[SJ] Fic HaeEun : NEXT DOOR วุ่นรักนายข้างห้อง (ภาคพิเศษ)

ตอนที่ 3 : Next Door : ภาคพิเศษ 03

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 278
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    18 ส.ค. 62





Next  Door  :  ภาคพิเศษ 03







 

ทงเฮมาพบลูกค้าที่ฮ่องกง เขามารอก่อนเวลานัดสิบห้านาทีแต่ลูกค้าก็มาก่อนเวลาเช่นกัน เขายกยิ้มและลุกขึ้นทักทายลูกค้าที่คุ้นเคยกันดี เหมือนว่าวันนี้หลี่อี้เฟิงจะมีผู้ติดตามคนใหม่เสียด้วย



คุณทงเฮมาก่อนเวลาเสมอเลยนะครับ



คุณอี้เฟิงเองก็เช่นกันครับ เชิญนั่งครับ



ครับ อ๋อ ขอแนะนำผู้ช่วยของผมวันนี้หน่อยแล้วกัน นี่เซียวจ้านครับหลี่อี้เฟิงแนะนำชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งใบหน้าสะอาดสะอ้าน มีรอยยิ้มน่ารักประดับใบหน้า เซียวจ้านยิ้มและยื่นมือออกมาจับทักทายกับทงเฮ



สวัสดีครับคุณทงเฮ เคยได้ยินชื่อเสียงมานานวันนี้ได้เจอตัวจริง เป็นเกียรติมาก ๆ เลยครับ



ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ



คุณทงเฮครับ ผมมีเรื่องอยากจะขอร้องคุณด้วย แต่ไว้เราคุยเรื่องสำคัญกันก่อนก็แล้วกันหลี่อี้เฟิงเอ่ยบอก



ยินดีครับ



การพูดคุยเรื่องงานดำเนินผ่านไปด้วยดี จนเมื่ออี้เฟิงขอตัวไปเข้าห้องน้ำและกลับมาเพื่อพูดคุยเรื่องที่เกริ่นไว้ตั้งแต่แรก



เอาล่ะครับ เซียวจ้านเป็นนักศึกษาปีสุดท้าย อีกอย่างก็เป็นลูกพี่ลูกน้องกับผมเลยอยากจะขอรบกวนคุณทงเฮรับเซียวจ้านเข้าฝึกงานที่ลีกรุ๊ปหน่อยจะได้มั้ยครับ



อ่า ผมไม่มีปัญหาอะไรหรอกครับ เพราะลีกรุ๊ปก็รับนักศึกษาฝึกงานตลอด แต่ว่าขอถามนิดนึงนะครับว่า บริษัทของคุณเองก็ใหญ่โต



ฮ่า ๆ คุณทงเฮคงสงสัยว่าทำไมไม่ฝึกที่นี่สินะครับ



ครับ



ผมอยากออกไปหาประสบการณ์ที่อื่นดูบ้างครับเซียวจ้านเป็นคนตอบคำถาม



อาจ้านเค้าเบื่อขี้หน้าผมแล้วครับ



เฮียก็พูดไป แต่จริง ๆ ก็เบื่อแหละ อีกอย่างผมอยากไปลองใช้ชีวิตดูบ้าง อยู่ที่นี่มีแต่คนโอ๋จนผมเคยตัวแล้วครับ



เข้าใจแล้วครับ



คุณทงเฮไม่มีปัญหาใช่มั้ยครับ



ผมยินดีครับ จะไปเมื่อไหร่ก็ขอให้ทำเอกสารให้ถูกต้อง แล้วผมจะอนุมัติอีกที คืออยากให้ทำเหมือนคนอื่น ๆ ครับ เดี๋ยวคนจะมองเซียวจ้านว่าเป็นเด็กเส้น



ได้เลยครับ



ขอบคุณนะครับคุณทงเฮเด็กหนุ่มยิ้มจนเห็นฟันขาว



ครับ นี่นามบัตรถ้ามีปัญหาอะไรก็โทรหาผมได้ทงเฮยื่นนามบัตรให้เด็กหนุ่ม



ครับ แต่ผมจะพยายามไม่รบกวน



ครับ



เมื่อต่างฝ่ายต่างร่ำลากัน ทงเฮก็เดินทางกลับที่พักทันทีระหว่างทางก็ไม่ลืมกดโทรหาคนที่คิดถึง แค่ห่างมาวันเดียวก็ทำให้ทงเฮอยากจะรีบกลับไปกอดซะแล้ว



(ทงเฮ)



หืม?”



(รอนายโทรมาอยู่ ฉันคิดว่ากำลังจะโทรหานายแต่พอนับหนึ่งถึงสามนายก็โทรเข้ามาพอดี)



งั้นเหรอ



(อืม เป็นไงบ้าง เมื่อไหร่จะกลับ)



ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี อ่อ เดือนหน้าจะมีเด็กฝึกงาน แผนกนายขาดคนช่วยงานหรือเปล่า



(มาถามฉันได้ไง ถ้าฝึกงานก็ต้องดูว่าน้องเค้าเรียนสาขาไหน ต้องดูความถนัดของน้องสิ)



ก็แค่อยากให้มีคนช่วยงานเมีย



(เหรอครับท่านประธาน แล้วนี่สามีทานข้าวหรือยัง)



หึ ยัง ว่าจะนอนสักหน่อยรู้สึกเพลีย ๆ



(งั้นนายพักเถอะ อาจจะเพราะตื่นเช้าด้วย บนเครื่องนายก็นอนไม่ค่อยหลับ ฉันรู้)



สมเป็นเมียฉัน



(อือ ฉันน่ะรู้ใจนายที่สุดแล้ว นายนอนเถอะ แล้วอย่าลืมหาข้าวทานด้วย)



อืม นายก็ด้วย



(ไม่ต้องห่วงนะ บาย)



ทงเฮยิ้มน้อย ๆ แค่ได้ยินเสียงของอึนฮยอกเขาก็ยิ้มได้แล้ว แปลกแต่ก็จริง...อาจจะเป็นเพราะหัวใจของทงเฮรักแค่คนคนนี้ล่ะมั้ง

 



อึนฮยอกเดินออกมาจากห้องพอดีกับที่ผู้จัดการฝ่ายการตลาดคนใหม่เปิดประตูห้องออกมาเช่นกัน เด็กหนุ่มหน้าตาน่ารักยิ้มทักทายพร้อมกับเดินเข้ามาหา อึนฮยอกส่งยิ้มตอบก่อนจะเอ่ยปากชวนพูดคุยออกไป



