[SJ] Fic HaeEun : NEXT DOOR วุ่นรักนายข้างห้อง (ภาคพิเศษ)

ตอนที่ 2 : Next Door : ภาคพิเศษ 02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 327
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    1 ส.ค. 62



Next Door : ภาคพิเศษ 02







 

คิดถึงโซอึนอะ



หลานเพิ่งจะกลับบ้านไปเมื่อเช้า



ก็คิดถึงนี่นา



ให้เค้าได้อยู่กับพ่อแม่บ้าง



อือ ก็ได้



อึนฮยอกเอนหัวซบลงที่ไหล่ของคนข้างกาย แล้วหลับตาลง ทงเฮหัวเราะหึแล้วลูบหัวภรรยาเบา ๆ ไม่ได้มีบทสนทนาใด ๆ อีก มีเพียงเสียงของผู้ประกาศข่าวในทีวีเท่านั้น



หลังจากที่โซอึนมาอยู่หลายวันพอต้องส่งคืนให้กับพี่โซราห้องที่เคยมีเสียงหัวเราะของหลานสาวตัวน้อย ได้วิ่งไล่จับได้อาบน้ำแต่งตัวให้หลานสาว ได้นั่งระบายสีด้วยกันก็ทำให้คนเป็นน้าคิดถึงช่วงเวลาเหล่านั้น



ช่วงเวลาที่ได้เห็นทงเฮในอีกมุมหนึ่ง



ช่วงนี้ฉันเห็นนายงานยุ่ง อยากได้คนช่วยหรือเปล่าทงเฮเอ่ยถามคนข้างกาย



ไม่หรอก ฉันไหว ยุ่งแค่ช่วงนี้แหละอีกหน่อยก็จะว่างแล้วอึนฮยอกขยับกายแล้วนอนหนุนตักของทงเฮ ยกยิ้มให้กับเจ้าของตัก มือหนาถูกดึงไปจับไว้แล้ววางที่ข้างแก้ม



อ้อนเอาอะไร



เปล่าซะหน่อย แค่อยากอยู่แบบนี้กับสามี



หึ ฉันว่านายอยากทำอย่างอื่นมากกว่าทงเฮก้มลงมาจูบที่ริมฝีปากอิ่มเบา ๆ



อื้อ ไม่ใช่ซะหน่อย ก็แค่อยากจะใช้เวลากับนายโดยไม่ต้องคิดอะไร แค่มีฉันกับนายแบบนี้



“…”



ตอนที่เจอนายครั้งแรก ฉันไม่ชอบขี้หน้านายเลยอะ คนอะไรนิสัยเสียอึนฮยอกพูดไปก็ยิ้มไป ทงเฮเอนหลังแล้วก็เบาเสียงทีวีลงเปิดหนังสือไล่สายตาอ่าน



แล้วไงต่อ



นายน่ะ ชอบแกล้งฉัน ทำให้ฉันใจเต้นแรง



“…”



แล้วก็ทำร้ายจิตใจฉัน



อึนฮยอก



ตอนนั้นน่ะ ฉันบอกตัวเองว่าต้องเกลียดนายมาก ๆ แต่ว่าสุดท้ายแล้ว ฉันก็รักนาย



“…”



รักคนที่ทำร้ายฉัน



อึนฮยอก



แต่ว่า นายไม่ต้องรู้สึกผิดอะไรแล้วนะ เพราะนายได้ชดใช้มันจนหมดแล้ว นายทำให้ฉันรักนายที่นายเป็นนาย นายปกป้องฉัน ดูแลฉันแล้วก็…” อึนฮยอกยิ้มให้กับคนที่ลดหนังสือลงและจ้องมองมาที่เขาเช่นกัน



ฉันรักนาย



อืม ฉันรู้



หึ ฉันว่าเราไปรักกันในห้องดีกว่า



บ้า!”



หรือจะตรงนี้ล่ะ ได้หมดนะ



ไอ้ลามก!” อึนฮยอกดีดตัวลุกขึ้นแล้ววิ่งหนีเข้าไปในห้อง ทงเฮหัวเราะแล้วปิดทีวีก่อนจะเดินตามเข้าไป



พอได้ย้อนคิดถึงวันวานเขาก็ยังรู้สึกว่าต้องรักอึนฮยอกให้มากขึ้น รักให้มากกว่าเดิมเพื่อชดใช้สิ่งผิดพลาดที่เคยทำไปทั้งตั้งใจหรืออาจจะไม่ตั้งใจก็ตาม

 



หลายวันมานี้อึนฮยอกต้องออกไปดูงานบ่อย ๆ ทงเฮเองก็วุ่นกับงานไม่ต่างกัน อึนฮยอกพิสูจน์ตัวเองให้ทุกคนในบริษัทได้เห็นถึงศักยภาพ และเป็นที่ยอมรับในฐานะคนรักของทงเฮ ทุกคนรับรู้ถึงความสัมพันธ์ของคนทั้งสอง



สวัสดีค่ะท่านประธาน



อึนฮยอกกลับมาหรือยัง



ยังค่ะ



อืม



ทงเฮถอนใจเล็กน้อยแล้วเดินกลับไปที่ห้องทำงาน ทิ้งตัวลงบนโซฟามองนาฬิกาที่บอกเวลาเที่ยงวันแล้ว ร้อนใจจนต้องกดโทรหาภรรยาที่รัก



ทงเฮรอสายอยู่สักพักปลายสายถึงได้กดรับ



(ทงเฮ โทษทีฉันคงไม่ได้กลับไปกินข้าวด้วยนะ)



อืม อยู่ไหน



(อยู่ที่ท่าเรือ นายกินข้าวก่อนเลย)



อือ นายก็ด้วย รู้ใช่มั้ยว่าฉัน



(เป็นห่วง ฉันรู้น่า ไม่ต้องห่วงนะครับสามี เดี๋ยวบ่าย ๆ ก็กลับเข้าบริษัทแล้วล่ะ ถ้าถึงแล้วจะไปรายงานที่ห้องเลย)



หึ จะรอ



(อื้ม ฉันก็จะกินข้าวแถว ๆ นี้แหละเจอกันนะครับพี่ทงเฮ)



ทงเฮวางสายแล้วยกยิ้มน้อย ๆ จะผ่านไปกี่ปีอึนฮยอกก็ยังทำให้เขายิ้มได้เสมอ มันดีที่สุดที่มีกันและกันจนวันนี้



ท่านประธานคะ



“…” ทงเฮเงยหน้าจากเอกสารที่กำลังไล่สายตาอ่าน



ท่านรองประธานให้เข้าไปพบค่ะ



ตอนนี้?”



