[SJ] Fic HaeEun : NEXT DOOR วุ่นรักนายข้างห้อง (ภาคพิเศษ)

ตอนที่ 1 : Next Door : ภาคพิเศษ 01

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 378
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    30 พ.ค. 62



Next Door : ภาคพิเศษ 01







 

อ๊ะ!”



ชู่ว



ฮือ



อย่าร้อง



อืม ๆ



ถ้าโซอึนตื่นมาเห็นเรากำลังทำกิจกรรมเข้าจังหวะกัน คงไม่ดีแน่ นายว่ามั้ย



อ๊ะ ก็แล้วทำไมต้องมาทำในห้องนี้เล่าอึนฮยอกพยายามจะพูดให้เบาที่สุด แต่ก็อยากตะโกนใส่หน้าทงเฮมาก


ทำบ้าอะไรของเขา มาทำเรื่องอย่างว่าในห้องที่มีหลานสาวนอนหลับปุ๋ยอยู่ อึนฮยอกอยากจะบ้าตาย เพราะโซอึนติดอึนฮยอกมากร้องอยากมานอนกับน้าชายจนพี่โซราต้องยอมแล้วก็เอามาส่งให้เมื่อกลางวัน



เพราะร้องไห้เยอะไปจึงหลับปุ๋ยไปแบบนี้ แต่ไอ้คนหื่นที่ไม่ยอมฟังอะไรเข้ามาที่ห้องของหลาน สะกิดอึนฮยอกที่นอนหลับข้างหลานสาวตัวน้อยให้ตื่น พอลืมตาขึ้นทงเฮก็ปิดปากจูบแล้วเล้าโลมจนอึนฮยอกอ่อนปวกเปียกไปไม่เป็น



และตอนนี้ทงเฮก็กำลังรังแกอึนฮยอกอยู่บนเตียง เตียงที่มีหลานสาวตัวน้อยหลับสบาย



ทงเฮกดกระแทกความต้องการเข้าไปในช่องทางของอึนฮยอกแรง ๆ มือบางปิดปากตัวเองแน่นคอยมองดูหลานสาวกลัวว่าจะตื่นขึ้นมา



ทงเฮกระตุกยิ้มเมื่อเห็นอึนฮยอกกำลังเป็นกังวล เพราะตัวเขาชอบความตื่นเต้นซะด้วยสิ ทงเฮกระแทกจนเสียงดังและปลดปล่อยความต้องการเข้าไปในช่องทางจนอึนฮยอกร้อนไปหมด หอบหายใจเหนื่อย เหนื่อยที่ต้องกลั้นเสียงร้อง เหนื่อยที่ต้องนอนให้ทงเฮกดกระแทกจนพอใจ



บ้าที่สุดเลย!



ทงเฮลูบผมอึนฮยอกเบา ๆ และกดจูบที่หน้าผากก่อนจะดึงให้อีกคนลุกขึ้นพาให้ออกไปจากห้อง อึนฮยอกอาบน้ำล้างเอาคราบความเอาแต่ใจของทงเฮออกไปพอเสร็จก็เบ้ปากใส่คนที่นอนอยู่บนเตียงสบายอารมณ์



นายนี่มันจริง ๆ เลย



โซอึนไม่ตื่นซะหน่อย



ก็แล้วถ้าตื่นล่ะ หลานยังเด็กนะทงเฮ เฮ้อ ฉันไม่คุยกับนายแล้ว นอนคนเดียวไปเลยอึนฮยอกว่าจบก็เดินออกมาจากห้อง ทงเฮไหวไหล่น้อย ๆ แล้วก็หัวเราะออกมา



อึนฮยอกล็อกประตูห้องแล้วก็ค่อย ๆ ขึ้นเตียงนอนลงข้างหลานสาวที่ยังหลับฝันหวาน โซอึนเป็นเด็กน่ารักแต่ก็มีความเอาแต่ใจตามประสาเด็ก อย่างช่วงนี้ที่ตัวติดอึนฮยอกจนไม่ไปไหน พรุ่งนี้ก็คงต้องพาไปที่บริษัทด้วย พาไปให้รู้ว่าที่นั่นไม่ได้สนุกเลยสักนิด



ถ้าโรงเรียนเปิดภาคเรียนก็คงจะติดเพื่อนมากกว่าติดน้าชายอย่างเขาแล้วล่ะ อึนฮยอกจูบเบา ๆ ที่แก้มนุ่มแล้วก็ขยับลงนอน เขาเองก็เพลีย ๆ ไหนจะหน้าที่ที่บริษัท หน้าที่ของภรรยาคุณประธานแสนเอาแต่ใจอีก



แต่อึนฮยอกก็ไม่อยากจะให้บกพร่องสักหน้าที่ เขาอยากจะทำให้ดีที่สุด

 


ทงเฮตื่นขึ้นมาและพบว่าอึนฮยอกกำลังยืนแต่งตัวอยู่ที่หน้ากระจก เขาลุกขึ้นนั่งเสยผมยุ่ง ๆ ขึ้นไปมองภรรยาแล้วก็ยกยิ้มน้อย ๆ



จะพาโซอึนไปด้วยจริง ๆ งั้นเหรอทงเฮเอ่ยถามพลางลุกจากเตียงแล้วเดินเข้ามาสวมกอดคนตัวเล็กจากด้านหลัง



อือ ก็โซอึนอยากไป นายก็อนุญาตแล้วด้วยถ้าเปลี่ยนใจตอนนี้มีหวังโซอึนร้องไห้จ้าแน่ ๆ



ก็ไม่เปลี่ยนใจ แต่หลานจะเบื่อเอา



ฉันเตรียมของเล่นไว้แล้ว นายไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวฉันจะไปปลุกโซอึนอึนฮยอกติดกระดุมเสื้อเม็ดสุดท้ายแล้วก็ผละออกจากทงเฮ



อืมทงเฮรับคำและกดริมฝีปากที่ข้างแก้มขาวของอึนฮยอกก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป



เด็กน้อยดูตื่นเต้นที่ได้มาบริษัทกับคุณน้าทั้งสอง ทันทีที่ลงจากรถและเดินเข้าไปด้านใน สายตาต่างจับจ้องมองมาที่เด็กผู้หญิงน่ารักแก้มยุ้ย ถักผมเปียแกละเดินอยู่ตรงกลางระหว่างทงเฮและอึนฮยอกมีมือจับไว้ทั้งสองข้าง ทงเฮถอนใจเพราะเขารู้สึกเหมือนพ่อลูกอ่อนยังไงก็ไม่รู้ ส่วนอึนฮยอกก็ยังยิ้มทักทายทุกคนอย่างเป็นกันเองเหมือนเช่นเคย



น่ารักจังเลย น้องชื่ออะไรเหรอคะพนักงานสาวเข้ามาเอ่ยถาม



สวัสดีแล้วก็บอกพี่เค้าสิคะว่าหนูชื่ออะไรอึนฮยอกย่อตัวลงก้มบอกหลานสาว



สวัสดีค่ะ หนูชื่อโซอึนค่าเสียงสดใสของเด็กน้อยทำให้พนักงานยิ้มกว้างกว่าเดิม และคนอื่น ๆ ก็เข้ามาเพื่อพูดคุยกับเด็กน้อยด้วยความเอ็นดู



เดี๋ยวนายพาโซอึนไปที่ห้องนายก็แล้วกัน ฉันไปคุยงานก่อนทงเฮบอกกับอึนฮยอก อีกคนพยักหน้าทงเฮจึงเดินไปที่ลิฟต์



โซอึนกี่ขวบแล้วคะ



ฉามขวบค่า



หูยเก่งจังเลย สามขวบแล้ว



น้องเหมือนคุณอึนฮยอกเลยนะคะอยู่ ๆ พนักงานคนหนึ่งก็เอ่ยขึ้น อึนฮยอกได้ฟังก็ตกใจน้อย ๆ แล้วยิ้ม ก็แค่เจอหลานสาววันนี้แป๊บเดียวถึงกับบอกว่าเหมือนเขานี่นะ



