดมาอึนฮยอกยกยิ้มเมื่อหันมองพระจันทร์ผ่านโมบายระย้านั้น กดขย่มลงบนตัวตนของทงเฮด้วยความต้องการ ร้องครางด้วยความสุขสม



ทุกอย่างดำเนินไปอย่างไม่รีบร้อน ค่อย ๆ ดำเนินไปจนพอใจทั้งสองฝ่าย



ทงเฮ อย่าเบื่อฉันนะ อึนฮยอกเอ่ยบอกเสียงกระเส่า



อือ ฉันไม่เคยมีความคิดนั้นในหัว



อื้อ ทงเฮ เร็วอีกหน่อยฉันไม่ไหวแล้ว



หึ ถ้าเมียต้องการ



ทงเฮกดกระแทกกายแกร่งควบคุมจังหวะจนอึนฮยอกถึงฝั่งฝันพร้อมกับเขา ลมพายุที่พัดโหมซาลง อึนฮยอกนอนซุกซบอยู่ที่อกแกร่งหลับตาเหมือนเด็กน้อย ทงเฮกดจูบที่หน้าผากเนียนซ้ำ ๆ ก่อนจะหันมองพระจันทร์ดวงโตที่อยู่ไกลออกไป



แต่สำหรับทงเฮ เขามีพระจันทร์ที่สามารถมองเห็นได้ใกล้แค่นี้เองอึนฮยอก

 

 




Loading...100%

....................................................................................................


ไม่รู้จะคุยอะไรเลย เราไม่เจอกันในนี้หลายวันเลยเนอะ อยากบอกแค่ว่าจะพยายามเขียนต่อไป เพราะยังมีคนอ่านและการเขียนคือสิ่งที่เรารัก 


ปุกาด เปิดจองรวมเล่มฟิคข้างห้อง ทั้ง ภาคแรกและภาค 2 แล้วนะคะ 




คอมเมนต์ เป็นกำลังใจจักขอบพระคุณอย่างสูง 

#ฟิคข้างห้อง

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

43 ความคิดเห็น

  1. #42 YingThaiELF (@9813) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 15:36

    รู้สึกไม่ไว้ใจจีมินเลยอะ คิดว่าคงไม่หยุดแค่นี้แน่ๆเฮ้อออ คนเขามีเจ้าของแล้วยังจะตามวอแวอีก จริงๆแอบกลัวเซียวจ้านเหมือนกันว่าจะมาแนวไหน สรุปคือน่ารักมาก เคลียร์ทุกสิ่งตั้งแต่เจอหน้าพี่อึนครั้งแรกเลย พี่อึนก็ช่วยชงไปอีก5555
    เข้าใจความรุ้สึกของอึนฮยอกนะ ถึงทงเฮจะชัดเจนขนาดไหนแต่ถ้าอีกฝ่ายยังไม่หยุดก็อดที่จะไม่สบายใจไม่ได้ แต่ที่รุ้ๆคือพอ 2 คนอยุ่ด้วยกันน้ำทะเลก็หวานเลยล่ะ >0<
    #42
    0
  2. #36 2510neung (@2510neung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 08:37

    พี่ทงเฮอบอุ่นและน่ารักมากกก รักน้องให้มากน้าาา แล้วก็รักกันและกันแบบนี้ตลอดไปนะครับ
    #36
    0
  3. #35 bm814 (@nabonseon) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 21:53
    คุณพระ อมจี ยัยแซ่บบบบบ

    มีความติดความหน้าด้านมาจากพี่แงงงง รักกันไปนานๆอยู่ข้างๆกันไปนานๆเลยจนะ พาน้องมาทะเลบ่อยๆด้วยยย
    #35
    0
  4. #34 ihypha (@ihypha) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 14:17
    จีมินคือจะไม่จบใช่ไหมอ่ะ ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้นะ ฮยอกแจต้องเข้มแข็งนะอยู่ข้างๆพี่ทงเฮ อย่าหวั่นไหวง่ายๆ กำลังจะมีพวกแล้ว สู้!!!
    #34
    0
  5. #33 nowlove (@nowlove) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 21:39
    เหมือนจะมีคนไม่จบ
    ขนาดรู้ว่าเขาแต่งงานกันแล้ว
    ภาคนี้ขอแบบสบายๆหวานๆ
    ไม่ดราม่าได้ไหม
    อ่านดราม่าละปวดใจ
    &#128546;&#128546;&#128546;&#128546;
    #33
    0
  6. #32 bm814 (@nabonseon) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 13:53
    จีมินตั้งใจใช่มั้ย หาเรื่องใกล้ชิดทงเฮแน่นอน แต่ยัยอึนแอบแสดงความเป็นเจ้าของน้าาาา ได้เพื่อนเพิ่มแล้วมาช่วยเป็นกองหนุนพี่อึนฮยอกเร็ว ยัยอึนเหมือนเด็กเลยตอรไปทะเล เวลาอยู่ด้วยกันสองคนความเป็นคนใหญ่ที่เป็นเกราะบังไว้ก็หายไปเนอะ มีความเป็นตัวเอง อึนอึนสดใสเบอร์สิบมาก ยังคงเป็นเป็นรอยยิ้มให้ทงเฮเสมอเลย
    #32
    0