ค่ะ



อืมทงเฮปิดแฟ้มงานลงแล้วเดินออกไป



ทงเฮเคาะประตูแล้วเปิดเข้าไปในห้องของรองประธาน เมื่อเปิดเข้าไปก็พบว่าแม่ของเขามีแขกอยู่ด้วย ทงเฮจึงก้มหัวให้แล้วเดินไปนั่งลงข้างคุณแม่



ทงเฮ ไม่เจอกันนานเลยนะหลานชายชายวัยกลางคนเอ่ยทัก ทงเฮมองหน้าอีกคนแล้วยิ้มให้เมื่อเขาจำผู้ชายคนนี้ได้แล้ว



สวัสดีครับคุณลุง ขอโทษที่ไม่ได้ทักตั้งแต่แรก ยังดูหนุ่มเหมือนเดิมเลยนะครับ



หลานก็ว่าไป ฮ่า ๆ ลุงแก่แล้ว



เอาล่ะ ที่แม่เรียกมาก็เพราะว่าอยากจะฝากน้อง จำน้องได้หรือเปล่า แม่ของเขาเอ่ยขัดแล้วถามทงเฮ สายตาคมจึงหันมองไปยังเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงหน้า เด็กหนุ่มก้มหัวให้กับทงเฮเป็นการทักทายพร้อมทั้งรอยยิ้มเป็นมิตร ทงเฮมองจ้องและพยายามนึก



ฮันจีมิน



พี่ทงเฮจำผมได้ด้วย



ทงเฮเคยเจอน้องตั้งแต่หลายปีก่อน จนตอนนี้น้องเรียนจบแล้วคุณลุงฮันก็เลยอยากจะฝากให้มาทำงานที่บริษัทของเรา ลูกจะว่าอะไรมั้ยถ้าแม่จะให้จีมินไปทำฝ่ายการตลาดที่ว่างอยู่



ผมไม่มีปัญหาหรอกครับ ว่าแต่จีมินจบอะไรมา



ผมเรียนการตลาดครับ



จบจากอังกฤษด้วยนะทงเฮ



ครับ ดีแล้ว พร้อมก็เริ่มงานได้เลย



ครับพี่ทงเฮ



ขอบใจนะยองเอ ทงเฮด้วยนะ ยังไงก็ฝากน้องด้วยล่ะ กลับมาก็ไม่ค่อยจะมีเพื่อนที่นี่เท่าไรด้วย



ไม่ต้องห่วงครับคุณลุง ลีกรุ๊ปเราเหมือนครอบครัว ทุกคนที่นี่ยินดีต้อนรับ



เอาล่ะ นี่ก็เที่ยงกว่าแล้วทงเฮทานข้าวหรือยังลูก



ยังครับ



ดีเลย งั้นไปทานข้าวกัน ไปค่ะคุณฮัน จีมินด้วยลูก



ครับคุณน้า



ทงเฮไม่ได้ปฏิเสธคำชวนเพราะไม่อยากจะเสียมารยาทกับเพื่อนของพ่อ คุณลุงฮันเป็นเพื่อนของพ่อที่ดีคนหนึ่ง ติดต่อกับครอบครัวของทงเฮอยู่เรื่อย ๆ ส่วนลูกชายคนเดียวของคุณลุงทงเฮไม่ได้สนิทสนมแต่ก็พอจะจำได้



เด็กผู้ชายตัวเล็ก ๆ ผิวขาวแก้มอมชมพูในวันนั้น ตอนนี้กลายเป็นเด็กหนุ่มที่ดูมีเสน่ห์ทีเดียว จมูกโด่งจิ้มลิ้มรับกับริมฝีปากสีสวย แก้มใสเนียน ดวงตาที่มองมาเป็นประกายสุขใส



ระหว่างที่เดินเคียงข้างกับแม่ ทงเฮก็ได้ยินคำชมจากปากของแม่เสมอว่าน้องน่ารักมาก ๆ นิสัยดี การศึกษาดี ถ้าเป็นเมื่อก่อนทงเฮคงจะคิดว่าแม่ต้องจับคู่ให้เขาเป็นแน่



หากแต่ตอนนี้ทงเฮไม่คิดจะสนใจคนอื่นอีก เขาแต่งงานมีครอบครัวของตัวเองแล้ว

 




อึนฮยอกกลับเข้ามาที่บริษัทยังไม่ทันได้เข้าห้องตัวเองก็กดลิฟต์ไปหาทงเฮก่อน แต่พอมาถึงหน้าห้องทำงานเลขาสาวกลับบอกว่าทงเฮออกไปกับคุณแม่และแขก อึนฮยอกเลยเดินคอตกกลับมาที่ห้องของตัวเอง



ทิ้งกายที่เหนื่อยล้าลงบนเก้าอี้ตัวใหญ่หลับตาลงและถอนใจ วันนี้ออกไปดูงานที่ท่าเรือใหม่มาเจอแดดแรง ๆ ก็เล่นเอาเพลียได้เหมือนกัน ฤดูร้อนแบบนี้ไม่ชอบเลย



มือบางหยิบคว้าโทรศัพท์มือถือมาแล้วกดส่งข้อความเพื่อบอกทงเฮว่าเขาได้กลับมาแล้ว อีกฝ่ายไม่ได้ตอบรับในทันที และอึนฮยอกก็ไม่ได้รอ เขาก็ทำงานของตัวเองต่อไป



อึนฮยอกเดินออกมาชงกาแฟที่ห้องพักพนักงานได้ยินพนักงานพูดคุยถึงผู้จัดการฝ่ายการตลาดคนใหม่ที่หน้าตาน่ารักแถมยังเส้นใหญ่มาก ๆ จะมาทำงานที่นี่



จะมีผู้จัดการฝ่ายการตลาดคนใหม่เหรอครับอึนฮยอกเอ่ยถาม



ใช่ค่ะ มากับคุณฮันที่เป็นเพื่อนของอดีตท่านประธานพามาฝากกับท่านรองด้วยตัวเองเลยค่ะ นี่คุณทงเฮก็ออกไปทานข้าวด้วยพนักงานสาวพูดไปยิ้มไป



อ่อ ครับ



คุณจีมินน่ารักมากเลยนะคะ เป็นผู้ชายที่น่ารักมาก



ครับ อยากเจอแล้วสิ



อึนฮยอกเดินถือแก้วกาแฟกลับมาที่ห้องเมื่อเปิดประตูเข้าไปก็ต้องตกใจเมื่อทงเฮนั่งอยู่ที่เก้าอี้หลังโต๊ะทำงานของอึนฮยอก สายตาคมช้อนมองคนตัวเล็กที่เดินมานั่งเก้าอี้ด้านหน้าโต๊ะ



เป็นไงบ้าง



ก็ดีนะ อีกหน่อยก็เปิดใช้งานได้แล้ว



ไม่ได้หมายถึงเรื่องท่าเรือทงเฮลุกขึ้นเดินออกมานั่งลงบนโต๊ะข้างอึนฮยอก ฉวยกาแฟไปดื่ม