งั้นเหรอครับ



คูมน้าอึมย๊อกเหมือนหนูเหรอคะโซอึนจับแขนเสื้อน้าชายกระตุกดึงและเงยหน้ามอง



ก็เราเป็นน้าหลานกันนี่คะก็ต้องเหมือนกันแหละ เราไปที่ห้องกันดีกว่าเนอะ คุณน้าต้องทำงานแล้ว



เดี๋ยวพวกเราถือของไปส่งที่ห้องค่ะพนักงานอาสาช่วยถือของเล่นให้



ขอบคุณครับ แต่ไม่เป็นไรผมกับโซอึนถือไปเองดีกว่า ทุกคนทำงานเถอะครับเดี๋ยวท่านประธานจะดุเอา



อ่า ก็ได้ค่ะ ไว้เจอกันนะคะโซอึน



ค่าเด็กน้อยยกมือบ๊ายบายพี่ ๆ ด้วยรอยยิ้มน่ารักแล้วก็เดินตามน้าชายเข้าไปในลิฟต์



เรามาทำข้อตกลงกันอีกครั้งดีกว่า จำได้มั้ยคะว่าน้าบอกว่าไงถ้ามาที่ทำงานด้วยอึนฮยอกนั่งลงตรงหน้าหลานสาว จับไหล่ทั้งสองข้างแล้วมองใบหน้าน่ารัก



ห้ามดื้อ ห้ามโซน ห้ามงอแง หนูจำได้



เก่งมากค่ะ เพราะถ้าหนูดื้อ หนูซนแล้วก็งอแง คุณน้าทงเฮก็จะดุนะคะแล้วก็อาจจะไม่ได้มาเล่นที่นี่กับน้าอีก



งือ หนูม่ายชอบคูมน้าตงเฮดุ



เพราะงั้นโซอึนก็ต้องทำตัวน่ารัก ๆ นะคะ คุณน้าทงเฮจะได้ไม่ดุเนอะ



ค่า หนูน่ารักคูมน้าตงเฮม่ายดุ



ดีมากค่ะ เอาล่ะพอเราออกจากลิฟต์เจอพวกพี่ ๆ ต้องสวัสดีสวย ๆ นะคะ



ค่ะอึนฮยอกลูบหัวหลานสาวแล้วก็จูงมือเดินออกมาจากลิฟต์ ทันทีที่พนักงานเห็นเด็กหญิงตัวน้อยหน้าตาน่าเอ็นดูต่างก็เข้ามาหวังจะเล่นด้วย



โซอึนสวัสดีพี่ ๆ ทุกคนคุยและตอบคำถามของทุกคนจนทุกคนหลงรักในทันที อึนฮยอกพาหลานสาวเข้ามาที่ห้อง วางกะเป๋าของเล่นลงตรงโซฟาเด็กหญิงปีนขึ้นไปนั่งบนโซฟานุ่มแล้วก็รื้อของเล่นออกมาจากกระเป๋า มีสมุดวาดเขียน ดินสอสีด้วย



อึนฮยอกมองดูแล้วก็ยกยิ้ม เขานั่งลงที่พรมแล้วก็เรียกให้หลานสาวลงมานั่งตัก โซอึนมองน้าชายแล้วก็ปีนลงจากโซฟามานั่งแหมะที่ตัก อึนฮยอกจึงหยิบสมุดระบายสีมากางแล้วก็ให้หลานสาวระบาย



เดี๋ยวโซอึนระบายสีสวย ๆ นะคะ น้าจะไปนั่งทำงานตรงนั้น



หนูก็ทามงาน ระบายสีฉวย ๆเด็กน้อยเงยหน้าขึ้นมาบอกคุณน้าของเธอ



เก่งมากค่ะ เราทำงานกันเนอะ



ค่า



อึนฮยอกอุ้มหลานสาวนั่งลงบนหมอนนุ่มแล้วก็วางมือลงบนหัวกลม ๆ ก่อนจะเดินไปที่โต๊ะทำงานมองดูหลานสาวเป็นระยะ ๆ



ก๊อก ก๊อก ก๊อก



เข้ามาได้เลยครับอึนฮยอกเอ่ยบอก เขามองไปที่คนที่เปิดประตูเข้ามาก็ต้องเดินออกมาแล้วก้มศีรษะให้



ได้ข่าวว่าวันนี้มีเด็กมาทำงานด้วย



ครับคุณแม่ โซอึนคะ สวัสดีคุณย่าเร็วค่ะอึนฮยอกหันไปบอกหลานสาว



สวัสดีค่ะคูมย่าโซอึนยิ้มสดใสให้กับหญิงใจดีที่เธอรู้จัก ลียองเอเดินเข้าไปนั่งบนโซฟาแล้วก็ลูบศีรษะเด็กหญิงด้วยความเอ็นดู



น่ารักจริง ๆ เลย



คูมย่าขา ระบายสีกาน



ย่าระบายได้เหรอจ้ะ



ได้ค่า หนูให้ฉีจมปูเลยมือน้อย ๆ หยิบสีชมพูส่งให้คุณย่า อึนฮยอกเดินเข้ามาแล้วนั่งลงข้างหลานสาว



ผมพาโซอึนมาด้วยแบบนี้คุณแม่ไม่ว่าอะไรใช่มั้ยครับ



ไม่หรอกจ้ะ โซอึนเป็นเด็กว่าง่าย พามาบ่อย ๆ ก็ได้แม่อยากเล่นกับหลาน



ขอบคุณนะครับอึนฮยอกยิ้มรับแล้วก็ลุกออกไปทำงานของตัวเอง ในขณะที่ตอนนี้คุณแม่ของทงเฮกำลังนั่งคุยเล่นกับหลาน



ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมงคุณแม่ก็ขอตัวออกไป โซอึนเดินถือสมุดระบายสีมาหาอึนฮยอก มือน้อยสะกิดน้าชายที่กำลังอ่านรายงานอยู่



คูมน้าอึมย๊อกขา



ว่าไงคะ



เสร็จแล้ว ฉวยมั้ย



ว้าว สวยมากเลย น้าให้ดาวเอามั้ยคะ เอากี่ดาวดีคะอึนฮยอกอุ้มหลานสาวขึ้นมานั่งบนตักแล้วก็จับปากกาจรดที่สมุด ตรงรูปเจ้าหญิงที่โซอึนระบายเสร็จ



ฉามดาวเลยนิ้วน้อย ๆ ชูออกมาสามนิ้วอย่างที่บอก



ได้ค่ะ นี่เลยอึนฮยอกวาดดาวลงไปสามดาวแล้วก็กดจมูกหอมแก้มให้รางวัลเด็กดี



เย้ หนูไปเล่นต่อก่อนนะเด็กน้อยดิ้นลงจากตัก อึนฮยอกจึงปล่อยให้หลานไปเล่นของเล่นที่เตรียมมา



ถ้าหิวหรือง่วงบอกน้านะคะ



ค่า



อึนฮยอกนั่งทำงานไปเพลิน ๆ เพราะโซอึนไม่ได้ยุ่งวุ่นวายอะไร คอยหันมองหลานตัวน้อยที่นั่งต่อเลโก้เป็นรูปร่างต่าง ๆ



แกร๊ก



อึนฮยอกเงยหน้าจากงานมองไปที่ประตูและพบว่าเป็นทงเฮที่เปิดเข้ามา ส่ายหน้าน้อย ๆ แล้วทำงานต่อไป



คูมน้าตงเฮขาเสียงสดใสเอ่ยเรียกผู้มาใหม่



ว่าไงทงเฮเดินไปทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวยาว ก้มมองเด็กน้อยที่กำลังเล่นสนุก