ทำงานเป็นไงบ้าง ขาดเหลืออะไรบอกได้เลยนะ ท่านประธานฝากไว้



ขอบคุณมากครับ พี่ทงเฮใจดีจริง ๆ ว่าแต่พี่อึนฮยอกจะไปไหนครับ



ว่าจะไปห้องท่านรองน่ะ แล้วนายล่ะ



เหมือนกันครับ คุณป้าเรียกพบ งั้นเราไปพร้อมกันเลยแล้วกัน



อืมอึนฮยอกพยักหน้าแล้วเดินไปพร้อมกับฮันจีมิน



อึนฮยอกแอบนึกในใจว่า จีมินคนนี้คงจะสนิทสนมกับครอบครัวของทงเฮมากเลยสินะ ถึงได้เรียกทั้งคุณแม่และทงเฮสนิทขนาดนั้น จีมินน่ารักมากขนาดนี้ทงเฮจะหวั่นไหวบ้างมั้ยนะ



เมื่อทั้งสองคนเข้ามาในห้องทำงานของรองประธาน หญิงวัยกลางคนยิ้มแย้มและผายมือเชื้อเชิญไปที่โซฟา เขาโดนเรียกมาพบพร้อมกับจีมินด้วยเรื่องอะไรกันนะ



โทษทีนะที่เรียกมาเพราะท่านรองประธานแทนตัวเองว่าแม่กับอึนฮยอก จีมินจึงเลิกคิ้วแล้วมองดูมือขาวที่วางลงบนมือของอึนฮยอก



ไม่เป็นไรครับ ว่าแต่คุณแม่มีเรื่องอะไรเหรอครับ



ไม่มีอะไรซีเรียสหรอกจ้ะ แม่แค่อยากให้ทั้งสองคนสนิท ๆ กันไว้ จะได้ช่วยกันทำงาน



ครับคุณป้า



จีมิน มีอะไรสงสัยถามพี่อึนฮยอกได้เลยนะลูก



ใช่ ถามพี่ได้เลย ถ้าตอบได้ก็จะตอบ



ขอบคุณครับ งั้นคำถามแรกเลยนะครับ



ฮ่า ๆ เอาเลยถามพี่เค้ารองประธานหัวเราะชอบใจเมื่อจีมินเริ่มตั้งคำถาม อึนฮยอกก็ยกยิ้มและพยักหน้า



ผมยังไม่ค่อยมีประสบการณ์เท่าไหร่ ได้ยินพนักงานบอกว่าพี่ทงเฮดุมาก ผมต้องทำยังไงให้พี่ทงเฮชอบและไม่ดุผมครับ



อ่ออึนฮยอกนิ่งไปชั่วครู่



ทงเฮดุก็จริง แต่ก็ต้องดูสาเหตุด้วยจีมินไม่ต้องกังวลไปหรอกมือเรียวขาววางบนไหล่เล็กของหลานชาย



งั้นเหรอครับ แต่ผมก็ยังไม่เห็นว่าพี่ทงเฮจะดุเลย ผมคงคิดมากไปเอง



ทงเฮน่ะ ใจดีที่สุดแล้วอึนฮยอกบอกเสียงเรียบ แรงบีบมือจากแม่ทำให้เขายิ้มน้อย ๆ



ผมขอถามอีกข้อได้มั้ยครับ



ว่ามาเถอะ



ผมขออนุญาตนะครับ



ทำไมต้องขออนุญาตด้วยล่ะท่านรองประธานเอ่ยถาม



ก็ผมเห็นว่าคุณป้าแทนตัวเองว่าแม่กับพี่อึนฮยอก เอ่อ



อึนฮยอกก็เป็นลูกของแม่อีกคนไงจ๊ะ



เอ๋?” จีมินไม่เคยได้ยินว่าคุณป้ามีลูกชายคนอื่นอีกนี่นา รู้แต่ว่ามีลูกชายสองคนเท่านั้น นั่นคือพี่ทงเฮและเจโน่



เอ่อ คุณแม่ครับผมเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องออกไปข้างนอก ยังไงถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวนะครับ



ไปไหนล่ะลูก



ท่าเรือครับ พอดีนัดกับทางวิศวกรไว้ว่าจะเข้าไปคุยงาน



แม่ให้เลขาเรียกคนขับรถให้มั้ย



ไม่ต้องครับ ผมขับไปเองดีกว่าวันนี้คงไม่กลับเข้าบริษัทแล้ว



โอเค งั้นขับรถดี ๆ อ่อ ทงเฮกลับคืนนี้ใช่มั้ย



ครับ งั้นผมขอตัวก่อน



อึนฮยอกก้มศีรษะให้คนเป็นแม่และยิ้มให้กับจีมิน เด็กหนุ่มมองตามจนร่างบางพ้นประตูไป ไม่ทันได้ถามอะไรคุณป้าก็ชวนคุยเรื่องอื่นเสียแล้ว





ทงเฮจะกลับมาในคืนนี้อึนฮยอกอาสาไปรับแต่อีกคนก็ไม่ยอมบอกให้รอที่ห้อง ตอนนี้ก็เลยได้แต่นั่งกอดหมอนอยู่หน้าทีวี มีเสียงทีวีเป็นเพื่อนคลายเหงาเท่านั้น



เด็กคนนั้นอยากให้ทงเฮชอบ แบบนี้หมายความว่ายังไง ต่อให้ทงเฮจะบอกว่าไม่คิดอะไรและต่อให้อึนฮยอกบอกว่าเชื่อใจอีกฝ่ายมากแค่ไหนก็อดคิดไม่ได้...



ถ้าทงเฮชอบเด็กคนนั้นขึ้นมาล่ะ...



พอคิดมาถึงตรงนี้ก็ยกมือขึ้นยีผมตัวเองจนยุ่งและล้มตัวนอนลงบนโซฟาถอนหายใจออกมาเสียหลายครั้ง มองเพดานห้องแล้วก็หลับตาลง



ฟุ้งซ่านทำไมวะอึนฮยอก



นอนหลับตาได้ไม่นานก็เผลอหลับไปจริง ๆ

 


ทงเฮกลับมาถึงคอนโดก็ดึกมากแล้ว เมื่อเปิดประตูเข้ามาสิ่งแรกที่เห็นคือทีวียังคงเปิดอยู่และเมื่อก้าวเข้ามาอีกนิดเขาก็ต้องส่ายหัวเพราะภรรยานอนหลับอยู่ที่โซฟากอดตัวเองขดอยู่บนนั้น เขาเร่งฝีเท้าก้าวเข้ามาหา วางกระเป๋าลงบนโซฟาอีกตัว เข้ามาหยุดอยู่ข้างอึนฮยอกแตะมือลงที่ไหล่เขย่าเบา ๆ



อึนฮยอกไปนอนดี ๆ



ฮือ ทงเฮ



อึนฮยอก



อย่าทิ้งฉันนะ ฮือคนหลับคล้ายละเมอ หรืออาจจะกำลังอยู่ในห้วงฝัน ทงเฮส่ายหัวแล้วค่อย ๆ อุ้มช้อนร่างคนรักเข้ามาในอ้อมแขน



จะทิ้งเพราะปลุกไม่ตื่นนี่แหละ ตัวหนักเขาบ่นแต่ก็พาเดินเข้าไปในห้องนอนค่อย ๆ วางคนหลับลงบนเตียง ทงเฮนั่งลงข้างกันเช็ดน้ำตาออกจากหางตาให้อึนฮยอก