ของฉันนะ



ทำไม ฉันดื่มไม่ได้งั้นเหรอทงเฮวางแก้วกาแฟลงเลิกคิ้วแล้วก้มลงมาชิดใบหน้าขาว



ได้ แต่ว่ารสชาติไม่ถูกใจนายหรอก หวานขนาดนี้อึนฮยอกถอนใจแล้วลุกขึ้นยืน แต่ทงเฮก็คว้าข้อมือขาวแล้วดึงรั้งเข้ามาจนนั่งบนตักของทงเฮ



ฉันชอบหวานนะ



เหรอ หวานแบบไหนล่ะ



แบบนายมือหนารั้งใบหน้าขาวเข้ามาแล้วครอบครองริมฝีปากอิ่มไว้ อึนฮยอกไม่ได้ขัดขืนหากแต่ปล่อยตาม ปล่อยให้ทงเฮมอบจูบแสนหวานให้จนพอใจ



อือมือบางจับไหล่ทงเฮไว้ตอบรับสัมผัสนุ่มนวลเมื่อผละออกหน้าก็แดงเรื่อ ทงเฮยกยิ้มแล้วสวมกอดอึนฮยอกไว้ เกยคางลงกับไหล่เล็ก



อยากพักร้อนเสียงเนือย ๆ เอ่ยบอก



เหนื่อยเหรอมือบางวางทับมือหนาเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง



อือ อยากไปที่ที่หนึ่งกับเมีย



แต่ว่ารออีกหน่อยนะทงเฮ รออีกนิดขอฉันจัดการงานทางนี้ให้เรียบร้อยก่อนร่างบางขยับหมุนตัวเผชิญหน้าทงเฮ โอบกอดรอบคอหนายกยิ้มแล้วจูบเบา ๆ ที่แก้มของทงเฮ



ทงเฮพยักหน้าเข้าใจ เขารู้ว่าอึนฮยอกตั้งใจกับงานที่ทำมากแค่ไหน มันเป็นโปรเจกต์ใหญ่ที่ทำมายาวนานและมันกำลังจะสำเร็จ



เย็นนี้แม่ให้ไปทานข้าวที่บ้านนะ



โอเค ว่าแต่ไปทานข้าวมาเป็นไงบ้างอึนฮยอกผละออกจากอ้อมแขนของสามี เดินไปนั่งที่เก้าอี้ของตัวเอง ทงเฮยกยิ้มแล้วนั่งลงที่เก้าอี้หน้าโต๊ะไหวไหล่น้อย ๆ แล้วหันมองจ้องใบหน้าขาวที่กำลังสนใจหน้าจอโน้ตบุ๊ก



ก็ปกติ



เหรอ ได้ข่าวว่ามีคนอื่นไปทานด้วย



ลุงฮันเพื่อนพ่อกับลูกชาย อ่อ จีมินจะมาเป็นผู้จัดการฝ่ายการตลาดคนใหม่ เริ่มงานอาทิตย์หน้า



อ่อ เห็นว่าน่ารักด้วยนี่



หึ ข่าวเร็วดีนะ ก็น่ารักดี



ย๊าส์! ลีทงเฮ นายกล้าชมคนอื่นว่าน่ารักต่อหน้าเมียเลยเหรอ!” อึนฮยอกลุกขึ้นมองจ้องทงเฮด้วยหน้าบึ้งตึง



ฮ่า ๆ นี่นายหึงงั้นเหรอ



ยังจะมาหัวเราะอีก



ก็จีมินน่ารักจริง ๆ ฉันก็พูดไปตามที่เห็น



ไม่คุยกับนายแล้ว ออกไปเลยนะ ฉันจะทำงานแล้วนายก็ไปทำงานของนายเลย!” อึนฮยอกเดินออกมาแล้วดึงมือทงเฮให้ลุกขึ้นและผลักให้คนตัวโตกว่าออกไปจากห้องทำงานซะ



ทำตัวเป็นเด็กไปได้ ฉันไม่ได้ชอบคนน่ารักทุกคนบนโลกนี้ซะหน่อยทงเฮจับรวบข้อมือของอึนฮยอกไว้ทั้งสองข้าง อีกคนก็พยายามดึงออกแต่ทงเฮบีบแน่นเหลือเกิน



ปล่อยนะทงเฮ แล้วก็ออกไป



นายคือคนน่ารักที่สุดสำหรับฉัน



“…นายอะ



หึ ฉันมีเมียแล้ว ขี้เกียจหาเมียเพิ่มแล้วล่ะ



ก็ลองหาเพิ่มสิ นายตายแน่



ฮ่า ๆทงเฮดึงอึนฮยอกเข้ามากอดและหัวเราะอย่างอารมณ์ดี อึนฮยอกเลยทุบไหล่เข้าให้ด้วยความหมั่นไส้ คนบ้ายังมีอารมณ์มาหัวเราะอีก



เอาจริง ๆ อึนฮยอกก็แค่กังวล แต่เพราะความกังวลเป็นสาเหตุของความกลัว เขากลัวว่าอะไรที่ใหม่กว่าอาจจะดึงดูดความสนใจของทงเฮไป อะไรที่เคยดีก็อาจจะไม่ดีแล้วก็ได้ แต่ทงเฮก็ทำให้รู้ว่าอึนฮยอกยังเป็นที่หนึ่งเสมอ



ฉันน่ารักมากปะอึนฮยอกเอ่ยถาม ทงเฮจึงจับไหล่ทั้งสองข้างแล้วจ้องมองภรรยา ยกยิ้มและมอบจูบให้อีกคน



ทงเฮดูดเม้มกลีบปากอิ่มของอึนฮยอกเบา ๆ ผละออกมาจ้องมองประสานสายตาแล้วประกบริมฝีปากดูดดื่ม ไล้เลียสอดดันเรียวลิ้นเข้าไปกวาดต้อนรสหวานในโพรงปาก



เมียฉันน่ารักมาก



แหงล่ะ ไม่งั้นนายจะหลงฉันขนาดนี้เหรออึนฮยอกผลักอกแกร่งออกแล้วเดินเข้าไปนั่งที่เก้าอี้หยิบนู่นจับนี่แก้เขิน



ก็ใช่ ฉันไปล่ะทงเฮยกยิ้มแล้วไหวไหล่น้อย ๆ ก่อนจะเดินไปที่ประตูเสียดื้อ ๆ



ทงเฮ



หืม?” มือหนาจับค้างที่ลูกบิดประตูแล้วหันมองต้นเสียง



อันที่จริงฉันเชื่อใจนายมากนะทงเฮ นายน่ะก็น่ารักสำหรับฉันที่สุดเลย



หึ เดี๋ยวคืนนี้ให้รางวัล



คนบ้า



ทงเฮเปิดประตูออกไปจากห้องด้วยความอารมณ์ดี อึนฮยอกก็นั่งหน้าแดงยกมือแตะริมฝีปากตัวเองแล้วยกยิ้มเขิน