เล่นกาน



นายไม่ทำงานหรือไงอึนฮยอกเดินมานั่งลงข้างกัน มือก็หยิบตัวต่อมาประกอบช่วยหลาน



คิดถึงเมียเลยแวะมาหา ไม่ได้เหรอทงเฮโอบไหล่เล็กแล้วดึงรั้งอึนฮยอกเข้ามากดจมูกขโมยความหอมจากแก้มขาว อึนฮยอกตกใจเลยถองศอกเข้าให้ ทงเฮเลยชักสีหน้า



โซอึนก็อยู่นะ



โซอึนเห็นมั้ยว่าเมื่อกี้น้าทำอะไรน้าอึนฮยอกทงเฮถามเด็กน้อยที่กำลังสนใจของเล่น



ม่าย ทามรายคะ



ทำแบบนี้ไงคะทงเฮอุ้มร่างเล็กขึ้นมานั่งบนตักแล้วหอมแก้มของเด็กหญิง



ฮ่า ๆ จักจี้โซอึนหัวเราะเสียงใส อึนฮยอกเลยตีไหล่ทงเฮ แบบนี้โซอึนก็รู้หมดสิว่าทงเฮแอบหอมแก้มเขาน่ะ



หิวรึยังครับ ไปกินข้าวกันทงเฮถามเด็กในอ้อมกอด



เหมือนจาหิว ๆ คูมท้องจาร้อง



ฮ่า ๆ งั้นไปกินข้าวกัน โซอึนอยากกินอะไรทงเฮอุ้มหลานสาวลุกขึ้น แล้วก็เดินออกไปจากห้อง อึนฮยอกลุกตามมองตามแล้วก็ส่ายหัวน้อย ๆ



ปากร้ายใจดี ทีตอนแรกทำเป็นบ่นนู่นนี่นั่น ทีตอนนี้มาทำพูดดี น่าหมั่นไส้ที่สุด



หนูอยากกินหนม



ต้องทานข้าวก่อนแล้วถึงจะทานขนมได้นะรู้มั้ย น้าอึนฮยอกไม่ได้สอนเหรอ



ย๊าส์!” อึนฮยอกเดินตามมาแล้วตีไหล่ทงเฮ



น้าอึนฮยอกทำร้ายร่างกายน้าด้วย แบบนี้ไม่ดีหนูจำไม่นะโซอึน



น้าตงเฮเจ็บมั้ยโซอึนลูบไหล่น้าเขยแล้วก็เป่าให้ อึนฮยอกเลยงอนแล้วเดินไปที่ลิฟต์ก่อน



ไว้เข้าไปในลิฟต์โซอึนหอมแก้มน้าอึนฮยอกง้อแทนน้าด้วยนะครับ



ง้อหย๋อ



ใช่ครับ ต้องหอมแก้มแล้วจะหาย



หอมแก้มโซอึนหัวเราะคิกคักกับทงเฮ จนเดินมาที่ลิฟต์อึนฮยอกเดินเข้าไปและทั้งสองคนก็ตามเข้าไป ทันทีที่เข้ามาในลิฟต์ ทงเฮก็ขยับไปยืนข้าง ๆ อึนฮยอก พยักหน้าให้โซอึน เด็กน้อยเลยหอมแก้มน้าชายตัวเองซะ



โซอึน



หายงอนน้าตงเฮนะคะ



เชื่อเค้าเลยอึนฮยอกมองทงเฮที่ทำหน้านิ่งแล้วก็หัวเราะออกมา ใช้หลานมาง้อแทนแบบนี้เพราะรู้ว่าเขาต้องใจอ่อนสินะ



แก้มน้าอึนฮยอกหอมมั้ยทงเฮกระซิบถามหลานสาวแต่มันดังพอให้อึนฮยอกได้ยิน



หอม



งั้นน้าหอมบ้างได้มั้ย



หอมได้เด็กหญิงหัวเราะคิกคัก



ไม่ให้หอม น้าต้องหอมโซอึนคืนต่างหาก มาแอบหอมแก้มน้าได้ไง ไหนเอียงแก้มมาเลยนะคะอึนฮยอกบึนปากใส่ทงเฮแล้วก็ขยับเข้ามาหาหลานสาว



กะได้ แก้มหนูหอมม้าด



ต้องพิสูจน์อึนฮยอกยื่นหน้าเข้าไปแต่ทงเฮกลับขยับหมุนตัวแล้วเอียงแก้มให้อึนฮยอกเสียเอง



คิก ๆ



แกล้งอะอึนฮยอกชักสีหน้าใส่ทงเฮคนเจ้าเล่ห์ และพอดีกับที่ประตูลิฟต์เปิดออก เลยรีบเดินออกไป



ทงเฮหันมาหัวเราะกับโซอึนแล้วก็ตามออกไป พวกเขาเลือกมาทานข้าวที่แคนทีนเพราะทงเฮมีประชุมช่วงบ่าย อึนฮยอกถือถาดมาวางให้โซอึนเป็นอาหารไม่เผ็ด ส่วนของตัวเองทงเฮเป็นคนถือมาให้



เด็กน้อยมองไปรอบ ๆ แล้วก็เอาแต่ถามหาขนม เด็กดีครึ่งวันเลยเริ่มงอแงเมื่ออึนฮยอกบอกให้ทานข้าวก่อน



เหมือนพ่อแม่ลูกเลยนะคะ น่ารักจังพนักงานสาวเดินผ่านมาและเอ่ยบอกก่อนจะเดินจากไป ทิ้งให้อึนฮยอกยิ้มเขินหลบสายตาของทงเฮ



โซอึนทานผักด้วยค่ะอึนฮยอกหันมาบอกหลานสาวที่เขี่ยผักออก แต่จริง ๆ ก็แค่จะทำเป็นไม่สนใจสายตาของคนตรงข้ามมากกว่า



หนูม่ายชอบ มันโขมเด็กน้อยเริ่มเบ้ปาก



กินผักจะได้แข็งแรงไงคะ เด็กดีต้องกินผักนะ มาน้าป้อนอึนฮยอกตักข้าวเตรียมจะป้อนหลานสาว โซอึนส่ายหน้าแล้วมองมาที่ทงเฮขอความช่วยเหลือ



โซอึน ถ้าไม่กินผักน้าไม่ให้กินขนมนะทงเฮมองหลานสาวนิ่ง ๆ ไม่มีแววล้อเล่นเหมือนก่อนหน้าทำให้โซอึนต้องยอมรับ



กินนิดเดียวได้มั้ยคะ



ได้ครับ กินวันละนิดก็ได้ไว้หนูโตกว่านี้ค่อยทานเยอะขึ้นมือหนาเอื้อมมาลูบหัวกลม ๆ แล้วก็ยักคิ้วให้อึนฮยอก



มาน้าป้อนนะคะอึนฮยอกป้อนข้าวหลานแล้วก็ลูบหัวหลานสาวด้วยรอยยิ้ม พอจะทานของตัวเองก็พบว่าทงเฮกำลังยื่นมือมาจ่อช้อนที่ปากของอึนฮยอกแล้ว



คิก ป้อนกาน คูมน้าอึมย๊อกหม่ำ ๆ อาหย่อย



ค่ะอึนฮยอกรับคำหลานแล้วก็กินที่ทงเฮป้อน ก่อนจะมองไปรอบ ๆ  ถึงทุกคนจะรู้ถึงความสัมพันธ์แล้ว แต่ก็ไม่ชินสายตาที่มองมาเสียที



อึนฮยอก



อะไรอึนฮยอกก้มหน้าตักข้าวแล้วก็หันไปป้อนโซอึน



มีความสุขน่ะ



“…” อึนฮยอกเงยหน้ามามองสบตากับทงเฮ



มันนานแล้วนะ นานจนเป็นน้าของหลานสาวแล้ว



อารมณ์ไหนของนายเนี่ย



แค่อยากบอกว่าที่ผ่านมา ฉันมีความสุข



อืม ฉันก็มีความสุข



ไม่ว่าใครจะมองเรายังไง ฉันไม่สนสายตาพวกนั้นหรอก ฉันสนแค่นาย สนแค่คนที่รักและเข้าใจเราทงเฮพูดจบก็ตักข้าวกิน