ทงเฮ



ฉันกลับมาแล้วทงเฮบอกเมื่ออีกคนลืมตาขึ้นมอง



อืม กลับมาซะทีนะ



เป็นอะไร



ฝันร้าย



ฝันว่า



นายทิ้งฉัน



เพ้อเจ้อทงเฮดีดหน้าผากคนรักแล้วหัวเราะน้อย ๆ



งื้อ ก็ฉันฝันอะอึนฮยอกลูบหน้าผากตัวเองแล้วลุกขึ้นนั่ง



ฝันว่าฉันทิ้งนายเนี่ยนะ



อืม แถมในฝันนายยังไปกับคนอื่นอีกอึนฮยอกจะไม่บอกหรอกว่าคนในฝันคือใคร



ฉันจะไปอาบน้ำ นายจะนอนเลยก็ได้ทงเฮไม่ได้จะถามต่อ เพียงแต่ลุกขึ้นยืน



ไม่อาบ ง่วงแล้ว รีบมากอดล่ะ



อืมทงเฮรับคำแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป



อึนฮยอกล้มตัวลงนอนอีกครั้งดึงผ้าห่มขึ้นมาแล้วก็ถอนใจ นี่เขาคิดมากจนเก็บไปฝันเลยเหรอบ้าจริง ๆ เลยเชียว

 







หลายวันมานี้ทงเฮไม่ค่อยอยู่ติดบริษัทเลย บางวันก็ออกไปท่าเรือ ไปโกดัง ไปสาขาย่อย ช่างเป็นท่านประธานที่ไม่หยุดนิ่งเลยจริง ๆ อึนฮยอกยังแทบไม่เจอหน้า แถมตอนนี้ยังมีเพื่อนทานข้าวเป็นฮันจีมินแล้วด้วย เด็กคนนี้เป็นคนเก่ง ฉลาด คล่องแคล่ว หัวไวทำงานดีเลยล่ะ ใคร ๆ ก็เอ่ยชม



วันนี้พี่ทงเฮก็ไปข้างนอกอีกแล้วเหรอครับจีมินเอ่ยถามเมื่อเดินมานั่งที่โต๊ะว่าง



อืม ท่านประธานงานยุ่งน่ะ



ผมชอบนะครับ ทำงานเก่งมาก ผมมีพี่ทงเฮเป็นไอดอลเลย



ไอดอลเรื่องงานน่ะได้ ถ้าเรื่องอื่นพี่ว่าอย่าเอาเป็นแบบอย่างเลยอึนฮยอกบอกขำ ๆ แล้วทานข้าวต่อ



เรื่องอะไรครับ แล้วพี่อึนฮยอกกับพี่ทงเฮสนิทกันมาก ๆ เลยเหรอ



เรื่อง...อึนฮยอกนิ่งคิด จะบอกว่าเรื่องหื่นก็ยังไงอยู่ แล้วเรื่องความสัมพันธ์ของเขาและทงเฮอีก ทุกคนรู้แต่สำหรับจีมินยังไม่รู้



ตอนนี้อึนฮยอกก็ไม่ได้ใส่แหวนแต่งงานแล้วด้วย เขาให้เหตุผลกับทงเฮว่ากลัวหายเลยเก็บเอาไว้ ไหนจะออกไปไซต์งานกลัวว่าถ้าไม่ระวังหลุดหายไปคงต้องเสียใจมากแน่ ๆ ทงเฮก็เลยไม่ได้ว่าอะไรเพราะยังไงอึนฮยอกก็คือภรรยาของทงเฮ



ผมว่าต้องเป็นนิสัยส่วนตัวแน่ ๆ เลยแต่แล้วจีมินก็เอ่ยขึ้น



อ่า ใช่ ใช่เลย หมอนั่นโมโหร้ายจะตายไป



ผมเคยได้ยินว่าเมื่อก่อนพี่ทงเฮเป็นนักเลง



ฮ่า ๆ หมอนั่นน่ะอันธพาลเลย



แต่ว่าตอนนี้กลับเป็นผู้บริหารที่เก่งมาก ๆ เลยนะครับ เรื่องของพี่ทงเฮน่ะในวงการธุรกิจมีแต่คนพูดถึงจีมินยังคงคุยจ้อ



แต่คงไม่ค่อยพูดถึงอยู่เรื่องนึงอึนฮยอกพึมพำ



ว่าไงนะครับ



อ่อ เปล่า รีบทานเถอะ พี่ว่าจะแวะไปซื้อขนมที่ร้านข้าง ๆ ด้วย



โอเคครับ เดี๋ยวผมซื้อไปฝากพี่ทงเฮด้วยดีกว่าจีมินบอกด้วยรอยยิ้ม อึนฮยอกก็พยักหน้ารับและไม่ได้มีบทสนทนาใดอีก



หลังจากทานข้าวและซื้อขนมเสร็จอึนฮยอกก็ขับรถกลับบริษัท จีมินยิ้มพอใจกับขนมที่วางอยู่บนตัก ขนมเค้กที่จีมินเลือกมาเขาไม่รู้ว่าทงเฮจะชอบมั้ยแต่ก็ตั้งใจเลือกไปให้



เมื่อกลับมาที่บริษัท จีมินแยกตัวไปจัดขนมใส่จานและถือขึ้นไปที่ห้องทำงานของทงเฮ อึนฮยอกมองขนมสตรอว์เบอร์รีชีสเค้กของตัวเองแล้วก็ถอนใจ ทงเฮบอกว่าชอบกินเลยเลือกมาให้แต่ตอนนี้คงไม่ต้องแล้วล่ะ เลยแบ่งใส่จานไว้ทานเองและที่เหลือบางให้เลขาสาวไป



จีมินถามเลขาของทงเฮว่าท่านประธานกลับมาหรือยัง เธอจึงต่อสายหาคนในห้องและได้รับอนุญาตให้เข้าไป ผู้จัดการหนุ่มเคาะประตูเป็นมารยาทและเดินเข้าไป ทงเฮเงยหน้าขึ้นมาแล้วก็ขมวดคิ้วมุ่น



พี่ทงเฮยุ่งอยู่หรือเปล่าครับ



ไม่เท่าไหร่



ผมซื้อขนมเค้กมาฝาก ทานหน่อยนะครับจีมินถือจานขนมเค้กไปวางไว้ตรงหน้าทงเฮ และนั่งลงที่เก้าอี้ด้านหน้า



