หนี้ร้ายพ่ายรัก /ชุด หัวใจมาเฟีย [โลแกน-ชญานิน / NC 20+]

ตอนที่ 31 : บทที่10-3 ลงโทษ NC20+

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,494
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    12 ต.ค. 62

B
E
R
L
I
N

     ช่วงสายของวันร่างเล็กของชญานินยังคงนอนอยู่ภายใต้ผ้านวมหนาอุ่น โดยมีร่างสูงของโลแกนโอบกอดอยู่ข้างกาย เนื้อกายอุ่นที่ไร้เสื้อผ้ายิ่งสร้างความอบอุ่นสบายกายจนชญานินไม่อยากตื่น ทว่า ลมหายใจอุ่นที่รดต้นคอทำให้เธอต้องขยับร่างกายบิดขี้เกียจ แต่ก็ต้องขมวดคิ้วยุ่งเมื่อรู้สึกมีบางอย่างโอบรัด เธอจึงลืมตาตื่นเพื่อดูสิ่งที่กำลังโอบรัด

     ชญานินก้มมองไปที่เอวก็พบท่อนแขนแกร่ง เธอไล่สายตาขึ้นไปตามแขนแกร่งก่อนจะเบิกตาโพลงด้วยความเขินอายที่พบว่าโลแกนนอนโอบกอดเธออยู่บนเตียง เธอไม่เคยตื่นมาพบชายหนุ่มนอนอยู่ข้างกายในแต่ละวันนับจากที่เธอถูกบังคับให้ย้ายมานอนอยู่ห้องเดียวกับชายหนุ่ม

     ชญานินยังคงนอนมองใบหน้ายามหลับของชายหนุ่มที่เธอรู้สึกว่าเขาสิ้นฤทธิ์ ไม่มีความร้ายกาจ เอาแต่ใจและชอบบังคับ ใบหน้านิ่งเรียบที่บัดนี้ดูอ่อนโยนมากกว่าเงียบขรึมจนไม่กล้าสบตา ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มยามหลับทำให้เธอหยุดมองไม่ได้ ชญานินยกมือเล็กเตรียมสัมผัสใบหน้ายามหลับของชายหนุ่มอย่างหักห้ามใจไม่อยู่ ทว่า เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มดังขึ้นทั้งที่ยังหลับตา ทำให้เธอยิ่งเขินอายโลแกนมากกว่าเดิม

     "อยากจับหน้าฉันทำไมต้องแอบจับตอนฉันหลับ"

     โลแกนกล่าวจบก็ลืมตาขึ้นมองชญานินก่อนจะดึงมือเล็กที่รีบชักมือกลับมาวางลงบนแก้มของตนเอง หญิงสาวเบิกตาโพลงด้วยความตกใจที่ชายหนุ่มกระทำในสิ่งที่เธอไม่คาดคิด ทั้งตกใจทั้งเขินอายไปพร้อมๆ กัน หนำซ้ำ หัวใจเต้นแรงจนเธอกลัวว่าโลแกนจะได้ยิน เธอจึงพยายามดึงมือของตนเองกลับ แต่ก็ไม่เป็นผล เธอจึงชักสีหน้าใส่ชายหนุ่มอย่างไม่พอใจเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอายและอาการหัวใจเต้นแรง

     "ปล่อยค่ะ ฉันจะลุกไปอาบน้ำค่ะ" ชญานินกล่าวพลางพยายามดึงมือให้หลุดออกจากมือแกร่ง

     "วันนี้ฉันยอมให้เธอไม่ต้องไปทำงาน แล้วไม่ต้องกลัวว่าฉันจะหักเงินเธอ" โลแกนกล่าวพลางกระชับแขนดันร่างเล็กของชญานินเข้าหาตัวของตนเอง ชญานินรีบยกแขนดันหน้าอกของชายหนุ่มเอาไว้ทันทีด้วยความตกใจ หากเธอไม่ได้อยู่ในสภาพไร้เสื้อผ้ายังรู้สึกเบาใจมากกว่านี้

     "ฉัน..."

     เสียงของชญานินหายเข้าไปในลำคอทันทีเมื่อโลแกนรั้งท้ายทอยเธอประกบปากจูบ ชญานินพยายามดันหน้าอกแกร่งให้ออกห่าง ทว่า เธอก็สู่แรงของชายหนุ่มไม่ได้ จนกระทั่งเธอเริ่มหายใจไม่ออก ทุบหน้าอกแกร่ง โลแกนจึงผละริมฝีปากออกเล็กน้อยให้เธอได้สูดอากาศ

     "หยุดก่อนค่ะ เมื่อคืนก็ทั้งคืนแล้วนะคะ กว่าจะได้นอนฟ้าก็สว่างแล้ว" ชญานินรีบกล่าวดักคอ เมื่อโลแกนทำท่าจะก้มลงจูบเธออีกครั้ง เขาจ้องมองเธอด้วยสายตานิ่งไม่ยอมพูดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวออกมาในที่สุด