อึนฮยอกพยักหน้าน้อย ๆ ยิ้มเขิน ๆ แล้วก็ป้อนข้าวให้หลานและทานของตัวเองไป ทงเฮยิ้มและเช็ดปากให้หลานสาว เป็นมื้ออาหารที่เรียบง่ายท่ามกลางบรรยากาศธรรมดาแต่มันทำให้ทงเฮมีแรงจะทำอะไรอีกตั้งมากมายเพื่อให้คนที่เขารักมีความสุข



หนูอิ่มแล้ว จากินหนม คูมน้าตงเฮ หนม ๆ



ครับ เดี๋ยวไปซื้อให้นะ นั่งเป็นเพื่อนน้าอึนฮยอกก่อนนะ



ค่า หนม ๆเด็กน้อยตบมือชอบใจ



อึนฮยอกมองตามแผ่นหลังกว้างแล้วก็ยิ้มออกมา ผู้ชายคนนี้ทำให้หัวใจของเขาพองโตได้เสมอ แม้จะทะเลาะกันบ้าง งอนกัน งี่เง่าบ้างแต่ก็ไม่เคยจะหายไป



อึนฮยอกไม่กล้าจะคิดถึงวันที่ไม่มีทงเฮเลยไม่กล้าคิดจริง ๆ เพราะเขารู้ดีว่าทงเฮจะไม่มีวันทิ้งเขาไปไหนอีกแล้ว



ไม่อีกแล้ว



น้าอึมย๊อกขา คูมแม่โทรมาโซอึนสะกิดแขนคุณน้าที่นั่งเหม่อให้รับสายแม่ของเธอ



อ่อ พี่โซรา ว่าไงครับ อ่อ คุยกับโซอึนนะ โซอึนแม่จะคุยด้วยเดี๋ยวเปิดกล้องแป๊บ



คูมแม่ขา



(เป็นเด็กดีหรือเปล่า ถ้าดื้อแม่จะให้พ่อไปรับกลับนะ)



ม่าย ๆ หนูม่ายดื้อ หนูเด็กดี น้าตงเฮเลยซื้อหนมให้ด้วย



(โอเค ต้องเป็นเด็กดีกับน้าทงเฮให้มาก ๆ นะคะ เชื่อฟังน้าอึนฮยอกด้วย แม่คิดถึงหนูนะ รักลูก)



คิกถึมคูมแม่ รักที่สุดเลยเด็กน้อยยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ใส่มือถือที่แสดงรูปของคนเป็นแม่ อึนฮยอกหัวเราะแล้วก็รับถ้วยไอศกรีมมากจากทงเฮ



พี่ไม่ต้องห่วงนะ โซอึนไม่ดื้อหรอก ไว้อีกสักวันสองวันค่อยมารับก็ได้



(ขอบใจ ถ้าไม่ไหวบอกนะพี่เกรงใจสามีเธออะ)



ไม่ต้องเกรงใจครับพี่โซรา ผมยินดี มีโซอึนอยู่ด้วยแบบนี้ก็สนุกไปอีกแบบ รู้สึกเหมือนเป็นครอบครัวมากขึ้น



ทงเฮ



(ขอบคุณนะทงเฮ ฝากอบรมยัยหนูด้วย ถ้าดื้อก็สั่งสอนได้ ไม่ต้องตามใจมาก)



ครับพี่โซรา



(โซอึน บ๊ายบายแม่หน่อย)



บ๊ายบาย



อึนฮยอกเก็บมือถือแล้วก็หันมองทงเฮ ยิ้มที่ทงเฮไม่อึดอัดที่เอาหลานมาอยู่ด้วย



ขอบคุณนะ



อืม กินเถอะ เดี๋ยวละลายทงเฮตักไอศกรีมรสมอคค่ามาทานไปเงียบ ๆ มองดูน้าหลานที่มีความสุขกับไอศกรีมตรงหน้า



แบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะแค่ได้มองดูก็ทำให้ยิ้มแล้ว




……………………………………………………………….


 

คูมน้าตงเฮขา ตื่น ๆ สายแล้วค่าเสียงเล็ก ๆ ร้องดังอยู่ข้างหูของทงเฮ คนหลับยกหมอนมาปิดหูตัวเองหมุนตัวหนี วันนี้เป็นวันหยุดของเขานะ และยังไม่มีแพลนไปไหนตอนเช้าเลยด้วยซ้ำ ทงเฮอยากจะนอนตื่นสาย ๆ ดูบ้างในวันพักผ่อนแบบนี้



โซอึนขึ้นไปบนเตียงเลยค่ะ จัดการให้ตื่นเลยนะ



“…” ทงเฮรู้แล้วล่ะว่าใครคือต้นเหตุ



ตื่น ๆ คูมน้าตงเฮตื่นสาย หนูหิวแล้วแรงเขย่าแสนเบาที่แขนของทงเฮแทบไม่รู้สึก และตามมาด้วยที่นอนยุบยวบก่อนจะรู้สึกถึงแรงถาโถมที่ทิ้งตัวลงมา



โซอึนทงเฮลืมตาขึ้นมามองหลานสาวตัวน้อยที่โถมตัวลงมาทับเขาไว้



คิก ๆ



น้าจะนอนทงเฮกอดเด็กหญิงไว้แนบอก



อะ น้าอึมย๊อกช่วยโด้ย



ฮ่า ๆ ทงเฮอย่าแกล้งหลาน



หลานแกล้งฉันก่อนทงเฮคลายวงแขนปล่อยให้หลานสาวตัวแสบเป็นอิสระ อึนฮยอกเข้ามาอุ้มหลานไปแล้วก็กดจมูกหอมแก้มนุ่ม



หายใจม่ายออกเยยเด็กน้อยฟ้อง



คุณน้าทงเฮกอดหนูแน่นเลยเหรอคะ



ช่าย



เอาล่ะ คุณน้าตื่นแล้วเราก็ไปรอข้างนอกดีกว่า แล้วเราไปสวนสนุกกัน



เดี๋ยวนะทงเฮดีดตัวลุกขึ้นนั่งเมื่อได้ยินภรรยาพูดถึงสวนสนุก



ไปอาบน้ำได้แล้ว วันนี้เราต้องพาโซอึนไปสวนสนุกนะอึนฮยอกยิ้มตาหยีแล้วก็เดินอุ้มหลานออกมาจากห้องนอน ปล่อยทงเฮหัวเสียอยู่คนเดียว



เหอะทงเฮแค่นหัวเราะแต่ก็ยอมลุกจากเตียง เดินเข้าห้องน้ำไป



เขาจำได้ว่าเคยรับปากกับหลานไว้ว่าจะพาไปเที่ยวสวนสนุกและวันนี้ก็เป็นหยุดที่โซอึนมาอยู่ด้วย แต่เขาก็แค่อยากจะนอนต่ออีกนิด พอเจอหลานมาปลุกแบบนี้ก็นอนต่อไม่ได้แล้วล่ะ



ทงเฮอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดลำลองสบาย ๆ เดินหัวยุ่ง ๆ ออกมาจากห้อง อึนฮยอกที่กำลังป้อนมื้อเช้าให้โซอึนอยู่หันมองแล้วก็ส่ายหน้า



มาทานมื้อเช้าได้แล้วคุณสามี



หึทงเฮยกยิ้มแล้วเลื่อนเก้าอี้นั่งลงข้างหลานสาวตัวน้อย วางมือลงบนหัวกลม ๆ ด้วยความเอ็นดู



หนูอยากกินตาแฟโซอึนเอื้อมมือจะคว้าถ้วยกาแฟของทงเฮ แต่อึนฮยอกก็จับมือไว้เสียก่อน



ไม่ได้ค่ะ นี่ของคนโต หนูยังเด็กอยู่ยังกินไม่ได้นะคะ



หนูโตแล้ว



ตัวนิดเดียวเองค่ะ โตที่ไหนอึนฮยอกส่ายหน้าแล้วเลื่อนถ้วยกาแฟให้ทงเฮ



ตัวโตแล้วเด็กน้อยเถียง



โซอึน ไม่เอาค่ะ



โซอึนอยากกินเหรองั้นน้าให้ชิมก่อนทงเฮใช้ช้อนเล็กตักกาแฟสีดำกลิ่นหอมขึ้นมาเป่าเบา ๆ