ขอบใจ แต่คราวหลังไม่ต้องลำบากซื้อมานะ



ไม่ลำบากเลยครับ ผมเต็มใจ



พี่เกรงใจ



ถ้าเกรงใจก็ทานหน่อยสิครับ ผมซื้อมาแล้ว



อืมทงเฮตักเค้กรสวานิลลามาหนึ่งคำแล้ววางช้อนลง



ไม่อร่อยเหรอครับคนซื้อมาฝากหน้าหดเหลือสองนิ้ว



อร่อย แต่พี่ขอทำงานก่อน



งั้นก็ทานให้หมดนะครับ



อืม



จีมินเดินออกไปจากห้องแล้ว ทงเฮมองดูเค้กแล้วก็ถอนใจก่อนจะเลื่อนจานออกไปและไม่สนใจมันอีกเลย ผ่านไปร่วมชั่วโมงงานที่เขาตรวจก็แล้วเสร็จจึงเลือกลงมาที่ห้องทำงานของอึนฮยอก



ทงเฮเคาะประตูแล้วเปิดเข้าไปในห้อง อึนฮยอกเงยหน้าจากงานที่ทำแล้วก็ขมวดคิ้วแต่ก็ไม่ได้เอ่ยทัก หากแต่ก้มหน้าทำงานของตัวเองต่อไป



นี่เค้ก?” ทงเฮเลื่อนเก้าอี้นั่งลงแล้วมองไปที่จานมีเค้กเหลืออยู่เพียงคำเดียวเท่านั้น



ใช่ สตรอว์เบอร์รี่ชีสเค้กของฉันว่าจบอึนฮยอกก็ตักที่เหลือมากินจนหมด



ไม่มีของฉันเหรอ



ไม่จำเป็นหรอก นายก็มีคนซื้อไปฝากแล้วนี่ อร่อยมั้ยล่ะ



ก็อร่อยนะ



ก็ดี ชอบเลยสิ



อึนฮยอก



ทำไม ว่างเหรอถึงมีเวลามานั่งกวนประสาทฉันน่ะ



ที่บอกว่าอร่อยเพราะมารยาท แต่ฉันไม่ได้ชอบทงเฮมองภรรยาที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาสนใจงาน แต่ทงเฮรู้ดีว่าอึนฮยอกไม่ได้มีสมาธิกับงานเลยสักนิด มือที่จับปากกากำลังสั่นอย่างเห็นได้ชัด



“…”



ทำไมไม่ซื้อมาฝากฉันบ้างล่ะ



มีคนซื้อให้แล้วนี่



แต่นายรู้ดีว่าฉันชอบอะไรและนายก็ซื้อมัน



ฉันซื้อมากินเองเถอะ



อืม เข้าใจแล้ว



นายไม่เข้าใจหรอกอึนฮยอกบอกเสียงเบา อยู่ ๆ ก็รู้สึกร้อนผ่าวที่หางตา



เข้าใจสิ เข้าใจว่าเมียฉันกำลังงอน



มั่ว ฉันจะงอนนายทำไม



นายกำลังหึง



ขี้ตู่มาก



นายกำลังคิดมาก



ฉันไม่อยากคิดมาก ฉันพยายามจะไม่คิดแต่ฉันก็ห้ามตัวเองไม่ได้ ทงเฮฉันดูงี่เง่ามากเลยใช่มั้ยพูดไปน้ำตาก็ไหลออกจากตาทั้งสองข้างเสียแล้ว ทั้งที่พยายามเก็บกลั้นแต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้



ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ยทงเฮลุกขึ้นยืนเดินไปจับไหล่ของอึนฮยอกนั่งลงที่โต๊ะจับจ้องใบหน้าเปื้อนน้ำตา



ฮึก



ยังเชื่อใจกันอยู่หรือเปล่า



“…” อึนฮยอกเงยหน้ามองอีกคน ดวงตาพร่าเพราะม่านน้ำตา



“…” ทงเฮยังรอคำตอบนั้น



ทงเฮ



เวลาอาจจะเปลี่ยนทุกอย่าง อาจจะมีคนใหม่ ๆ ผ่านเข้ามา



“…”



แต่มันเปลี่ยนใจฉันไม่ได้หรอกทงเฮบอกด้วยน้ำเสียงเรียบ เกลี่ยเช็ดน้ำตาออกจากหางตาและแก้มของอึนฮยอก



ฮือ ขอโทษนะทงเฮ ขอโทษอึนฮยอกปล่อยโฮออกมาในที่สุดสวมกอดเอวของทงเฮซุกหน้ากับอกร้องไห้เหมือนเด็ก ๆ



ขี้แยเป็นเด็กไปได้ทงเฮยิ้มขำกอดและลูบหัวคนรักเหมือนพ่อปลอบลูกไม่มีผิด



ไม่ได้อยากร้องไห้ซะหน่อย น้ำตามันไหลออกมาเองบ่นเสียงอู้อี้กับอกของสามีและกอดอยู่แบบนั้น



ไม่มีใครเปลี่ยนใจฉันได้



อืม คงเพราะฉันรักนายมาก รักมากจนกลัวว่าจะเสียนายไปเวลามีใครเข้ามา กลัวว่าจะมีใครมาทำให้นายหวั่นไหว สามีฉันหล่อน้อยซะที่ไหนกันล่ะอึนฮยอกเงยหน้ามองทงเฮพร้อมยู่จมูกใส่ ทงเฮเลยก้มลงมากัดปลายจมูกรั้น ๆ ของอึนฮยอกด้วยความมันเขี้ยว



คิดมาก



งื้อ



ฉันคงต้องประกาศให้คนทั้งโลกรู้แล้วล่ะว่านายเป็นเมียฉัน



อื้อ



ทงเฮประคองใบหน้าขาวและขบเม้มกลีบปากบนล่างของอึนฮยอก อีกคนหลับตาและตอบรับสัมผัสวาบหวามนี้ ริมฝีปากหยักบดเบียดและสอดดันเรียวลิ้นเข้าไปในโพรงปากคุ้นเคย แตะหยอกล้อเรียวลิ้นชิมรสหวานของเค้ก มือบางจับเสื้อของทงเฮแน่น ปล่อยอารมณ์เคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบแสนหวาน



เสียงสัมผัสที่ริมฝีปากทำให้อึนฮยอกเหมือนได้สติ ลืมตาขึ้นมองและผลักดันอกแกร่งออก หากแต่ทงเฮกลับไม่ยอมผละออกไปซ้ำยังดูดดึงเรียวลิ้นของภรรยาตะโบมจูบจนอึนฮยอกหายใจแทบไม่ทัน



ก๊อก ก๊อก ก๊อก



ตากลมเบิกโผงเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูห้อง ทุบอกของทงเฮรัวแต่คนบนโต๊ะกลับถอนจูบออกไปด้วยท่าทางอ้อยอิ่ง



พี่อึนฮยอกครับ อะ อ้าว พี่ทงเฮก็อยู่นี่ด้วยเหรอครับคนเปิดประตูเข้ามายิ้มสดใสแต่ก็ต้องทำหน้าฉงนเมื่อเห็นว่าท่านประธานบริษัทนั่งอยู่บนโต๊ะและบังอึนฮยอกที่นั่งอยู่ตรงเก้าอี้



อืม มีธุระกับอึนฮยอกเหรอทงเฮถามเสียงเรียบ



ครับ ว่าจะปรึกษาเรื่องโปรเจกต์ที่เราคุยกันวันนี้



อ่อ เอาสิ แต่ไว้พี่ขอเคลียร์งานอีกแป๊บนะ เดี๋ยวพี่ไปหาที่ห้องนายอึนฮยอกที่ปาดเช็ดน้ำตาออกทำทีหยิบเอกสาร



ครับ เอาที่พี่สะดวกเลยครับผมยังไงก็ได้ งั้นไม่รบกวนแล้วครับจีมินหันหลังจะเดินออกไปแต่ก็นึกขึ้นได้แล้วหันกลับมา อ่อ พี่ทงเฮทานเค้กหมดหรือยังครับ



ยัง มันอร่อยนะแต่พี่ไม่ชอบวานิลลา



อะ อ่อ งั้นเหรอครับ



พี่ชอบเค้กที่ภรรยาของพี่ซื้อมามากกว่า



ทงเฮ!” อึนฮยอกร้องเสียงหลงในขณะที่จีมินยืนนิ่งอึ้ง



“…!”