เมื่อเวลาเลิกงานทงเฮลงมาที่ห้องทำงานของอึนฮยอกอีกคนกำลังคุยโทรศัพท์อยู่กับลูกน้องที่ท่าเรือ ทงเฮจึงนั่งหมุนปากกาอยู่ที่โต๊ะทำงาน



เราต่างก็เติบโตเป็นผู้ใหญ่ หลายสิ่งหลายอย่างรอบตัวค่อย ๆ เปลี่ยนไป รอยยิ้มบนใบหน้าขาวทำให้ทงเฮยิ้มตาม มือบางยื่นส่งมาทงเฮจึงคว้ามาแล้วจับไว้ก่อนจะลุกเดินไปพร้อมกัน สิ่งนี้ย้ำเตือนว่าทงเฮไม่เคยเปลี่ยนใจจากคนเดิม ตั้งแต่วันแรกจนวันนี้



ป้าฮันทำของอร่อยไว้รอนายเพียบเลย



งั้นเหรอ รู้ได้ยังไง



ฉันเจอคุณแม่ แม่เลยบอก วันนี้ฉันจะกินให้พุงกางไปเลย



เอาสิ



ทงเฮและอึนฮยอกพูดคุยกันไประหว่างทางเดิน ท่าทางสบาย ๆ ไม่เคร่งเครียด มีสายตาของพนักงานมองตามแล้วก็ยิ้มกับความน่ารักของเจ้านายทั้งสอง

 



................................................




เช้าวันจันทร์ที่สดใส



ฮือ วันหยุดหมดแล้วอะอึนฮยอกร้องโอดโอยอยู่บนเตียงเมื่อปิดนาฬิกาปลุก



วันนี้นายต้องเข้าประชุมด้วย ลืมหรือไง ลุกไปอาบน้ำได้แล้ว



ทงเฮ ฉันง่วง



หึ ขืนงอแงอีก ไม่ได้ง่วงอย่างเดียวนะ จะเมื่อยด้วย ทงเฮเดินเข้ามาหยุดข้างเตียงแล้วก้มลงมา อึนฮยอกเลยเบ้ปากใส่พยุงตัวลุกขึ้นนั่ง



ไปอาบน้ำแล้ว ถอยเลย เกะกะมือบางดันไหล่สามีออกแล้วลุกจากเตียง



ทงเฮเลยยืนหัวเราะมองตามแผ่นหลังไว ๆ ที่วิ่งเข้าห้องน้ำก่อนจะมาแต่งตัวไปทำงาน วันนี้จะมีผู้จัดการฝ่ายการตลาดคนใหม่ ต้องมีการแนะนำตัวในที่ประชุมเพื่อแจ้งให้ทุกคนทราบด้วย เรื่องนี้แม่ของทงเฮเป็นคนจัดการ เขาไม่อยากจะขัดเลยได้แต่ตามใจ



อึนฮยอกเดินตามทงเฮเข้าไปในลิฟต์เมื่อมาถึงบริษัท วันนี้จะได้เห็นหน้าผู้จัดการคนใหม่เสียที คนที่ทงเฮบอกว่าน่ารักนักน่ารักหนา แถมพนักงานหลาย ๆ คนก็บอกเป็นเสียงเดียวกันว่าน่ารักมาก



คิดอะไรอยู่เมื่อประตูลิฟต์เปิดออกแต่อึนฮยอกไม่ยอมเดินออกไปทงเฮจึงเอ่ยถาม



ปะ เปล่า



งั้นเหรอทงเฮจับมือของอึนฮยอกแล้วเดินออกไปจากลิฟต์



แล้วนายไม่ขึ้นไปห้องนายหรือไง



แล้วฉันจะไปส่งเมียที่ห้องทำงาน ไม่ได้หรือไงทงเฮเลื่อนมือมากอดเอวบางไว้และรั้งเข้ามาชิด



ทงเฮ อย่ามาทำรุ่มร่ามนะอึนฮยอกผลักไหล่ทงเฮออกแต่ก็ไร้ผล



หึ งั้นก็รีบเดิน



สวัสดีค่ะท่านประธาน สวัสดีค่ะคุณอึนฮยอกเลขาสาวหน้าห้องของอึนฮยอกเอ่ยทักทาย ทงเฮพยักหน้ารับ อึนฮยอกก็ส่งยิ้มให้แล้วรีบดึงมือทงเฮเข้าห้องทำงานไป



ทงเฮปล่อยได้แล้วเมื่อเข้ามาในห้องทงเฮก็ยังกอดเอวของภรรยาไว้จนตัวติดกัน



ไม่



ทงเฮ



ทำไม



เฮ้อ ไปเตรียมตัวเข้าประชุมได้แล้ว อีกครึ่งชั่วโมงเองนะ



ฉันพร้อมตั้งนานแล้ว ไว้ถึงเวลาค่อยไปพร้อมนายทงเฮรั้งให้อึนฮยอกมาที่โซฟาแล้วทิ้งตัวลงไปนั่งโดยมีอึนฮยอกนั่งลงมาบนตัก



เอาแต่ใจไม่เปลี่ยนอึนฮยอกกอดรอบคอหนาไว้ บึนปากใส่สามีจอมดื้อ



วันนี้จีมินมาทำงานวันแรก ห้องทำงานของเขาจะอยู่ข้างนาย



ฉันรู้ มันเป็นห้องทำงานเก่าของผู้จัดการคนก่อน



ฝากเขาด้วยก็แล้วกัน ยังไงจีมินก็เป็นลูกชายเพื่อนคุณพ่อฉัน



ต้องพิเศษมากเลยสินะ ท่านประธานถึงต้องฝากฝังด้วยตัวเองร่างบางผละออกจากทงเฮจะลุกออกแต่ทงเฮก็รั้งร่างลงมาแล้วกอดไว้แน่นกว่าเดิม



อึนฮยอก



หึงได้มั้ยเนี่ย



ฮ่า ๆ ก็ไหนเราคุยกันเรื่องนี้แล้วไง



ไม่รู้ล่ะทงเฮส่ายหน้าเมื่ออึนฮยอกหันหน้าหนีแถมยังกอดอกเชิดหน้าอีก



นี่ เพราะนายเป็นเมียฉัน ฉันถึงได้ฝากนาย อีกอย่างนายจะได้สบายใจเพราะฉันไม่ชอบเทคแคร์ใคร นอกจากนาย