ทงเฮ นายจะบ้าเหรออึนฮยอกค้านการกระทำของสามี



เย้ หนูจิม ๆเด็กน้อยดีใจใหญ่ที่จะได้ลองลิ้มกาแฟของคนโต



เด็กอยากรู้อยากเห็นเดี๋ยวลองก็รู้ มาครับทงเฮบอกแล้วยื่นช้อนป้อนกาแฟให้หลานสาว โซอึนแตะปลายช้อนน้อย ๆ และทันทีที่ลิ้นเล็กแตะชิมรสชาติที่อยากลองก็ต้องเบ้หน้า



โขม ฮือ ม่ายอาย่อยเลย



ก็บอกแล้วว่าของคนโตนี่คะ ดื่มน้ำก่อนค่ะโซอึนอึนฮยอกรีบหยิบแก้วน้ำเปล่าจ่อหลอดที่ปากเล็กทันที



โขม หนูม่ายกินโซอึนส่ายหัวไปมา ทงเฮเลยหัวเราะออกมา



ฮ่า ๆ



ทงเฮแกล้งหลาน



พอรู้ว่ามันไม่อร่อย โซอึนก็จะไม่อยากกินมันอีกไงทงเฮทำลอยหน้าแล้วทานมื้อเช้าของตัวเองไป อึนฮยอกส่ายหน้าแล้วก็ป้อนไส้กรอกให้หลานสาว



มื้อเช้าจบลงไป ทงเฮอุ้มโซอึนส่วนอึนฮยอกถือกระเป๋าเป้ตามออกมา ทั้งสามคนกำลังจะไปสวนสนุกล่ะ ตอนแรกอึนฮยอกโทรชวนเยซองกับเรียวอุคไปด้วยแต่ฝ่ายนั้นติดธุระต้องไปต่างจังหวัด



หลังจากที่มาถึงสวนสนุก ทงเฮอุ้มหลานสาวตัวน้อยมายืนรอเพื่อขึ้น Shuttle Bus เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุดคนจึงมากพอสมควร และแน่นอนว่าทงเฮไม่ชอบที่ที่คนเยอะแบบนี้แต่อึนฮยอกก็หันมายิ้มและส่งหลอดน้ำจ่อที่ริมฝีปากให้ทงเฮ



ฉันลืมเอาหมวกมาอะ ไว้ไปซื้อข้างในให้โซอึนแล้วกันเนอะ



อืมทงเฮตอบรับ



รถมาแล้ว ขึ้น ๆโซอึนชี้มือไปที่ซัตเติ้ลบัสที่วิ่งมาจอดและผู้คนก็พากันขึ้น ทงเฮอุ้มหลานไว้แล้วแทรกตัวขึ้นไปอึนฮยอกก็เดินตามมาติด ๆ ดีที่ขึ้นไวทงเฮจึงให้อึนฮยอกนั่งลงมีหลานนั่งบนตักส่วนตัวเขายืนอยู่ข้าง ๆ ที่นั่ง รถวิ่งมาราวสิบนาทีก็ถึงที่หมาย



คนเยอะชะมัดพอเดินมายืนมองจุดซื้อตั๋วทงเฮก็เริ่มบ่น



งั้นฉันไปต่อแถวเอง นายรออยู่นี่แหละอึนฮยอกบอกพร้อมยัดขวดน้ำใส่มือทงเฮ



“นายรออยู่นี่แหละทงเฮคว้ามือขาวไว้แล้วคืนขวดน้ำ เดินเข้าไปต่อแถว อึนฮยอกมองตามแผ่นหลังนั้นแล้วก็ยิ้ม จึงพาโซอึนมานั่งรอ



เมื่อได้ตั๋วก็ได้เวลาพาหลานสาวไปตื่นตาตื่นใจกับเครื่องเล่นมากมาย โซอึนชี้มือและร้องด้วยความดีใจตามประสาเด็ก อึนฮยอกแวะที่ร้านขายของที่ระลึกเลือกซื้อหมวกให้กับโซอึน ทงเฮก็เลยซื้อให้อึนฮยอกบ้าง



คูมน้าอึมย๊อก นู้น ๆ ลอยได้ด้วย หนูอยากลอยโซอึนชี้มือไปยังกระเช้าลอยฟ้า



สูงนะ หนูกล้านั่งเหรออึนฮยอกย่อตัวลงถามหลานสาวตัวน้อย



กล้า หนูเก่ง



ขี้โม้ งั้นไปค่ะ ทงเฮไปกัน



อืมทงเฮรับคำและจับมือหลานสาวไว้ข้างหนึ่ง



เย้!”



โซอึนตื่นเต้นกับการนั่งกระเช้าลอยฟ้าเพราะเป็นแบบเปิด อึนฮยอกและทงเฮนั่งขนาบข้างไว้ โซอึนดูจะตื่นเต้นมากกว่าตื่นกลัว นั่นทำให้ทงเฮชอบใจหลานสาว เด็กคนนี้ไม่กลัวอะไรเลยด้วยซ้ำแม้แต่การขึ้นกระเช้าลอยฟ้าครั้งแรก



นั่งนิ่ง ๆ นะคะเดี๋ยวตกอึนฮยอกบอกเด็กน้อยและโซอึนก็เชื่อฟัง



ค่ะ หนูม่ายตก



เก่งมากค่ะ



เด็กแสบทงเฮยีผมหลานสาวเบา ๆ



ฉันว่าโซอึนเก่งกว่าฉันตอนเด็ก ๆ เสียอีกอะ ดูสิแค่สามขวบไม่กลัวอะไรเลย



หูววว ลอยแล้วเมื่อกระเช้าเริ่มเคลื่อนตัว เด็กน้อยก็ร้อง ทงเฮจึงจับแขนเล็กไว้แม้จะมีที่กั้นก็ตาม



สวยมั้ยคะ



ฉวยค่า



เดี๋ยวเราไปดูแพนด้ากัน โซอึนอยากดูอะไรอีกคะอึนฮยอกชวนคุยระหว่างที่กระเช้ากำลังเคลื่อนตัวไป ทงเฮมองไปรอบ ๆ มองดูผู้คนมากมายและสุดท้ายเขาก็หันมามองคนที่ไม่เคยคลาดสายตา อึนฮยอกยิ้มและเงยหน้าจากหลานสาวขึ้นมาสบตาคมของทงเฮพอดี



หนูจาดูพี่แมวน้ำ



“…”



“…”



คูมน้าขา โอ๊ะ มองตาปิ๊ง ๆ



ปะ ปิ๊งอะไรล่ะเด็กแสบอึนฮยอกเลิกลั่กแล้วแกล้งดุหลานสาว แต่มีเหรอเด็กอย่างโซอึนจะกลัว



คิก ๆ คูมน้าเขิน หน้าแดงเลย คูมน้าตงเฮดู ๆทงเฮหัวเราะเมื่ออึนฮยอกหน้าแดงจริง ๆ



โซอึนว่าน้าอึนฮยอกเขินแล้วน่ารักมั้ยครับ



น่ารักเหมือนหนูเลย



ฮ่า ๆ สมเป็นน้าหลานกันจริง ๆมือหนาวางลงบนหัวเด็กน้อยโยกเบา ๆ



ไม่ต้องมาแซวเลยทั้งสองคน จะถึงแล้วเนี่ยอึนฮยอกแอบตีไหล่ทงเฮแล้วก็เบนหน้าหนี



พอกระเช้าหยุดลงทงเฮก็อุ้มหลานไว้พาเดินมาชมสัตว์ต่าง ๆ แน่นอนว่าโซอึนตื่นเต้นมาก ๆ เอาแต่ชี้มือแล้วก็ถามว่าสัตว์นั้นชื่ออะไร หรือตัวไหนรู้จักอยู่แล้วก็จะดีใจยิ่งกว่า