พี่ยังไม่ได้แนะนำภรรยาของพี่ให้จีมินรู้จักอย่างเป็นทางการใช่มั้ย



คะ ครับ



ทงเฮอึนฮยอกแตะขาทงเฮและส่ายหน้า



อึนฮยอกเป็นภรรยาของพี่ เราแต่งงานกันแล้วครับทงเฮจับมือของอึนฮยอกไว้ บอกกับผู้จัดการใหม่ด้วยน้ำเสียงเรียบ พร้อมระบายรอยยิ้มน้อย ๆ ให้ด้วย



พี่สองคน



ครับ ขอโทษด้วยที่ไม่ได้แนะนำตั้งแต่แรก พอดีอึนฮยอกเค้าไม่ค่อยอยากให้เปิดตัวทงเฮจับไหล่ทั้งสองข้างของอึนฮยอกดึงให้ลุกขึ้นยืนแล้วโอบไหล่เข้ามาชิด



ผมไม่รู้เลย



ภรรยาของพี่ขี้อายน่ะ แต่พี่อยากแนะนำให้น้องชายของพี่ได้รู้จักเขาในฐานะภรรยาของพี่ อาจจะช้าไปหน่อย แต่คงไม่เป็นไรเนอะ



อ๊ะ ทงเฮอึนฮยอกหน้าแดงเมื่อทงเฮหันมาจุ๊บแก้มนุ่มของเขา ต่อหน้าจีมินเลยด้วย



เอาล่ะ พี่แค่แวะมาดูอึนฮยอกทำงาน ขอตัวไปทำงานต่อก่อนแล้วกัน



คะ ครับ



ตั้งใจทำงานล่ะ ตอนเย็นไปกินข้าวบ้านนายพี่เขยนายโทรมาชวนทงเฮวางมือลงบนหัวของภรรยาแล้วยีจนยุ่ง อึนฮยอกปัดมือออกแล้วบึนปากใส่



ผมยุ่งหมด เลิกงานแล้วฉันรออยู่นี่แล้วกัน



ครับทงเฮรับคำแถมยังมายิ้มให้อีก ทำเอาอึนฮยอกนิ่งไปชั่วครู่ ครับคำเดียวทำเอาไปต่อไม่ถูกเลย



ทงเฮเดินล้วงกระเป๋าออกไปจากห้อง ยิ้มให้จีมินน้อย ๆ แล้วปิดประตูอย่างเบามือ ส่วนคนในห้องได้แต่ยืนมองกันเงียบ ๆ ก่อนที่จีมินจะเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาอึนฮยอก



ผมเซอร์ไพรส์มากเลยครับ คือไม่มีใครพูดถึงเลย และผมเองก็ดูไม่ออก



พี่ก็ไม่ได้บอก ขอโทษนะ



ไม่ ๆ พี่อึนฮยอกไม่ต้องขอโทษผมเลยครับ ผมสิต้องขอโทษ เหมือนว่าผมจะทำเรื่องให้พี่ลำบากใจไปเยอะเลย ขอโทษครับจีมินก้มหัวให้กับอึนฮยอก คนพี่เลยรีบเดินออกมาแล้วจับไหล่ทั้งสองข้างส่ายหน้าไปมาและบอกว่าไม่เป็นไร



ไม่เป็นไร ๆ



ผมเกือบไปแล้ว เกือบไปแล้วจริง ๆ



เอ๋?”



ไม่มีอะไรครับ งั้นผมขอตัวก่อนดีกว่า



อ่อ อืม



อึนฮยอกยิ้มน้อย ๆ ให้กับจีมิน เด็กหนุ่มยิ้มแห้ง ๆ แล้วเดินออกไปจากห้อง อึนฮยอกถอนใจแล้วก็ยกมือลูบแก้มตัวเองเดินไปทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟา



ครับ



ทงเฮคนบ้า พอคิดถึงทงเฮหน้าก็ร้อนผ่าวเสียอย่างนั้น รู้สึกโชคดีที่ได้รักเขา

 




ทงเฮลงมารออึนฮยอกเคลียร์งานที่ห้อง เขานั่งอ่านนิตยสารอยู่ที่โซฟา คอยมองไปที่คนเป็นภรรยาที่ยังเคลียร์งานไม่เสร็จสีหน้าบ่งบอกถึงความเหนื่อยล้า ทงเฮยิ้มและส่ายหน้าน้อย ๆ ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปนั่งที่เก้าอี้หน้าโต๊ะทำงาน



เสร็จหรือยัง



นายรีบหรือไง



อืม หิวแล้วทงเฮนั่งเท้าคางมองดูภรรยาที่หน้ายุ่งอยู่แล้วก็ยกยิ้ม



แป๊บนึง



กินนายแทนได้มั้ย



ไม่ใช่เวลาทะลึ่ง



ได้ทุกเวลา



ทงเฮ นายกวนฉันอะ จะไม่เสร็จก็เพราะนายนี่แหละอึนฮยอกบึนปากใส่คนตรงหน้าแต่ทงเฮกลับหัวเราะอารมณ์ดีเสียอย่างนั้น



ฮ่า ๆ นายเหมือนคนบ้างาน



งานนี้ก็นายทั้งนั้นที่ให้ทำ ถ้าหิวมากก็เชิญไปหาอะไรกินข้างนอกเลย



ฉันจะไปหากาแฟดื่มแล้วกัน



ไปเล้ยอึนฮยอกยกมือไล่



ทงเฮเปิดประตูห้องออกมาก็เจอกับจีมินที่ออกมาจากห้องทำงานเช่นกัน เด็กหนุ่มตกใจนิดหน่อยที่เห็นทงเฮ แต่ก็ยกยิ้มให้รุ่นพี่ก่อนจะเดินเข้ามาหา