ทงเฮ



เข้าใจหรือยัง



อือ เข้าใจก็ได้อึนฮยอกหันมาโอบกอดรอบคอหนาแล้วยิ้มน้อย ๆ



เอาล่ะ นายเตรียมตัวเถอะ



อืม แต่ว่าอึนฮยอกกดจูบที่ริมฝีปากของทงเฮเบา ๆ นายห้ามหลงเสน่ห์ใครก็ตามนอกจากฉัน



หึ ช่วยทำให้ฉันหลงนายหน่อยสิ



หัวปักหัวปำแน่



ริมฝีปากอิ่มกดลงบนกลีบปากเจ้าของตัก นิ้วเรียวสอดเข้าไปใต้กลุ่มผมดำ มือหนากอดรั้งเอวบางไว้แน่นขึ้นปล่อยให้ภรรยาไล้เลียกลีบปากและขบเม้มก่อนจะเป็นฝ่ายควบคุม สอดดันเรียวลิ้นเข้าไปหยอกล้อดูดดึงจนได้ยินเสียงครางในลำคอ



ทะ ทงเฮ ไม่เอาแล้วจะไปทำงาน



นึกว่าจะได้ออกกำลังกายก่อนเข้าประชุมซะอีก



ทะลึ่ง!” อึนฮยอกรีบลุกออกจากตักของทงเฮ อีกคนไม่ได้รั้งไว้เพียงแต่หัวเราะกับท่าทางของอึนฮยอกเท่านั้น



เวลาประชุมมาถึง ทงเฮและอึนฮยอกเดินเข้าไปในห้องประชุมที่มีผู้บริหารรออยู่บางส่วนแล้ว ทงเฮนั่งลงเก้าอี้ท่านประธานอึนฮยอกนั่งถัดไปใกล้ ๆ กับเขา ไม่นานผู้บริหารก็มาพร้อมรวมถึงผู้จัดการฝ่ายการตลาดคนใหม่ด้วยที่เดินเข้ามาพร้อมกับรองประธานอย่างลียองเอ



เอาล่ะค่ะ วันนี้ดิฉันมีผู้จัดการคนใหม่มาแนะนำ นี่ฮันจีมินค่ะ จะมารับตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายการตลาดคนใหม่ลียองเอยิ้มแย้มให้กับทุกคนในที่ประชุม จีมินเดินออกมาด้านหน้าก่อนจะก้มศีรษะตามมารยาท



สวัสดีครับ ผมฮันจีมินยังไงก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ และผมสัญญาว่าจะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด



ยังหนุ่มอยู่เลยนะ ได้ยินมาว่าจบนอกด้วยเป็นลูกชายคนเดียวของท่านรัฐมนตรีฮันชายวัยกลางคนเอ่ยขึ้น



ครับ ฝากตัวด้วยนะครับจีมินเป็นเด็กอ่อนน้อม และมีรอยยิ้มสดใสอยู่เสมอ อึนฮยอกยังเผลอมองแล้วชื่นชมอยู่ในใจ



เอาล่ะค่ะ เรามาเริ่มประชุมกันดีกว่า จีมินไปนั่งข้างพี่อึนฮยอกเถอะลูก



ครับจีมินยิ้มรับและมองไปที่เก้าอี้ว่าง เขายิ้มทักทายอึนฮยอกแล้วนั่งลง ยังไม่ทันได้เอ่ยปากถามอะไรทงเฮก็เริ่มเปิดประชุมซะแล้ว



การประชุมผ่านพ้นไป อึนฮยอกเดินออกมาจากห้องประชุมจีมินก็เดินตามออกมา รอยยิ้มสดใสนั้นไม่เคยหายไปจากใบหน้าเลยหรือไงนะ



สวัสดีครับ พี่อึนฮยอก



สวัสดีครับจีมิน ไปห้องทำงานหรือยัง



ยังเลยครับ



ไปเถอะพี่จะพาไป



พี่ใจดีจัง ขอบคุณนะครับ



ท่านประธานฝากฝังไว้น่ะ



พี่ทงเฮนี่เอง งั้นรบกวนพี่อึนฮยอกด้วยนะครับจีมินก้มศีรษะให้รุ่นพี่แล้วก็ฉีกยิ้มกว้าง



สดใสแบบนี้เหมือนใครกันนะ



อึนฮยอกพาจีมินมาส่งที่ห้องทำงาน ผู้จัดการคนใหม่เดินเข้าไปนั่งลงที่เก้าอี้ตัวสวย วางมือลงบนโต๊ะทำงานตัวเงาวับ เขาไม่ใช่คนมีประสบการณ์ด้านการทำงานมากมายนัก เคยเข้าทำงานที่บริษัทใหญ่และลาออกไปเรียนต่อโทเคยฝึกงานที่บริษัทในอังกฤษอยู่บ้าง ที่ลีกรุ๊ปจึงเป็นงานที่เขาจะทำอย่างจริงจังที่แรก



ขาดเหลืออะไรบอกได้เลยนะ



ขอบคุณครับ ห้องสวยดี



คุณแม่ เอ่อ ท่านรองสั่งให้ตกแต่งใหม่น่ะ



โห คุณป้าถึงกับแต่งห้องใหม่เลยเหรอครับ เกรงใจจังจากใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มในตอนแรกกลับแปรเปลี่ยนเป็นใบหน้าเกรงใจเหมือนอย่างที่พูด



ท่านทำแล้วสบายใจน่ะ จีมินเป็นถึงลูกชายเพื่อนท่านรอง



แต่ผมมาทำงานที่นี่ ผมก็เป็นพนักงานคนหนึ่งนะครับ



งั้นก็ตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีก็พอ ไม่ต้องคิดมากเรื่องอื่นเลย ที่นี่ยินดีต้อนรับนะเรามาช่วยกันทำให้ลีกรุ๊ปเติบโตเถอะอึนฮยอกเดินเข้าไปหาคนเด็กกว่าแล้วตบไหล่เบา ๆ ด้วยรอยยิ้ม



ครับพี่อึนฮยอก ขอบคุณนะครับ ผมคงได้รบกวนพี่ช่วยชี้แนะแล้วล่ะจีมินก้มศีรษะให้คนตรงหน้าทำเอาอึนฮยอกหลุดขำเลยทีเดียว



ชี้แนะอะไรล่ะ เอาล่ะพี่ต้องไปทำงานด่วนให้ท่านประธานแล้ว มีอะไรบอกนะพี่อยู่ห้องถัดไป



ครับผมจีมินตะเบ๊ะ อึนฮยอกเลยหัวเราะน้อย ๆ ก่อนจะเดินออกมาจากห้องทำงาน



เป็นคนที่สดใสจริง ๆ แค่อึนฮยอกได้พูดคุยไม่กี่ประโยคก็ยังนึกเอ็นดูเด็กคนนี้เลย เป็นคนที่มีเสน่ห์คนหนึ่งเลยล่ะ



อึนฮยอกเดินใจลอย ๆ เข้ามาที่ห้องทำงานเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้แล้วก็ถอนใจ



