หนี้ร้ายพ่ายรัก /ชุด หัวใจมาเฟีย [โลแกน-ชญานิน / NC 20+]

ตอนที่ 32 : บทที่11-1 ผู้หญิงของโลแกน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,112
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    16 ต.ค. 62

11

ผู้หญิงของโลแกน


      ชญานินชะงักฝีเท้าทันที เมื่อเธอเดินออกมาจากห้องน้ำพบกับโลแกนนั่งอยู่ปลายเตียง ก่อนจะรีบเดินไปหยิบผ้าขนหนูอีกผืนมาคุมหัวไหล่ทันที แม้เธอจะรู้ดีว่าร่างกายของตนเอง เขาทั้งสัมผัสและเห็นมาหมดแล้ว แต่ในสถานการณ์ที่มีสติครบถ้วนแบบนี้ เธอก็เขินอายเป็นธรรมดา

     "เอ่อ ฉันคิดว่าคุณแต่งตัวออกไปทำงานแล้ว"

     ชญานินกล่าวถามโลแกนทั้งที่ยังคงยืนอยู่หน้าห้องน้ำ ชายหนุ่มนั่งมองท่าทางของหญิงสาวพลางกระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะกล่าวตอบและลุกขึ้น ก้าวเดินเข้าไปหาเธอที่ยืนนิ่งไม่กล้าขยับไปไหน

     "ก่อนไป ฉันขอชิมเธอเล็กๆ น้อยๆ ไม่ได้หรือไง" 

     "พะ พอแล้วค่ะ พอแล้วค่ะ เมื่อคืนคุณ..."

     "ก็แค่จะอยากชิมความหวานจากปากเธอ"

     โลแกนกล่าวตัดบทพลางรวบเอวชญานินก่อนจะใช้มือเสยปลายคางของเธอให้เงยใบหน้าขึ้น ชายหนุ่มก้มใบหน้าลงมาใกล้ ชญานินสบตาชายหนุ่มนิ่ง แต่ข้างในนั้นกำลังเต้นแรง เมื่อใบหน้าของชายหนุ่มเริ่มเคลื่อนเข้าใกล้มากกว่าเดิม แต่ทว่า

     "คุณเล็ก!"

     ขณะที่ใบหน้าของชายหนุ่มเคลื่อนเข้า เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลังของชายหนุ่ม โลแกนรีบผละออกจากชญานินหันกลับไปทันที หญิงสาวมองท่าทีของชายหนุ่มก่อนจะมองเลยไปยังเจ้าของเสียง ก็พบว่าเป็นหญิงสาวหน้าตาสวยราวนางแบบ สูงเพรียว ผิวพรรณขาวใส ยืนมองมาที่เธอและโลแกนด้วยท่าทางตกใจ

     "หลิน"

     "คุณพาผู้หญิงมานอนในห้องส่วนตัวเหรอคะคุณเล็ก"

     "ผมจะอธิบายให้ฟัง"

     โลแกนกล่าวพลางเดินเข้าไปรวบเอวหญิงสาวและพาเดินออกไปทันที ชญานินมองตามหลังโลแกนจนเดินออกไปจากห้อง เธอเดินตามออกมาถึงเพียงห้องนั่งเล่นมองชายหนุ่มพาหญิงสาวผู้มาใหม่ออกจากห้องไปข้างนอก หัวใจของเธอรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาทันทีอย่างไม่เข้าใจ เธอไม่ใช่ไม่รู้ว่าผู้หญิงที่เพิ่งเข้ามาคงไม่ใช่แค่คู่นอนหรือคู่ควงของโลแกน ผู้หญิงคนนั้นคงสำคัญมากถึงทำให้โลแกนมีท่าทีที่ตกใจและร้อนรนพาเธอออกจากห้องไป โดยไม่คิดจะกล่าวแนะนำให้เธอรู้จัก

     "คิดบ้าอะไรอยู่ เราก็แค่คู่นอนใช้หนี้ ไม่ได้สำคัญอะไรกับเขาสักหน่อย"

     ชญานินกล่าวกับตนเองพลางกะพริบตาถี่ไล่น้ำใสๆ ที่เอ่อขึ้นมาอย่างไม่เข้าใจตนเอง ก่อนจะเดินกลับเข้าไปแต่งตัวพลางไล่น้ำตาที่พยายามจะไหลออกมา