ยังไม่กลับอีกเหรอทงเฮเอ่ยถาม



ยังครับ ขอเคลียร์งานอีกสักหน่อย พี่ทงเฮล่ะครับ



รออึนฮยอกน่ะว่าจะไปหากาแฟดื่มซะหน่อย



ครับ ผมก็เหมือนกัน



ทงเฮพยักหน้าและเดินออกไป จีมินก็เดินตาม ตอนนี้เลยเวลาเลิกงานแล้วพนักงานก็กลับไปเสียหมด เมื่อมาถึงห้องพักจีมินก็เดินไปหยิบแก้วกาแฟ หันมาถามทงเฮ



พี่ทงเฮใส่น้ำตาลกี่ช้อนครับ



ไม่ใส่ พี่ดื่มกาแฟดำ



โห แบบนี้จะนอนตอนไหนครับเนี่ย



หึ ไม่ต้องนอนก็มีเรื่องให้ทำทั้งคืนทงเฮยกยิ้ม แต่ทำเอาจีมินไปไม่เป็นแล้วก้มหน้าก้มตาชงกาแฟของตัวเองไป



ทงเฮถือถ้วยกาแฟมาที่ห้องของอึนฮยอก แยกกับจีมินที่หน้าห้อง อึนฮยอกช้อนตาขึ้นมองอีกคนได้กลิ่นกาแฟก็ส่ายหัวน้อย ๆ



ใกล้เสร็จแล้วล่ะ



อืม



ฉันก็ชักหิวแล้ว ฮือ



เก็บของเถอะ



อือ ๆ



สุดท้ายอึนฮยอกก็พ่ายแพ้ต่อความหิวและความเหนื่อย จะเป็นไรไปตอนนี้ขอใช้สามีเป็นข้ออ้างก็แล้วกัน อึนฮยอกเปิดประตูห้องออกมาก็เจอจีมินพอดี คนทั้งสองยิ้มให้กันน้อย ๆ ทงเฮปิดประตูแล้วโอบไหล่อึนฮยอกทันควัน ยิ้มให้จีมินอีกคน



จะกลับกันแล้วเหรอครับ



อืม นายก็ด้วยนี่



ครับ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ



กลับดี ๆ ล่ะ บายอึนฮยอกยิ้มให้และโบกมือลา จีมินก็ค้อมหัวให้รุ่นพี่ทั้งสองแล้วรีบเดินนำไปก่อน



เราก็ไปเถอะทงเฮบีบไหล่อึนฮยอกเบา ๆ อีกคนพยักหน้าแล้วเดินออกไปพร้อมกัน



ที่บ้านของอึนฮยอกอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา ตอนนี้อาหารใกล้เสร็จแล้วทงเฮและซึงกินั่งคุยกับคุณพ่ออยู่ที่ห้องรับแขกมีโซอึนคอยป่วน โซราช่วยแม่อยู่ในครัว อึนฮยอกและจีซองช่วยกันเตรียมจัดโต๊ะอาหาร



ทงเฮหันมองหาภรรยาพอเห็นอีกคนกำลังจัดโต๊ะก็ยกยิ้ม ยิ่งตอนที่เถียงกับจีซองก็ยิ่งน่ามอง ซึงกิมองตามสายตาของทงเฮก็อดจะเอ่ยแซวไม่ได้



มองไม่เบื่อเลยใช่มั้ยครับ



วะ ว่าไงนะ



คุณทงเฮมองน้องอึนฮยอกไม่วางตาเลยครับ



ครับทงเฮตอบรับอย่างไม่ปิดบัง



เป็นไงบ้างล่ะทงเฮ ชีวิตคู่คนเป็นพ่อเอ่ยถามบ้าง



ก็ดีครับ มีความสุขดี



ชีวิตคู่ต้องอาศัยความเข้าใจเป็นหลัก ไม่ใช่คิดแต่ว่ารักแล้วมันจะผ่านไปได้ทุกอย่าง ต่อให้รักแต่ถ้าไม่เข้าใจกันก็เป็นทุกข์



ครับ ผมจะพยายามเข้าใจอึนฮยอกให้มากที่สุด



มาขนาดนี้แล้ว ก็เดินไปด้วยกันให้นานที่สุดนะทงเฮ พ่อแม่ก็แก่เฒ่าไปทุกวัน



ครับคุณพ่อ



คูมตาขา ฉวยเป่าเสียงเล็ก ๆ ร้องถามคุณตา บทสนทนาระหว่างพ่อตาและลูกเขยจึงจบไปมีเพียงรอยยิ้มอย่างเข้าใจโลกของคนแก่กว่าทำให้ทงเฮยิ้มตาม



สวยมากเลยหลานตา เก่งมากคุณตาลูบหัวหลานสาวตัวน้อยที่ระบายรอยยิ้มสวยเหมือนรูปที่เธอวาดเขียนบนกระดาษ ภาพของบ้านหลังใหญ่



หนุ่ม ๆ ทานข้าวได้แล้วจ้าเสียงของแม่ร้องเรียก



คร้าบ ปะ โซอึนหม่ำข้าวกันซึงกิจับลูกสาวให้ลุกขึ้นแล้วจูงมือเดินไปที่โต๊ะอาหาร ทงเฮและคุณพ่อก็ลุกตามไป



หม่ำ ๆ



มื้อค่ำวันนี้ครอบครัวพร้อมหน้า คนเป็นพ่อแม่ก็ยิ้มไม่หุบ มีโซอึนเป็นเหมือนสีสันสดใสให้ได้ยิ้มและหัวเราะในความน่ารักน่าเอ็นดู



ทำงานเป็นไงบ้างล่ะอึนฮยอก ช่วยงานพี่เค้าได้เยอะหรือเปล่าคุณแม่เอ่ยถามลูกชายคนกลาง



ผมทำงานเยอะมาก ถามลูกเขยแม่ดูนะ ใช้งานเก่ง



ใช้เยอะ ๆ เลยนะพี่ทงเฮจีซองช่วยสนับสนุนพี่เขย



จีซอง พี่เป็นพี่นายนะ



ตอนนี้ผมมีพี่เขยด้วยนี่นา



ฮ่า ๆ อย่าเพิ่งตีกัน ว่าแต่ทงเฮเถอะ งานยุ่งมากเลยเหรอคุณแม่เอ่ยห้ามศึกพี่น้องแล้วหันมาถามทงเฮ



ครับ แต่ช่วงนี้ค่อยเบาลงหน่อย มีอึนฮยอกช่วยดู



มีผู้จัดการคนใหม่มาช่วยด้วยครับ ส่วนท่านประธานก็เสน่ห์แรงสุด ๆ



น้องอึนฮยอกหึงคุณทงเฮเหรอครับซึงกิเอ่ยแซวในทันที



ไม่หึงก็บ้าแล้วครับอึนฮยอกบอกออกมาอย่างไม่นึกอาย ทงเฮเลยหัวเราะน้อย ๆ



ทงเฮหล่อขนาดนี้ รักษาดี ๆ นะยะพี่สาวก็ไม่พลาดแซว



ผมว่านะถ้าพี่ทงเฮไม่แต่งกับพี่อึนฮยอกก็คงไม่มีใครแต่งด้วยแล้วล่ะจีซองอีกคน ทำเอาพี่ชายคนกลางต้องลุกขึ้นจ้องตาโตชี้หน้า และจีซองก็ไม่รอช้ารีบลุกหนีทันที