เฮ้อ



มีงานด่วนให้ทำแค่นี้ถึงกับต้องถอนหายใจเลยเหรอเสียงทุ้มดังขึ้นทำเอาอึนฮยอกสะดุ้งมองไปยังต้นเสียง



ทงเฮ! นายเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่



สักพัก ถอนหายใจทำไมไม่อยากทำงานที่ฉันมอบหมายหรือไงทงเฮลุกขึ้นเดินเข้ามาหาอึนฮยอกนั่งลงตรงขอบโต๊ะก้มลงมองคนบนเก้าอี้



เปล่า ไม่มีอะไร นายล่ะมีอะไร



นี่จะเที่ยงแล้ว ไปทานข้าวกัน



แต่ก็ยังไม่เที่ยง



ฉันต้องไปข้างนอก



แต่ฉันมีงานด่วนของท่านประธาน ถ้าทำไม่เสร็จอาจจะโดนดุได้



ไม่มีอะไรด่วนไปกว่าฉันหิวแล้วล่ะทงเฮลุกขึ้นแล้วคว้าข้อมือขาวดึงให้ลุกตาม อึนฮยอกขืนตัวไว้ในตอนแรกแต่สุดท้ายก็ต้องยอมเดินตามไป



ทงเฮเอาแต่ใจเขารู้ดี



ทงเฮขับรถมาจอดที่หน้าร้าน อึนฮยอกมองดูแล้วก็ยกยิ้มก่อนจะเปิดประตูรถลงไป มันเป็นร้านราเมนที่อึนฮยอกชอบมาและมันก็เป็นที่ที่ทำให้อารมณ์ขุ่นมัวในใจของอึนฮยอกหายไป



นายอยากกินราเมนก็ไม่บอกอึนฮยอกเดินมาหยุดรอทงเฮ



นายต่างหากที่อยากกินทงเฮรั้งเอวบางเข้ามาชิดแล้วเดินเข้าไปในร้าน



ขี้ตู่ชะมัดเลยอึนฮยอกหัวเราะเมื่อทงเฮก็ชอบขี้ตู่อยู่เรื่อย



อาทิตย์หน้าฉันต้องไปพบคุณหลี่ที่ฮ่องกงทันทีที่เข้ามานั่งในร้านทงเฮก็เอ่ยบอก



อืมอึนฮยอกรับคำและตั้งใจกินราเมนตรงหน้า



วันเดียว



อือ ฉันอยู่ได้ นายไปบ่อย ฉันชินแล้วถึงจะบอกว่าชินแล้วแต่พอเอาเข้าจริง ๆ อึนฮยอกก็อยากจะร้องไห้ทุกที



สิ่งที่เคยชินคือการที่อึนฮยอกมีทงเฮข้างกายต่างหากล่ะ แม้จะไปแค่คืนเดียวก็ไม่ชินหรอก



โกหกไม่เก่งมือหนายื่นมาเช็ดริมฝีปากของอึนฮยอกให้ยกยิ้มมุมปากน้อย ๆ



ก็รู้นี่ เพราะงั้นก็รีบไปรีบกลับ เมียรออยู่บ้านห้ามเถลไถล



หึ สาวฮ่องกงเด็ดซะด้วย



หึ ก็ให้รู้ไปสิว่าใครเด็ดกว่า



ฮ่า ๆทงเฮหัวเราะชอบใจก่อนจะทานราเมนของตัวเองไป

 



หลังจากทานมื้อเที่ยงเสร็จทงเฮก็ขับรถไปยังเส้นทางที่อึนฮยอกคุ้นเคย เขาขับมาที่นี่บ่อยมากในช่วงเดือนที่ผ่านมา มันคือท่าเรือใหม่ของลีกรุ๊ป



หมวกเซฟตี้ถูกสวมให้กับอึนฮยอกก่อนจะสวมให้กับตัวเอง ทงเฮเดินไปยังส่วนที่ใกล้แล้วเสร็จ วิศวกรคุมงานก็เข้ามาต้อนรับ



สวัสดีครับคุณทงเฮ วันนี้มาถึงนี่เลยนะครับ



สวัสดีครับ มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ



ไม่มีครับ คุณอึนฮยอกก็เข้ามาดูบ่อย ๆ งานกำลังดำเนินไปอย่างราบรื่นครับ ไม่ต้องห่วง



ครับ ผมขอไปดูทางนั้นหน่อยแล้วกัน



ทงเฮเดินไปหยุดยืนอยู่ริมทะเล อีกหน่อยที่นี่ก็จะมีเรือลำใหญ่จอดเทียบท่า หลายปีมานี้เขามุ่งมั่นและพัฒนาลีกรุ๊ปให้กลายเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านการขนส่ง และตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาก็มีคนคนเดิมที่เคียงข้างกันเสมอ



ส่วนโกดังก็ใกล้เสร็จแล้วนะ นายจะแวะไปดูหรือเปล่าอึนฮยอกเอ่ยขึ้น



“…” ทงเฮไม่ได้ตอบรับเพียงแต่คว้ามือบางมากุมไว้



อะไร



เปล่า



แล้วจับมือทำไมล่ะ



กลัวเมียหายไม่ได้เหรอทงเฮยกยิ้ม หากแต่สายตาก็ยังมองตรงไปยังผืนน้ำเบื้องหน้า



ฉันจะหายไปไหนได้เล่ายิ้มเขิน ๆ ของอึนฮยอกทำให้หน้าร้อนผ่าว



หึ



ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหรือผ่านไปกี่ปี ฉันก็จะอยู่ข้างนายแบบนี้แหละอึนฮยอกกระชับมือที่อีกคนกุมไว้ให้แน่นขึ้นยกขึ้นมาแล้วยกยิ้ม



“…”



นายเองก็อย่าปล่อยมือฉันนะ



อืม



ฉันน่ะ จะจับมือนายไว้ไม่ปล่อยเลย



อืมทงเฮยกยิ้มน้อย ๆ กระชับมือและรั้งให้อึนฮยอกเข้ามาชิดกายมากขึ้น



คนสองคนยืนมองผืนน้ำอยู่แบบนั้น ไม่ว่าอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต ทุกช่วงเวลาล้วนมีความหมาย ทงเฮไม่เคยลืมว่าเขามีวันนี้ได้เพราะใคร ไม่เคยลืมว่าสิ่งต่าง ๆ ในอดีตล้วนส่งผลต่อปัจจุบันและการกระทำในปัจจุบันก็จะส่งผลต่ออนาคตเช่นกัน



ทงเฮ



หืม?”