     "...ฉันยอมให้เธอลาหยุดได้หนึ่งอาทิตย์" กล่าวจบโลแกนก็ฉกริมฝีปากจูบริมฝีปากหญิงสาวทันที ไม่ปล่อยให้เธอได้เอ่ยปฏิเสธ

     ชญานินพยายามดิ้นให้หลุดออกจากอ้อมกอด สุดท้ายก็ไร้ผล เมื่อโลแกนใช้มืออุ่นบีบคลึงหน้าอกอวบยิ่งทำให้เธอปฏิเสธยากมากขึ้น ร่างกายเริ่มสั่นและร้อนรุ่มไปทั้งตัว เพียงไม่นาน ชญานินก็เริ่มโอนอ่อนไปตามสัมผัสของชายหนุ่ม

     เมื่อชญานินเริ่มโอนอ่อน มือแกร่งจึงเลื่อนต่ำลงไปยังหว่างขาของหญิงสาวก่อนจะสอดนิ้วอุ่นเล้าโลมอารมณ์หญิงสาวให้เพิ่มมากขึ้น มือเล็กที่ดันหน้าอกเริ่มจิกเล็บลงบนเนื้อของชายหนุ่ม เสียงครวญครางดังอยู่ในลำคอไปตามจังหวะการขยับนิ้วที่เร่งจังหวะเร็วขึ้น จนเธอต้องจิกเท้ากับเตียงนอน เพียงไม่กี่นาทีต่อมา หญิงสาวก็กระตุกเล็กน้อยพร้อมกับน้ำหวานที่ไหลเยิ้มออกมาจากโพรงสวาท

     "เธอพร้อมแล้ว อย่าปฏิเสธกันเลย"

     โลแกนผละริมฝีปากออกจากริมฝีปากของชญานินพร้อมกล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้มมุมปาก ก่อนจะก้มลงดูดดื่มหน้าอกอวบอิ่มสลับใช้ลิ้นอุ่นโลมเลียยอดปทุมถันที่ชูชัน สร้างความเสียวซ่านให้กับชญานินจนเธอหลุดครางเสียงหวาน ทำให้โลแกนยิ่งพอใจ ชายหนุ่มผละริมฝีปากจากหน้าอกอวบ ไล่จูบไปทั่วเรือนร่างของหญิงสาวจนมาถึงหน้าท้องแบนราบ แต่ก่อนที่เขาจะเลื่อนใบหน้าต่ำลงกว่านั้น เธอก็รีบเอ่ยขัดเสียก่อน

     "อะ อย่านะคะ..."

     "ฉันทำให้เธอมีความสุขแน่นอน"

     จบคำกล่าวของโลแกน เขาก็ก้มลงจูบเนินเนื้อสาวไล่มาตามต้นขา มือที่ว่างไม่ยอมอยู่เฉย เอื้อมขึ้นไปบีบคลึงหน้าอกอวบ

     "อืออส์ คุณโลแกน...ฉัน อือออ จะไม่ไหว...แล้วค่ะ" 

     เสียงครวญครางของหญิงสาวอย่างควบคุมไม่อยู่เมื่อชายหนุ่มยังคงเล้าโลมและสัมผัสอุ่นจากริมปากจากชายหนุ่มที่พรมจูบใกล้โพรงสวาท โลแกนไม่ปล่อยให้ชญานินได้ทรมานอยู่นาน ชายหนุ่มก็บรรจงจูบโพรงสวาทของหญิงสาว ก่อนจะเริ่มใช้ลิ้นอุ่นโลมเลียโพรงสวาทพร้อมกับใช้นิ้วมือข้างที่ยังว่างเสียดสีกับจุดเสียวของเธอ ยิ่งทำให้เสียงครางไพเราะยิ่งขึ้น

     "อ้ะ อ้ะ อ่าาาส์....อ่าาาาส์ คุณโลแกน ฉันต้องการ...อ้ะๆ อ้ะๆ อ่าาส์"

     คำกล่าวของชญานินพร้อมเสียงครางยิ่งทำให้โลแกนยิ้งหยอกล้อจุดเสียวและโพรงสวาทของเธอจนร่างเล็กกระตุกอีกครั้ง พร้อมน้ำหวานที่ไหลออกมาเป็นรอบที่สอง

     โลแกนไม่รีรอ ผละออกจากโพรงสวาท ยันกายลุกขึ้นคร่อมร่างเล็กก่อนจะสอดแกนกายเข้าโพรงสวาท ร่างแกร่งนิ่งค้างให็หญิงสาวได้คุ้นชินกับกายแกร่งของเขา ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกอย่างช้าๆ เป็นจังหวะ พลางก้มใบหน้าลงพรมจูบเนินหน้าอกของหญิงสาว ทิ้งรอยแดงมากมายเพิ่มเติมจากเดิมที่ยังไม่ทันจางลง เคลื่อนใบหน้าลงมายังยอดปทุมถันใช้ลิ้นอุ่นโลมเลียยอดปทุมถันที่ชูชัน