สองพี่น้องวิ่งไล่กันจนเสียงดัง พ่อกับแม่มองตามแล้วก็ส่ายหัว



เหนื่อยหน่อยนะทงเฮ ไม่รู้จักโตจริง ๆ นี่ยังไม่อยากจะเชื่อว่าแต่งงานแล้วแม่ยิ้มและส่ายหน้า



ครับแม่ทงเฮมองไปที่สองพี่น้องซึ่งเวลานี้กำลังกอดรัดกันจนหน้าดำหน้าแดง



อึนฮยอกยังเป็นเด็กในสายตาของพ่อแม่เสมอ แต่สำหรับทงเฮอึนฮยอกเป็นคนที่ทำให้เขาตกหลุมรักเพราะความไร้เดียงสานั้น



มื้อค่ำผ่านไป อึนฮยอกอาสาล้างจาน ทงเฮจึงเข้ามาช่วยอีกแรงเขายืนเช็ดจานและคว่ำไว้



ฉันบอกสถานะของเราให้จีมินรู้แล้ว ไม่สบายใจขึ้นเลยเหรอทงเฮเอ่ยถามโดยไม่ได้มองอีกฝ่าย เขายังคงเช็ดจานด้วยความเบามือ



ไม่รู้สิ ท่าทีของจีมินก็แปลกไป ฉันว่าน้องเค้าคงสนใจนายจริง ๆ



ฉันไม่ได้สน



อืม รู้แล้วอึนฮยอกหันมาแล้วยิ้มให้ทงเฮ ฉันรู้ว่านายทำไปเพราะเกรงใจพ่อของจีมิน



อึนฮยอก ฉันไม่ต้องเกรงใจคนอื่นก็ได้ถ้านายไม่อยากให้ทำ



ทงเฮ นายทำถูกแล้ว ฉันเชื่อว่านายมั่นคง เราไม่ได้เพิ่งรู้จักกันเสียหน่อย เราผ่านอะไรด้วยกันมาตั้งเท่าไหร่ ทั้งความเป็นความตาย ฉันขอโทษถ้าบางทีฉันอาจจะงี่เง่าไปบ้าง แต่ใช่ว่าฉันไม่เชื่อใจนายนะ มันก็แค่ อื้อประโยคของอึนฮยอกขาดหายเมื่อทงเฮก้าวเข้ามาแล้วประกบริมฝีปากจูบประทับ



พอแล้ว



อืม



จุ๊บ ๆ กานโด้ย คิก



โซอึนแอบดูเหรอคะอึนฮยอกหน้าแดงเมื่อหลานสาวดันมาเห็นเข้า



ม่ายแอบเยยเด็กน้อยส่ายหัวไปมา



โซอึนไปเล่นข้างนอกก่อนนะ น้าล้างจานเสร็จจะไปเล่นด้วยทงเฮบอกหลานสาว



ค่ะ!” รับคำเสร็จก็หันหลังแล้ววิ่งกลับไป



ทงเฮ สมมตินะ ถ้าวันหนึ่งมีคนที่รักนายมาก ๆ และนายก็หมดรักฉันแล้วนายจะไปมั้ย



ไม่



ทำไม อยู่เพราะสงสารฉันเหรอ



ไม่มีวันนั้นน้ำเสียงเรียบนิ่งบวกกับใบหน้าที่ไม่มีแววล้อเล่นของทงเฮทำให้อึนฮยอกค่อย ๆ ระบายรอยยิ้ม



มันก็แค่เรื่องสมมติ เพราะในโลกนี้ไม่มีใครรักนายมากเท่าฉันแล้วล่ะ หรือถ้าพูดให้ถูกก็คือไม่มีใครทนนายได้เหมือนฉันแล้ว รู้ไว้ซะ อื้อคราวนี้ทงเฮวางผ้าในมือลงแล้วเข้ามาจับรั้งเอวของอึนฮยอกมาชิดครอบครองริมฝีปากอิ่ม อึนฮยอกหลับตาแล้วตอบรับสัมผัสเม้มกลีบปากของทงเฮ ลืมตามองปล่อยให้ทงเฮส่งเรียวลิ้นเข้ามาในแล้วดูดดึงจนเสียงดังทำเอาอึนฮยอกหน้าเห่อร้อน



พี่! โอ๊ะ ผมไม่เห็นอะไรเลยนะ



ฮือ!”



หึทงเฮผละจูบออกเมื่อจีซองวิ่งเข้ามาและวิ่งออกไป อึนฮยอกเลยซบหน้าร้อนผ่าวลงกับไหล่ของเขา ร้องคร่ำครวญด้วยความอาย



บ้าที่สุดเลย



อายอะไร นายเป็นเมียฉันผัวเมียจูบกันเรื่องปกติ



นายมันหน้าด้านไง ไม่คุยแล้ว จะเสร็จมั้ยล้างจานเนี่ย



ฮ่า ๆ



ทงเฮหัวเราะชอบใจแล้วหยิบผ้ามาเช็ดจานต่อ อึนฮยอกก็หันมาทำฟึดฟัดใส่ทงเฮที่เอาแต่หัวเราะ ทงเฮจะอายอะไรล่ะ ก็มีแต่อึนฮยอกนี่แหละที่อายน่ะ 



อึนฮยอกและทงเฮเล่นกับโซอึนอยู่สักพักก็ขอตัวกลับ เมื่อมาถึงห้องทงเฮก็รั้งอึนฮยอกเข้ามาแนบชิด ประกบจูบทันทีโดยที่อึนฮยอกไม่ทันได้ตั้งตัว กว่าจะตั้งสติได้ก็ตอนที่ทงเฮผลักลงบนเตียงแล้วนั่นแหละ คนบ้า จูบจนมึนไปหมดแล้ว



ทงเฮ อาบน้ำก่อน



ไม่อยากรอแล้ว



อ๊ะ คนหื่นกามทงเฮปลดรั้งกางเกงออกจากเอวบางของภรรยา ถอดเสื้อของตัวเองในขณะที่อึนฮยอกก็ให้ความร่วมมือถอดเสื้อของตัวเองออก



ร่างหนาคร่อมร่างขาวเนียนไว้ ก้มลงลากไล้ยอดอกจนอึนฮยอกครางไม่ได้ศัพท์ มือเรียวจับบีบที่ไหล่แกร่งและลากไล้ปลายเล็บไปกับแผ่นหลังของทงเฮ



เรียกชื่อฉัน



ทงเฮ



เรียกอีก


อะ ทงเฮ อื้อ ทงเฮ



เด็กดี



ทงเฮแยกขาเรียวขาวออก จับขาข้างหนึ่งพาดมาที่ไหล่ของเขาและแทรกตัวตนเข้าไปจนลึกสุด อึนฮยอกร้องครางทุกครั้งเมื่อทงเฮขยับกายแกร่ง



ผิวกายเปลือยแนบสัมผัส ปลายลิ้นร้อนสอดดันเข้าไปในโพรงปากที่เปิดเผยอรอ ดูดดึงและเก็บกลืนหยดน้ำหวานกันและกัน



เสียงเนื้อกระทบหยาบโลน ผิวกายร้อนราวคนเป็นไข้ของอึนฮยอก เสียงครางฟังเสนาะหู เม็ดเหงื่อที่ผุดพรายบนใบหน้าทำให้ทงเฮพอใจอย่างยิ่ง เขาเสพสมความใคร่จนพอใจก็ล้มลงสวมกอดและมอบจูบแสนหวานให้ภรรยา



ทงเฮ



หืม



นายเป็นของฉันคนเดียว



หึ อีกสักรอบแล้วกัน



คนบ้า เบา ๆ หน่อยนะ



ไม่รับปาก



อ๊ะ!”