ตั้งแต่ที่เรารู้จักกัน จนตอนนี้ก็นานแล้วเนอะ



ยังอีกนานทงเฮหันมามองเสี้ยวหน้าขาวของคนข้างกาย



อืม นายคงต้องช่วยฉันเลี้ยงหลานไปอีกนาน เฮ้อ คิดถึงโซอึนจังไม่ได้ฟัดแก้มตั้งหลายวันแล้วอยู่ ๆ อึนฮยอกก็เปลี่ยนเรื่อง



ไปหาโซอึนกัน



จริงนะ!” อึนฮยอกหันมาถามเสียงดัง ทงเฮเลยผลักหัวไปด้วยความมันเขี้ยว



ฉันโกหก



ไม่ได้นะ ห้ามโกหก



งั้นก็ไป



อึนฮยอกจุ๊บแก้มทงเฮรวดเร็วก่อนจะวิ่งออกไป ทงเฮส่ายหัวยิ้มน้อย ๆ แล้วเดินตามคนรักไปที่รถบ้าง ช่วงนี้อึนฮยอกเหมือนมีเรื่องให้คิดตลอดเวลา ทงเฮไม่ได้เข้าใจทุกอย่างแต่เขารู้ว่าถ้าจะทำให้อึนฮยอกลืมเรื่องวุ่นวายก็คือพาไปร้านอาหารที่ชอบและพาไปซึมซับความน่ารักของหลานสาวตัวน้อย



 ทงเฮพาอึนฮยอกมาที่ร้านอย่างที่บอก ทันทีที่เข้าไปในร้านก็เห็นหลานสาวตัวน้อยวิ่งเข้ามาหาด้วยรอยยิ้มสดใส



คูมน้าอึมย๊อกขา



ขา คิดถึงจังเลย โซอึนคิดถึงน้ามั้ยคะอึนฮยอกอุ้มหลานสาวขึ้นมา



คิกถึม



คิดถึงต้องทำไง



หอมแก้มเด็กน้อยหอมแก้มคุณน้าแล้วก็ยิ้มร่า อึนฮยอกเลยฉกฉวยความหอมจากแก้มนุ่มของหลานสาวบ้าง



พี่อึนฮยอกเสียงหนึ่งดังขึ้น อึนฮยอกเลยหันไปมองก่อนจะยกยิ้มแล้วเดินเข้าไปหา



เจโน่ก็อยู่นี่ด้วยเหรอเนี่ย



ครับ พี่ทงเฮทางนี้เจโน่โบกมือให้กับพี่ชายที่เดินเข้ามาในร้าน ทงเฮแปลกใจนิดหน่อยที่เห็นน้องชายที่นี่ด้วย



โดดเรียนหรือเปล่า



โห เห็นน้องเป็นคนยังไง



ตอบ



เปล่า ไม่มีเรียนแล้วเลยแวะมากินขนมแล้วก็เล่นกับโซอึน เนอะโซอึนเราเล่นกันสนุกมากเจโน่จับมือเล็กเขย่า



"ทีตัวเองโดดล่ะ" อึนฮยอกพึมพำเบา ๆ เลยโดนทงเฮมองคาดโทษ



ช่าย สนุกม้าดเล่นกะพี่เจโน่กะพี่ป๋อ



หืมพี่ป๋อเหรออึนฮยอกเลิกคิ้วแล้วหันไปมองเจโน่



อ่อ เพื่อนที่มหาลัยน่ะ นั่นไงเจโน่โบกมือให้เพื่อนที่เดินมาจากหลังร้าน



หูย เพื่อนดี อึนฮยอกมองตามแล้วก็ยกยิ้ม เด็กหนุ่มตัวสูงเดินมาหยุดข้างเจโน่ยกยิ้มน้อย ๆ และก้มศีรษะให้คนแก่กว่า



นี่อี้ป๋อครับ เพื่อนที่มหาลัยเจโน่แนะนำเพื่อนให้รู้จัก



สวัสดีครับพี่ ๆ



สวัสดี ว่าแต่น้องชายพี่ล่ะ



จีซองก็เรียนน่ะสิยะเป็นเสียงของพี่โซราที่ตอบคำถามของอึนฮยอก



นั่นสิเนอะ วันนี้จีซองก็ต้องเรียนสิเนอะ เนอะโซอึนน้าจีซองยังไม่กลับจากโรงเรียนอึนฮยอกพาหลานนั่งลงที่เก้าอี้ เด็กน้อยนั่งอยู่บนตักและพยักหน้าหงึก



เอ่อ พี่ทงเฮไว้ผมไปที่บริษัทได้มั้ยเจโน่เอ่ยถามพี่ชายที่กำลังนั่งลงข้างอึนฮยอก



ทำไมอยากไปล่ะทงเฮก้มหัวให้โซราที่ยกน้ำมาวางเสิร์ฟให้และหันมามองหน้าน้องชาย



ผมอยู่มหาลัยแล้วนะ อีกหน่อยก็ต้องไปช่วยงานที่บริษัทเลยอยากไปดูแล้วก็ทำใจ



หึ อยากไปเมื่อไหร่ก็ไป



ขอบคุณนะ



พี่ทงเฮครับเพื่อนน้องชายเอ่ยเรียก ทงเฮจึงเบนสายตามาจับจ้องใบหน้าหล่อเหลานั้น เจโน่เคยพูดถึงเพื่อนคนนี้อยู่บ้างแต่ก็ไม่เคยเจอหน้า



ว่า



ผมมีพี่เป็นไอดอลเลยนะครับ เจโน่เล่าเรื่องของพี่ให้ผมฟังเรื่อยเลย



งั้นเหรอ



ครับ บอกว่าพี่เป็นคนเก่งมาก



อวยพี่ด้วยเหรอเนี่ย” อึนฮยอกยกยิ้มและเอ่ยแซวเมื่อเจโน่ชมทงเฮให้อี้ป๋อฟัง



"ความเก่งสร้างได้" 



"วีรกรรมของพี่ก็เจ๋ง"



"เช่นอะไร"



"ความรัก" อี้ป๋อบอกด้วยรอยยิ้มน้อย ๆ อึนฮยอกที่เล่นกับโซอึนอยู่ยังต้องยิัมตาม



"นึกว่าเรื่องที่พี่ตายไปแล้วซะอีก" ทงเฮพูดขำ ๆ แต่อึนฮยอกกลับไม่ขำด้วย หันมามองคนข้างกาย



"ผมว่าเรื่องนั้นก็สุดยอดเหมือนกัน ถ้าเป็นผมก็คงไม่กล้าพอ" อี้ป๋อยิ้มน้อย ๆ เขาได้ยินเรื่องของพี่ชายเพื่อนมามากมาย ทงเฮเองก็เพิ่งรู้ว่าเขาน่ะกลายเป็นไอดอลให้เพื่อนน้องชายไปเสียแล้ว



"บางครั้งก็ไม่ต้องใช้ความกล้าหรอก ตอนนั้นพี่กลัว....กลัวมาก ๆ" ทงเฮพูดเสียงเรียบ เขาไม่เคยบอกความรู้สึกในตอนนั้นเลยสักครั้ง