แรบคูน ๆ หนูเห็น



อะไรนะคะ ตัวอะไรนะ



พี่แรบคูน คูมพ่อบอก หนูจำได้



แรคคูน ไม่ใช่ แรบคูน อึนฮยอกบอก นึกเอ็นดูเลยดึงมากอดและหอมแก้มไปหนึ่งฟอด



เอาอะไรกับเด็กสามขวบ โซอึนอยากดูแพนด้าใช่มั้ย



คูมน้าอึมย๊อกตะหากอยากดูพี่แพนด้าโซอึนส่ายหัวและบอกน้าทงเฮของเธอไป



ไหงเป็นน้าอยากดูล่ะอึนฮยอกอุ้มหลานขึ้นแล้วมองหน้าก่อนจะกดจมูกหอมไปอีกที



กะคูมน้าบอก หนูอยากดูพี่แมวน้ำ



ได้ดูทั้งคู่นั่นแหละ โซอึนเดินเองเนอะทงเฮบอกและถามเด็กน้อย โซอึนพยักหน้าอึนฮยอกจึงยอมปล่อยลง ทงเฮจับมือเล็กไว้แล้วพาเดินต่อไป ระหว่างทางที่เจอสัตว์ต่าง ๆ ก็จะตื่นเต้นเสมอ



อึนฮยอกเดินตามหลังน้าหลานแล้วเก็บภาพความน่ารักเอาไว้ พอมองแบบนี้แล้วทงเฮดูเหมือนคุณพ่อเอามาก ๆ เลยล่ะ เป็นทงเฮที่ดูอ่อนโยนไม่แข็งกระด้างเหมือนก่อน



หรือว่า เวลาได้หล่อหลอมคนคนนี้ให้อ่อนโยนลงนะ



เย้ ๆ พี่แพนด้า คูมน้าอึมย๊อกขาเจอพี่แพนด้าแล้ว โง้ย น่ารักมากเลยโซอึนหันไปเรียกน้าที่เดินตามหลังมา กวักมือเรียกไหว ๆ แล้วก็ยิ้มให้หมีแพนด้าตัวอ้วนกลมแสนน่ารักที่กำลังกินใบไผ่



ว้าว แพนด้าน่ารักมากเลยเนอะ โซอึนถ่ายรูปคู่พี่หมีแพนด้ากันค่ะอึนฮยอกย่อตัวนั่งลงข้างหลานสาวแล้วส่งมือถือให้กับทงเฮ อีกคนรับไปโดยไม่พูดอะไร อึนฮยอกโอบไหล่หลานเข้ามาแล้วฉีกยิ้ม



ชีสสสสโซอึนยิ้มร่า ดีใจที่ถ่ายรูปกับพี่หมีแพนด้าตัวกลมน่ารัก



ร้อนแล้วล่ะ ไปตรงนู้นดีกว่า โซอึนจะได้ดูแมวน้ำทงเฮส่งโทรศัพท์มือถือให้ภรรยาแล้วเดินนำไปยังโซนแสดง



ไปค่ะ ไปดูแมวน้ำกันเนอะ



เย้ พี่แมวน้ำโซอึนวิ่งตามทงเฮไปแล้วก็คว้ามือไปจับไว้ ทงเฮเลยคว้าตัวขึ้นไปอุ้มไว้เสียเลย



ดีใจขนาดนั้นเลยเหรอเรา



หนูอยากดูวว



โอเค น้าพาไป



ตอนนี้ทั้งสามคนเข้ามานั่งรอชมการแสดงของแมวน้ำแล้ว คนมากมายนั่งจนเต็มพื้นที่โซอึนเลยนั่งอยู่บนตักของทงเฮเพราะจะได้มองเห็นการแสดงชัดขึ้นแถมยังกอดรั้งเด็กหญิงที่นั่งยุกยิกตลอดเวลาไว้



หนูอยากดูแล้วอ่าโซอึนเงยหน้างอแงกับน้าทงเฮเมื่อการแสดงยังไม่เริ่มเสียที



ต้องรอครับ เห็นมั้ยทุกคนก็รอทงเฮบอก อึนฮยอกยิ้มน้อย ๆ เมื่อได้ยินทงเฮบอกกับหลานแบบนั้น ทีแบบนี้สอนหลานให้รอได้ ทีตัวเองใจร้อนจะตาย



อีกแป๊บเดียวก็เริ่มแล้ว โซอึนต้องใจเย็น ๆ นะคะอึนฮยอกวางมือลงบนหัวกลม ๆ ของหลานสาว



ก็ด้าย แต่ว่า ๆ พี่แมวน้ำจะมีลูบบอลมั้ยคะ



มีสิคะ



พี่แมวน้ำเล่นลูบบอลเก่งมั้ย



เก่งสิคะ



แล้ว ๆ พี่แมวน้ำ



โซอึนครับ พี่แมวน้ำของหนูมาแล้วทงเฮบอกเมื่อโซอึนกำลังถามไม่หยุด เขาว่ากันว่าเด็กช่างถามเป็นเด็กฉลาดและโซอึนก็ฉลาดเกินไปด้วยซ้ำ



เย้ ๆ พี่แมวน้ำมาแล้วเด็กหญิงนั่งปรบมืออยู่บนตักของทงเฮ สายตาจับจ้องไปที่การแสดงด้านล่างที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น



ทงเฮอึนฮยอกยื่นหน้าเข้ามากระซิบที่ข้างหูคนข้างกาย



หืม?”



ขอบคุณนะที่อดทนกับเจ้าหนูช่างถามน่ะ



กับนายฉันยังทนได้เลย



จิ๊ ว่าฉันชอบถามมากหรือไงอึนฮยอกเบ้ปากทงเฮเลยหัวเราะแล้วผลักหัวคนรักเบา ๆ



หูยยย พี่แมวน้ำเล่นลูบบอลแล้ว คูมน้าอึมย๊อก คูมน้าตงเฮดู ๆ



ว้าว เก่งจังเลยอึนฮยอกหันมองตามที่หลานสาวเรียก



โง้ย พี่แมวน้ำตบมือ ๆ หนูก็ตบมือ ๆโซอึนปรบมือตามแมวน้ำของเธอหัวเราะชอบใจกับการแสดงที่ดำเนินไปเรื่อย ๆ



อึนฮยอกกับทงเฮก็ได้เพลิดเพลินไปกับการแสดง เหมือนได้ย้อนเวลากลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง เป็นช่วงเวลาที่ไม่ต้องคิดอะไรมากมายให้ปวดหัว แค่มีความสุขกับสิ่งที่เป็นอยู่ ได้หัวเราะกับแมวน้ำ ได้ยิ้มกับความน่ารักที่แมวน้ำแสดงออกมา และมีความสุขมากขึ้นกับคนที่เป็นทุกอย่างในชีวิต คนที่อยู่ข้าง ๆ กัน



เมื่อการแสดงจบลงเด็กน้อยก็ร้องหิว ทงเฮเลยอุ้มพาไปทาน KFC แบบง่าย ๆ กินไปก็ยังคุยโม้ถึงพี่แมวน้ำกระโดดลอดห่วง ทงเฮก็คอยเช็ดปากที่เลอะให้อยู่เรื่อย ๆ แต่เขาก็ไม่ได้นึกรำคาญอะไร เขาทำไปเพราะเขาอยากจะทำมากกว่า โซอึนก็เป็นหลานสาวของเขา