     "คุณเล็ก! เธอคนนี้ใช่ไหม ใช่ไหมคะ ตอบมาสิ"

     หลินหลิน นางแบบชาวฮ่องกงกล่าวถามอย่างตื่นเต้นพลางกอดแขนโลแกนเป็นการเซ้าซี้ให้ชายหนุ่มตอบคำถามของเธอที่พยายามถามหลังจากเดินออกมาจากห้องนอนของชายหนุ่ม เดินมาอีกห้องหนึ่งที่ถูกจัดไว้รับรองเธอ

     "อืม อย่าสนใจเลย"

     "จะไม่ให้สนใจได้ยังไง ก็เธอนะ..."

     "เธอมาที่นี่ทำไม" โลแกนกล่าวตัดบทหญิงสาวพลางเปิดประตูห้องพักรับรองพาหญิงสาวเข้าไปด้านใน

     "คุณป๋ากลัวว่าคุณเล็กจะทำอะไรไม่คิด เลยส่งฉันมาควบคุมคุณเล็กพร้อมกับตั๋วกลับฮ่องกงอาทิตย์หน้า"

     "ใครจะกลับ" โลแกนกล่าวถามด้วยความสงสัย ก่อนจะมองไปที่เจคชาน ซึ่งเข้ามาพร้อมกับถือถาดน้ำมาวางให้กับเขาและหญิงสาว โลแกนไม่ปล่อยให้ตนเองสงสัยจึงกล่าวถามเจคชานออกไปทันที "นายรู้ใช่มั้ยว่าหลินจะมา"

     "เอ่อ" เจคชานอึกอัก

     "อย่าไปว่าเจคนะคะ ก็คุณเล็กไม่ยอมอ่านเอกสารที่คุณป๋าฝากเจคกับอีธานมาสักที ฉันก็เลยต้องมาบอกให้อ่านและพาคุณเล็กกลับฮ่องกงสิ"

     "นายครับ คุณชามินมาขอออกไปข้างนอกครับ" อีธานเคาะประตูขออนุญาตก่อนจะเดินเข้ามารายงานโลแกน ซึ่งทำให้หลินหลินหันไปสนใจทันทีเมื่อได้หญิงชื่อหญิงสาวอีกคน ก่อนจะมองเลยไปที่ประตูที่มีชญานินยืนเสมองไปทางอื่น เธอจึงผละออกจากโลแกนลุกขึ้นเดินไปหาหญิงสาวพร้อมกับดึงแขนพาชญานินเดินเข้า โดยที่โลแกนเอ่ยห้ามไม่ทัน

     "ดีเลย ฉันคิดว่าจะไปเที่ยวก่อนกลับสักหน่อย ไม่ได้มานานแล้วด้วย ฉันขอให้เธอไปเป็นเพื่อนนะคุณเล็ก" หลินหลินกล่าวพร้อมรอยยิ้มหวานพลางกอดแขนชญานินอย่างถือวิสาสะ

     "ไม่ได้ เธอสองคนไม่รู้จักกัน จะไปด้วยกันได้ยังไง" โลแกนกล่าวปฏิเสธทันที จนชญานินต้องหันไปสบตาชายหนุ่มอย่างอยากรู้เหตุผลที่มากกว่าคำกล่าวอ้าง ซึ่งหลินหลินก็เป็นตัวแทนถามออกไป

     "นั่นไม่ใช่เหตุผลของคุณเล็ก งั้นฉันแนะนำตัวเลยก็แล้วกันค่ะ ฉัน..."

     "หลินหลิน ผู้หญิงคนสำคัญที่สุดของฉัน นั่นชญานิน...ลูกหนี้ของผม" โลแกนกล่าวตัดบทขึ้นมาทันที ซึ่งทำให้หลินหลินหันไปมองด้วยสายตาฉงนก่อนจะหันมามองชญานินด้วยสายตาไม่เข้าใจมากกว่าเดิม

     คำกล่าวของโลแกนทำให้ชญานินหลบสายตาของชายหนุ่มที่มองมาพลางพยายามควบคุมความรู้สึกของตนเองไม่ให้น้ำตาไหลออกมา ที่ตอนนี้เธอรู้สึกบริเวณขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมา

     "คุณเล็กพูด..."