เขาไม่ได้กล้าหรอก แต่เพราะเขากลัวมากเกินไปเลยตัดสินใจทำแบบนั้น...เขากลัวว่าถ้าอดีตพ่อเลี้ยงรอดไปได้ คนที่เขารักอาจจะเป็นอันตราย เขาจึงตัดสินใจจบทุกอย่างไว้กับตัวเขาเอง



"ทงเฮ" อึนฮยอกปล่อยให้โซอึนลงจากตัก เด็กน้อยวิ่งไปหาเจโน่ปีนไปนั่งตัก



"แต่ที่กลัวที่สุดตอนนั้น ฉันกลัวว่าจะไม่ได้เจอนายอีก" ทงเฮหันมากาคนรัก ระบายรอยยิ้มเพราะตอนนี้เขามีอึนฮยอกอยู่ตรงนี้



"ถ้าผมเจอคนที่รักกันมากแบบพวกพี่ก็คงจะดีนะครับ"



"อี้ป๋อ นายจะเจอคนนั้นแน่นอน" อึนฮยอกบอกกับน้องชายคนใหม่ไปแบบนั้น 



"ขอบคุณครับ ถ้าผมเจอเค้า ผมจะไม่ปล่อยไปแน่นอน"



"สาวทั้งมอคงอกหัก" เจโน่เอ่ยแซวเพื่อน



"อกหักเยยหยอ เจ็บเป่า" เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย



"ฮ่า ๆ เจ็บสิคะ อย่าไปหักอกใครเข้าล่ะเด็กน้อย" เจโน่ยีผมเด็กน้อยแล้วก็หัวเราะ



"คนที่ใช่สำหรับเรา ถ้าเจอก็รักษาไว้ เพราะเราคงไม่เจอบ่อยนักหรอกหรือทั้งชีวิตก็มีแค่เค้าคนเดียวเท่านั้น" ทงเฮบีบมือบางที่วางอยู่บนขาของเขา ยิ้มน้อย ๆ ให้กับน้องชายตรงหน้า



"ครับ ผมจะจำไว้" อี้ป๋อรับคำ 




 

 



Loading...100%
.............................................................................

ปุกาด ๆ เรากำลังรวมเล่ม ฟิคข้างห้อง ภาค 2 อยู่นะคะ ราคาน่าจะไม่ต่างจากภาคแรกเท่าไหร่ มีเล่มสเปฯ ที่เนื้อหาพิเศษมาก ๆ แต่งยากด้วย แต่กำลังพยายามค่ะ ใครที่รอ รออีกนิดน้าาา


**100%  ตัวละครมาเพิ่มแหะๆ ไม่ดราม่าหรอกจริงจริ๊ง


*50% ภาคนี้เราไม่เน้นดราม่าค่ะ เราเน้นฟิน เพราะมันคือภาคพิเศษเนอะ จำนวนตอนก็น่าจะไม่ถึง 20 ตอน เอาเป็นว่าจะเขียนเท่าที่เขียนได้นะคะ ไม่มีพล็อตใด ๆ ตายตัว ด้นสดเช่นเคยจ้าาา 


คอมเมนต์ เป็นกำลังใจจักเป็นการขอบพระคุณอย่างสูง 

#ฟิคข้างห้อง

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

43 ความคิดเห็น

  1. #40 YingThaiELF (@9813) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 14:08

    ชอบความชัดเจนของทงเฮที่เสมอต้นเสมอปลายมาตลอด ถึงจะไม่ปากหวานแต่ทุกอย่างที่ทงเฮทำ ความเปิดเผยและจริงใจ ก็ทำให้อึนฮยอกมั่นใจได้โดยไม่ต้องพูดอะไรมากมายเลย
    เพื่อนเจโน่คืออี้ป๋ออะฮือออ เพิ่มตัวละครมาแบบนี้ฟินมาก5555 หวังว่าป๋อจะเจอคนคนนั้นเร็วๆนะลูก ^^
    ขอโทษไรท์ด้วยที่หายไปนานเลย ตอนนี้กลับมาอ่านแล้วค่า
    #40
    0
  2. #21 bm814 (@nabonseon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 22:42
    เมียรออยู่ที่บ้าน รีบไปรีบกลับ ก้ามเถลไถล 555555 น่ารักก -ยูกแมวขู่แง๊วๆเลย
    #21
    0
  3. #20 2510neung (@2510neung) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 14:23

    ยัยน้องน่ารักกกกกก
    #20
    0
  4. #19 ihypha (@ihypha) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 09:20
    ไรต์กลับมาก่อนนนนน กลับมาบอกว่าเขาให้รางวัลกันยังไง!! 5555 อ่านไปก็เขินไปคันหัวใจยิบๆ มันแบบอ่านไปแล้วต้องแอบยิ้มมุมปากอ่ะ โอ๊ยยย ดีต่อใจมากๆ
    ปล. เราไว้ใจไรต์ได้ใช่มั้ยคะ ไม่ดราม่ามากเนาะ 5555 กลัวไรต์ที่สุดแล้วสำหรับเรื่องนี้ ^.,^
    #19
    0
  5. #18 YingThaiELF (@9813) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 12:02

    พอจีมินออกมานี่มีกลัวเลยอะ ไม่ใช่ไม่ไว้ใจทงเฮนะ แต่กลัวไรท์มากกว่า555 เวลาน้องหึงนี่น่ารักน่าเอ็นดูจังเลยลูก
    #18
    0
  6. #17 namfonnpf (@namfonnpf) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 11:15
    แงง น่ารักกกกกก ยัยน้องแอบหึงน้าาาาา
    #17
    0
  7. #16 2510neung (@2510neung) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 11:12

    น้องขี้หึงอ่ะ5555 พี่ทงเฮกะอึนฮยอกยังน่ารักเหมือนเดิมเลยยยยย
    #16
    0
  8. #15 Hyukjaemom (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 07:22

    น้องขี้หึงมาก555555

    #15
    0
  9. #14 bm814 (@nabonseon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 23:00
    ฮือคิดถึงมากๆเลย ชอบตอนน้องหึงมากๆ มันน่ารักน่าบีบ แล้วน้องถามว่าตัวเองน่ารักมั้ย เอ้อแม่อยากจะรีบเดินไปบอกเลยว่าหนูน่ารักที่สุดในโลกเลยคับบบ แล้วชอบตแนที่บอกว่ากล้าชมว่าคนอื่นน่ารักต่อหน้าเมียหรอ 5555 ปกติน้องจะไม่พูดตรงๆแบบนี้ น่ารักกกกกก แต่น้องเชื่อใจพี่เค้าเนาะ จีมินไม่ร้ายเนาะ 555
    #14
    0
  10. #13 Pearsss (@Pearsss) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 22:43
    น่ารักกันจังเลยยยย
    #13
    0