โซอึนเหนื่อยมั้ยคะอึนฮยอกเอ่ยถามเมื่อตอนนี้กำลังเดินจูงมือหลานสาวไปตามทางเดิน



ม่ายเหนื่อยเราม่ายเมื่อย



ฮ่า ๆ โอเค งั้นเที่ยวต่อได้



เย้ ๆ คูมน้าอึมย๊อกขา หนูอยากกินลูบอม โง้ย ฉีฉวยม้าดเลยยังไม่ทันไรหลานสาวก็เขย่ามือและชี้มือน้อย ๆ อีกข้างไปที่ร้านขายลูกกวาดที่มีหลากสี ล่อตาล่อใจสุด ๆ



ได้ค่ะ ไปกันเลยอึนฮยอกพาหลานออกวิ่ง ทงเฮมองตามแล้วส่ายหัว นี่เขาพาหลานมาเที่ยวคนเดียวหรือสองคนกันแน่



ทันทีที่เข้ามาในร้าน เด็กน้อยก็ตื่นตาตื่นใจกับลูกกวาดหลากสีสัน ชี้จะเอาไปทุกอย่างจนอึนฮยอกต้องห้าม ขืนซื้อให้ทุกอย่างที่โซอึนชี้ได้ฟันผุกันพอดี



ฉีจมปู ฉีแดง ฉีเขียวด้วย นะคะคูมน้าขา



ไม่ได้ค่ะ น้าให้แค่นิดเดียวนะซื้อไปเยอะกินไม่หมดหรอก



กินหมด หนูกินหมด



ถ้ากินจนหมดฟันหนูก็จะผุ หนูจะปวดฟันมาก ๆ จนต้องให้คุณหมอดึงฟันออกมาเลยนะ



ง่า หนูม่ายอยากฟันผุเด็กน้อยพองแก้มส่ายหัวไปมา



ถ้าไม่อยากฟันผุโซอึนต้องซื้อแค่นิดเดียวนะคะ เอาล่ะให้สิบเม็ด



ค่ะเด็กน้อยพยักหน้าแล้วหอมแก้มน้าชายเป็นการขอบคุณ



สิบเม็ด ยังไม่ทันรู้รสชาติเลยมั้งทงเฮที่ยืนมองคนทั้งสองอยู่ถึงกับต้องส่ายหัวตาม ภรรยาของเขานี่งกชะมัดแม้แต่กับหลานสาว



ไม่อยากให้กินเยอะไง ยิ่งตามใจเดี๋ยวจะเคยตัว



งั้นเหรอ ว่าแต่ลูกกวาดกับนายอะไรที่หวานกว่ากันนะทงเฮหยิบลูกกวาดสีแดงมาหนึ่งเม็ดใส่ปากแล้วรั้งใบหน้าขาวเข้ามาประกบปากส่งลูกกวาดรสหวานเข้าไปในปากของอึนฮยอกอย่างรวดเร็ว



ทงเฮอึนฮยอกหันซ้ายแลขวากลัวจะมีคนเห็นการกระทำนี้แต่ดีหน่อยที่ตรงนี้ไม่มีคนอื่นและโซอึนก็กำลังสนใจลูกกวาดมากกว่า



เมียฉันหวานกว่าอีกทงเฮกระซิบที่ข้างใบหูแดงของภรรยาอึนฮยอกเม้มปากแล้วผลักไหล่ทงเฮออก เดินเข้าไปหาโซอึนแก้เขิน



โซอึนพอแล้วค่ะ น้าให้สิบเม็ดไง



หนูขออีกน้า นะคะคูมน้าขา นะคะคูมน้าตงเฮเด็กน้อยเปลี่ยนเป้าหมายมาที่น้าเขยเงยหน้ามองอ้อน ๆ ทงเฮยกยิ้มแล้วย่อตัวนั่งลงวางมือลงบนหัวกลม ๆ



น้าให้อีกสิบเม็ดครับ



เย้ คูมน้าตงเฮใจดีที่ซู้ด



ฮ่า ๆ ต้องทำยังไงครับทงเฮเอียงแก้ม เด็กน้อยเลยหอมแก้มเป็นการขอบคุณ



จริง ๆ เลยอึนฮยอกส่ายหน้าแล้วก็ยิ้ม ก่อนจะช่วยโซอึนเลือกลูกกวาด



เวลาล่วงเลยจนบ่ายแก่ ๆ ตอนนี้โซอึนหลับไปบนไหล่ของทงเฮแล้ว เด็กที่ตื่นเต้นกับทุกสิ่งตอนนี้หมดแรงซะแล้ว ตอนยืนรอซัตเติ้ลบัสเพื่อกลับออกไปด้านนอกอึนฮยอกก็คอยพัดที่หน้าให้หลานสาวไม่ลืมพัดให้สามีที่หน้าเริ่มจะงอแง



ฉันอุ้มก็ได้นะ นายจะเมื่อยเอาเดี๋ยวต้องขับรถอีก



แค่นี้เอง รถมาแล้วทงเฮจับมือบางดึงให้อึนฮยอกว่ายืนตรงหน้า



อะ อืมคนตรงหน้ายกยิ้มแล้วก้าวขึ้นรถไปก่อนโดยมีทงเฮเดินตามหลังมาติด ๆ



ตอนนี้น้าหลานหลับไปแล้ว พอโดนแอร์เย็น ๆ ในรถก็สลบกันทันที โซอึนนอนหนุนตักของอึนฮยอกอยู่ที่เบาะหลังมีเสียงกรนเบา ๆ ทงเฮมองผ่านกระจกก็ยกยิ้มแล้วส่ายหัวน้อย ๆ คนเป็นน้าก็หลับไปไม่ต่างกัน



กว่าจะขับมาถึงคอนโดก็มืดแล้ว ทงเฮปลุกอึนฮยอกให้ตื่นแล้วอุ้มโซอึนออกมา ภรรยาขี้เซางัวเงียมองไปรอบ ๆ แล้วก็พาตัวเองลงจากรถพร้อมถือกระเป๋าเป้เดินตามทงเฮไป



โซอึนคงเหนื่อยหลับยาวเลยอึนฮยอกทิ้งตัวลงบนโซฟา มองไปที่ทงเฮที่เดินออกมาจากห้องนอนของหลานสาว



นายก็ไปอาบน้ำเถอะ หิวหรือเปล่าฉันจะโทรสั่ง



หิวนิดหน่อย แต่เดี๋ยวไปดูโซอึนก่อนแล้วกัน เช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนให้นอนทั้งแบบนั้นไม่ไหว



อืม งั้นเดี๋ยวฉันสั่งอาหาร



ขอบคุณนะอึนฮยอกลุกขึ้นยืนมือบางแนบที่แก้มของทงเฮก่อนจะกดจูบที่ริมฝีปากเบา ๆ แล้ววิ่งเข้าห้องหลานสาวไป



ฉันสิต้องขอบคุณนายทงเฮบอกเบา ๆ แล้วไปทำหน้าที่ของตัวเอง



อึนฮยอกเช็ดตัวให้หลานสาวและไปอาบน้ำตัวเองบ้าง ออกมาจากห้องก็เห็นทงเฮนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารแล้ว มีเมนูง่าย ๆ ของโปรดอยู่ในชามรอแล้ว



ทงเฮ วันนี้ขอโทษแล้วก็ขอบคุณมากนะ



ขอโทษเรื่อง?”