     "นายพาเธอไป ทำธุระเสร็จก็ตรงกลับมาที่นี่เท่านั้น" โลแกนกล่าวตัดบทหลินหลินอีกครั้ง อีธานเหลือบมองชญานินก่อนจะค้อมศีรษะรับคำสั่ง ก่อนจะกล่าวให้ชญานินเดินตามออกมา ชญานินเหลือบมองโลแกนก่อนจะหันกลับและเดินตามอีธานออกจากห้องไปทันที โลแกนมองหญิงสาวด้วยสายตานิ่งจนลับตา ก่อนจะหันมามองหลินหลินที่เริ่มโวยวาย

     "คุณเล็กพูดบ้าอะไร ไปบอกเธอแบบนั้นทำไมกัน"

     "เธอคือคนสำคัญของผมไม่ใช่เหรอ" โลแกนกล่าวพลางยกแก้วกาแฟดื่ม

     "ทิฐิเยอะครับคุณหนู" เจคชานกล่าวเย้าด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะรีบหุบยิ้มเมื่อสบสายตาเย็นชาของโลแกน

     "อ้อ ที่แท้ก็ทิฐินี่เอง เอ๋ แต่ฉันว่า ปากไม่ตรงกับใจเสียมากกว่า" หลินหลินกล่าวเย้ากับเจคชานพลางหัวเราะชอบใจที่ได้แกล้งชายหนุ่ม

     "หลิน!"

     "โอเคๆ หยุดแกล้งก็ได้ ฉันเป็นคนสำคัญของคุณเล็กก็จริง แต่เธอไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของผู้ชายคนนั้นนะคะ ก็ไม่ควรจะทำให้เธอคิดแบบนั้น" หลินหลินกล่าวด้วยรอยยิ้มทะเล้น ก่อนจะเดินไปนั่งลงข้างกายโลแกน

     "แล้ว"

     "ไม่แล้วไงคะ ไม่ใช่พ่อลูกกันย่อมคนละนิสัย เดี๋ยว ว่าแต่คุณเล็กอ่านเอกสารของคุณป๋าหรือยัง" หลินหลินกล่าวถึงสถานะที่แท้จริงของชญานินและธนัทพงษ์ ก่อนจะกล่าวถามด้วยความสงสัย

     "อ่านแล้ว...ทั้งหมด"

     "แล้วทำไมถึง..."

     "ผมกำลังจะอธิบายให้คุณฟัง" โลแกนกล่าวตอบก่อนจะมองไปที่เจคชานด้วยสายตาออกคำสั่ง เจคชานเข้าใจในความหมายของสายตา ก่อนจะค้อมศีรษะและเดินออกจากห้องไปทันที หลินหลินมองชายหนุ่มทั้งสองคนอย่างไม่เข้าใจก่อนจะยกแก้วน้ำผลไม้ขึ้นมาดื่มเพื่อรอให้อีกฝ่ายกล่าวอธิบาย


ขอบคุณที่ยังติดตามและชื่ชอบนิยายเรื่องนี้กันนะจ๊ะ เพราะคำชื่อชมและให้กำลังใจ ไรท์จนทนไม่ไหว

ลุกขึ้นมาอัพให้ทันที ไม่อยากให้นักอ่านต้องรอนาน 

สำหรับนักอ่านคนไหนยังไม่ได้กดไลค์ กดติดตามเพจ อย่าลืมไปกดกันนะ เพื่อรับข่าวสารที่ไรท์จะแจ้งให้ทราบ

ชื่อเพจ : กวินทร์แก้ว/Gaeguli Rana'z

ชื่อด้านหลังเป็นชื่อเก่า จะเปลี่ยนมาใช่ภาษาไทยอย่างเดียวไม่ได้เฟสบุ๊คเด้งไม่ให้ตลอด ไรท์เลยต้องตั้งแบบนี้นะจ๊ะ ชี้แจ้งก่อนจ้า 

sds

B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #12 NinlapatKlinhom (@NinlapatKlinhom) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 20:56
    รอe-bookนะคะ
    #12
    0
  2. #11 wanwanjai (@wanwanjai) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 23:31

    ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้โลแกน
    #11
    0