เมื่อทงเฮแทรกตัวตนเข้ามาอึนฮยอกก็รู้ได้ในทันทีว่าทงเฮต้องการมากแค่ไหน คำขอของอึนฮยอกคงไม่เป็นผล



ครางชื่อฉันอีกสิ



อะ คนบ้า!”



ชื่อฉัน



ทะ ทงเฮ บะ บอกให้เบา ๆ ฮือ!”



อ่า โทษที แต่ไว้รอบหน้าจะเบาลงหน่อยแล้วกัน



ไอ้บ้ากาม!”



ทงเฮควบคุมจังหวะรักและปรนเปรอจนอึนฮยอกหลับตาพริ้มเพราะหมดแรง ริมฝีปากหยักกดลงที่หน้าผากของภรรยาด้วยความรักใคร่



เด็กดี



ของนาย



ใช่ ของฉันคนเดียว

 

 





Loading...100%


....................................................................................................


ปุกาด เปิดจองรวมเล่มฟิคข้างห้อง ทั้ง ภาคแรกและภาค 2 แล้วนะคะ 


*100% ฮือ ภาคพิเศษเขียนยากจัง ขอกำลังใจ TT

*65%  บอกว่าไม่ม่าหรอก เชื่อสิ 



คอมเมนต์ เป็นกำลังใจจักเป็นการขอบพระคุณอย่างสูง 

#ฟิคข้างห้อง

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

43 ความคิดเห็น

  1. #41 YingThaiELF (@9813) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 14:42

    นี้แหล่ะนะที่เขาบอกว่าตบมือข้างเดียวไม่ดัง ทงเฮดีมากอะ บอกไปตรงๆต่อหน้ากันเลยอึนฮยอกก็สบายใจ จีมินก็จะได้ไม่เผลอใจไปมากกว่านี้ แต่ความหื่นเนี่ย บางทีก็เห็นใจฮยอกนะ คือทงเฮ เธอจะมาจุ๊บกันทุกที่ทุกเวลาแบบนี้ไม่ได้นะ5555 พอกลับห้องมาก็...น้องไปอีก น้องก็ยอมพี่เค้าโอ้ยยยยเขิน >///<
    #41
    0
  2. #31 kitty15 (@nuty15) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 20:33

    ไม่เอาดราม่าได้ไหม สงสารฮยอก ฮยอกน่าสงสารทุกภาคเลย
    #31
    0
  3. #30 2510neung (@2510neung) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 11:57

    น่ารักทั้งคู่เลย
    #30
    0
  4. #29 bm814 (@nabonseon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 23:33
    ทงเฮกินน้องเก่งงงงงงง

    อ่านมาถึงตรงนี้ มาไกลกันมากเลย ผ่านอะไรกันมาเยอะจริงๆ ครอบครัวมีจำนวนสมาชิกเพิ่มขึ้น มีหลานตัวน้อยสร้างเสียงหัวเราะ ชอบที่ทุกคนอยู่กันเยอะๆแบบนี้

    เชื่อใจและหนักแน่นกันมากๆนะ ทงเฮน่ะรักอึนฮยอกแค่คนเดียว และอึนฮยอกเท่านั้นที่ทงเฮต้องการ
    #29
    0
  5. #28 Kangleunhae (@Kangleunhae) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 21:13
    แงงงง

    จะดราม่ามั้ย ไหนจะจีมิน แล้วยังจะมีเด็กใหม่มาฝึกงานอีกอ่าาาา

    ไม่เอาน้าาาาา

    อยากให้เขาหวานๆกันไปนานๆๆๆๆๆ
    #28
    0
  6. #27 ihypha (@ihypha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 20:59
    โอ๊ยยยย ใจหายใจคว่ำ หวังว่าที่พี่ทงเฮบอกไปจะทำให้จีมินจบแค่นี้แล้วเป็นน้องที่ดีต่อกันต่อไปนะ แล้วจะมีเด็กฝึกงานมาใหม่นี่ยังไง กลัวใจไรต์เหลือเกิน 5555 แต่ชอบที่พี่ทงเฮให้ความมั่นใจกับอุนฮยอกแบบนี้ ดังนั้นอึนฮยอกก็ต้องหนักแน่นให้มากนะ ผ่านอะไรด้วยกันมามากมาย อย่าหวั่นไหวง่ายๆนะ
    อยากเห็นเขาหวานกันอีกจังเลยค่าาา มันเขินนนนน แค่พูดเพราะๆก็เขินแล้ววววว
    #27
    0
  7. #26 2510neung (@2510neung) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 20:37

    แงงงงงง พี่ทงเฮน่ารักมาก ดีใจแทนน้องอ่ะ
    #26
    0
  8. #25 kitty15 (@nuty15) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 19:48

    แววดราม่ามาเลย มีแต่คนจ้องจะจับทงเฮ ใครจะมีความสุขละนี้ ฮยอกดูไม่มีความสุขเลย กลับกันถ้าฮยอกเกิดมีใจกับคนอื่น ทงเฮจะมีความสุขไหม สงสารฮยอก
    #25
    0
  9. #24 Koy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 00:33

    รักพี่ทงก็ตรงนี้แหละ ตรงดีจริงๆ

    #24
    0
  10. #23 bm814 (@nabonseon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 22:56
    กรี๊ดด -พี่บ้าๆๆๆๆ ไม่ทันตั้งตัวกันเลย แล้ว 'ครับ' น่ะ ปกติพูดซะที่ไหนกับเมีย น้องก็ต้องตายแล้วป่ะ ไม่ไหวๆๆๆ ไม่อ่อนโยนจริงๆ ตัวละครเริ่มมาอีกแล้ว รับเด็กฝึกงานอีกแล้ว ต้องมีคนมาหลงตาพี่อีกแน่ๆ ต้องหนักแน่นกันเด้อ
    #23
    0
  11. #22 Pearsss (@Pearsss) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 22:13
    ทงเฮทำดีมากเลยๆๆๆ
    #22
    0