เรื่องที่กวนนายทั้งที่วันนี้นายควรจะได้พัก



ฉันไม่ได้ตั้งตัวเลยด้วยซ้ำ นายควรจะบอกฉันก่อน



ถึงได้ขอโทษไงล่ะ



ช่างมันเถอะ



งั้นก็ขอบคุณนะ



อืมทงเฮทานราเมนของตัวเองไป



วันนี้ฉันสนุกมาก เหมือนได้กลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง โซอึนก็ดูสนุกมาก ๆ เลยล่ะ แล้วก็ต้องขอบคุณนายมากที่ยอมอดทนจนหมดวัน ไหนจะคนเยอะ ร้อน แล้วยังคอยตอบคำถามมากมายของโซอึนอีก



นายคิดว่าที่ฉันทำไปวันนี้เพราะต้องทำ เพราะฉันฝืนทำหรือไงทงเฮเงยหน้ามามองจ้องคนตรงหน้า อึนฮยอกมองนิ่ง



“…”



ที่ฉันทำไปฉันทำเพราะอยากทำ ขอบคุณเหมือนกันที่ทำให้ฉันได้เป็นเด็กอีกครั้ง



ทงเฮ



ทงเฮในวัยเด็กน่ะ ไม่มีความสุขเหมือนวันนี้หรอก



ฉันจะทำให้ทุกวันของนายต่อจากนี้ไปมีแต่ความสุขอึนฮยอกบอกด้วยรอยยิ้ม



แค่มีนายฉันก็มีความสุขแล้ว



งื้อ เขินเลยอะมือบางยกขึ้นจับแนบแก้มตัวเองยิ้มเขิน ทงเฮมองแล้วก็ส่ายหน้า



รีบกินเถอะ นายจะได้ไปทำให้คืนนี้ฉันมีความสุขมาก



ไม่ต้องเลย ทะลึ่งตลอด



คิดอะไร ฉันแค่ง่วง ก็แค่จะนอนกอดเมีย



เชื่อตายล่ะ



หึ



แปลกนะที่คนเพียงคนเดียวทำให้มีความสุขมากขนาดนี้ แค่การกระทำและคำพูดไม่กี่คำเท่านั้นเอง


 

 

 



Loading...100%
.............................................................................

ปุกาด ๆ เรากำลังรวมเล่ม ฟิคข้างห้อง ภาค 2 อยู่นะคะ ราคาน่าจะไม่ต่างจากภาคแรกเท่าไหร่ มีเล่มสเปฯ ที่เนื้อหาพิเศษมาก ๆ แต่งยากด้วย แต่กำลังพยายามค่ะ ใครที่รอ รออีกนิดน้าาา

*100% หายไปเป็นเดือนค่า โปรดอภัย 

*50% กลับมาแล้ว มาเพราะรักจริง ๆ บอกเลย มาแบบไร้ซึ่งพล็อตใด ๆ สิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปนี้ด้นสดและมาตามฟีลค่ะ บอกไว้ก่อน แต่สิ่งเดียวที่จะยังคงเดิมคือความรักของพี่ทงน้องอึน ที่มีความหื่นหล่อเลี้ยง 

และภาคนี้จะมีความอ่อนลงเพราะมีเด็กน้อยด้วย ไม่บ้าดีเดือดแล้วล่ะ (คิดว่านะ) ฮ่า ๆ 

ถ้าคุณอ่านทั้งสองภาคมาแล้ว และถ้าคุณเป็นแฟนฟิคข้างห้องมาหลายปีนั้น คุณจะพบว่า พี่ทงเฮเปลี่ยนไป!!!!!

เวลาเปลี่ยนเสือร้ายให้เป็นแมวได้จริงหรือ ไม่รู้เหมือนกัน ติดตามตอนต่อไป....


คอมเมนต์ เป็นกำลังใจจักเป็นการขอบพระคุณอย่างสูง 

#ฟิคข้างห้อง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

43 ความคิดเห็น

  1. #12 YingThaiELF (@9813) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 16:56

    อ่านแล้วหยุดยิ้มไม่ได้เลยล่ะ ทงเฮเปลี่ยนไปจริงๆ ชอบความอ่อนโยนและอบอุ่นของทงเฮจังเลย แต่ความหื่นนี่ก็ไม่เคยเปลี่ยน ในร้านขายลูกอมไปทำแบบนั้นได้ไงฮือออออเขิน >///<
    #12
    0
  2. #11 2510neung (@2510neung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 15:45

    หนูโซอึนน่าร๊ากมาก ทงเฮกับอึนฮยอกน่าร๊ากและอบอุ่นมากกกกก สองคนนี้เวลาอยู่ด้วยกันแล้วทำให้เรายิ้มด้วยตลอดเลยนะ
    #11
    1
    • #11-1 namfonnpf (@namfonnpf) (จากตอนที่ 1)
      31 พฤษภาคม 2562 / 23:22
      ทงเฮอบอุ่นมากกก โง้ยย หนูโซอึนคือน่าเอ็นดูววววว แงง
      #11-1
  3. #9 bm814 (@nabonseon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 00:11
    ตั้งแต่มีโซอึนเข้ามาเติมเต็ม เหมือนโลกสดใสขึ้นเยอะเลย ทงเฮดูจะยิ้มมากขึ้น ได้เข้าไปอยู่อีกโลกนึง อบอุ่นขึ้นมากด้วย อ่านแล้วอุ่นใจมากเลยค้าบบ ชอบเวลายัยอึนเรียกว่าคุณสามี ชอบเวลาที่อยู่ด้วยกัน มันเป็นความรู้สึกที่มีกันและกันมากๆ แงงงงง น่ารักมากเลย ชอบมาก ชอบเวลาโซอึนป่วนๆด้วย น่ารักกก
    #9
    0
  4. #8 namfonnpf (@namfonnpf) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 17:01
    ยังคงความหื่นไว้ คิคิ5555555555555
    #8
    0
  5. #7 98haeeun (@mewjkh) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 23:12
    งื้ออออ ตั้ลล้ากมากกก คือโซอึนน่ารักมากเป็นเด็กดีสุดๆ ไม่แปลกที่อึนกับพี่ทงจะเอ็นดู ชอบความเป็นครอบครัวของเรื่องนี้มาก ประทับใจตั้งแต่ภาค1,2แล้ว มิตรภาพในเรื่องคือดีมาก ที่ชอบสุดคือความรักของพี่กับยัยน้อง ดูไม่เบื่อกันเลย มีแต่รักมากขึ้นอะ ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะะะ /เค้ารักเรื่องนี้มากๆเหมือนกันนนน ;-; รอตามซัมเหมอออ
    #7
    0
  6. #6 bm814 (@nabonseon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 21:43
    ฮือ คิดถึงข้างห้องที่สุดเลยค้าบบบ

    ชอบที่มีโซอึนด้วย ดูเป็นครอบครัวขึ้นอย่างที่ทงเฮบอก ทงเฮเผยมุมอ่อนโยน ใจเย็น เพราะโซอึนเลย รักข้างห้องนะค้าบบ
    #6
    0
  7. #5 2510neung (@2510neung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 20:13

    คุณน้าทงเฮ ก็ยังคงหื่นเหมือนเดิม 55555 หนูโซอึนกับน้าอึนฮยอกน่าร๊ากมาก
    #5
    0
  8. #4 ihypha (@ihypha) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 19:54
    คิดถึงเรื่องนี้มากเลยค่าาา ^___^ น่ารักมากไม่ว่าผ่านมานานแค่ไหนก็ยังรักกันคือประทับใจไม่ลืมเลยค่ะ แต่แอบกลัวคำโปรยไรท์จังเลยค่ะ ไม่อยากให้แยกกันอีก -..-
    #4
    0
  9. #3 YingThaiELF (@9813) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 18:59

    เริ่มเรื่องมา คูมน้าตงเฮก็หื่นเลย5555 ดูทงเฮจะเข้ากับหลานได้ดีนะ มีวางแผนช่วยกันง้อคุณน้าซะด้วย >< นึกภาพแล้วก็ยิ้มตาม ตอนที่ทั้ง 2 คนจูงมือหลานคนละข้างเดินเข้าบริษัท เหมือนพ่อแม่ลูกกันเลยเนอะ โซอึนเป็นเด็กน่ารักช่างพูดช่างคุยคงจะสร้างสีสันให้เฮอึนไม่รู้จักคำว่าเหงาเลยล่ะ5555
    ขอบคุณไรท์นะคะที่แต่งภาคพิเศษขึ้นมา อยากรู้แล้วว่าเสืออย่างทงเฮจะเป็นแมวจริงหรือเปล่า แต่ที่แน่ๆคือความหื่นคงเสมอต้นเสมอปลายเหมือนเดิม >///<
    เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ ^___^
    #3
    0