     "อ้ะ อ้ะ อ้ะ อ่าาาาส์ แรงขึ้นได้ อ่าาาส์ มั้ยคะ"

     ชญานินกล่าวออกไปทั้งที่ในใจอยากตบปากตนเอง เธอรู้สึกอับอายและเขินไปในเวลาเดียวกัน เมื่อเธอควบคุมความคิดของตนเองไม่ได้จนเผลอพูดออกไป

     "ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอได้ทรมานแน่นอน" 

     โลแกนกระซิบตอบที่ข้างหูหญิงสาวพลางเร่งขยับสะโพกเร็วขึ้นไปตามจังหวะ มือแกร่งทั้งสองข้างย้ายมากุมมือเล็กทั้งสองข้างไว้เหนือศีรษะ พลางเร่งจังหวะเร็วขึ้น เร็วขึ้นและเร็วขึ้น ร่างเล็กเสียวซ่านไปทั้งกายเมื่อแกนกายของชายหนุ่มบดเบียดเสียดสีกับจุดเสียว 

     "อ้ะ อ้ะ อ้ะๆ อ่าาาส์...อ่าาาาส์"

     "อืมมส์!"

     สองเสียงประสานกันอย่างไพเราะเมื่อทั้งสองไปถึงฝั่งฝัน ชายหนุ่มกระแทกสะโพกอย่างเป็นจังหวะและเน้นให้แกนกายได้สอดเข้าไปจนมิด ก่อนจะนิ่งค้างแกนกายในโพรงสวาทพร้อมปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่น 

     โลแกนไม่รอช้า เขาเริ่มขยับสะโพกอีกครั้งพลางใช้มือกดสะโพกหญิงสาวให้บดเบียดกันมากขึ้น ชญานินกำผ้าปูที่นอนแน่นพลางสะบัดหน้าไปมาอย่างเสียวซ่านกับการเสียดสีและการกระแทกสะโพกของชายหนุ่ม

     โลแกนไม่เข้าใจตนเองว่าทำไมเขาถึงหลงใหลและต้องการเธอมากขนาดนี้ พักหลังมานี้เขาไม่มองผู้หญิงคนอื่นหรือคิดจะไปสนุกกับใคร  หลังทำงานเสร็จหรือเห็นหญิงสาวทำงานที่คลับ เขาเป็นต้องลากเธอกลับมาที่ห้องและจบลงที่เตียงทุกครั้ง เขายอมรับว่าขาดเธอไม่ได้และต้องการเธอให้มาอยู่ข้างกาย ความรู้สึกและความคิดที่เริ่มเปลี่ยนไปจนเขาเองก็ไม่อยากยอมรับ เขาเริ่มไม่สนใจเรื่องหนี้หรือเรื่องพ่อเลี้ยงของเธอนอกจากเธอเพียงคนเดียว แต่ถ้าเขาไม่ใช่เรื่องนี้เป็นข้ออ้าง ก็คงไม่ได้ใกล้ชิดและมีความสัมผัสกันแบบนี้ หากจะต่อว่าว่าเขาเห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ แต่เพราะที่ทำไป เขาอยากมีเธออยู่ในสายตาตลอดเวลา ข้างกายมีเธอ ไม่ว่าจะนอนหรือตื่นในยามเช้า ทำงานหรือสังสรรค์กับเพื่อน เขาก็อยากมีเธออยู่ข้างกายทุกช่วงของชีวิต

     ทว่า...เธอกลับรู้สึกเจ็บปวดและเสียใจ เธอยอมรับว่าสุขสมกับความสัมผัสแบบนี้ แต่ความรู้สึกเธอในความเป็นจริงช่างเจ็บปวด เธอไม่เคยลืมคำพูดของชายหนุ่มที่กล่าวว่าให้เธอใช้ร่างกายชดใช้หนี้ เธอไม่เคยไม่เสียใจหลังจากจบเรื่องบนเตียง หรือแม้แต่แอบร้องไห้ทั้งที่มีเขานอนหลับอยู่ข้างกาย

     สถานะในตอนนี้ที่เธอเป็นให้กับเขาเพื่อใช้หนี้ ตอกย้ำให้เธอจดจำหน้าที่และจุดยืนของตนเอง แม้หัวใจจะหวั่นไหวกับชายหนุ่มก็ตาม


มาแล้วๆ มาแล้วจ้า หลังจากปล่อยให้รอนาน

ไรท์ก็ลืมแจ้งว่าตาไรท์อักเสบเลยหยุดพักก่อน ต้องขอโทานักอ่านที่รักด้วยน่า

แต่ตอนนี้มาอัพให้แล้วจ้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #15 sagoaduen (@sagoaduen) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 18:20

    ว้าวววชอบๆ
    #15
    0